มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 321 ไล่ล่าซุนฉีหยาง
เป้าหมายของซูเฉินบรรลุผลแล้ว
เขาไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าทุกคนที่นี่จริง ๆ หรือสู้ตายกับปีศาจนอกดินแดน เพราะด้วยระดับพลังของซูเฉินในตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง
ท้ายที่สุดแล้ว ในทะเลอเวจียังมีตัวตนทรงพลังที่กดข่มปีศาจนอกดินแดนอยู่ บางตนแม้แต่ราชานักบุญ หรือแม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็ยังมิอาจเทียบได้
ซูเฉินมาที่นี่ก็เพียงเพื่อโยนความผิดให้แก่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
ยังไงเสีย ค่ายกลส่งตัวก็ถูกเขาทำลายไปแล้ว ในระยะสั้น ปีศาจนอกดินแดนเหล่านี้ย่อมไม่มีทางติดต่อกับนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าได้ และจะไม่มีหลักฐานใด ๆ
ซูเฉินแสร้งเป็นซุนฉีหยาง แสดงพลังเทพอันน่าตะลึง ฆ่านักบุญปีศาจของเผ่าเสือปีศาจลงหนึ่งตน นี่คือความแค้นที่ไม่มีวันลบเลือน!
หากไม่รีบจากไปตอนนี้ แล้วจะรอถึงเมื่อใด?
ซูเฉินรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายทรงพลังที่กำลังพุ่งตรงมายังที่แห่งนี้ หากยังอยู่ต่อ มีหวังติดกับดักแน่!
สู้แล้วหนี ช่างตื่นเต้นเสียจริง!
“นายท่าน ท่านช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก! ผู้คนในเผ่าเสือปีศาจตายไปมากมาย นักบุญปีศาจก็โดนฆ่า ภูเขาเสือปีศาจแทบจะพังพินาศ พวกมันคงแค้นนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแทบกระอักเลือด!”
มังกรดำหัวเราะแผ่วเบา
“เจ้ารู้อะไร! ข้ากำลังใช้ความรุนแรงตอบโต้ความรุนแรง นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ากล้าทรยศเผ่ามนุษย์และถิ่นทุรกันดารตะวันออก เช่นนั้นก็จงตายเสียทั้งหมด!”
ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าเย็นยะเยือก
เขาเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว ข้ามนภาประหนึ่งสายฟ้า หายวับไปในพริบตา
บนภูเขาเสือปีศาจ นักบุญปีศาจทั้งสองยังคงยืนตะลึงอยู่
แต่ในไม่ช้า สีหน้าพวกมันก็ซีดเผือด เปี่ยมไปด้วยความโกรธ แทบจะคลุ้มคลั่งด้วยความคับแค้น
ซุนฉีหยางแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแสดงพลังต่อสู้อันเหลือเชื่อ ฆ่านักบุญปีศาจได้ทันที พวกมันคิดว่าจะต้องต่อสู้กันอย่างดุเดือด
แต่ไม่คาดว่า ซุนฉีหยางจะหนีไปเช่นนั้น?
การหนีนี้ยิ่งทำให้พวกมันเดือดดาล
“บัดซบ! นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ซุนฉีหยาง เจ้าจำไว้ให้ดี! รีบแจ้งผู้นำเผ่า! เผ่าเสือปีศาจของข้าได้รับความอัปยศถึงเพียงนี้ ต้องล้างแค้น ต้องล้างแค้น!”
“แจ้งทุกปีศาจให้ตั้งตาข่ายล่าตัว ห้ามให้ซุนฉีหยางหนีออกจากทะเลอเวจีได้เด็ดขาด! ไป ไล่ล่ามัน!”
นักบุญปีศาจทั้งสองของเผ่าเสือปีศาจโกรธจนสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงแค้น คำรามลั่น
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
พวกมันเคลื่อนที่รวดเร็วอย่างยิ่ง ไล่ตามซูเฉินไปทันที
ในเวลาเดียวกัน ปีศาจนอกดินแดนจำนวนมากที่ทรงพลังก็มาถึง
พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของซูเฉินก่อนหน้า ไล่ตามมาตลอดทาง แต่ไม่คาดว่า ซูเฉินจะสร้างความเสียหายใหญ่หลวงเช่นนี้บนภูเขาเสือปีศาจ
ภูเขาเสือปีศาจที่สูงพันจ้าง ถูกแท่นสังหารเทพกระแทกพังลงไปหลายพันจ้าง แทบจะพังครึ่งลูก ปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วนสิ้นชีพ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ซุนฉีหยางแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า? บัดซบ! ทุกคน จงโจมตี ไล่ล่าซุนฉีหยางเต็มกำลัง ห้ามให้มันรอดกลับไปได้!”
ปีศาจนอกดินแดนผู้ทรงพลังคำรามด้วยความเดือดดาล ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ที่นี่คือทะเลอเวจี ดินแดนของปีศาจนอกดินแดน
แม้จะถูกผนึกมานับหมื่นปี ไม่มีทางเข้าสู่โลกเสวียนเทียนได้ พวกมันก็ไม่เคยคาดคิดว่าจะมีมนุษย์กล้าบุกมาที่นี่เพียงลำพัง
ตูม! ตูม! ตูม!
ทุกมุมของทะเลอเวจี ความว่างสั่นสะเทือน พลังปีศาจทะลัก ฟุ่บร่างทรงพลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ค้นหาตัวซุนฉีหยางทุกซอกทุกมุม
หลังจากออกจากภูเขาเสือปีศาจ ซูเฉินก็เก็บกลิ่นอายของตนทันที หลบลงในหุบเขารกร้างเบื้องล่าง แล้วแปลงกายเป็นปีศาจเสือธรรมดาตนหนึ่ง
เขาทำท่าเดือดดาล เข้าร่วมกลุ่มค้นหาซุนฉีหยางทันที
จากนั้น ปีศาจนอกดินแดนทั้งหมดก็พบว่า ซุนฉีหยางหายตัวไป
และหายไปอย่างไร้ร่องรอย!
“บัดซบ! ซุนฉีหยางซ่อนตัวอยู่ที่ใดกันแน่? ทะเลอเวจีถูกผนึก ความว่างเปล่าเหมือนเรือนจำ แม้แต่นักบุญปีศาจก็ไม่อาจฉีกเปิดช่องว่างได้ มันต้องยังซ่อนอยู่ในทะเลอเวจีแน่ ค้นหามันให้ทั่ว!”
นักบุญปีศาจผู้มีพลังอำนาจน่าสะพรึง สูงนับพันจ้าง เปี่ยมด้วยกลิ่นอายมหาศาล ดวงตาแดงดั่งจันทราโลหิต คำรามกึกก้อง
แต่เขากลับไม่รู้เลยว่า ซูเฉินอยู่ต่อหน้าต่อตาเขานั่นเอง
ยิ่งกว่านั้น ซูเฉินยังมุ่งหน้ากลับไปยังหุบเขาแห่งเดิม เตรียมจะกลับไปยังสถานที่ทดสอบขององค์ชายศักดิ์สิทธิ์ แล้วจึงกลับสู่นิกายเทียนเต๋าจากที่นั่น
“หืม?”
เมื่อกลับถึงหุบเขาโดยสวัสดิภาพ ซูเฉินพลันหรี่ตาลงทันที สังเกตพบความผิดปกติ
แท่นบูชาตรงกลางเปล่งแสงแปลกประหลาดออกมา ราวกับมีสิ่งมีชีวิตอันน่าหวาดหวั่นกำลังจะอุบัติขึ้น
แม้แต่นักบุญปีศาจที่เคยนั่งขัดสมาธิบนแท่นบูชาก็ยังคุกเข่าอยู่ใต้แท่นอย่างเคารพนบนอบ ด้านหลังมีปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วน ทุกตนมีแววตาคลั่งไคล้และศรัทธา
“นั่นใครกัน?”
หัวใจซูเฉินสั่นสะท้าน เต็มไปด้วยความตกตะลึงและสงสัย
หรือจะเป็นจักรพรรดิปีศาจที่ทำให้นักบุญปีศาจต้องคุกเข้าเช่นนี้?
แต่ในทะเลอเวจีไม่ควรมีจักรพรรดิเทพปีศาจอยู่ หากมีจริง คงฉีกผนึกและเข้าสู่โลกเซวียนเทียนไปนานแล้ว
ฮึ่ม!
ความว่างเปล่าสั่นไหว แสงประหลาดวาบผ่าน ปลายเท้าขาวดั่งหยกข้างหนึ่งก้าวออกมาจากความว่างเปล่า เหยียบลงบนแท่นบูชา
จากนั้น เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏออกมาอย่างช้า ๆ