มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 389 หอคอยปีศาจอันลี้ลับ
หยวนเชียนจุนถูกซูเฉินสังหารในพริบตาด้วยแสงเทพตัดมายา!
“ดวงตาเทพโบราณนี้ช่างทรงพลังนัก!”
ซูเฉินกล่าวในใจด้วยความชื่นชม
แม้เขาจะรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างรุนแรง และพลังจิตส่วนใหญ่ถูกใช้ไปหลังจากกระตุ้นดวงตาเทพโบราณ ทว่าพลังของมันก็ยังคงน่าสะพรึงกลัว
ปีศาจนักบุญอย่างหยวนเชียนถูกเขาฆ่าได้ในพริบตา
การใช้ดวงตาเทพโบราณเพื่อกระตุ้นแสงเทพตัดมายานั้น สามารถเป็นไพ่ตายของเขาได้อย่างแท้จริง!
หากศัตรูไม่ทันระวัง ต่อให้เป็นนักบุญยุทธ์ระดับสูงสุดก็อาจถูกสังหารในพริบตาได้
ซูเฉินก้าวเดินตรงไปยังเสวียนหมิง
“หืม?”
เสวียนหมิงที่กำลังหลอมรวมเปลวเพลิงห้าธาตุเผยสีหน้าตกตะลึงอย่างยิ่งในดวงตา
หยวนเชียนถูกปีศาจกลืนกินแล้วดูดซับพลังปีศาจเข้าไปมากมาย พลังกำลังเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ แต่สุดท้ายก็ยังพ่ายแพ้ให้กับซูเฉิน
เหตุใดพลังการต่อสู้ของซูเฉินถึงได้น่าหวาดกลัวถึงเพียงนี้?
“เมื่อข้าหลอมรวมเปลวเพลิงห้าธาตุสำเร็จ นั่นแหละคือวันตายของเจ้า!”
เสวียนหมิงจ้องมองซูเฉินแน่นิ่ง แล้วก็สงบจิตใจลง หลอมรวมเปลวเพลิงห้าธาตุต่อ
ตูม!
ซูเฉินปล่อยหมัดหนึ่งออกไป
มีเพียงเสียงแน่นเบา ๆ ปรากฏขึ้น และโล่อาคมที่มองไม่เห็นก่อตัวขึ้นรอบตัวเสวียนหมิงในรัศมีสิบจั้ง ปกป้องเขาไว้ภายใน
แม้พลังของหมัดซูเฉินจะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่อาจทำลายเกราะห้าธาตุได้เลย
“เป็นเพราะหอคอยปีศาจดำนี่หรือไม่?”
แสงวาบผ่านดวงตาของซูเฉิน เขามองไปยังหอคอยปีศาจที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเสวียนหมิง
หอคอยนั้นดูเก่าแก่และแผ่พลังปีศาจออกมาอย่างเข้มข้น มันดูชั่วร้ายเป็นที่สุด ปกป้องเสวียนหมิงไว้ภายใน
อาวุธจักรพรรดิปีศาจ!
เพียงชำเลืองมอง ซูเฉินก็มั่นใจได้ทันทีว่า หอคอยนี้คืออาวุธระดับจักรพรรดิปีศาจที่ทรงพลังยิ่ง และยังเป็นศูนย์กลางของค่ายกลปีศาจสวรรค์อมตะอีกด้วย
พลังปีศาจมหาศาลที่แผ่ไปทั่วดินแดนต้องห้ามแห่งนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นพลังของหอคอยนี้ทั้งสิ้น
ตูม! ตูม! ตูม!
ซูเฉินปล่อยหมัดออกไปนับสิบหมัดในพริบตา แต่ละหมัดล้วนรวมไว้ด้วยพลังทางกายภาพอันสูงสุด เปี่ยมด้วยพลังอันมหาศาล แต่เมื่อปะทะกับหอคอยปีศาจ พลังปีศาจกลับระเบิดออก
ทว่าหอคอยปีศาจกลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
เคร้ง!
กระบี่จวินหลินถูกชักออก แสงกระบี่เจิดจ้าฟาดฟันใส่หอคอยปีศาจอย่างต่อเนื่อง
ซูเฉินถึงกับใช้กระบวนท่าเจ็ดกระบี่ฟาดฟ้า แต่ละดาบล้วนดุดันยิ่งขึ้นและเปี่ยมด้วยพลังทำลายล้างอย่างรุนแรง
ทว่า มีเพียงประกายไฟระเบิดและอักขระสั่นสะเทือนเหนือหอคอยเท่านั้น หอคอยปีศาจกลับยังคงแน่นิ่ง
อาวุธจักรพรรดิปีศาจนี้ทรงพลังอย่างแท้จริง!
เหตุที่เสวียนหมิงกล้าหลอมรวมเปลวเพลิงห้าธาตุต่อไป เพราะเขาเชื่อมั่นในอาวุธจักรพรรดิปีศาจนี้เต็มเปี่ยม ต่อให้นักบุญยุทธ์ผู้ทรงพลังมากเพียงใด ก็ไม่อาจทำลายการป้องกันของหอคอยนี้ได้
ภายใต้การคุ้มกันของหอคอยปีศาจ เขาก็เท่ากับอยู่ในสถานะไร้เทียมทาน
“ซูเฉิน เจ้าคิดว่าจะบุกทะลวงเข้าสู่หอคอยปีศาจดำได้งั้นรึ? ฝันไปเถอะ! เมื่อข้าหลอมรวมเพลิงห้าธาตุสำเร็จ เจ้าจะไม่มีทางรอด!”
เสวียนหมิงหัวเราะเยาะเย้ย
พลังป้องกันของหอคอยปีศาจดำนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ต่อให้เป็นราชันนักบุญก็ยังมิอาจทำลายได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่กังวลแม้แต่น้อยว่าซูเฉินจะสามารถเจาะทะลวงการป้องกันของหอคอยปีศาจดำได้
“หอคอยปีศาจนี้ไร้จุดอ่อนเลยกระนั้นหรือ?”
แสงสีทองจาง ๆ แผ่ออกจากดวงตาของซูเฉิน
เขากระตุ้นดวงเนตรเทพตัดมายา
ดวงตาทิพย์ที่สามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่ง ว่ากันว่ามันสามารถมองเห็นฟ้าดิน ล่วงรู้ความลับแห่งสรรพสิ่ง และทำลายมายาทั้งปวง
แม้หอคอยปีศาจนี้จะเป็นอาวุธจักรพรรดิปีศาจที่ทรงพลัง แต่ก็มิอาจปราศจากจุดอ่อนได้
ซูเฉินกระตุ้นดวงเนตรเทพตัดมายา ดวงเนตรของเขาเต็มไปด้วยแสงทอง โดยเฉพาะดวงตาซ้ายที่เหมือนกลายเป็นทองคำบริสุทธิ์ ดูขรึมขลังและลึกลับ
ในสายตาของซูเฉิน พลังปีศาจเบื้องหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ที่ลี้ลับ ก่อเกิดเป็นลำแสงต้นกำเนิดสายหนึ่ง
หอคอยปีศาจถูกปกคลุมด้วยอักขระโบราณลี้ลับนานาชนิด
อักขระเหล่านั้นไหลลงมารวมพลังแห่งฟ้าดิน ก่อเกิดเป็นเกราะที่มองไม่เห็น ปกป้องเสวียนหมิงไว้ภายใน
“ที่แท้ จุดอ่อนอยู่ตรงนี้เอง!”
แววคมวาบผ่านดวงตาของซูเฉิน
เขาค้นพบจุดอ่อนแล้ว!
แม้เสวียนหมิงจะควบคุมหอคอยปีศาจได้ แต่เขาเองก็หาใช่ปีศาจนอกดินแดน และยังไม่ได้ฝึกวรยุทธ์ของพวกปีศาจนอกดินแดน ฉะนั้นเขาจึงอาศัยเพียงแกนหัวใจปีศาจในการควบคุมหอคอย
ดังนั้น หอคอยนี้จึงสามารถป้องกันได้เพียงอย่างเดียว แต่ไม่สามารถจู่โจมกลับได้
ยิ่งไปกว่านั้น หอคอยปีศาจนี้ไม่มีการป้องกันต่อพลังของปีศาจเลยแม้แต่น้อย!
กล่าวคือ หอคอยนี้สามารถป้องกันมนุษย์ได้ แต่ไม่สามารถป้องกันพวกปีศาจนอกดินแดนได้
หึ่ม!
รอยยิ้มเย็นปรากฏที่มุมปากของซูเฉิน เขากระตุ้นแสงปีศาจแปลงฟ้าสลับตะวัน แปรเปลี่ยนตนเองเป็นปีศาจนอกขอบเขตที่แผ่พลังปีศาจออกมาทั่วร่าง!
จากนั้น เขาก็ก้าวเข้าสู่หอคอยปีศาจดำอย่างองอาจ!