มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 426 เอาชีวิตรอดจากห้วงหายนะ
“ซูเฉิน จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวระเบิดตัวเองไปแล้ว ช่างน่าเสียดาย! เราต้องไม่ปล่อยให้จักรพรรดิเทพปีศาจดำระเบิดตัวเองอีก ไม่เช่นนั้นเราจะขาดทุนมหาศาล!”
เย่วั่นหว่านส่งเสียงผ่านจิตถึงซูเฉิน
“ไม่ต้องห่วง! ข้าได้สั่งให้อาวุโสอู๋ไว้แล้วว่าอย่ารุกไล้จนอีกฝ่ายจนตรอก พยายามโจมตีให้หนักจนมันอ่อนแอที่สุด แล้วปล่อยให้มันหนีออกจากค่ายกล แต่เจ้ามั่นใจหรือว่าจะติดตามมันได้? อย่าให้มันหลุดมือไปล่ะ!”
ซูเฉินส่งเสียงตอบกลับ
ขณะนี้ เย่วั่นหว่านซ่อนตัวอยู่ ณ ดินแดนรกร้างด้านนอกค่ายกล บนภูเขารกร้างลูกหนึ่ง
“ฮ่าฮ่า! วางใจได้เลย! ข้าไม่มีทางปล่อยมันหนีแน่ ข้าจะเก็บร่างมันไว้ให้สมบูรณ์ ร่างของจักรพรรดิเทพปีศาจนั้นประเมินค่าไม่ได้!”
เย่วั่นหว่านกล่าวด้วยความตื่นเต้น
เมื่อเห็นว่าเย่วั่นหว่านมั่นใจนัก ซูเฉินก็วางใจ
“ท่านอาจารย์ ช่วยคุ้มครองเจ้านิกายกับอาวุโสอู๋ให้ข้าด้วย ป้องกันไม่ให้นิกายไร้เริ่มต้น นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า และนิกายปราบอสูรระเบิดโทสะจนสังหารพวกเราแบบไม่ทันตั้งตัว!”
ซูเฉินกล่าวกับลั่วเสวียน
จอมยุทธ์จากนิกายเทียนเต๋า หอการค้าว่านเป่า และนิกายกระบี่อู๋เหลียง ต่างมาด้วยเพราะซูเฉินกลัวว่านิกายไร้เริ่มต้นจะคลุ้มคลั่ง
เพราะการที่พวกเขาถูกหลอกล่อครานี้ถือเป็นการสูญเสียอย่างหนัก
เพื่อแย่งชิงแก่นแท้ระดับเทพของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว พวกเขาสูญเสียทั้งเก้าอาวุโสขอบเขตราชานักบุญ และศิษย์ผู้มีพรสวรรค์อีกมากมาย บัดนี้แม้แต่จักรพรรดิเทพปีศาจดำก็ยังหลบหนีไปได้
พวกเขาอาจถึงขั้นคลั่งได้!
แต่ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ซูเฉินตัดสินใจแล้วว่า ทั้งจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวและจักรพรรดิเทพปีศาจดำจะต้องเป็นของเขา!
เบื้องหน้า คือพื้นที่ที่ถูกปกคลุมด้วยกระบวนดาราเสาหลักโจวเทียนน้อย
ตูม!
จากระยะไกล เห็นดวงดาวขนาดใหญ่ส่องประกายทอแสงดาวเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นอัสนีบาตและเปลวเพลิง กระหน่ำใส่จักรพรรดิเทพปีศาจดำอย่างต่อเนื่อง
เว้นแต่นิกายเทพโบราณที่ไม่ได้มา ผู้นำทั้งหกแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์ต่างนำจอมยุทธ์ของตนเข้าร่วมล้อมโจมตีจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
จักรพรรดิเทพปีศาจดำคำรามไม่หยุดยั้ง แต่ยามนี้สภาพของเขาน่าสังเวชนัก
ปีกที่เพิ่งงอกออกมาด้านหลังถูกทำลายย่อยยับ เผยให้เห็นกระดูกสีดำแหลมคมและเลือดเนื้อเละเทะ
บาดแผลทั่วร่างหนาแน่น พลังปีศาจพลุ่งพล่าน เกล็ดสีดำแทบไม่เหลือชิ้นดี
ลมหายใจอ่อนแรงอย่างยิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะรุนแรง
“เผ่ามนุษย์ต่ำต้อย หากจักรพรรดิอยู่ในสภาพสมบูรณ์ การฆ่าพวกเจ้าก็ไม่ต่างจากฆ่าหมูหมา! ใช้คำของพวกเจ้าก็คือ เสือหล่นจากเขา ถูกหมาขย้ำ จักรพรรดิไม่มีวันยอมรับมัน!!!”
เสียงคำรามสะท้านฟ้าดังออกจากปากจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
ปีศาจจากนอกดินแดนที่อยู่ในค่ายกลถูกสังหารจนหมดสิ้น แต่ด้านนอกยังมีปีศาจนอกดินแดนอีกมากที่บุกตะลุยโจมตีค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง
พวกมันต้องการช่วยจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างนิกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกกับปีศาจนอกดินแดนปะทุขึ้น
ตูม!
ม่านพลังของค่ายกลสั่นไหวอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเมื่อเหล่าจักรพรรดิปีศาจใช้เวทปีศาจถล่มใส่ม่านพลัง ทำให้มันสั่นสะเทือนหนัก อักขระเลือนหายไปทีละจุด
ดูราวกับค่ายกลจะพังทลายได้ทุกเมื่อ
พรวด!
บาดแผลใหม่ปรากฏขึ้นบนร่างจักรพรรดิเทพปีศาจดำอีกหลายแห่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อผู้นำทั้งหกนิกายต่างถือครองศาสตราจักรพรรดิ พวกเขาระดมพลังศาสตราเข้าใส่จนสร้างความเสียหายแก่จักรพรรดิเทพปีศาจดำอย่างประเมินค่ามิได้
ดวงตาของจักรพรรดิเทพปีศาจดำเต็มไปด้วยโทสะและความไม่ยินยอม สุดท้ายแปรเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวัง
ตูม!
พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากทั่วร่างของเขา เปลวไฟมารสีดำลุกโชน พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นหลายเท่าตัวภายในพริบตา!
“แย่แล้ว! จักรพรรดิเทพปีศาจดำกำลังจะระเบิดตัวเอง!”
ใครบางคนอุทานออกมา
เห็นได้ชัดว่า จักรพรรดิเทพปีศาจดำถูกบีบให้จนตรอก จึงตั้งใจจะระเบิดตัวเองเหมือนจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยว
ในขณะนั้นเอง แววตาอู๋เฉียนคุนพลันสว่างวาบ เขาร่ายอาคมเงียบ ๆ ก่อนจะดีดอักขระลึกลับหนึ่งชุดใส่ม่านพลังของค่ายกล
แคร่ก!
ในขณะเดียวกัน บรรดาจักรพรรดิปีศาจก็ปลดปล่อยเวทปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวเข้าถล่มม่านพลังอย่างไม่หยุดยั้ง
เสียงแตกร้าวดังขึ้นถนัดชัดเจน
ม่านพลังของค่ายกลปรากฏรอยร้าว ช่องโหว่เบื้องหลังจักรพรรดิเทพปีศาจดำพลันเปิดออก
“องค์จักรพรรดิ หลบหนีเร็วเข้า!”
บรรดาจักรพรรดิปีศาจคำรามลั่น
จักรพรรดิเทพปีศาจดำที่จนตรอกอยู่ เห็นช่องว่างเปิดออก แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความสิ้นหวังพลันเปล่งประกายชีวิตชีวา
ตูม!
เขากดกลั้นแรงระเบิดตัวเองไว้ ทนรับการโจมตีร่วมของจอมยุทธ์นักบุญหลายคน แล้วไม่รีรอแม้แต่น้อย หมุนตัวหลบหนีออกจากช่องโหว่ของม่านพลังทันที
ฟิ้ว!
จักรพรรดิเทพปีศาจดำเร่งหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง!
เขาโกรธแค้นมนุษย์ไร้ยางอายเหล่านี้นัก สาบานว่าเมื่อใดที่บาดแผลฟื้นตัว เขาจะฆ่าพวกมันให้หมด!
“คุ้มกันองค์จักรพรรดิ! ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”
ปีศาจนอกดินแดนนับไม่ถ้วนที่บูชาองค์จักรพรรดิด้วยความศรัทธาอย่างบ้าคลั่ง ต่างโถมเข้าใส่จอมยุทธ์จากนิกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกอย่างดุเดือด
พวกมันต้องการเปิดทางให้จักรพรรดิเทพปีศาจดำหลบหนี
“ไล่ตาม! ไล่ตามมัน! อย่าปล่อยให้จักรพรรดิเทพปีศาจดำหนีไปได้!”
“บัดซบ! เกือบแล้วแท้ ๆ จักรพรรดิเทพปีศาจดำเกือบจะตายอยู่แล้ว!”
“อู๋เฉียนคุน เจ้าเล่นอะไรน่ะ? ทำไมค่ายกลถึงเปิดทางให้มันหนีได้?”
เฉินเมี่ยเต๋า จงหลิน และไป่เซียวซานแทบคลั่ง ร้องคำรามออกมาอย่างเดือดดาล
พวกเขาทุ่มเทอย่างมาก
สุดท้าย จักรพรรดิเทพปีศาจดำกลับหนีรอดไปได้อย่างนั้นหรือ?
พวกเขาขาดทุนย่อยยับจริง ๆ!