มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 364 ดวงเนตรเทพเจ้าโบราณ
โฮ่ก!
ในทะเลจิตของซูเฉิน พลันปรากฏเสียงดังกังวานราวระฆังยักษ์สะท้านสะเทือนโลกา
ดวงตาซ้ายของเขารู้สึกเจ็บปวดรุนแรงยิ่งนัก ความเจ็บปวดแผ่ซ่านออกไปทั่วศีรษะ แสงสีทองเจิดจ้าราวเข็มทองนับพันเล่มแทรกซึมเข้าสู่จิตใจลึกสุดของเขา
แม้ซูเฉินจะมีจิตใจแข็งแกร่ง แต่ความเจ็บปวดครั้งนี้กลับราวกับถูกควักดวงตาและฉีกวิญญาณทิ้ง ทำให้เขาแทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความทรมาน
สายเลือดไหลรินออกจากดวงตาซ้าย!
ซูเฉินรู้สึกได้ว่า ดวงเนตรศักดิ์สิทธิ์นั้นราวกับฟื้นคืนชีพอีกครั้ง เปล่งรัศมีทองคำพวยพุ่ง กลิ่นอายเทพเจ้ารุนแรงปะทุออกมา
ดวงเนตรศักดิ์สิทธิ์พยายามฝังรากลงในเบ้าตาของเขา ตั้งใจหลอมรวมเข้ากับดวงตาซ้ายอย่างสมบูรณ์
ทว่าการหลอมรวมนี้รุนแรงอย่างยิ่ง ราวกับจะฉีกดวงตาซ้ายของซูเฉินออกเป็นชิ้น ๆ
ไม่ต่างอะไรกับกาแย่งรังนก!
“ออกไปซะ!”
ซูเฉินคำรามต่ำ เลือดลมพลุ่งพล่าน พยายามขับไล่ดวงเนตรศักดิ์สิทธิ์ออกจากร่าง
ต่อให้ดวงเนตรนี้จะล้ำค่าเพียงใด แต่หากมันมีจิตวิญญาณของตนเองและต้องการยึดครองร่างของเขา เช่นนั้นเขาย่อมไม่อาจยอมรับได้!
ฮึ่ม!
ทว่าทันใดนั้นเอง เตาหลอมฟ้าดินในทะเลจิตของซูเฉินพลันสั่นสะเทือน คลื่นพลังประหลาดแผ่กระจายออกมา ทะลวงเข้าสู่ทะเลจิตและปกคลุมดวงเนตรศักดิ์สิทธิ์
ดวงเนตรเทพเจ้าซึ่งก่อนหน้านี้บ้าคลั่ง ราวกับกลายเป็นเชื่องเชิงขึ้นมาในบัดดล
ม่านหมอกสีทองไหลเวียน ราวกับหลอมรวมเข้ากับโลหิตของซูเฉิน ค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับดวงตาซ้ายของเขา
ความเจ็บปวดรุนแรงหายไปสิ้น
ซูเฉินรู้สึกได้ว่า ดวงตาซ้ายของเขากำลังค่อย ๆ หลอมรวมกับดวงเนตรเทพเจ้าอย่างสมบูรณ์ จนไม่อาจแยกจากกันได้อีกต่อไป
โฮ่ก!
ลำแสงทองคำเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากดวงตาซ้ายของซูเฉิน แทบจะกลายเป็นของจริง ฉีกห้วงอากาศเป็นริ้ว ๆ แผ่กลิ่นอายทำลายล้างอย่างน่าสะพรึง
“ดวงเนตรนี้หลอมรวมกับดวงตาซ้ายของข้าแล้วหรือ?”
แววตาของซูเฉินเปลี่ยนแปลงไปมา
เขาไม่รู้ว่าการหลอมรวมนี้เป็นผลดีหรือผลร้าย ทว่าเขาก็ไม่อาจขัดขืนได้
ทว่าในขณะเดียวกัน ซูเฉินกลับรู้สึกได้ถึงกระแสโลหิตร่วมสายหนึ่งจากดวงเนตร ราวกับว่าโลหิตนั้นเป็นสายพันธุ์เดียวกับเขา
ระหว่างคิ้วของซูเฉิน ปรากฏดาวสีทองเรืองแสงจาง ๆ
แต่เมื่อเขาคิดในใจ ดาวนั้นก็หายไปทันที
“นายท่าน...ท่าน…ท่านหลอมรวมกับดวงเนตรเทพเจ้าโบราณได้จริง ๆ รึ?!”
เสียงของมังกรอสูรดังขึ้นด้วยความตกตะลึงสุดขีด
ซูเฉินลืมตาขึ้น เห็นมังกรอสูรบินเข้ามา ดวงตาเต็มไปด้วยความตะลึงงัน
“เจ้าว่านี่คือดวงเนตรเทพเจ้าโบราณรึ?”
แววตาของซูเฉินเปล่งประกาย
“ใช่แล้ว! ดวงเนตรเทพเจ้าโบราณมีเพียงมันเท่านั้นที่มีพลังทำลายล้างน่าสะพรึงเช่นนี้ อีกทั้งดาวทองจาง ๆ ระหว่างคิ้วของท่าน ยังหมายความว่าท่านกำลังจะกลั่นดาวทอง และก้าวขึ้นเป็นเทพเจ้าโบราณขั้นหนึ่งดาว!”
มังกรอสูรกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“มิน่าล่ะ ดวงเนตรนี้จึงหลอมรวมกับดวงตาซ้ายของข้า และถูกเตาหลอมฟ้าดินควบคุมไว้ได้ นี่คือดวงเนตรเทพเจ้าโบราณจริง ๆ อย่างนั้นหรือ…”
ในดวงตาของซูเฉินฉายแววเข้าใจ
เขารู้สึกได้ถึงพลังเทพอันรุนแรงถักทออยู่ในดวงตาซ้าย ราวกับสามารถปล่อยแสงเทพที่สามารถทะลวงมายาได้ทุกเมื่อ
ยิ่งไปกว่านั้น พลังของมันยังเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวจากเดิมหลายสิบหรือกระทั่งร้อยเท่า!
แสงเทพตัดมายาจากดวงเนตรเทพเจ้าโบราณนั้นช่างน่าสะพรึงนัก ถึงขั้นสามารถสังหารนักบุญยุทธ์ได้ในพริบตา!
ซูเฉินรู้สึกได้ถึงการรู้แจ้งบางอย่างในใจ อาจเป็นไปได้ว่า ดวงเนตรเทพตัดมายาได้นั้น แท้จริงแล้วเป็นหนึ่งในวิชาโดยกำเนิดของเผ่าเทพเจ้าโบราณ!
“นายท่าน ท่านเคยหลอมรวมเลือดเทพเจ้าโบราณมาก่อน บัดนี้หลอมรวมดวงเนตรเทพเจ้าโบราณอีก ไม่แน่ว่าในอนาคต ท่านอาจวิวัฒน์กลายเป็นหนึ่งในเผ่าเทพเจ้าโบราณจริง ๆ!”
มังกรอสูรกล่าวด้วยความตื่นตะลึง
หลังจากซูเฉินหลอมรวมกับดวงเนตรเทพเจ้าโบราณ มังกรอสูรก็ไม่กล้าสบตากับเขาโดยตรงอีก ดวงตาของซูเฉินราวกับสามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่ง ทำให้มันรู้สึกหวาดหวั่น
“น่าเสียดาย ที่ข้ามีเพียงดวงเนตรเทพเจ้าโบราณข้างเดียว หากข้าสามารถหลอมรวมอีกข้างได้ ข้าอาจสามารถกลั่นดาวทอง และกลายเป็นเทพเจ้าโบราณขั้นหนึ่งดาวได้จริง!”
มังกรอสูรกล่าวด้วยความเสียดาย
“ดวงเนตรเทพเจ้าโบราณอีกข้าง อยู่ที่ทะเลอเวจี! ดูท่า ครานี้เมื่อข้าไปถึงทะเลอเวจี ต้องชิงมันมาให้ได้!”
ซูเฉินพึมพำกับตนเอง ดวงตาเปล่งประกายมุ่งมั่น
เขารู้สึกว่า หากสามารถหลอมรวมดวงเนตรเทพเจ้าโบราณทั้งคู่ได้ บางทีเขาอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงอันลี้ลับอย่างแท้จริง
เขาต้องได้ดวงเนตรเทพเจ้าโบราณอีกข้างนั้นมาให้จงได้!