มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 349 กระบี่ของเจ้าช้าเกินไป
หลังได้ยินคำพูดของฟางจั่นสง ทุกคนรอบข้างต่างก็รู้สึกหนาวเย็นในหัวใจ
ฟางจั่นสงโกรธจริง ๆ แล้ว!
สามารถคาดเดาได้เลยว่าวันนี้คงจะมีพายุโลหิตพัดผ่านที่นี่!
แม้ว่าซูเฉินจะมีภูมิหลังไม่ธรรมดา แต่ที่นี่คือเมืองโบราณหนานหวง และหอสมบัติวั่นเป่า ต่างหากคือผู้ปกครองตัวจริง มีใครกล้าแข่งกับหอวั่นเป่าบ้าง?
“ท่าน…ไปกันเถอะ! เขาคือฟางจั่นสง เขาเหี้ยมโหดและแข็งแกร่งเกินไป มันอันตรายเกินไปหากท่านอยู่ที่นี่ต่อ อย่างมากที่สุด เราก็แค่คืนลูกแก้วให้พวกเขาก็พอ…”
สายตาของอาหมิงเต็มไปด้วยความกังวล เขารีบกระซิบข้างหูซูเฉิน
“ใช่ค่ะ ท่านผู้มีพระคุณ ได้โปรดไปเถอะ อย่าห่วงพวกเราเลย พวกเรารับไม่ได้ที่ท่านต้องเดือดร้อนเพราะเรื่องนี้!”
ลั่วลั่วก็เม้มริมฝีปาก พูดด้วยใบหน้าซีดเซียว
นางก็ไม่คาดคิดว่าแค่เอาลูกแก้วที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่นออกมาขาย จะนำภัยมาถึงเพียงนี้
ถ้ารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้แต่แรก นางไม่มีทางเอาลูกแก้วออกมาแน่นอน
“ไม่เป็นไร เชื่อข้าเถอะ!”
ซูเฉินยิ้มให้พวกเขาอย่างอ่อนโยน และส่งสายตาปลอบโยน
จากนั้นเขาก็หันกลับไปอย่างเชื่องช้า มองฟางจั่นสงแล้วเอ่ยอย่างใจเย็นว่า “เจ้ามิคู่ควรจะรู้ชื่อข้า! หากอยากลงมือ ก็รีบลงมือเถอะ มิฉะนั้นอีกเดี๋ยวเจ้าจะไม่มีโอกาสพูดเสียแล้ว!”
ปัง!
จากนั้น เขาก็เหวี่ยงหยวนชิงที่อยู่ในมือออกไปอย่างกับทิ้งขยะ
ทรงพลัง!
หยิ่งผยอง!
ทุกคนมองซูเฉินด้วยสายตาชื่นชมปนเวทนา
ซูเฉินผู้นี้ คงเป็นคนแรกที่กล้าพูดจาแบบนี้ใส่ฟางจั่นสง
นี่มันยั่วโทสะฟางจั่นสงจนสุดขีดแล้ว!
“ดีมาก! เจ้าหนุ่ม ข้าจะตัดแขนขาเจ้า หักฟันเจ้า แล้วก็ตัดลิ้นเจ้าด้วยมือตัวเอง ข้าจะดูว่าเจ้าจะยังปากแข็งได้อีกไหม!”
สายตาของฟางจั่นสงแดงก่ำ เผยจิตสังหารเยียบเย็นออกมา
เฉ้ง!
กระบี่ยาวที่อยู่ด้านหลังเขาถูกชักออกมา แสงกระบี่สีขาววาบขึ้น ราวกับสายฟ้า ฟาดฟันตรงลงมาที่ซูเฉินกลางอากาศ
กระบี่ลมฟ้าอัสนีแห่งโจวเทียน!
นี่คือเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงที่ฟางจั่นสงฝึกฝน มันทรงพลังอย่างยิ่ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีผู้คนมากมายสิ้นชีพด้วยกระบี่นี้
เขาใช้กระบี่ลมฟ้าอัสนีแห่งโจวเทียนทันที แสดงว่าเขาเกลียดซูเฉินเข้ากระดูก และต้องการฆ่าเขาทันที!
แต่เมื่อเผชิญกับกระบี่ของฟางจั่นสง สีหน้าของซูเฉินยังคงไม่เปลี่ยน
ดวงตาของเขายังคงใสกระจ่างและสงบนิ่ง จากนั้นในเสี้ยววินาทีที่กระบี่ฟาดลง เขายื่นนิ้วขาวดุจหยกสองนิ้วออกมา
“อะไรนะ?!”
ทุกคนตะลึงงัน
ซูเฉินยื่นแค่นิ้วสองนิ้วมาหนีบกระบี่ของฟางจั่นสงงั้นหรือ?
เขามั่นใจในพลังของตนเอง หรือว่าโดนความน่าสะพรึงของฟางจั่นสงทำให้ตกใจไปแล้ว?
“หาที่ตาย!”
การกระทำของซูเฉินทำให้แววตาของฟางจั่นสงเต็มไปด้วยจิตสังหาร ฟ้าลมคำรามรอบกาย แสงกระบี่ที่เหนือเปรียบฟาดฟันราวจะแยกฟ้าผ่าแผ่นดินลงมา!
เฉ้ง!
มีเพียงเสียงโลหะปะทะกัน เสียงประกายไฟกระจาย และแสงกระบี่สว่างวาบปะทุออกมา
ซูเฉินใช้เพียงสองนิ้วหนีบกระบี่ของฟางจั่นสงไว้ได้!
สายลมรุนแรงพัดเสื้อคลุมของเขาปลิวไสว ทำให้เขาดูดุจเซียนที่ลงมาจากสวรรค์!
ทุกคนตะลึงงัน!
ซูเฉิน ใช้เพียงสองนิ้วหนีบกระบี่ของฟางจั่นสงไว้ได้จริง ๆ หรือ?
“กระบี่ของเจ้าช้าเกินไป!”
ซูเฉินพูดอย่างเบา ๆ
คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าของฟางจั่นสงแดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง
กระบี่ของเขาคืออาวุธวิญญาณระดับสวรรค์ เมื่อผสานกับกระบี่ลมฟ้าอัสนีแห่งโจวเทียน แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงสุดก็ไม่กล้ารับตรง ๆ
แต่ซูเฉินกลับจับไว้ได้ แถมยังใช้แค่นิ้วสองนิ้วหนีบกระบี่ของเขาไว้
และไม่ว่าเขาจะออกแรงเท่าใด ก็ไม่อาจดึงกระบี่กลับมาได้เลย
นี่มันร่างกายประดุจเทพเจ้าชัด ๆ!
“เจ้า…เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ฟางจั่นสงจ้องมองซูเฉิน เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง
YOU MAY ALSO LIKE
