มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 5
“ท่านผู้อาวุโสรอง ข้าน้อยรายงาน! ซูเฉินเพิ่งออกจากตระกูลซู มุ่งหน้าออกจากเมืองหยุนเจียง ดูเหมือนจะเดินทางไปยังเทือกเขากูเยว่!”
องครักษ์ในชุดดำคุกเข่ารายงานด้วยท่าทีเคารพ
“เทือกเขากูเยว่? ไอ้สัตว์นรกนั่นไปทำอะไรที่นั่น? ไม่ว่าจะไปทำอะไร ก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้งอยู่ดี!”
ซูหยวนจางหันขวับมา แววตาฉายแสงสังหารเย็นยะเยือก
“แค่เศษสวะอย่างมัน ยังคิดจะท้าทายเหยาเอ๋อร์อีกงั้นรึ? ไม่รู้จักตายดีแท้! เอาเงินไปแสนตำลึง นำไปส่งให้หัวหน้าสวี่แห่งหมู่บ้านเมฆดำ บอกไปว่าข้าต้องการหัวของซูเฉิน!”
เขาสะบัดแขนออก แผ่นธนบัตรเงินขนาดใหญ่ร่วงลงบนพื้น
ใบหน้าซูหยวนจางเต็มไปด้วยโทสะอำมหิต ราวกับกำลังออกคำสั่งฆ่าอย่างเลือดเย็น
“รับคำ!”
องครักษ์ในชุดดำรับธนบัตรอย่างนอบน้อม ก่อนจะหันหลังเร่งรุดออกไปอย่างรวดเร็ว
หมู่บ้านเมฆดำ คือกองโจรใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่นอกเมืองหยุนเจียงที่ตั้งของมันอยู่บริเวณรอบนอกของ เทือกเขากูเยว่
หัวหน้าหมู่บ้านนามว่า สวี่กัง มีพลังบ่มเพาะถึง ขอบเขตชำระลมปราณขั้นเก้ารองหัวหน้าทั้งสามก็ล้วนอยู่ในขอบเขตเดียวกันล้วนเป็นพวกเด็ดขาดเหี้ยมโหด
ต่อให้ต้องจัดการกับซูเฉินที่ ทะเลลมปราณถูกทำลายก็แทบไม่มีความยากเย็นอะไรเลย!
ดูท่าแล้ว… ซูเฉินคงไม่พ้นความตายแน่นอน!
หลายชั่วยามต่อมา ซูเฉินออกจากเมืองหยุนเจียง มาถึง เทือกเขากูเยว่
เทือกเขาแห่งนี้ทอดยาวหลายพันลี้เต็มไปด้วยต้นไม้โบราณสูงใหญ่ ยอดเขาสูงชันภายในลึกเข้าไปเป็นอาณาเขตของสัตว์อสูรนานาชนิดแม้แต่ผู้บ่มเพาะใน ขอบเขตชำระลมปราณ ยังไม่กล้าบุกลึกเข้าไปง่าย ๆ
“ถ้าข้าจำไม่ผิด… หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรนั้นเติบโตอยู่ในบริเวณ ‘สระลับห้วงหยิน’ แห่งเทือกเขากูเยว่เมื่อชาติก่อน อาจารย์ของข้าก็เคยพบมันที่นั่น!”
ซูเฉินคิดเงียบ ๆ ในใจ
หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรนั้น เป็นสมุนไพรวิญญาณระดับดินที่หายากยิ่งเติบโตเฉพาะบริเวณที่มีพลังหยินและหยางผสานกันและยังเป็น วัตถุดิบหลักในการปรุงเม็ดยาเก้ามังกร
แม้เขาจะรู้ว่าในเทือกเขากูเยว่เต็มไปด้วยอันตรายแต่ซูเฉินกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
เมื่อเข้าสู่เขตเทือกเขา ส่วนรอบนอกยังมีเพียงสัตว์อสูรระดับหนึ่งเขาจัดการได้อย่างง่ายดายโดยไม่เสียพลังแม้แต่น้อย
สัตว์อสูรระดับสองเปรียบได้กับผู้บ่มเพาะในขอบเขตชำระลมปราณแม้จะเริ่มสร้างความลำบาก แต่ก็ยัง ไม่อาจคุกคามเขาได้
ซูเฉินจึงเร่งฝีเท้า ปิดซ่อนลมหายใจ และเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วภายในเวลาไม่นานก็เข้าสู่ใจกลางของเทือกเขาลึกเข้าไปถึงสามร้อยลี้!
ที่นี่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรระดับสองจำนวนมาก
เมื่อสามวันก่อน ณ ที่แห่งนี้ เขากับซูเหยาเคยถูกฝูงอสูรล้อมเขาต้องบาดเจ็บสาหัสเพราะปกป้องนาง จน ทะเลลมปราณถูกทำลาย
“สระลับห้วงหยิน คงอยู่ใกล้ที่นี่แล้ว!”
ดวงตาซูเฉินวาบแสงขึ้น
เขาใช้เคล็ดลับในเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกรเพ่งจิตสัมผัสพลังหยินอันเข้มข้นที่ไหลรวม ณ จุดหนึ่งข้างหน้า
“สระลับห้วงหยิน” เป็นสถานที่ที่เปี่ยมไปด้วยพลังหยินสูงสุด
แต่ในโลกแห่งพลัง…หยินก่อเกิดหยางสถานที่ที่มีหยินหนาแน่นที่สุด…ก็มักซ่อนพลังหยางเอาไว้เช่นกันและเมื่อหยินหยางรวมกันอย่างลงตัว…สมุนไพรวิญญาณอย่างหญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกรก็จะถือกำเนิด!
ฟิ้ว!
ซูเฉินกระโดดพลิ้วไปข้างหน้าแฝงตัวหลบฝูงอสูรระดับสอง ก่อนจะพุ่งเข้าสู่หุบเขาเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว
ซ่าาา!
เสียงสายน้ำดังมาจากภายในหุบเขา
เบื้องหน้าปรากฏเป็นภาพงดงามจับใจน้ำตกสีขาวบริสุทธิ์ ราวเส้นไหมร่วงหล่นจากหน้าผาสูงหลายร้อยจั้งหมอกจางปกคลุมทั่วบริเวณ แสงกระทบละอองน้ำจนเกิดเป็นรุ้งงดงามเกินจะบรรยาย
ใต้หน้าผาคือ แอ่งน้ำลึก!
“นี่แหละ… สระลับห้วงหยิน!”
แววตาซูเฉินส่องประกาย
เขาเห็นไอหมอกสีฟ้าอ่อนลอยขึ้นมาจากผิวน้ำแม้แต่อากาศโดยรอบยังเย็นจัดจนหน้าผาโดยรอบถูกแช่แข็งเป็นชั้นน้ำแข็งหนา
สถานที่ที่หนาวเย็นและอึมครึมถึงเพียงนี้ ย่อมไม่ใช่ที่ใดนอกจาก สระลับห้วงหยิน!
ซูเฉินยืนมองอยู่ริมแอ่งน้ำ ร่างกายเริ่มหนาวสั่นจากพลังหยินที่ปะทะใบหน้า
“หญ้าหัวใจศักดิ์สิทธิ์เก้ามังกร ต้องอยู่ในนี้แน่นอน!”
เขากำลังครุ่นคิดว่าจะลงสระไปค้นหาอย่างไรดี
ฟิ้ว!
จู่ ๆ ก็มีเสียงลมแหวกอากาศดังมาจากที่ไกล
หัวใจซูเฉินสะดุ้ง เขารีบพุ่งตัวหลบเข้าไปหลังม่านน้ำตกทันทีพร้อมทั้งใช้เคล็ดวิชาเร้นลับปิดซ่อนลมหายใจ จิตเต้นของเขาเบาลงจนแทบสัมผัสไม่ได้
ทั้งร่างกลายเป็นเหมือนหินผาไร้ชีวิต
นี่คือ “เคล็ดวิชาเร้นลับปกปิดลมหายใจ” หนึ่งในเคล็ดวิชาเสริมจากเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกรแม้แต่ผู้บ่มเพาะระดับสูงกว่าหลายขอบเขต หากไม่จงใจเพ่งจิตค้นหา ก็ยากจะตรวจพบ!
ผ่านม่านน้ำตก ซูเฉินเห็นร่างหญิงสาวชุดขาวคนหนึ่งร่อนตัวลงมาจากท้องฟ้าเบื้องบน
“เหาะเหินในอากาศ… เป็นจ้าวยุทธ์?!”
ซูเฉินตกตะลึง
ด้วยพลังในตอนนี้ของเขา แน่นอนว่าไม่อาจต้านผู้ที่บรรลุถึง ขอบเขตจ้าวยุทธ์ ได้แม้แต่น้อย
เขาพยายามใช้เคล็ดเต่าซ่อนลมหายใจให้ถึงขีดสุดกดจิต กดลมหายใจ และหลอมรวมกับสภาพแวดล้อมจนไร้ตัวตน
“นาง… มาทำอะไรที่นี่?”
แววตาซูเฉินเผยความฉงน
หญิงสาวชุดขาวหันหลังให้เขา แม้ไม่เห็นใบหน้าชัดเจนแต่นางมีอากัปกิริยาเยือกเย็นและลึกล้ำจากนั้น… นางก็ถอดอาภรณ์ทีละชั้น เผยผิวขาวผ่องดุจหิมะแล้วค่อย ๆ ก้าวลงสู่สระลับห้วงหยินอย่างสงบ
เมื่อแช่ตัวลงไป… กลับส่งเสียงครางแผ่วออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า
ขนทั่วตัวซูเฉินลุกชันทันที!
เขาไม่สงสัยเลยว่า หากเขาโผล่ออกไปตอนนี้…หญิงสาวผู้นี้คง หั่นเขาจนไม่เหลือซากแน่นอน!
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย…”
ซูเฉินนึกจะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก
“เดี๋ยวสิ… นี่มัน… ร่างศักดิ์สิทธิ์ห้วงหยิน?! แถมยังดูเหมือน... พลังหยินในร่างเธอกำลังปั่นป่วน! นางใช้สระหยินลึกนี้เพื่อระงับอาการบาดเจ็บสินะ?!”
ดวงตาซูเฉินวาบแสงขึ้น
เปรี๊ยะ!
ประหนึ่งยืนยันคำพูดของเขาพลังเย็นจัดสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกจากร่างของหญิงสาวกระจายแผ่ไปทั่วสระลับห้วงหยินจนเกิดเสียงน้ำแข็งเกาะกึกก้อง
และยังคงแพร่กระจายออกไปไกลเรื่อย ๆ
“แย่แล้ว! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ถึงแม้หล่อนจะไม่พบข้าข้าก็หนาวตายก่อนแน่!”
ซูเฉินเริ่มรู้สึกถึงอันตรายจริงจัง
“ใครน่ะ?! ออกมาเดี๋ยวนี้!”
ทันใดนั้น หญิงสาวชุดขาวหันขวับมา เผยใบหน้าที่งดงามล้ำฟ้า
แต่วินาทีนี้ ใบหน้านั้นกลับเต็มไปด้วยไอเย็นจัดดวงตากลับกลายเป็นแหล่งพายุหิมะแห่งโทสะ!
“ถูกพบเข้าแล้ว?!”
ซูเฉินชะงักไปชั่วขณะ
เขาฝืนยิ้มในใจ… ต่อให้พยายามอธิบายแค่ไหน ก็คงไม่มีใครเชื่อ
หญิงสาวผู้นี้… จะไม่ถึงกับฆ่าปิดปากเขาจริง ๆ หรอกนะ?!
“ฮ่าๆๆ สมแล้วที่เป็น ‘เซียนหญิงลั่วเว่ย’ แห่งเขตตงหลิน! ข้าซ่อนตัวลึกถึงเพียงนี้ ยังไม่อาจรอดพ้นจากสายตาเจ้าได้!”
เสียงหัวเราะชายชราดังแทรกเข้ามา
เหนือม่านน้ำตก ปรากฏร่างชายรูปร่างเล็กในชุดคลุมแดงใบหน้าอัปลักษณ์น่าเกลียดร่างลอยเหนือฟ้า สายตาเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย มองหญิงสาวในสระด้านล่าง
“เจ้าหนุ่มบำเรอสวรรค์?!”
ใบหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนสีทันที!