มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 320 สู้แล้วหนี ช่างตื่นเต้นยิ่งนัก
แท่นสังหารเทพคือสมบัติล้ำค่าที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าใช้เวลาหล่อหลอมมานับหมื่นปี ไม่เพียงแต่บรรจุพลังสายฟ้าอันกว้างใหญ่ ยังสร้างขึ้นจากแกนผลึกดารา แก่นแท้ของขุนเขาศักดิ์สิทธิ์ และโลหะเทพหลากชนิด มีศักยภาพที่จะกลายเป็นอาวุธจักรพรรดิได้ พลังรุนแรงจนมิอาจประเมิน
การโจมตีครั้งนี้กระแทกใส่ภูเขาเสือปีศาจ ราวกับขุนเขาศักดิ์สิทธิ์ถล่มลงมา ปีศาจนอกดินแดนจำนวนมากสิ้นชีพลง แม้แต่ราชันย์ปีศาจและจักรพรรดิปีศาจก็ไม่อาจต้านทาน ถูกบดขยี้กลายเป็นหมอกโลหิต
มังกรดำบินออกจากร่างของซูเฉิน ลอยวนรอบภูเขาเสือปีศาจ จากนั้นอ้าปากโลหิตที่ยาวนับพันจ้าง กลืนกินอย่างรุนแรง
ตูม!
โลหิตของปีศาจนอกดินแดนที่ถูกแท่นสังหารเทพสังหาร รวมถึงพลังปีศาจมหาศาล ถูกดูดกลืนเข้าสู่ท้องของมังกรดำประหนึ่งปลาวาฬกลืนสมุทร
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า… ช่างรู้สึกดีเหลือเกิน! ดีเหลือเกิน!”
มังกรดำหัวเราะลั่น ดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง
ครืน!
ขณะนั้น ภายในภูเขาเสือปีศาจ พลังปีศาจทะลักขึ้นสู่ฟ้า เงาร่างสามสายลอยขึ้นกลางอากาศ แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว
ร่างทั้งสามสูงนับร้อยจ้าง พลังปีศาจหมุนวนรอบกายอย่างไร้ที่สิ้นสุด แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันเย็นชาและกระหายเลือด
“เจ้าเป็นใคร กล้ามาอาละวาดบนภูเขาเสือปีศาจ?!”
“ช่างโงเขลา สมควรตาย! เจ้าไม่ต่างจากมดปลวก!”
“เจ้าฆ่าคนของเผ่าเสือปีศาจของข้ามากมาย เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”
เงาร่างทั้งสามคำรามก้อง พลังอำนาจสั่นสะท้านฟ้าดิน
พวกมันคือนักบุญปีศาจทั้งสาม!
“ข้าคือซุนฉีหยางแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า วันนี้มาสังหารปีศาจ กำจัดปีศาจนอกดินแดน! หากพวกเจ้าคิดจะแก้แค้น ก็ไปหาข้าที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”
ซูเฉินหัวเราะเสียงดัง เสียงเต็มไปด้วยความอวดดีและเย่อหยิ่ง
“รนหาที่…ตาย!!!”
นักบุญปีศาจทั้งสามโกรธจนเดือดดาล พลังปีศาจปะทุขึ้นครอบคลุมทั่วฟ้าเหมือนมหาสมุทรโหมกระหน่ำ ล้อมซูเฉินเอาไว้
“ฆ่า!”
ซูเฉินคำราม เลือดในกายพลุ่งพล่าน ร่างห่อหุ้มด้วยแสงสลัวแห่งความโกลาหล ต่อยหมัดออกทันที
ปัง!
สายฟ้าพาดผ่าน ฟ้าดินสั่นไหว
หมัดของซูเฉินทรงพลังประหนึ่งทำลายสรรพสิ่ง ปะทะเข้ากับนักบุญปีศาจตรงหน้าโดยตรง
พลังเทพมหาศาลระเบิดออก ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว นักบุญปีศาจร่างสะท้าน ถูกซัดกระเด็นออกไปในพริบตา
เลือดพุ่งออกจากปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
“อะไรนะ?!”
นักบุญปีศาจอีกสองตนตกตะลึง
พวกมันไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะทรงพลังถึงเพียงนี้ เพียงใช้ร่างกายก็สามารถทำร้ายนักบุญปีศาจได้อย่างรุนแรง!
“ฆ่า!”
แววตาซูเฉินแหลมคม แท่นสังหารเทพเปล่งแสงสายฟ้าอีกครั้ง ทะลวงฟ้าลงมาใส่นักบุญปีศาจสองตน
ในขณะเดียวกัน เขาก็พุ่งไล่ตามนักบุญปีศาจที่บาดเจ็บ พร้อมชักกระบี่จวินหลินออกมา แสงกระบี่เจิดจ้าแหวกฟ้า ประหนึ่งสายรุ้งยาวพุ่งจากฟ้า
กระบี่นี้รวดเร็วอย่างยิ่ง แฝงด้วยเจตจำนงทำลายล้างชะตาชีวิตและทำลายความว่างเปล่า
“นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า พวกเจ้าต้องตาย!!!”
นักบุญปีศาจคำราม ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและโกรธแค้น
ด้วยระดับพลังของเขา ย่อมรู้ว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเคยร่วมมือกับเผ่าเสือปีศาจ แต่ไม่คาดว่าพวกมันจะกล้าบุกทะเลอเวจีและสังหารผู้แข็งแกร่งของเผ่าตนอย่างอุกอาจเช่นนี้
ต้องรีบแจ้งให้ผู้นำเผ่าทราบ!
นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าต้องชดใช้!
ตูม!
แต่หมัดของซูเฉินทรงพลังเกินต้าน แต่กายาโกลาหลของเขาที่ถูกหลอมด้วยทัณฑ์สวรรค์ทั้งเก้าสาย ส่งพลังอนันต์เข้าสู่หมัดนี้ ต่อยเข้าใส่แขนของนักบุญปีศาจจนแหลกละเอียด
โลหิตสาดกระเซ็นทั่วอากาศ
ภายใต้สายตาตกตะลึง นักบุญปีศาจถูกกระบี่จวินหลินฟาดจากฟ้า แทงทะลุกระโหลก ปักร่างไว้กับภูเขาเสือปีศาจ!
นักบุญปีศาจอีกสองตนกำลังต่อสู้กับแท่นสังหารเทพ ไม่ทันช่วยเหลือ
ต่อหน้าสายตาตกใจของปีศาจนอกดินแดนทั้งหลาย นักบุญปีศาจผู้ทรงอำนาจ หนึ่งในผู้อาวุโสแห่งเผ่าเสือปีศาจ ถูกซูเฉินสังหารลงตรงหน้า!
ฟุ่บ!
ในขณะนั้น มังกรดำที่รออยู่ด้านข้างพุ่งเข้ามา อ้าปากกลืนร่างนักบุญปีศาจในคำเดียว จากนั้นเริ่มเคี้ยวทันที
“ฮี่ฮี่ กรอบอร่อยนัก…”
มังกรดำตื่นเต้นสุดขีด เพลิดเพลินกับมื้ออาหารอย่างยิ่ง
เสียงเคี้ยวของมันทำให้ปีศาจนอกดินแดนบนภูเขาเสือปีศาจชะงัก ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
“โฮก! โฮก!”
ในขณะเดียวกัน นักบุญปีศาจอีกสองตนหลุดจากการกดข่มของแท่นสังหารเทพได้สำเร็จ ดวงตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า จ้องมองซูเฉิน คำรามลั่น
“นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า เผ่าเสือปีศาจของข้าจะสู้กับพวกเจ้าถึงตาย!!!”
เสียงกรีดร้องกระจายไปทั่วทุกทิศ
“ถึงตายงั้นหรือ? พวกเจ้าคู่ควรหรือ? จำไว้ให้ดี ข้าชื่อซุนฉีหยาง! เมื่อเหล่าผู้แข็งแกร่งจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าบุกทะเลอเวจี เผ่าเสือปีศาจของเจ้าจะถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก!”
ซูเฉินแค่นหัวเราะเย้ยหยัน
จากนั้นเขาก็สะบัดมือ เก็บแท่นสังหารเทพกับกระบี่จวินหลินกลับมา แล้วกลายเป็นลำแสงพุ่งทะยานหลบหนีออกไปอย่างรวดเร็ว!