มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 421 พลังของกระจกห่าวเทียน
ไม่ไกลจากตรงนั้น ซูเฉินมองเห็นฉากเบื้องหน้า แววตาของเขาปรากฏความประหลาดใจบางอย่างขึ้น
หากซุนฉีหยางรู้ว่าเบื้องหลังผู้ที่วางแผนเล่นงานเขาคือซูเฉิน ไม่รู้ว่ามันจะมีปฏิกิริยาเช่นไร
ทว่า…จนถึงวินาทีสุดท้ายก่อนตาย ซุนฉีหยางก็ยังไม่รู้ความจริง และต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถในทะเลอเวจี แม้แต่ร่างก็ยังถูกนักบุญปีศาจกลืนกิน
ตูม!
ขณะนั้น บรรพบุรุษจักรพรรดิเทพยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นได้ใช้กระจกห่าวเทียน แสงเจิดจ้าพุ่งออกมาเป็นสายทะลวงผ่านความว่างเปล่าด้วยพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัว
แม้จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวจะหลบหลีกอย่างต่อเนื่อง แต่หน้าอกของมันก็ยังถูกลำแสงแทงทะลุเป็นแผลเหวอะหวะ
ยิ่งไปกว่านั้น แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการชำระล้างจากกระจกห่าวเทียนดูเหมือนจะมีผลยับยั้งที่รุนแรงต่อปีศาจชั่วร้ายจากนอกดินแดน ร่างของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวถูกฉีกกระชากจนเนื้อหนังหลุดลุ่ย พลังปีศาจอันชั่วร้ายหลอมละลายราวกับน้ำแข็งในฤดูร้อน
“สารเลว!”
จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวคำรามอย่างต่อเนื่อง เปลวไฟแห่งความโกรธพวยพุ่งออกจากดวงตา มันพุ่งเข้าจู่โจมบรรพบุรุษจักรพรรดิเทพยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นอย่างบ้าคลั่ง
มันรู้สึกคับแค้นอย่างถึงที่สุด
หากไม่ใช่เพราะซูเฉินทำลายแก่นแท้ระดับเทพของมันและบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถคงพลังในช่วงรุ่งเรืองได้อีก ด้วยร่างกึ่งเทพของมัน มันสามารถบดขยี้จักรพรรดิเทพยุทธ์แก่ชราผู้นั้นได้ง่ายดายราวกับบี้มดตัวหนึ่ง
แต่บัดนี้…มันกลับต้องหลบซ้ายหลบขวาภายใต้แสงของกระจกห่าวเทียน
แม้จะดูแคลนจักรพรรดิเทพยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นเพียงใด แต่พลังของกระจกห่าวเทียนกลับน่าสะพรึงกลัวจนยากจะต้านทาน
“จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว มอบแก่นแท้ระดับเทพมาเถิด แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
เมื่อเห็นว่าได้โอกาสแล้ว บรรพบุรุษจักรพรรดิเทพยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นหัวเราะเย้ย ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“แก่นแท้ระดับเทพ? เจ้าพวกมนุษย์ต่ำช้า แก่นแท้ระดับเทพถูกเจ้าทำลายไปแล้ว ยังมีหน้ามาขออีกงั้นรึ? อ๊ากกก...”
เพียงเอ่ยถึงแก่นแท้ระดับเทพ จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวก็ระเบิดความโกรธออกมาราวกับภูเขาไฟปะทุ
มันหวนคิดถึงความอัปยศที่ต้องถูกสูบโลหิต ถูกหั่นร่างเหมือนหมู แล้วสุดท้ายแก่นแท้ระดับเทพก็ถูกทำลายสิ้น
มันโกรธเกรี้ยวจนแทบคลั่ง!
มันรู้สึกว่าจักรพรรดิเทพยุทธ์ผู้นั้นจงใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของมัน
ตูม!
แสงปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้นรอบกายมัน แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องจากฝ่ามือ พลันปรากฏหอกดำเล่มหนึ่ง เจาะผ่านความว่างเปล่าพุ่งแทงไปยังบรรพบุรุษจักรพรรดิเทพยุทธ์
“ถูกพวกเราทำลายงั้นหรือ? จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว ข้าว่าเจ้านั่นแหละที่อยากตาย! เช่นนั้น ข้าจะสนองเจ้าเอง!”
บรรพบุรุษจักรพรรดิเทพยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นตกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังหัวเราะเยาะ
แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวจึงกล่าวว่าแก่นแท้ระดับเทพถูกพวกเขาทำลาย แต่ก็รู้ดีว่าปีศาจจากนอกดินแดนนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย เขาจึงคิดว่าอีกฝ่ายเพียงต้องการปกปิดแก่นแท้ระดับเทพเท่านั้น
ตูม!
ในฝ่ามือของเขา กระจกห่าวเทียนทะยานขึ้นฟ้าในพริบตา แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าเปล่งประกายออกมา
เขาตบหน้าอกของตนเองทันที เลือดสีทองอ่อนพุ่งออกจากปากไหลรวมสู่กระจกห่าวเทียน
บนกระจกปรากฏอักขระลึกลับพันเกี่ยวกัน โซ่แห่งกฎสวรรค์แผ่กระจายราวกับพลังลี้ลับกำลังฟื้นคืน
เมื่อแสงแห่งกระจกห่าวเทียนสาดลงมา จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวก็ขนลุกซู่ทั่วร่าง ดวงตาเผยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง ราวกับมีความหวาดผวาอย่างไร้เหตุผลพวยพุ่งจากหัวใจ
ตูม!
จากกระจกห่าวเทียน แสงสว่างรุนแรงพุ่งตรงไปยังจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว ในเส้นทางที่มันพาดผ่าน ความว่างเปล่าแตกร้าว แสงปีศาจสลาย ทุกสิ่งดูเหมือนจะกลายเป็นความว่างเปล่า
แสงสว่างนั้นราวกับชำระล้างโลก บรรจุพลังไร้เทียมทานอยู่ภายใน
“สารเลว!”
ใบหน้าของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง มันกำลังจะใช้เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายหลบหนี
แต่ทว่า แสงนั้นราวกับล็อกเป้าเอาไว้ มันพุ่งเข้าชนร่างของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวอย่างแม่นยำด้วยความเร็วที่แทบไม่อาจมองเห็นได้
“อ๊ากกกก...!”
ทันทีที่จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวกรีดร้อง แสงดำก็พวยพุ่งจากร่าง พลังปีศาจปั่นป่วน ร่างกายครึ่งหนึ่งของมันแปรสภาพกลายเป็นความว่างเปล่าในชั่วพริบตา