มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 348 รองเจ้าผู้ครองนคร ฟางจั้นซยง
ทุกคนรอบข้างต่างก็ตกตะลึง
พวกเขาไม่คาดคิดว่า พลังการต่อสู้ของซูเฉินจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ สามารถล้มองครักษ์ของหยวนชิงทั้งหมดได้ด้วยหมัดเดียว และตอนนี้ยังยกตัวหยวนชิงขึ้นราวกับสุนัขตายตัวหนึ่ง
เขาคิดจะฆ่าหยวนชิงจริงๆ งั้นหรือ?
แม้หยวนชิงจะเป็นคนเหลวแหลก แต่ในนครโบราณหนานหวง ผู้คนมากมายกลับโกรธแค้นเขาแต่ไม่กล้าเอ่ยออกมา ทว่าตระกูลหยวนที่อยู่เบื้องหลังหยวนชิงกลับทรงอิทธิพลอย่างยิ่ง
ยังไม่นับหอสมบัติวั่นเป่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังตระกูลหยวนอีก
ในนครโบราณหนานหวงนี้ มีใครบ้างกล้าล่วงเกินหอสมบัติวั่นเป่า?
“เจ้า…ถ้ากล้าทำร้ายข้า ตระกูลหยวนจะไม่ปล่อยเจ้าไว้ และหอสมบัติวั่นเป่าก็จะไม่ปล่อยเจ้าเช่นกัน…”
แม้จะถูกซูเฉินบีบคอ แต่หยวนชิงก็ยังฝืนกล่าวด้วยความดื้อรั้น
“บังอาจนัก!”
แววตาเยียบเย็นวาบผ่านดวงตาของซูเฉิน เขาเหวี่ยงหยวนชิงขึ้นแล้วกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง
ผั่ก!
พื้นหินเขียวที่แข็งแกร่งสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นหินแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
หยวนชิงรู้สึกว่ากระดูกทั่วทั้งร่างของตนแตกร้าว เลือดทะลักออกจากปาก ลมหายใจอ่อนลงทันตา
ในดวงตาเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
สายตาของซูเฉินทำให้เขาหวาดผวา
ซูเฉินคิดจะฆ่าเขาจริงๆ งั้นหรือ?
“อย่า…อย่าฆ่าข้า! ปล่อยข้าเถิด…”
หยวนชิงเริ่มหวาดกลัวจริงๆ
เขามองซูเฉินที่กำลังเดินตรงมาด้วยสายตาตื่นตระหนก เลือดไหลออกจากปากพลางร้องขอชีวิต
“หยุด!”
ขณะนั้นเอง เสียงเย็นเยียบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
ฝูงชนแหวกทางออก เผยให้เห็นร่างหนึ่งที่เปี่ยมด้วยอำนาจและความน่าเกรงขาม ก้าวเข้ามาพร้อมกลุ่มองครักษ์ในชุดเกราะแดง
ผู้นำคือชายหนุ่มในชุดดำ ดาบพาดอยู่บนหลัง ทั้งร่างเปล่งกลิ่นอายสังหาร ดวงตาเยียบเย็นยิ่งนัก
พลังบ่มเพาะของเขาน่าตกใจถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์!
“นั่นมัน…ฟางจั้นซยงหรือไม่?”
“ฮึ่ม…เขาคือฟางจั้นซยง ศิษย์อัจฉริยะของหอสมบัติวั่นเป่า? ได้ยินว่าผู้นี้หมกมุ่นในทางแห่งกระบี่มาช้านาน พลังฝีมือร้ายกาจอย่างถึงที่สุด!”
“ใช่แล้ว ฟางจั้นซยงว่ากันว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลหยวน เป็นเพราะมีเขาคุ้มกันอยู่ ไม่มีใครกล้าล่วงเกินหยวนชิง!”
“ฟางจั้นซยงมาถึงแล้ว หนุ่มผู้นั้นคงซวยแน่!”
ทุกคนพากันมองซูเฉินด้วยสายตาเวทนา
ฟางจั้นซยงคือศิษย์อัจฉริยะของหอสมบัติวั่นเป่า เขามีพลังมหาศาล มีพรสวรรค์เป็นเลิศ เป็นที่เลื่องลือไปทั่วหอสมบัติวั่นเป่า และผู้คนในนครโบราณหนานหวงจำนวนมากต่างรู้จักเขา
ปัจจุบัน ฟางจั้นซยงคือรองเจ้าผู้ครองนครแห่งนครโบราณหนานหวง และมีอำนาจยิ่งใหญ่ในมือตน
“ปล่อยหยวนชิง!”
เมื่อฟางจั้นซยงเห็นหยวนชิงอยู่ในมือของซูเฉิน แววตาเขาก็เย็นเฉียบในทันที น้ำเสียงเปี่ยมด้วยอำนาจ
“พี่ฟาง ช่วยข้าด้วย! เจ้านี่มันไม่เพียงหยิ่งยโสโอหัง ยังดูแคลนหอสมบัติวั่นเป่า พูดว่าคนของหอสมบัติวั่นเป่าล้วนเป็นเศษสวะ ขยะไร้ค่า…”
เมื่อเห็นฟางจั้นซยงในเวลานี้ หยวนชิงราวกับเห็นผู้ช่วยชีวิต รีบร้องขอความช่วยเหลือ
ฟางจั้นซยงเมื่อได้ยินคำพูดของหยวนชิง แววตาก็เย็นเยียบยิ่งกว่าเดิม
“เจ้าเป็นใคร?”
ซูเฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
แม้เขาจะมองออกว่าฟางจั้นซยงคือศิษย์ของหอสมบัติวั่นเป่า แต่ก็เพียงถามอย่างเฉยชา มิได้มีท่าทีว่าจะปล่อยหยวนชิงเลยแม้แต่น้อย
“เจ้าบังอาจนัก! นี่คือศิษย์แท้จริงของหอสมบัติวั่นเป่า ฟางจั้นซยง อีกทั้งยังเป็นรองเจ้าผู้ครองนครแห่งนครโบราณหนานหวงของเรา! เจ้าหนุ่ม รองเจ้าผู้ครองนครมีคำสั่งให้เจ้าวางตัวคุณชายหยวนชิงลงเดี๋ยวนี้!”
องครักษ์คนหนึ่งข้างฟางจั้นซยงตะโกนใส่ซูเฉินอย่างกราดเกรี้ยว
“ฟางจั้นซยง? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อ! ใครกล้ามาออกคำสั่งกับข้า? หยวนชิงหยิ่งยโสโอหัง ใช้อำนาจรังแกผู้อื่น พวกเจ้าไม่ถามสักคำ กลับเอนเอียงเข้าข้างเขาเช่นนี้ ไม่อายหรืออย่างไร?”
ซูเฉินแค่นเสียงเย้ยหยัน
ทุกคนต่างตกตะลึง
ไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะแข็งกร้าวและโอหังถึงเพียงนี้
นั่นมันฟางจั้นซยงเชียวนะ!
ชายหนุ่มคนนี้ช่างกล้าหาญนัก ไม่กลัวว่าฟางจั้นซยงจะเดือดดาลแล้วลงมือฆ่าเขาหรือไร?
แม้ผู้คนมากมายรู้ว่าฟางจั้นซยงมีผลประโยชน์ร่วมกับตระกูลหยวน และถึงขั้นออกหน้าให้หยวนชิงอย่างเปิดเผย ทว่าทุกคนก็ได้แต่อัดอั้นไว้ในใจ ไม่กล้าเอ่ยออกมา
การกระทำของซูเฉินในเวลานี้ เท่ากับตบหน้าฟางจั้นซยงอย่างไม่ไว้หน้าเลย!
“ฮ่าๆๆ… ดี ดีมาก! ไม่ได้มีใครกล้าพูดกับข้าเช่นนี้มานานแล้ว เจ้าหนุ่ม เจ้ากระตุ้นความโกรธของข้าได้สำเร็จแล้ว! บอกชื่อของเจ้ามา ข้าจะลงโทษเจ้าด้วยความตาย!”
ฟางจั้นซยงหัวเราะลั่น ดวงตาเยียบเย็นเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่าอันแรงกล้า