มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 443 ขึ้นถึงจุดสูงสุด
โครม!
แสงแห่งความวุ่นวายพลุ่งพล่าน โลกโบราณพังทลายลงทีละใบ พลังแห่งกฎเกณฑ์อันลี้ลับสอดประสานกัน แผ่คลื่นพลังน่าหวาดกลัวออกมาปกคลุมทุกสรรพสิ่ง
ในพริบตาเดียว ซูเฉินก็ฝ่าโลกพันธภพทั้งแปดติดต่อกัน และขึ้นสู่ขั้นที่เก้าสิบแปดของบันไดสวรรค์
เหลือเพียงขั้นสุดท้ายก่อนถึงจุดสูงสุด!
ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกายคมกล้า กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่แผ่พุ่งรอบตัว เขาก้าวขึ้นอย่างมั่นคงและเหยียบลงบนขั้นที่เก้าสิบเก้า
โครม!
โครม!
โครม!
บันไดหยกขาวสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อักขระโบราณส่องแสงจ้า ราวกับคลื่นพลังอันไร้ขอบเขตระเบิดขึ้นในชั่วพริบตา
พายุพลังที่สามารถกวาดล้างสวรรค์และทำลายความวุ่นวายระเบิดออกมา
พลังนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ภายนอกบันไดหยกขาวรู้สึกโลหิตเดือดพล่านและหัวใจเต้นแรง
และซูเฉินที่กำลังอาบแสงแห่งความวุ่นวายจากฟากฟ้า สวมชุดขาวปลิวไสว เส้นผมดำขลับพริ้วไหว ดวงตาล้ำลึกและสว่างจ้า ประหนึ่งจักรพรรดิเทพผู้เป็นนิรันดร์ ยืนอยู่เหนือยอดสูงสุด
ดูราวกับไม่มีพลังใดในใต้หล้าที่จะขวางกั้นเขาได้อีกต่อไป
ณ ขณะนี้ แสงแห่งซูเฉินสว่างเจิดจ้าสุดประมาณ!
โครม!
กระแสพลังอมตะอันมหาศาล ราวกับสายน้ำที่ไหลย้อนจากฟากฟ้า พุ่งโถมเข้าปกคลุมซูเฉินไว้โดยสมบูรณ์
นี่คือการชำระล้างพิเศษจากเทพเจ้าโบราณที่มีเพียงผู้ที่ขึ้นถึงจุดสูงสุดเท่านั้นจะได้รับ เป็นการถือกำเนิดแห่งปาฏิหาริย์อันลี้ลับ
และผู้คนทั้งหลายก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ซูเฉินจะสามารถฝ่าเก้าโลกพันธภพขึ้นถึงจุดสูงสุดได้จริง ๆ!
ณ ขณะนี้ แม้แต่เสิ่นโหลวก็ยังรู้สึกได้ถึงความไร้พลังในใจอย่างลึกล้ำ
“ซูเฉิน เขาเป็นอสูรปีศาจจริง ๆ หรือ?”
เสิ่นโหลวพึมพำเบา ๆ เต็มไปด้วยขมขื่นและความไม่เต็มใจ
“ซูเฉิน เขาขึ้นถึงจุดสูงสุดได้จริง ๆ? ช่างน่าโมโหนัก!”
โจวเฉียนและหวังเถิงสบตากัน สีหน้าทั้งคู่บิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด
แม้ในใจจะไม่อยากยอมรับ แต่ตอนนี้พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าระยะห่างระหว่างพวกเขากับซูเฉินนั้นใหญ่หลวงเพียงใด
และซูเฉินได้แสดงให้เห็นแล้วว่าเขาคือผู้ไร้เทียมทาน ผู้กวาดล้างเหล่าสหายร่วมยุค!
แม้แต่เสิ่นโหลวและหวังเถิงก็ยังเทียบเขาไม่ติด
นอกพระราชวังเทพเจ้าโบราณ
ทุกคนถึงกับตะลึงจนเงียบงัน
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ซูเฉินจะแสดงพลังการต่อสู้อันเหลือเชื่อเช่นนี้ โลกเก้าชั้นสุดท้ายนั้นเต็มไปด้วยอุปสรรคนานัปการ แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่าผ่านไปได้
ทว่าซูเฉินกลับย่างเท้าขึ้นบันไดแต่ละขั้น ฝ่าโลกแต่ละชั้นขึ้นไปทีละโลก จนสามารถก้าวขึ้นสู่ขั้นที่เก้าสิบเก้าและแตะจุดสูงสุดได้อย่างง่ายดาย
นี่เป็นพรสวรรค์แบบไหนกันแน่?
“บัดซบ! หรือว่ามรดกของเทพเจ้าโบราณจะตกไปอยู่ในมือของซูเฉินจริง ๆ?”
จงหลินและเฉินเมี่ยเต๋าสบตากัน สีหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและไม่พอใจอย่างยิ่ง
“หรือว่าเขาคือผู้สืบทอดที่แท้จริงของเทพเจ้าโบราณ?”
กู่หยวนก็ได้แต่ยิ้มขื่น เมื่อมองดูร่างซูเฉินในชุดขาวล่องลอยดั่งเทพเจ้าจุติลงมา เขาก็ต้องยอมรับว่า ระหว่างเสิ่นโหลวกับซูเฉินนั้น มีช่องว่างที่ยากจะถมให้เต็ม
“ไม่!!! ยังมีใครอื่นที่คู่ควรกับมรดกเทพเจ้าโบราณนอกจากจักรพรรดิผู้นี้อีกหรือ?! ซูเฉิน เจ้าอย่าได้หวังว่าจะช่วงชิงมันไปได้! จักรพรรดิผู้นี้จะรอเจ้าที่นี่!”
บนขั้นที่เก้าสิบห้า แววตาของโจวเฉียนฉายแสงเย็นเฉียบและเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึง
โครม!
คลื่นพลังแห่งจักรพรรดิอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า พลังปราณแปรเปลี่ยนไปสู่ขีดสุด ฉีกทำลายโลกทั้งหลายที่ขวางหน้า มุ่งหน้าสู่จุดสูงสุด
เขาไม่มีทางยอมให้มรดกเทพเจ้าโบราณตกไปอยู่ในมือของซูเฉินเป็นอันขาด
ด้วยพลังบ่มเพาะในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ เขาฝืนฉีกทึ้งทุกสิ่ง หวังขึ้นถึงยอดบันไดสวรรค์!
แคร๊ก!
แต่ในขณะนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์คำราม เปรี้ยงสายฟ้า รัศมีลึกลับล้อมรอบอยู่เหนือบันไดหยกขาว
การกระทำของโจวเฉียนดูเหมือนจะทำให้บันไดหยกขาวโกรธเกรี้ยว และสายฟ้าน่าสะพรึงก็ผ่าลงมารัว ๆ
โครม!
สายฟ้าเส้นแล้วเส้นเล่าฟาดโจวเฉียน จนร่างของเขาถูกกลืนหายไปในชั่วพริบตา
โจวเฉียนคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะและความไม่ยินยอม แต่เขาก็ยังถูกฟ้าผ่าจากฟากฟ้าจนร่วงหล่นจากเบื้องบน
ร่างของโจวเฉียนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าบันไดหยกขาว ในพริบตาเขาก็ร่วงลงจากสวรรค์สู่ขุมนรก!
หากต้องการขึ้นถึงยอด เขาจะต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมดอีกครั้ง!
“ไม่นะ!!!”
เสียงตะโกนเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและไม่ยินยอมหลุดออกจากปากของโจวเฉียน เขาพ่นโลหิตออกมาคำหนึ่ง พลังปราณอ่อนแรงลงในทันที