มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 478 หนึ่งหมัดสังหารไป๋เซี่ยวซาน
ตูม!
กระบี่จวินหลินพุ่งมาพร้อมพลังแห่งฟ้าดิน เจตกระบี่กว้างไกลและคมกล้าอย่างถึงที่สุด เมื่อปะทะกับกระบี่หัวเสือแห่งไป่เซี่ยวซาน ม่านฟ้าสะท้านสะเทือน แสงเทพคำรามลั่น
เพียงชั่วพริบตา เสียงแตกดังแกร๊บดังขึ้น รอยร้าวขนาดเล็กปรากฏบนกระบี่หัวเสือทันที
“กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ราชาเสือของข้า?! บัดซบ!”
ไป่เซี่ยวซานตกตะลึงทั้งโกรธเกรี้ยว
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ราชาเสือเล่มนี้เป็นศาสตราวุธประจำตัวที่เขาบ่มเพาะมานานหลายปี นับเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชั้นสูงสุด แต่กลับได้รับความเสียหายทันทีหลังจากปะทะกับกระบี่จวินหลินของซูเฉิน
เรื่องนี้ทำให้เขาเจ็บใจและโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด!
“ใกล้ตายแล้วยังห่วงอาวุธอยู่อีกหรือ?”
ซูเฉินแค่นหัวเราะ แววตาเฉียบคมดั่งมีด
กระบี่จวินหลินฟาดลงใส่ไป่เซี่ยวซานดุจสายฟ้าแลบ
“ซูเฉิน เจ้าคิดจะฆ่าข้า? ไม่มีทาง!”
ไป่เซี่ยวซานตะโกนลั่น ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ตูม!
เขาโบกมือกลางอากาศ ธงหมื่นอสูรพลันบินออกมาหาเขา เมื่อคลี่ธงออก เงาอสูรโบราณน่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมา
บริเวณโดยรอบแปรเปลี่ยน เจตนาฆ่าหนาแน่น ซูเฉินดูราวกับถูกกักขังไว้กลางหมู่อสูรโบราณในพริบตา
“เจ้าควรยินดีที่ได้ตายใต้ธงหมื่นอสูรของข้า! ซูเฉิน เตรียมตัวตายเสีย!”
ไป่เซี่ยวซานกล่าวเสียงเย็น
ธงหมื่นอสูรสามารถเปลี่ยนฟ้าดิน วิญญาณอสูรโบราณในธงไม่สามารถทำลายได้ แข็งแกร่งอย่างยิ่ง หากถูกขังไว้ ต่อให้เป็นราชานักบุญก็ยากจะหลุดรอด
เขากักขังซูเฉินไว้ในธงหมื่นอสูร จากนั้นปลุกพลังของธงอย่างสุดกำลัง กระอักเลือดผสานเข้าไปในธง
ตูม!
ธงหมื่นอสูรราวกับฟื้นคืนชีพ แสงเทพพวยพุ่ง อักขระทอประกาย อสูรโบราณมากมายคำรามกึกก้องพุ่งเข้าโจมตีซูเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“ฟัน!”
ดวงตาซูเฉินเยียบเย็นยิ่งนัก เขาฟาดกระบี่จวินหลินไม่หยุด พลังกระบี่ฟาดฟันฉีกท้องฟ้า แม้เงาอสูรเหล่านั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่กลับถูกฟันขาดภายใต้พลังกระบี่ของเขา
“คิดจะขังข้าด้วยธงหมื่นอสูร? เพ้อฝัน!”
ซูเฉินเย้ยหยัน
ตูม!
เขาฟันอสูรโบราณน่าสะพรึงกลัวหลายตนในกระบวนเดียว จากนั้นก้าวเดินไปข้างหน้า เปลวเพลิงทองคำลุกโชนรอบกาย จนม่านฟ้าบิดเบี้ยว
ทันใดนั้น ซูเฉินฉีกอากาศด้วยฝ่ามือ ช่องว่างทับซ้อนภายในธงหมื่นอสูรตรงหน้าเขา ฉีกออกราวกับกระดาษ ไม่สามารถกักขังเขาได้แม้แต่น้อย
“อะไรนะ?!”
ไป่เซี่ยวซานตะลึงงัน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ซูเฉินหลุดพ้นจากห้วงมิติในธงหมื่นอสูรได้ง่ายดายถึงเพียงนี้?
แต่เขายังไม่ทันตั้งตัว ซูเฉินก็ปรากฏเบื้องหน้า พลังคุกคามดุจอสูรโบราณทำให้สีหน้าของไป่เซี่ยวซานซีดเผือดทันที
ตูม!
ซูเฉินเหวี่ยงหมัดใส่โดยตรง
ไป่เซี่ยวซานกัดฟัน คำรามกึกก้อง เงาราชาเสือขาวปรากฏด้านหลัง เหวี่ยงหมัดสวนใส่ซูเฉิน (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
กระบวนท่า หมัดเสือขาวคำรามสะท้านฟ้า!
เป็นเคล็ดวิชายุทธ์ระดับสวรรค์ของนิกายควบอสูร ผสานพลังกับวิญญาณเสือขาวที่หลอมรวมกับร่างกาย ทำให้ร่างของเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
แกร๊บ!
หมัดทั้งสองปะทะกัน ท้องฟ้าสะเทือนสะท้าน
แต่ร่างของไป่เซี่ยวซานกลับสั่นสะท้าน หมัดของเขาแตกกระจายในพริบตา พลังร่างกายของซูเฉินเหนือกว่าที่เขาคาดไว้มากนัก
ซูเฉินยังคงฟาดหมัดต่อใส่หน้าอกไป่เซี่ยวซาน ส่งร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่ว!
“ตายซะ!”
ซูเฉินตะโกนก้อง ก้าวเข้าไปหาไป่เซี่ยวซานอีกครั้ง ก่อนจะฟาดฝ่ามือผ่านห้วงอากาศอีกครั้ง
“ซูเฉิน เจ้ากล้า…”
สีหน้าของไป่เซี่ยวซานเปลี่ยนแปร่ง เขาตะโกนคำราม ยกมือขึ้นต้านรับ
แกร๊บ!
แขนของเขาสั่นสะเทือน ก่อนจะถูกซูเฉินซัดหักโดยตรง จากนั้นหมัดของซูเฉินยังคงพุ่งต่อและฟาดใส่ศีรษะ
ศีรษะของไป่เซี่ยวซานยุบลงเข้าไปในร่าง ก่อนจะระเบิดเสียงดังสนั่น!
ฟิ่ว!
แสงเทพที่มองทะลุภาพลวงตาพุ่งออกจากดวงตาซูเฉิน สะบั้นจิตวิญญาณแห่งยุทธ์ของไป่เซี่ยวซานจนแหลกสลาย!
ร่างของไป่เซี่ยวซานร่วงลงสู่พื้นดินอย่างแรง
สิ้นชีพโดยสมบูรณ์!
“อะไรนะ?!”
หวังเถิงถึงกับอึ้งงัน
เขาเพิ่งจะทำลายแสงกระบี่ของลั่วเสวียนและเตรียมจะจับตัวนางไว้เพื่อกดดันซูเฉินไม่ให้ลงมือ
แต่ใครจะคาดคิดว่าไป่เซี่ยวซานกลับถูกซูเฉินสังหารในเวลาอันสั้นเช่นนี้
ตั้งแต่เมื่อใดที่ราชานักบุญผู้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้กลายเป็นเป้าสังหารที่ง่ายดายได้ถึงเพียงนี้?
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของเราไร้เทียมทาน!”
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของเราไร้ผู้ต่อต้าน!”
บนยอดเขาเทียนเต๋า เหล่าผู้อาวุโสและศิษย์ต่างโห่ร้องด้วยความปลาบปลื้มยิ่ง
ในเวลานี้ แต่ละคนเปี่ยมด้วยพลังดังมังกร ดวงตาฉายแววศรัทธาอันบ้าคลั่ง คำรามสะท้านแผ่นดิน
ผู้นำนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า จงหลิน และผู้นำนิกายปราบอสูร ไป่เซี่ยวซาน ถูกซูเฉินสังหารภายในเวลาอันสั้น!
พลังการต่อสู้อันเหนือคาดเช่นนี้ทำให้ทุกคนตื่นเต้นจนแทบบ้า ความศรัทธาต่อซูเฉินพุ่งขึ้นถึงขีดสุดในชั่วพริบตา
เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของพวกเขายิ่งทวีความรุนแรง!
“ฮ่าฮ่าฮ่า… ดี! ดี! ดี! จงหลินกับไป่เซี่ยวซานถูกฆ่าแล้ว บุตรศักดิ์สิทธิ์ของข้ามีพลังเทพไร้เทียมทาน ยังคิดจะขัดขืนอีกหรือไม่?!”
ผู้นำนิกายจ้านเหยียนก็หัวเราะลั่น เสียงหัวเราะเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
จากนั้นสายตาของเขากวาดมองไปยังผู้แข็งแกร่งมากมายจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูร สายตาเย็นเยียบและเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
เหล่าศัตรูล้วนสะท้านจนไม่อาจควบคุม!