มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 420 ความตายของซุนฉีหยาง
“ซูเฉิน พวกเราจะไม่ทำอะไรจริง ๆ หรือ?”
เย่วั่นหว่านถามด้วยท่าทางร้อนรน
เมื่อเห็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิเทพทั้งสามคนต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่กลางเวหา ดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างหาที่เปรียบมิได้
ฉากเช่นนี้แม้แต่ในแคว้นเป่ยหยวนก็นับว่าหาชมได้ยากยิ่ง
“นิกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามนั้นล้วนเป็นศัตรูของข้า! เจ้าคิดดูสิ หากพวกเราโผล่ออกไปตอนนี้ พวกมันจะฆ่าปีศาจนอกแดนก่อน หรือจะหันมาเล่นงานเราสองคนก่อนกัน?”
ซูเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มสงบนิ่ง
“พวกมันล้วนเป็นศัตรูของเจ้าหมดเลยหรือ? ซูเฉิน เจ้าช่างร้ายกาจเสียจริง!”
เย่วั่นหว่านกล่าวอย่างตกใจนัก
“เจ้ารู้อะไร! นิกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามล้วนมีเป้าหมายแอบแฝง โดยเฉพาะนิกายไร้เริ่มต้น ข้าแน่ใจว่าสาเหตุที่พวกมันเร่งกวาดล้างทะเลอเวจี และถึงกับส่งผู้อาวุโสสูงสุดขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์มาไล่ฆ่าจักรพรรดิเทพปีศาจ จะต้องมีแผนการบางอย่างแน่นอน!”
ซูเฉินแค่นเสียงเยาะ
“ถ้าเรายังไม่ลงมือ แล้วจักรพรรดิเทพปีศาจสองตนถูกพวกมันฆ่า เราก็จะไม่ได้อะไรเลยนะ!”
เย่วั่นหว่านกล่าวด้วยความอิจฉาต่อจักรพรรดิปีศาจทั้งสอง
ในฐานะที่นางเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ของนิกายมาร และว่าที่จักรพรรดินีแห่งแดนวิญญาณ ความเย้ายวนของจักรพรรดิเทพปีศาจทั้งสองนั้นยากจะต้านทานได้
หากนางได้ครอบครองซากศพของจักรพรรดิเทพปีศาจทั้งสอง เย่วั่นหว่านมั่นใจว่านางจะสามารถทะลวงสู่ระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้ภายในสามปี และขึ้นครองตำแหน่งจักรพรรดินีแห่งเป่ยหยวนเป็นคนแรก!
“ไม่ต้องห่วง! จักรพรรดิเทพปีศาจสองตนนี้มิใช่จะจัดการได้ง่าย ๆ พวกเรารอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ตอนท้ายก็พอ!”
ในดวงตาของซูเฉินฉายแววเจิดจ้า กล่าวอย่างช้า ๆ
เขาได้ส่งข่าวไปถึงผู้นำนิกายจ้านเหยียนแล้ว ขอให้ยังไม่เคลื่อนไหวในตอนนี้
ยิ่งไปกว่านั้น ขณะนี้อู๋เฉียนคุนก็กำลังจัดวางค่ายกลใหญ่ไว้รอบนอก แน่นอนว่าจะมอบ “ของขวัญเซอร์ไพรส์” ให้จักรพรรดิเทพปีศาจทั้งสองในไม่ช้า!
……
ตูม!
การต่อสู้อันดุเดือดปะทุขึ้นอย่างเต็มที่บนผืนดินรอบวิหารเทพปีศาจ
นักบุญยุทธ์จากนิกายไร้เริ่มต้น นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า และนิกายปราบอสูร ร่วมกว่าหลายสิบคน เข้าต่อสู้กับเหล่าปีศาจนอกแดนนับร้อยอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าเมื่อจักรพรรดิเทพปีศาจมืดเข้าร่วม พวกเขาก็ไม่เหลือความได้เปรียบอีกต่อไป
โดยเฉพาะนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ที่ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ที่สุด
เมื่อเหล่าปีศาจนอกแดนเห็นจงหลินและซุนฉีหยาง ก็พากันพุ่งเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ราวกับเห็นฆาตกรที่ฆ่าบิดาตนเอง
จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวและจักรพรรดิเทพปีศาจดำเป็นผู้ปกครองของเหล่าปีศาจนอกแดนทั้งหมด แต่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ากลับกล้าท้าทายพวกเขา เช่นนี้มิใช่หาเรื่องตายหรอกหรือ!
ในขณะนั้น ซุนฉีหยางก็กำลังถูกนักบุญปีศาจล้อมโจมตีถึงห้าคน ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายสุดขีด
“สารเลว! พวกเจ้าทุกคนหลีกไป! ทำไมต้องรุมข้าอยู่คนเดียวด้วย?!”
ซุนฉีหยางคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดวงตาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจยิ่ง
นับแต่เข้าสู่ทะเลอเวจี เขาก็รู้สึกว่าโชคชะตาของตนไม่ดีเอาเสียเลย
ดูเหมือนเขาจะกลายเป็นขวากหนามในสายตาของปีศาจนอกแดน ทุกตนต่างตะโกนหมายฆ่าซุนฉีหยาง ทำลายนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
ตอนนี้ นักบุญปีศาจห้าตนร่วมมือกันโจมตี ทำให้เขาตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบอย่างรุนแรง
“ข้าเองก็เป็นปีศาจนอกแดนเช่นกัน พวกเราเป็นพวกเดียวกันมิใช่หรือ? เหตุใดพวกเจ้าต้องฆ่าข้าด้วย?”
ซุนฉีหยางไม่ยอมแพ้ คำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว
เขาถึงกับฝึกเคล็ดวิชาแปรปีศาจ หวังพิสูจน์ให้นักบุญปีศาจทั้งห้าตนเห็นว่าเขาได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาปีศาจ และเข้าร่วมกับเผ่าปีศาจนอกแดนแล้วจริง ๆ
“เจ้ามนุษย์ต่ำช้า ยังกล้าฝึกเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าข้าอีกหรือ? ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!”
“ฆ่ามันซะ!”
“ฉีกมันให้ขาด สังเวยแก่จักรพรรดิเทพปีศาจ!”
“…”
ใครจะคาดคิดว่า หลังจากซุนฉีหยางฝึกเคล็ดวิชาแปรปีศาจ ไม่เพียงพลังในร่างของเขาจะติดขัดยิ่งกว่าเดิม หากแต่นักบุญปีศาจทั้งห้ากลับแสดงเจตนาฆ่าฟันออกมาอย่างชัดเจน และคำรามอย่างเดือดดาล
ตูม!
ท้ายที่สุด ซุนฉีหยางก็ไม่อาจทานทนการโจมตีของนักบุญปีศาจทั้งห้าได้อีกต่อไป ขณะนั้นเอง จงหลินและคนอื่น ๆ ต่างก็เอาตัวไม่รอด ไม่มีใครช่วยเหลือเขาได้เลย
“อย่าาาาาา!!!”
ในดวงตาของซุนฉีหยางเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับและสิ้นหวัง
ฉัวะ!
นักบุญปีศาจผู้หนึ่งโผล่ออกมาอย่างไร้สุ้มเสียง มีดปีศาจในมือของมันฟันศีรษะของซุนฉีหยางจนขาดกระเด็น ลอยขึ้นฟ้า เลือดสาดกระจาย
และร่างของเขาก็ถูกนักบุญปีศาจทั้งห้าฉีกทึ้งแยกชิ้นในพริบตา!
จนถึงวินาทีสุดท้าย ดวงตาของซุนฉีหยางก็ยังคงเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและเจ็บใจ
เขาไม่เข้าใจเลยว่า ใครกันแน่ที่ลอบวางแผนใส่ร้ายเขา? เหตุใดปีศาจนอกแดนถึงเกลียดเขาขนาดนี้?
รองผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ซุนฉีหยาง สิ้นชีพ!
YOU MAY ALSO LIKE
