มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 477 ฆ่าจงหลิน
ร่างกายอวตารของเทพเพลิง เป็นเคล็ดลับต้องห้ามที่ทรงพลังอย่างยิ่ง แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับราชานักบุญอย่างจงหลิน หากฝืนใช้โดยไม่เตรียมพร้อม ก็จะมีผลข้างเคียงร้ายแรงตามมา
เลวร้ายที่สุด กระดูกทั้งร่างอาจแตกละเอียด!
พลังของเทพเพลิงนั้น มิใช่สิ่งที่มนุษย์สามัญจะรับไว้ได้!
จงหลินถูกซูเฉินผลักดันจนถึงขีดสุด ในยามวิกฤตของความเป็นความตาย เขาไม่สนสิ่งใดอีกต่อไป เลือกใช้อวตารเทพเพลิง หวังหลบหนีหายนะตรงหน้า
เพียะ!
คมกระบี่เพลิงแฝงพลังเทพเพลิงอันน่าสะพรึง กระแทกกับกระบี่จวินหลินในพริบตา แสงเทพพลุ่งพล่าน เปลวเพลิงลุกโชน พลังปะทะสะท้านสะเทือน
ซูเฉินรู้สึกได้ถึงพลังเทพที่รุนแรงกระแทกเข้ามา จนเขาต้องถอยร่น!
“ฮ่าฮ่าฮ่า… ซูเฉิน ข้ามีเทพเพลิงคุ้มกัน วันนี้คือวันตายของเจ้า! เตรียมตัวตายได้เลย!”
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของจงหลินดังก้อง ดวงตาแดงก่ำ เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า
เขาอาบอยู่ในทะเลเพลิง กลิ่นอายประหลาดและน่าสะพรึง วิ่งว่อนกลางห้วงอากาศ แล้วฟาดฝ่ามือใส่ซูเฉิน!
ฝ่ามือนั้นทรงพลังเหนือขีดจำกัด พลังมากกว่าก่อนหน้านี้ของจงหลินถึงสิบเท่า!
“อวตารเทพเพลิงพิสดารนัก หรือว่าเขาดึงพลังเทพเพลิงมาได้จริง?”
ในแววตาของซูเฉินมีแสงเรืองรอง เขาเห็นเส้นเพลิงบาง ๆ พาดอยู่เหนือศีรษะของจงหลิน เชื่อมต่อกับที่ใดสักแห่งในแดนลี้ลับ
เป็นเส้นเพลิงเส้นนั้นเองที่ส่งพลังอันมหาศาลให้แก่จงหลิน
ฉัวะ!
ดวงตาซูเฉินเปล่งประกาย กระบี่จวินหลินพุ่งขึ้นสู่ห้วงฟ้า เขาใช้กระบวนท่ากระบี่หมื่นธรรมะสะท้านสวรรค์ พลังกระบี่คุกรุ่นดั่งแม่น้ำตกจากฟากฟ้า ปะทะกับฝ่ามือของจงหลิน
ประกายไฟแตกกระจายกลางอากาศ ราวกับเสียงเหล็กกระทบกัน สุดท้ายแสงกระบี่และรอยฝ่ามือสลายหายไปพร้อมกัน
“แตก!”
เสียงซูเฉินดังก้องพร้อมประกายทองสว่างไสวในดวงตา
ดวงเนตรเทพตัดมายาได้ถูกปลุกใช้ในพริบตา!
แสงทองสว่างเจิดจ้าเรียงร้อยกัน เส้นแสงแห่งความโกลาหลค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ราวกับจุดเริ่มต้นแห่งสรรพสิ่ง ฟ้าร้องกึกก้อง และกลายเป็นลำแสงลึกลับพุ่งออกไป
แสงเทพตัดมายา!
ภายใต้ดวงตาที่มองทะลุภาพลวงตา อวตารเทพเพลิงแม้ลึกล้ำเพียงใด แหล่งพลังกลับไม่อาจรอดพ้นจากสายตาของซูเฉินได้
ลำแสงทำลายลวงตานั้นรวดเร็วอย่างยิ่ง พุ่งถึงเหนือศีรษะของจงหลินในชั่วพริบตา
“อะไร?!”
ใบหน้าของจงหลินเปลี่ยนสีทันควัน รีบยกมือหมายจะทำลายลำแสงนั้น
แต่ลำแสงทำลายลวงตาไม่ได้พุ่งใส่ตัวจงหลิน กลับพุ่งตรงไปยังเส้นเพลิงเหนือศีรษะแทน
ปัง!
เส้นเพลิงบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ก่อนจะระเบิดเสียงดังลั่นแล้วสลายหายไป
“แค่ก...!”
จงหลินสำรอกเลือดทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก: “เจ้า…เจ้า…แก้กระบวนเทพท่าเพลิงของข้าได้? เป็นไปไม่ได้!”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
อวตารเทพเพลิงถูกทำลาย เขาได้รับผลสะท้อนรุนแรง เลือดพุ่งออกปาก ตัวสั่นสะท้าน สีหน้าซีดเผือดราววิญญาณจะหลุดจากร่าง
“จงหลิน เจ้าตายได้แล้ว!” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ดวงตาของซูเฉินเยียบเย็น เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า
ฟิ้ว!
กระบี่จวินหลินพุ่งฟาดจากฟากฟ้า แสงกระบี่เจิดจ้าราวสายฟ้าแลบ จงหลินไม่มีทางต้านทาน
ฉัวะ!
สายลมอาบกลิ่นโลหิต ศีรษะใหญ่ลอยละลิ่วขึ้นสู่ห้วงฟ้า!
ศีรษะของจงหลินถูกฟันขาดโดยกระบี่จวินหลิน แม้แต่จิตวิญญาณยุทธ์ยังไร้โอกาสหลบหนี ถูกพลังกระบี่สังหารพร้อมกัน
ร่างไร้ศีรษะร่วงหล่นจากฟากฟ้า!
ผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า จงหลิน ตายแล้ว!
“อะไรนะ?!”
หวังเถิงและไป่เซี่ยวซานพากันตกตะลึงสุดขีด
พวกเขาเพิ่งฝ่าฝ่ามือมหามังกรป่าหลุดมาได้ พลันก็เห็นจงหลินถูกซูเฉินสังหารตรงหน้า
นั่นคือผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ผู้แข็งแกร่งระดับราชานักบุญ กลับตายเช่นนี้ได้อย่างไร?!
“ไป่เซี่ยวซาน! คราวนี้เป็นตาของเจ้า!”
แววตาซูเฉินเย็นเยียบ จ้องตรงไปยังไป่เซี่ยวซานทันที
ตูม!
เขาสะบัดกระบี่ฟาดกลางนภา แสงกระบี่คมกริบราวรุ้งเทพ ฉีกฟ้าโถมใส่ไป่เซี่ยวซานอย่างรุนแรง
เมื่อถูกจ้องด้วยสายตานั้น ไป่เซี่ยวซานถึงกับตัวสั่นวาบ
ในมือของเขาปรากฏกระบี่หัวเสือ สีดำสนิท กลิ่นอายเจตนาฆ่าอบอวล เป็นที่รู้แน่ว่าเคยคร่าชีวิตมาแล้วนับไม่ถ้วน
เขากัดฟัน ยกกระบี่หัวเสือขึ้นฟาดใส่ซูเฉิน!
“ผู้อาวุโสหวังเถิง! ลงมือพร้อมกัน! หากไม่ฆ่าซูเฉิน วันนี้เราต้องตายแน่!”
ไป่เซี่ยวซานร้องตะโกนไปยังหวังเถิง ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและร้อนรน
“ดี!”
ดวงตาหวังเถิงจริงจัง เตรียมลงมือทันที
ครืน!
แต่ในขณะนั้น สายฟ้าแรงกล้าก็พุ่งผ่านฟ้า กลายเป็นกระบี่สายฟ้าโบราณกวาดใส่หวังเถิงทันที
“หวังเถิง! ศัตรูของเจ้าคือข้า!”
เสียงตวาดของลั่วเสวียนดังก้อง ดวงตาเปล่งแสงเฉียบคม เธอพุ่งเข้าจู่โจมหวังเถิงด้วยกระบี่
นางได้กินโอสถรักษาบาดแผล ร่างกายฟื้นฟูขึ้นบ้าง พอเห็นซูเฉินฆ่าจงหลินได้ นางรู้สึกดีใจและตื่นเต้น จึงไม่ลังเลที่จะชักกระบี่เข้าร่วมสู้
นางหมายแบ่งเบาภาระของซูเฉิน!
“ลั่วเสวียน เจ้ากล้าขวางข้า?! เจ้าหาเรื่องตาย!”
หวังเถิงเดือดดาล ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ตูม!
เขาสะบัดหมัดพุ่งออก กดข่มเก้าชั้นฟ้า จู่โจมใส่ลั่วเสวียน!