มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 390 สังหารเสวียนหมิง
“อะไรนะ?!”
แม้ว่าเสวียนหมิงจะกำลังหลอมเพลิงห้าธาตุอยู่ แต่เขาก็ยังเฝ้าระวังซูเฉินอยู่เสมอ
เมื่อเห็นว่าซูเฉินแปลงร่างเป็นปีศาจนอกดินแดนได้ เขาก็ตกตะลึงทันที!
เขาไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมซูเฉินถึงสามารถแปลงกายเป็นปีศาจนอกดินแดนได้?
แต่ในขณะนั้นเอง ซูเฉินก็เดินตรงเข้าสู่หอคอยปีศาจดำแล้ว
ฮึ่ม!
โดยแทบไม่มีสิ่งใดขัดขวาง ซูเฉินทะลวงผ่านม่านพลังล่องหนของหอคอยปีศาจดำและมายืนอยู่เบื้องหน้าเสวียนหมิง
“อะไรนะ?! เจ้า…เจ้าเป็นปีศาจนอกดินแดนจริงหรือ?!”
เสวียนหมิงตกตะลึง
หอคอยปีศาจดำนี้มิอาจต้านทานปีศาจนอกดินแดนได้
แต่การที่ซูเฉินสามารถผ่านม่านพลังของหอคอยปีศาจดำเข้ามาได้โดยไม่ถูกป้องกันโดยหอคอย ย่อมหมายความว่าเขาคือปีศาจนอกดินแดนโดยแท้!
ซูเฉิน บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งนิกายเทียนเต๋า และอัจฉริยะที่เจิดจรัสที่สุดแห่งถิ่นทุรกันดารตะวันออก กลับเป็นปีศาจนอกดินแดนงั้นหรือ?
เรื่องนี้ทำให้เสวียนหมิงทั้งตกใจและดีใจในเวลาเดียวกัน
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ซูเฉิน พวกเราเป็นพวกเดียวกัน ไยเจ้าจึง…”
เสวียนหมิงถอนหายใจด้วยความโล่งใจ กล่าวด้วยความตกใจและสับสน
ทว่า เขายังกล่าวไม่ทันจบ ซูเฉินก็ต่อยเข้าใส่เขาทันที
ตูม!
หมัดของซูเฉินเปี่ยมด้วยพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้ และด้วยระยะที่ใกล้เกินไป เสวียนหมิงซึ่งไร้การป้องกันถูกหมัดนี้กระแทกเข้าที่ใบหน้าโดยตรง
เสวียนหมิงร้องโหยหวน ฟันผสานเลือดกระเด็นออกมา ใบหน้าครึ่งหนึ่งบวมเป่งราวหัวหมู ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เจ้า… ทำไมถึงต่อยข้า? ข้าได้เข้าร่วมกับเผ่าศักดิ์สิทธิ์แล้ว หากเจ้าเป็นปีศาจนอกดินแดนเช่นกัน ไยต้องโจมตีข้าด้วย?!”
ในดวงตาของเสวียนหมิงมีแต่ความตกใจและโกรธแค้น
“ใครบอกเจ้าว่าข้าเป็นปีศาจนอกดินแดน? อย่าได้คิดว่าใคร ๆ ก็เป็นคนทรยศต่ำช้าที่ลืมรากเหง้าเช่นเจ้า!”
ซูเฉินแค่นหัวเราะเย็น
เพี๊ยะ!
เขาตบหน้าเสวียนหมิงอีกครั้ง
เสียงดังชัดเจน และเสวียนหมิงก็ถูกตบกระเด็นออกไปอีกครั้ง เลือดกระอักจากปาก ใบหน้าบวมเป่งจนดูไม่ได้
นี่ขนาดซูเฉินยังปรานี หากเขาใช้พลังเต็มที่ หัวของเสวียนหมิงคงระเบิดไปแล้ว!
“เจ้า…เจ้า…เจ้าต้องตายแน่! ซูเฉิน เจ้ามิใช่ปีศาจนอกดินแดน แล้วเหตุใดจึงแปลงเป็นปีศาจนอกดินแดนได้? แม้แต่หอคอยปีศาจดำยังแยกไม่ออก?!”
ดวงตาเสวียนหมิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อ
แม้เขาจะมีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมด้านหลอมโอสถ แต่พลังต่อสู้กลับอยู่เพียงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์สูงสุดเท่านั้น กระทั่งหยวนเฉียนจุนยังถูกซูเฉินสังหาร แล้วเขาจะสู้ได้อย่างไร?
แต่สิ่งที่เขาไม่เข้าใจคือ…
เหตุใดซูเฉินจึงสามารถแปลงร่างเป็นปีศาจนอกดินแดนได้?
หอคอยปีศาจดำเป็นอาวุธของจักรพรรดิเทพปีศาจ มีพลังลี้ลับและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง การที่มันไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ย่อมหมายความว่ามันเห็นว่าซูเฉินคือปีศาจนอกดินแดนอย่างแท้จริง
ซูเฉินทำเช่นนั้นได้อย่างไร?
“เจ้ามิจำเป็นต้องรู้หรอกว่าข้าทำได้อย่างไร!”
ซูเฉินแค่นหัวเราะ
เขาเดินตรงเข้าไปคว้าคอเสวียนหมิงแล้วชูขึ้นจากพื้น
“แค่ก...ซูเฉิน เจ้าฆ่าข้าไม่ได้! ข้าคือทูตของจักรพรรดิเทพปีศาจ หากเจ้าฆ่าข้า จักรพรรดิเทพปีศาจจะไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!”
เสวียนหมิงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ใบหน้าดูแข็งกร้าวแต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัวลึก ๆ
ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นอย่างยิ่ง
เขากลัวสุดขีดแล้ว!
แต่เดิม เขาคิดว่าเมื่อมีหอคอยปีศาจดำ ค่ายกลปีศาจอมตะที่ตั้งโดยอาวุธของจักรพรรดิเทพปีศาจ และการปกป้องของหยวนเฉียนจุน เขาย่อมสามารถหลอมเพลิงห้าธาตุได้อย่างปลอดภัย และบรรลุภารกิจของจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
แต่เขาไม่คาดเลยว่าซูเฉินจะมาถึงเร็วเช่นนี้
แถมยังฆ่าหยวนเฉียนจุนได้ ทะลวงการป้องกันของหอคอยปีศาจดำเข้ามาได้ และจับตัวเขาได้ทันที
ความฝันที่จะหลอมเพลิงห้าธาตุจึงพังทลายโดยสิ้นเชิง!
“จักรพรรดิเทพปีศาจดำรึ? น่าสนใจนัก ดูเหมือนเจ้าจะซ่อนความลับไว้มากจริง ๆ!”
ในแววตาของซูเฉินปรากฏประกายครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มเย็น
“เจ้าแก่นั่น!”
เสียงเรียกของซูเฉินดังขึ้น มังกรปีศาจสีดำยาวนับพันจั้งทะยานออกจากร่างของเขา แผ่คลื่นพลังมังกรอันน่าเกรงขามออกมาอย่างรุนแรง
แต่หัวมังกรที่ดูดุร้ายกลับเผยรอยยิ้มประจบประแจง
“นายท่านข้า ท่านต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?”
มังกรปีศาจหัวเราะคิกคัก
“ข้ามอบหมอนี่ให้เจ้า ข้าอยากรู้ความลับทั้งหมดของเขา!”
ซูเฉินกล่าวอย่างเย็นชา
จากนั้น เพลิงกลืนสรรพสิ่งในฝ่ามือของเขาก็ลุกไหม้อย่างรุนแรง แผ่พลังอันสามารถกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ดึงเพลิงแท้เสวียนหมิงและเพลิงห้าธาตุเข้ามาทันที
แม้ว่าเพลิงแท้เสวียนหมิงและเพลิงห้าธาตุจะทรงพลัง แต่ก็ไม่อาจต้านทานพลังของเพลิงกลืนสรรพสิ่งได้เลย
ในพริบตา พวกมันก็หลุดจากการควบคุมของเสวียนหมิงและพุ่งเข้าสู่เพลิงกลืนสรรพสิ่ง
“ไม่นะ!!!”
ดวงตาเสวียนหมิงเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับและโกรธแค้น เขาร้องคำรามออกมา
แต่เสียงของเขาก็หยุดลงในทันที!
มังกรปีศาจอ้าปากกว้าง กลืนเสวียนหมิงลงท้องในคำเดียว
“เฮอะ ๆ ท่านนายข้า ไม่ต้องห่วง พอกินหมอนี่เข้าไป ต่อให้มีความลับแค่ไหนก็ปิดบังข้าไม่ได้แน่!”
มังกรปีศาจเรอดัง ๆ