มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 475 พลังของศาสตราจักรพรรดิ
ซูเฉินเพียงหมัดเดียวกลับสร้างบาดแผลสาหัสให้กับจงหลินและไป่เซี่ยวซาน จนเกิดเสียงฮือฮาไปทั่ว
หวังเถิงอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง แววตาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดถึงขีดสุด
จงหลินและไป่เซี่ยวซานล้วนเป็นราชานักบุญ พลังร้ายกาจเหนือผู้ใด ในฐานะผู้นำนิกาย พวกเขาคือยอดยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูร
ทว่าทั้งสองกลับถูกซูเฉินฟาดหมัดเดียวจนกระเด็น เลือดพุ่งกระอักออกมา!
พลังการต่อสู้ของซูเฉินทำให้หวังเถิงถึงกับตะลึงงัน
“ฮ่าฮ่าฮ่า… ดีมาก! ซูเฉิน ทำได้ดี! วันนี้ ข้าจ้านเหยียนขอสาบาน ณ ที่นี้ หากข้ายังมีลมหายใจอยู่จะทำลายนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูรให้สิ้นซาก!”
ผู้นำนิกายจ้านเหยียนหัวเราะลั่น เส้นผมและหนวดเคราชี้ตั้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและความยินดี
การกลับมาของซูเฉินและพลังการต่อสู้อันน่าตื่นตะลึงเป็นดั่งแรงหนุนใจอันยิ่งใหญ่ให้แก่เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์แห่งนิกายเทียนเต๋า
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของเราไร้เทียมทาน!”
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของเราไร้ผู้ต่อต้าน!”
“ทำลายนิกายเทพสุริยัน! ฆ่าสัตว์อสูร! สังหารนิกายไร้เริ่มต้น!”
“สาบานว่าจะอยู่หรือตายเคียงข้างนิกายเทียนเต๋า!”
บนยอดเขาเทียนเต๋า ศิษย์และผู้อาวุโสจำนวนนับพันต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น เสียงคำรามสะท้านเมฆา กระหึ่มก้องไปทั่วเก้าชั้นฟ้า
เหล่าผู้แข็งแกร่งจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูรล้วนแปรเปลี่ยนสีหน้า
พลังการต่อสู้อันน่าหวาดหวั่นของซูเฉิน ทำให้พวกเขาหวาดกลัวจนขนลุกชูชัน
“ซูเฉิน เจ้าสมควรตาย!”
“เจ้าคิดหรือว่าแค่มีร่างกายแข็งแกร่งก็จะไร้พ่าย? ฆ่า!”
จงหลินและไป่เซี่ยวซานต่างตกใจและโกรธแค้น แววตาเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า
พลังร่างกายของซูเฉินแข็งแกร่งยิ่งกว่าที่พวกเขาคาดคิด แต่ยิ่งตกใจมากเท่าใด เจตนาฆ่าในใจก็ยิ่งทวีความรุนแรง
ด้วยอัตราการเติบโตของซูเฉิน หากวันนี้ปล่อยเขารอดไป วันหน้าคงถึงคราวหายนะของนิกายเทพสุริยันและนิกายปราบอสูร!
“ฆ่า!”
เสียงของจงหลินเย็นยะเยือก เพลิงลุกโชนรอบกาย เขาร่ายอาคมด้วยมือ และในพริบตา ไข่มุกสุริยันเพียวหยางในอากาศก็ส่องแสงเจิดจ้า
สุริยันทั้งเก้าทอแสงเพลิงทองคำลงมา ดั่งมหาสมุทรเพลิงกลืนกินซูเฉินไว้
กระบวนท่าสุริยันเผาฟ้า เก้าชั้น! ได้ถูกใช้ออก ล็อกตัวซูเฉินไว้ทันที!
ฟิ่ว!
ในมือของไป่เซี่ยวซาน ธงใหญ่สีดำปรากฏขึ้น พลิ้วไหวท่ามกลางสายลม เจตนาฆ่าอบอวล แสงเทพพวยพุ่ง กลิ่นอายอันน่าสะพรึงแผ่กระจายทั่วสี่ทิศ จนม่านฟ้ายังสั่นสะเทือน
“อ๊าว… โฮก...!”
ภาพเงาของอสูรโบราณมากมายปรากฏขึ้น ส่งเสียงคำรามสะเทือนฟ้า ราวจะฉีกฟ้าแหวกดินทำลายทุกสรรพสิ่ง
ธงหมื่นอสูรถูกไป่เซี่ยวซานปลุกพลังแล้ว! (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ทั้งสองตระหนักดีว่าซูเฉินมีพลังต่อสู้อันเหนือมนุษย์ และร่างกายที่ไม่มีใครเทียบได้ ต่อให้มีพลังระดับราชานักบุญ ก็คงรับมือยากนัก พวกเขาจึงไม่ลังเลที่จะปลุกศาสตราจักรพรรดิขึ้น!
ไข่มุกเพียวหยางและธงหมื่นอสูร ล้วนเป็นศาสตราจักรพรรดิที่ทรงพลังยิ่ง สามารถปลดปล่อยพลังอันน่าอัศจรรย์ได้มากมาย
พวกเขาหมายจะใช้พลังของศาสตราจักรพรรดิทั้งสองนี้ สังหารซูเฉินให้สิ้น!
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินเปล่งแสงคมกล้า เจตนาฆ่ารุนแรงจนแทบล้นกาย เมฆทองคำลุกโชนดั่งเปลวไฟ ม่านฟ้าสั่นสะเทือน
ไม่ว่าไข่มุกเพียวหยางหรือธงหมื่นอสูร ต่างไม่อาจทำให้เขาหวาดหวั่นแม้แต่น้อย กลับกระตุ้นใจนักสู้ของเขายิ่งขึ้น
ตูม!
หมัดของเขาสะบัดออก ฟ้าดินสั่นสะเทือน
อักขระมากมายแตกกระจาย กระบวนท่าสุริยันเผาฟ้าเก้าชั้นสั่นไหวอย่างรุนแรง เพลิงลุกโชนกลืนร่างของซูเฉินไว้ แต่ไม่สามารถสร้างอันตรายใด ๆ ได้เลย
ดวงตาของซูเฉินเปล่งแสงเทพสีทอง ภายใต้ดวงเนตรเทพตัดมายา กระบวนท่าสุริยันเผาฟ้าเก้าชั้นนี้ ไร้ซึ่งความลับใดให้ปกปิด!
ปัง!
ในฝ่ามือของซูเฉิน กระบี่จวินหลินสั่นสะเทือน แสงกระบี่กรีดฟ้าเฉือนปฐพี เสมือนรุ้งเทพ พุ่งฟาดใส่จงหลิน!
กระบี่นี้เปี่ยมด้วยฝีมือและพลังอย่างถึงที่สุด แฝงไว้ด้วยเจตจำนงค์แห่งดาบที่จะทำลายล้างทุกสิ่ง มันฉีกผ่านกระบวนยุทธ์สุริยันเผาฟ้าเก้าชั้นในชั่วพริบตา ปรากฏตรงหน้าจงหลินทันที!
“ไม่ดีแล้ว!”
สีหน้าของจงหลินแปรเปลี่ยน รีบยกไข่มุกเพียวหยางขึ้นต้านรับ!
ตูม!
กระบี่จวินหลินปะทะกับไข่มุกเพียวหยาง ประกายพวยพุ่ง แสงเทพกระจาย พลังเทพอันรุนแรงระเบิดออก ทำให้ทั้งซูเฉินและจงหลินต้องถอยร่นไปพร้อมกัน
โฮก! โฮก! โฮก!
พร้อมกันนั้น ธงหมื่นอสูรก็แผ่คลุมฟ้า เงาอสูรดุร้ายมากมายเหมือนฟื้นคืนชีพ พุ่งเข้าโจมตีซูเฉิน
“แตก!”
ซูเฉินคำราม กระจกห้าวเทียนพุ่งขึ้นสู่ห้วงฟ้า
อักขระสว่างไสวร้อยรัดกันเป็นเครือข่าย แสงทำลายพวยพุ่งออกจากกระจกห้าวเทียน เหล่าอสูรแม้แข็งแกร่งปานใด ต่อให้มีพลังเทียบเท่าราชานักบุญก็ไม่อาจต้านทาน
แต่ภายใต้แสงทำลายเหล่านั้น พวกมันถูกทำลายล้างทีละตน ราวน้ำแข็งละลายภายใต้แสงอาทิตย์
ฮึ่มมมม!
กระจกห้าวเทียนสั่นสะเทือน อักขระสว่างไสวราวโซ่เทพแห่งระเบียบ ขวางธงหมื่นอสูรและไป่เซี่ยวซานไว้
“จงหลิน! ตายซะ!”
แววตาของซูเฉินเยียบเย็น คำรามก้อง กระบี่จวินหลินฟาดลงใส่จงหลินอีกครั้ง!
แสงกระบี่สีขาวเจิดจ้าเปี่ยมไปด้วยพลังดั่งแม่น้ำที่ไหลจากสรวงสวรรค์ พลังของมันกวาดกลืนจงหลินในพริบตา!