มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 474 พวกเจ้าทั้งหมด...สมควรตาย
“เขาคือ…ซูเฉิน?! เป็นไปไม่ได้ ซูเฉินไม่มีทางรอดกลับมาได้!”
เมื่อเห็นซูเฉิน จงหลินและไป๋เซี่ยวซานก็ถึงกับตะลึงงัน
ขณะที่นิกายเทียนเต๋ากำลังจะถูกทำลาย พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉินจะกลับมาในเวลานี้
ตามข่าวจากนิกายไร้เริ่มต้น บรรพชนโจวเฉียนได้เดินทางไปยังตำหนักเทพโบราณเพื่อฆ่าซูเฉินและชิงมรดกเทพโบราณ
ตามตรรกะแล้ว ซูเฉินควรตายไปแล้วด้วยน้ำมือของโจวเฉียน
แล้วทำไมซูเฉินถึงปรากฏตัวที่นี่ได้?
หรือว่า…บรรพชนโจวเฉียนไม่อาจค้นพบตำหนักเทพโบราณ?
“ซูเฉิน เจ้านี่มันช่างไม่รู้จักตาย! คิดจริงหรือว่าเจ้าจะไร้เทียมทาน? เมื่อบรรพชนโจวเฉียนแห่งนิกายไร้เริ่มต้นมาถึง เจ้าต้องตายแน่นอน!”
แววตาของจงหลินเป็นประกาย เขาตะโกนใส่ซูเฉินเสียงดัง
“ถูกต้อง! ซูเฉิน วันนี้พวกเราตั้งใจจะทำลายนิกายเทียนเต๋า ต่อให้เจ้ากลับมาก็ไม่มีประโยชน์! การเป็นศัตรูกับนิกายไร้เริ่มต้น นี่แหละคือจุดจบของเจ้า!”
ไป๋เซี่ยวซานก็เย้ยหยันเสียงเย็น
“พวกเจ้าหวังพึ่งสุนัขเฒ่าโจวเฉียนคนนั้นงั้นหรือ? ข้าได้ฆ่ามันไปแล้ว! ถัดจากนี้ ไม่ว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า นิกายควบอสูร หรือนิกายไร้เริ่มต้น…พวกเจ้าทั้งหมดต้องตาย!”
ดวงตาของซูเฉินแดงฉานเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“อะไรนะ?!”
เมื่อได้ยินคำของซูเฉิน จงหลินและไป๋เซี่ยวซานก็ถึงกับผงะ
ซูเฉินบอกว่า…เขาฆ่าโจวเฉียนได้?
เป็นไปได้อย่างไร?
ต้องรู้ว่า โจวเฉียนคือจักรพรรดิเทพยุทธ์เพียงหนึ่งเดียวแห่งถิ่นกันดารตะวันออก พลังของเขาทรงอานุภาพถึงขั้นกดข่มจักรพรรดิเทพปีศาจได้ แม้ซูเฉินจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่น่าเป็นคู่มือของโจวเฉียนได้!
“อย่าไปฟังเขาเพ้อเจ้อ! บรรพชนโจวเฉียนยังอยู่ดีในนิกายไร้เริ่มต้น! ซูเฉิน วันนี้เจ้าต้องตายแน่!”
ในแววตาของหวังเถิงฉายประกายสังหาร เขาจ้องซูเฉินพลางตะโกนออกมา
แม้ว่าแผ่นป้ายวิญญาณของบรรพชนโจวเฉียนจะแตกสลายไปแล้ว ซึ่งสร้างความตกใจแก่เขาอย่างมาก แต่เวลานี้ เขาย่อมไม่อาจเผยความหวาดกลัวออกมาได้
ไม่ว่าจะอย่างไร จะต้องทำลายนิกายเทียนเต๋า และฆ่าซูเฉินให้ได้!
“พวกเจ้าช่างหลอกตัวเองเสียจริง! ว่าแผ่นป้ายวิญญาณของโจวเฉียนแตกหรือไม่ พวกเจ้าคนของนิกายไร้เริ่มต้นน่ะย่อมรู้ดีที่สุด การที่เขาตายใต้กระจกห้าวเทียน ถือเป็นโชคดีของเขาแล้ว!”
มุมปากของซูเฉินเผยแววเย้ยหยัน
ตูม!
แสงสว่างวาบขึ้นกลางฝ่ามือของเขา กลิ่นอายโบราณแผ่กระจาย กระจกเก่าแก่องค์หนึ่งปรากฏออกมา สง่างามเจิดจ้า นั่นคือ…กระจกห้าวเทียน
กระจกห้าวเทียนราวกับดูดซับพลังสวรรค์และพิภพ แฝงไว้ด้วยพลานุภาพเหนือหยั่งรู้ หลังจากถูกซูเฉินกระตุ้น แสงทำลายล้างสายหนึ่งก็พุ่งทะลุม่านฟ้า พุ่งใส่จงหลินและไป๋เซี่ยวซานอย่างรวดเร็ว (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“นั่นมัน…กระจกห้าวเทียน?!”
“ฮึ่ม! เป็นไปได้ยังไง? กระจกห้าวเทียนเป็นสมบัติประจำตัวของบรรพชนโจวเฉียน ทำไมถึงตกอยู่ในมือของซูเฉิน? หรือว่าอย่างที่เขาพูด…บรรพชนโจวเฉียนถูกเขาฆ่าจริง ๆ?”
จงหลินและไป๋เซี่ยวซานต่างตกตะลึง สองตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อ
พวกเขารู้จักกระจกห้าวเทียนเป็นอย่างดี
ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยเห็นจักรพรรดิเทพยุทธ์โจวเฉียนใช้กระจกห้าวเทียนฆ่าศัตรูต่างแดนนับไม่ถ้วนในทะเลเหวลึก
ทว่าบัดนี้ กระจกห้าวเทียนอยู่ในมือซูเฉิน
หรือว่าซูเฉินฆ่าบรรพชนโจวเฉียนได้จริง?
ตูม!
อย่างไรก็ดี จงหลินและไป๋เซี่ยวซานไม่มีเวลาให้คิด แสงทำลายล้างสายหนึ่งที่แฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่ารุนแรง ได้พุ่งมาถึงเบื้องหน้าในพริบตา
จงหลินและไป๋เซี่ยวซานต่างใช้เคล็ดวิชายุทธ์ทรงพลังของตนต้านทาน พลังแท้จริงสองสายทะยานสู่ฟากฟ้า ปะทะกับลำแสงทำลายล้างอย่างรุนแรง
ในที่สุด ม่านฟ้าสั่นสะเทือน แสงสว่างแตกกระจาย
จงหลินและไป๋เซี่ยวซานต่างถูกแรงกระแทกจนถอยหลังหลายก้าว!
“ตาย!”
ดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เงาร่างของเขาพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า เมฆาสีทองเจิดจ้าปรากฏรอบกาย แสงโกลาหลล้อมรอบ คลื่นกลิ่นอายอมตะปะทะเข้ามา
เขาเกลียดชังจงหลินและไป๋เซี่ยวซานถึงขีดสุด การโจมตีจึงไม่ไว้หน้า หมัดเดียวฟาดลงมาอย่างสุดกำลัง
“แย่แล้ว!”
สีหน้าของจงหลินและไป๋เซี่ยวซานเปลี่ยนไป
หมัดของซูเฉินทำให้ทั้งสองรู้สึกเย็นวาบถึงกระดูก พลังเทพไร้เทียมทานถาโถมเข้ามา พวกเขาไม่อาจหลบหลีกได้ จึงทำได้เพียงกัดฟันต้านทาน
ตูม!
เบื้องหลังจงหลิน เงาเก้าดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้น ฝ่ามือสุริยันเก้าชั้นที่แฝงไว้ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ทะยานออกมา
เบื้องหลังไป๋เซี่ยวซาน พยัคฆ์ขาวยักษ์คำรามเสียงดังกึกก้อง ดุร้ายยิ่งนัก
ปัง!
ทว่าหมัดของซูเฉินนั้นประหนึ่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ยุคบรรพกาล แฝงไว้ด้วยพลังปราบปรามสูงสุด มันบดขยี้ทุกสิ่งในพริบตา
เงาดวงอาทิตย์ทั้งเก้าถูกทำลายจนสิ้นซาก พยัคฆ์ขาวยักษ์ก็ถูกบดขยี้กลายเป็นสายฝนแสงเจิดจ้า สลายหายไป
เสียงแตกเปรี๊ยะดังลั่น แขนของจงหลินและไป๋เซี่ยวซานหักพร้อมกัน เลือดสด ๆ ไหลอาบแขน
โลหิตพุ่งออกจากปาก ใบหน้าซีดเซียวราวกระดาษ เงาร่างปลิวกระเด็นราวถูกลมแรงพัด!