มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 425 ล้อมปราบจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
ตูม!
ภายในกระบวนดาราเสาหลักโจวเทียนน้อย แสงดาวสว่างไสว พลังศักดิ์สิทธิ์พลุ่งพล่าน ผนึกความว่างเปล่ารอบด้านไว้แน่นหนา
สีหน้าของจักรพรรดิเทพปีศาจดำเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ยิ่ง
เดิมทีเขาคิดจะฉวยโอกาสความวุ่นวายหลบหนี แต่ไม่คาดว่ามนุษย์ไร้ยางอายพวกนี้จะเตรียมค่ายกลอันทรงอานุภาพเอาไว้
หากเขายังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ค่ายกลดารานี้ย่อมไม่อาจขัดขวางเขาได้เลย ทว่าในยามนี้พลังของเขาถูกลดทอนไปอย่างมาก การฝ่าค่ายกลออกไปจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ยังมีจอมยุทธ์ระดับนักบุญจำนวนหลายสิบคนร่วมอยู่ในค่ายกลด้วย สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขาด้วยเจตนาฆ่าอันแรงกล้า
“จ้านเหยียน อู๋เฉียนคุน เป็นพวกเจ้าส่งคนไปแย่งชิงแก่นแท้ระดับเทพของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวงั้นหรือ?”
เฉินเมี่ยเต๋าจ้องมองชางหยวนและอู๋เฉียนคุน ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา
สีหน้าของเขาดูอัปลักษณ์ยิ่งนัก
นิกายไร้เริ่มต้นยอมเสียสละมากมายก็เพื่อจะแย่งชิงแก่นแท้ระดับเทพของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว
ตอนนี้ จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวตายไปแล้ว แก่นแท้ระดับเทพก็ถูกแย่งไป
แต่พอถึงเวลาเช่นนี้ อู๋เฉียนคุนกลับเปิดใช้กระบวนดาราเสาหลักโจวเทียนน้อย กักขังทุกคนเอาไว้ ไม่ให้ใครก้าวไปข้างหน้าได้
ผลลัพธ์ก็คือ โจวเฉียนพลาดโอกาสไล่ล่าปีศาจจากนอกดินแดน
เขาสงสัยอย่างหนักว่าเบื้องหลังเรื่องนี้คือฝีมือของอู๋เฉียนคุนกับชางหยวน!
“เจ้านิกายเฉิน หากจะกล่าวหาผู้อื่นก็ต้องมีหลักฐานด้วย! พวกเรามาที่นี่เพื่อฆ่าจักรพรรดิเทพปีศาจดำ หาใช่มาเพื่อแย่งแก่นแท้ระดับเทพของจิ่วโยวไม่!”
จ้านเหยียนกล่าวเรียบๆ
“ถูกต้อง! เจ้าสำนักเฉิน สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดมาที่นี่เพื่อกวาดล้างปีศาจนอกดินแดน จักรพรรดิเทพปีศาจดำอยู่ตรงหน้าเหตุใดจึงไม่ลงมือ?”
อู๋เฉียนคุนก็กล่าวด้วยรอยยิ้มใจเย็น
“ดี! ดีมาก! จ้านเหยียน อู๋เฉียนคุน ข้าจะจดจำเรื่องนี้ไว้ให้ดี แต่จงจำไว้ หากข้าหาหลักฐานเจอ ข้าจะไม่ปล่อยพวกเจ้าไปแน่!”
เฉินเมี่ยเต๋าหัวเราะอย่างขุ่นเคือง จ้องสองคนนั้นอย่างเย็นชา
“ไร้สาระนัก! จักรพรรดิเทพปีศาจดำอยู่ตรงหน้า พวกเราควรจะฆ่ามันก่อนหรือไม่? ฆ่า!”
แววตาของหลงเชียนเฟิงวาบผ่านประกายเย็นเยียบ พลันตะโกนออกมา
ตูม!
เจตจำนงกระบี่ปะทุรอบตัวเขา กระบี่โบราณหลุดออกจากฝัก แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงเจิดจ้า ดั่งสายน้ำแห่งกระบี่ฟาดฟันใส่จักรพรรดิเทพปีศาจดำ
“ฆ่า!”
จ้านเหยียน อู๋เฉียนคุน และฉินซ่งเหนียนตะโกนพร้อมกัน ทะยานเข้าประชิดตัวจักรพรรดิเทพปีศาจดำทันที
ขณะนี้ จักรพรรดิเทพปีศาจดำบาดเจ็บสาหัส ถึงเวลาต้องลงมือซ้ำเติม หากไม่ลงมือเวลานี้ จะรอถึงเมื่อใด?
“ฆ่าจักรพรรดิเทพปีศาจดำก่อน!”
จงหลินและไป่เซียวซานสบตากัน ต่างรู้สึกว่าเรื่องนี้มีพิรุธอยู่ไม่น้อย
แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าจักรพรรดิเทพปีศาจดำบาดเจ็บอย่างหนัก กำลังรบลดลงอย่างมาก เป็นโอกาสดีที่จะฆ่ามันเสีย จึงร่วมกันทะยานเข้าโจมตี
“แม้มดปลวกพวกเจ้าก็คิดจะฆ่าข้ารึ? ตายซะ!”
ในแววตาของจักรพรรดิเทพปีศาจดำเผยประกายบ้าคลั่งและเจตนาฆ่า
ตูม!
แสงมารลุกโชนรอบกายเขา พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวประสานเข้าด้วยกัน ลมหายใจของเขาพลันพุ่งสูงขึ้นหลายเท่า ทะยานเข้าประจันหน้ากับทุกคน!
ตูม!
ในกระบวนดาราเสาหลักโจวเทียนน้อย แสงดาวสาดส่อง คำรามด้วยเสียงอัสนี การต่อสู้อันดุเดือดปะทุขึ้นในชั่วพริบตา!
……
ในเวลาเดียวกัน ณ ที่ห่างไกล โจวเฉียนยังคงตามล่าหาซูเฉินไปทั่ว
เขาไม่รู้เลยว่า ซูเฉินกลับคืนรูปลักษณ์เดิมแล้ว รวมกลุ่มกับลั่วเสวียนและผู้อื่น มุ่งหน้าสู่วิหารเทพอสูร
“เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน นี้ลึกล้ำยิ่งนัก ไม่คาดคิดว่าแม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็ยังมองไม่ออก!”
ซูเฉินเอ่ยชมด้วยความทึ่ง
แม้เคล็ดวิชานี้จะไม่เพิ่มพลังการต่อสู้โดยตรง แต่กลับมอบความสามารถพลิกแพลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พร้อมผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์ยิ่ง
ดังเช่นครั้งนี้ จักรพรรดิเทพปีศาจดำ จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว และโจวเฉียน ทั้งสามต่างก็ถูกเขาหลอกล่ออย่างถ้วนหน้า
“แก่นมารของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว กลับกลายสภาพจนใกล้เคียงกับแก่นแท้ระดับเทพครึ่งขั้นเชียวหรือ?”
ซูเฉินครุ่นคิดเงียบๆ ในใจ
ลูกแก้วส่องประกายที่เขาแย่งมาได้ คือแก่นมารของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว แต่มันกลับไม่มีพลังอำนาจมารเจือปนแม้แต่น้อย ใสกระจ่าง สว่างไสว และแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ออกมา
แม้มันจะยังไม่ถึงขั้นเป็นแก่นแท้ระดับเทพอย่างสมบูรณ์ แต่ก็มีคุณสมบัติบางประการใกล้เคียงแล้ว
ด้วยเหตุนี้ แม้จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวจะระเบิดตัวเอง แก่นมารนี้ก็ยังไม่ถูกทำลาย
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบรรพบุรุษแห่งนิกายไร้เริ่มต้นจึงให้ความสำคัญกับมันถึงเพียงนั้น หากเขากลืนกินแล้วดูดซับให้สำเร็จ เกรงว่าระดับการบ่มเพาะจะทะยานขึ้น และอายุขัยก็จะพุ่งทะลุขีดจำกัด!”
ในแววตาของซูเฉินเผยแววเข้าใจ เขาคิดในใจ
ทว่าตอนนี้ แก่นแท้นั้นตกอยู่ในมือเขาแล้ว ย่อมไม่มีทางยกให้ใครเป็นอันขาด!