มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 4
“เสี่ยวเฉิน…เป็นความไร้ความสามารถของแม่เอง ที่ทำให้เจ้าต้องเจ็บปวด แม้แต่ตราศักดิ์สิทธิ์เทพยุทธ์ที่บิดาเจ้าทิ้งไว้…ก็ยังถูกพวกเขาชิงไปได้!”
เมื่อกลับมาถึงลานบ้าน หลิวหันเยี่ยนกล่าวพลางยิ้มอย่างขื่นขม
“ไม่ใช่นะท่านแม่! ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า ที่ทำให้ท่านต้องลำบากในวันนี้! แต่ท่านวางใจเถิด ข้าจะให้ตระกูลซูชดใช้คืนทุกสิ่งที่พวกเขาเอาไปจากข้า…พร้อมดอกเบี้ย! ข้าจะไม่ยอมให้ใครรังแกท่านแม่กับน้องหลิงเอ๋อร์อีกต่อไป!”
ซูเฉินพูดด้วยสีหน้าแน่วแน่
หลังจากได้มีชีวิตใหม่ เขาก็ตระหนักได้ว่าในอดีต เขาเองนั้นอ่อนแอและขลาดเขลาเพียงใด และเพราะความอ่อนแอนั้นเองที่ทำให้มารดาและน้องสาวต้องพบจุดจบอันน่าสลด
หากสวรรค์ให้โอกาสเขาอีกครั้ง…เขาจะไม่ยอมให้คนที่เขารักต้องถูกเหยียบย่ำอีกต่อไป!
“เสี่ยวเฉิน แม่ไม่เป็นไรหรอกเห็นเจ้ากลับมามีจิตใจฮึกเหิม แค่นี้แม่ก็โล่งใจแล้วสิ่งที่แม่ปรารถนาก็แค่เห็นเจ้าและหลิงเอ๋อร์ปลอดภัยและมีความสุขนี่เป็นเม็ดยาชำระลมปราณที่แม่ไปหาซื้อมาจากตลาด เขาว่ากันว่าสามารถช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตันเถียนและทะเลลมปราณได้เอาไว้นี่ก่อน แม่จะไปทำกับข้าวให้เจ้า!”
ใบหน้าหลิวหันเยี่ยนเต็มไปด้วยความอบอุ่น นางหยิบขวดยาเล็ก ๆ ส่งให้ซูเฉิน ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
“เม็ดยาชำระลมปราณ…”
ซูเฉินพึมพำ สีหน้าเคร่งขรึม
เม็ดยานี้เป็นเพียงโอสถระดับหนึ่งธรรมดาทั่วไปใช้สำหรับเพิ่มพลังให้ผู้ฝึกยุทธ์ในขอบเขตชำระลมปราณแต่แม้จะธรรมดา เม็ดเดียวก็มีราคาไม่น้อยกว่าพันตำลึงเงิน
แม้มันจะไม่ใช่โอสถล้ำค่าอะไรนัก…แต่ซูเฉินรู้ดีว่า หลิวหันเยี่ยนไม่มีทางมีเงินมากขนาดนั้นแน่นอน!
เขาสังเกตเห็นว่า ปิ่นทองคำ ที่แม่เคยปักบนผม…หายไปแล้ว
นั่นคือของดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายที่บิดาทิ้งไว้ให้แม่แต่เพื่อเขา…แม่ยอมขายมันเพื่อซื้อโอสถเม็ดนี้ให้
ในอดีต เขาคือ “จักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกร” ผู้เคยครอบครองสมบัติทุกสิ่งในโลกทั้งเคล็ดวิชาหลอมโอสถ อาวุธเวท และสมบัติลับ เขาเชี่ยวชาญไปหมดแม้แต่โอสถชั้นสูงที่ยากเยี่ยงเทพยังเคยปรุงมาแล้ว!
แต่โอสถธรรมดาเพียงเม็ดนี้…กลับหนักอึ้งในใจอย่างประหลาด!
“ท่านแม่…หลิงเอ๋อร์…ชาตินี้ ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้พวกท่านต้องบาดเจ็บอีก!”
ซูเฉินกระซิบแน่นเสียง ใบหน้าเขาแน่วแน่เต็มเปี่ยม
เขานั่งขัดสมาธิลงบนเตียง และเริ่มฝึกเคล็ดวิชา
ที่เทือกเขากูเยว่ ก่อนหน้านี้ ขณะช่วยชีวิตซูเหยาเขาตกอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูร ได้รับบาดเจ็บสาหัสทะเลลมปราณในตันเถียนถูกทำลาย
ในมโนสำนึกของเขา ทะเลลมปราณราวกับแอ่งน้ำที่แตกร้าวพลังปราณแท้ที่เคยสะสมไว้ ล้วนสลายหายหมดสิ้น
“ทะเลลมปราณพังยับถึงขั้นนี้ หากไม่มีโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดขึ้นไป ก็คงไม่มีทางฟื้นฟูได้อีกแต่…โชคดีนัก ที่ข้ายังมี ‘เคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร’!”
ดวงตาซูเฉินส่องแสงเรืองรอง
เคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกรคือเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับสวรรค์สุดแสนหายากที่อาจารย์ของเขาได้มาจากซากโบราณในอดีตและเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็น “จักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกร”!
มันคือเคล็ดวิชาที่สามารถ ซ่อมแซมทะเลลมปราณที่แตกร้าวได้ให้ผู้ฝึกสามารถเกิดใหม่ได้อีกครั้ง และปีนขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งยุทธ์อย่างแท้จริง
“เคล็ดวิชานี้ ต้องการให้ทำลายทะเลลมปราณก่อน แล้วจึงเริ่มสร้างใหม่ต้องอาศัยจิตใจอันกล้าแข็งเหนือผู้ใดยอมสลายตันเถียน แล้วสร้าง ‘ทะเลปราณมังกรแท้’ ใหม่ทั้งเก้า เพื่อก่อรากฐานเหนือผู้ใด!”
ขั้นตอนแรกของเคล็ดวิชานี้เรียกว่า “สร้างรากฐาน” ต้องทำลายทะเลลมปราณเก่าให้สิ้นซาก แล้วบ่มเพาะทะเลลมปราณมังกรแท้ขึ้นมาใหม่ถึง เก้าบ่อ!
นั่นคือทะเลลมปราณเก้ามังกรแท้ ทะเลพลังที่แข็งแกร่งกว่าของผู้อื่นเก้าเท่า! แข็งแกร่ง ยากสั่นคลอน ไม่มีใครในระดับเดียวกันเทียบได้เลย!
ในภายหลัง เมื่อฝึกถึงจุดสูงสุดทะเลปราณมังกรแท้ทั้งเก้า จะสามารถกลายร่างเป็น มังกรแท้ทั้งเก้าด้วยพลังเก้ามังกร เขาสามารถคว้าดาวคว้าจันทร์ ทำลายฟ้าทลายดิน!
เขาไต่เต้ามาจนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยุทธ์ ใช้พลังเก้ามังกรนี้กวาดล้างแผ่นดินทั้งภาคพื้นจนได้รับฉายาว่า “จักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกร” และเป็นผู้นำแห่งจักรพรรดิยุทธ์ทั้งสิบ!
“อย่างไรก็ดี การจะสร้างทะเลมังกรแท้ทั้งเก้า ข้าจำเป็นต้องใช้ ‘เม็ดยาเก้ามังกร’ แม้โอสถนี้ต้องใช้สมุนไพรหลายชนิด แต่ส่วนใหญ่ยังพอหาซื้อได้เว้นเพียงแต่ ‘หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกร’ ที่หายากอย่างยิ่ง!”
“แต่ถ้าข้าจำไม่ผิด…ที่เทือกเขากูเยว่นั้นเคยมีหญ้านี้อยู่! ดูท่าข้าต้องกลับเข้าไปในเทือกเขากูเย่อีกครั้ง!”
ซูเฉินขบคิดเงียบ ๆ
แต่ในตอนนั้นเอง…
“อืม? ผิดปกติ!”
ซูเฉินพลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่ไม่ควรมี
ในมโนสำนึก ในทะเลลมปราณที่แตกร้าวของเขากลับปรากฏบางสิ่งเพิ่มขึ้นมา!
“นั่นมัน… เตาหลอมฟ้าดิน?!”
หัวใจเขาแทบหยุดเต้น
เขาสัมผัสได้ถึง “เตาหลอมโอสถ” เก่าแก่ทรงพลังที่ซ่อนอยู่ในตันเถียนพลังลี้ลับโบราณแผ่พุ่งออกมาราวกับกลืนสรรพสิ่งและสิ่งนี้…ก็คือสมบัติวิเศษที่เขาเคยระเบิดพร้อมตัวเองเมื่อชาติก่อน เตาหลอมฟ้าดิน!
ตึง!
เตาหลอมฟ้าดินสั่นสะเทือนอย่างแผ่วเบาพลังจิตของซูเฉินถูกดึงเข้าไปทันที ภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นมิติที่ว่างเปล่าและวุ่นวาย
เบื้องหน้าปรากฏ “หม้อสามขา สองหู” รูปลักษณ์เก่าแก่ลี้ลับ สลักลวดลายภูเขา แม่น้ำ ดวงดาว พรรณไม้ และเส้นทางแห่งเต๋าที่หมุนเวียนไปตามกาลเวลา
แต่ว่า… หม้อโบราณใบนี้กลับเต็มไปด้วยรอยร้าว แสงหม่นมัว ราวกับเคยผ่านการแตกหักอย่างหนัก
ใช่แล้ว นี่คือ เตาหลอมฟ้าดิน!
เบื้องหน้าหม้อนี้… ซูเฉินเล็กจ้อยราวกับมดตัวหนึ่ง
“เตาหลอมฟ้าดิน ปรากฏอยู่ในตันเถียนของข้า?! ดูเหมือนจะเป็นดั่งที่ข้าคิดไว้จริง ๆ…การที่ข้าหวนคืนมาเกิดใหม่นั้น… ต้องเกี่ยวข้องกับสมบัตินี้แน่นอน!”
หัวใจของเขาสั่นสะเทือนแรงกล้า
“ข้าไม่รู้เลย… สมบัตินี้แท้จริงแล้วมีพลังอะไรบ้าง?”
ในอดีต เขาเคยได้สมบัตินี้มาแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไร… ก็ไม่สามารถกลั่นมันได้สำเร็จ
แม้จะเคยใช้พลังฝืนฝังผนึกจิตไว้ได้บางส่วน แต่ก็ยังห่างไกลจากการควบคุมมันโดยสมบูรณ์
และในตอนนั้น เขาได้ระเบิดตัวเองพร้อมเตาหลอมฟ้าดินรอยร้าวที่เห็นตอนนี้… คงเกิดจากตอนนั้น!
ฮึ่ม!
ในวินาทีนั้นเอง เม็ดยาชำระลมปราณในมือของเขาพลันสั่นเบา ๆ จากนั้น กลายเป็นแสงสว่างพุ่งเข้าสู่เตาหลอม!
แสงเรืองรองจากเตาหลอมลอยขึ้น ออร่าสิริมงคลแพร่กระจายจากนั้นเม็ดยาก็บินออกมาอีกครั้ง
แต่สิ่งที่บินออกมานั้น… เปลี่ยนไปแล้ว!
พื้นผิวมีลวดลายลี้ลับ กลิ่นหอมอบอวลจรุงใจ สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า
“นี่มัน… เม็ดยาชำระลมปราณระดับสูงสุด?!”
ซูเฉินเบิกตากว้าง
เม็ดยาที่หลิวหันเยี่ยนให้มา ก่อนหน้านี้ยังเป็นเพียงโอสถเกรดต่ำแต่พอผ่านเตาหลอมฟ้าดิน มันกลับกลายเป็นโอสถระดับสูงสุดในพริบตา!
เตาหลอมฟ้าดิน... สามารถยกระดับโอสถได้?!
มันจะไม่เวอร์เกินไปหน่อยหรือ?!
“ถ้าข้าสามารถปรุงเม็ดยาเก้ามังกรได้ แล้วนำเข้าสู่เตาหลอมนี้…มันอาจกลายเป็น ‘เม็ดยาเก้ามังกรระดับสูงสุด’! นั่นคือโอสถระดับสวรรค์ที่แม้แต่อาจารย์ของข้าก็ยังไม่อาจปรุงได้!”
สายตาซูเฉินลุกวาวขึ้นทันใด
หากเขาครอบครองเม็ดยาระดับนั้น เขาจะสามารถเปิดทะเลมังกรแท้ระดับสมบูรณ์! รากฐานของเขา… จะยิ่งแข็งแกร่งกว่าชาติก่อนหลายเท่า! พลังบ่มเพาะ และพลังต่อสู้… ย่อมพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด!
เตาหลอมฟ้าดินนี้… สมกับเป็นสมบัติล้ำค่าที่แท้จริง!
“ข้าต้องรีบไปยังเทือกเขากูเย่ว์ เพื่อหาหญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรให้ได้!”
ซูเฉินตัดสินใจทันที ไม่อาจเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว!