มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 61 หนึ่งกระบวนท่าก็ฆ่าเจ้าได้แล้ว
ไม่มีใครคาดคิดว่าซูเฉินจะกล้ารับคำท้าของจางเชียน
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังประกาศอย่างไม่เกรงกลัวว่าจะเอาชีวิตของจางเชียน!
ซูเฉินมีเพียงขอบเขตแก่นแท้พลัง ซึ่งต่ำกว่าจางเชียนหนึ่งขั้นเต็ม ๆ จะเอาอะไรไปสู้กับจ้าวยุทธ์เช่นเขาได้?
ต้องรู้ว่า ในเมืองหลวงแห่งอาณาจักรต้าหลี่ ยังไม่เคยมีใครเห็นซูเฉินลงมือมาก่อน
แม้เขาจะเคยเอาชนะจวินจื่อหลิงมาก่อน แต่ผู้ที่รู้เรื่องนั้นก็มีแค่จวินจื่อหลิงกับหลินชิงชิงเท่านั้น ไม่มีใครรู้ถึงพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของเขา
ดังนั้นจึงไม่มีใครเชื่อว่าซูเฉินจะสามารถสู้กับจางเชียนได้!
จางเชียนเป็นศิษย์พรสวรรค์ของนิกายเทพศาสตรา แม้พรสวรรค์จะด้อยกว่าหลิวกู่เฉิงและหลินฮ่าวเล็กน้อย แต่เขาก็สามารถทะลวงสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ได้ก่อนอายุสามสิบ ถือว่าแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
“ดีมาก! พนันกันด้วยชีวิต! ซูเฉิน หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจในภายหลัง!”
จางเชียนหรี่ตาลง แววตาเยียบเย็น ก่อนหัวเราะเยาะ
เขากลัวว่าซูเฉินจะเปลี่ยนใจ จึงรีบตอบตกลงทันที
“ชิงชิง ทั้งสองฝ่ายยินยอมเอง เช่นนั้นเจ้ายังจะคัดค้านอีกหรือไม่?”
หลินฉี องค์ชายรองหันมามองหลินชิงชิงพลางยิ้ม
เขาย่อมไม่เชื่อว่าซูเฉินจะเป็นคู่มือของจางเชียนได้ และเขาก็พร้อมจะดูซูเฉินตายต่อหน้า
แถมยังสามารถใช้จางเชียนทดสอบภูมิหลังของซูเฉินได้อีกด้วย
“หึ! ในเมื่อพวกเขาต่างก็ยินยอม ข้าย่อมไม่มีเหตุผลจะขัดขวาง เพียงแต่ หากจางเชียนตายในตำหนักชิงเฉวียน และมีใครกล้าแตะต้องซูเฉิน ข้าจะถือว่าคู่นั้นเป็นศัตรูกับข้า!”
หลินชิงชิงกล่าวเสียงเย็น
นางรู้ดีถึงพลังแท้จริงของซูเฉิน
แม้แต่จวินจื่อหลิงยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แล้วจางเชียนเพียงเท่านี้จะมีค่าอันใด?
นางเพียงโกรธที่ในวันเกิดของตน จางเชียนกลับกล้ากร่างนัก บีบบังคับเพื่อนของนางถึงเพียงนี้
“ชิงชิง เจ้าช่างมั่นใจในตัวซูเฉินยิ่งนัก เช่นนั้นข้าคงต้องรอดูด้วยตาตนเองแล้ว!”
หลินฉีหรี่ตาลง ยิ้มพลางกล่าว
ทุกคนที่อยู่ในตำหนักต่างตกตะลึง
ไม่คาดคิดว่าหลินชิงชิงจะเชื่อมั่นในตัวซูเฉินถึงเพียงนี้ ถึงกับกล้ากล่าวว่าจางเชียนจะต้องตาย แถมยังประกาศปกป้องซูเฉินอย่างชัดเจน
จางเชียนรู้สึกอับอายจนแววตากลายเป็นเพลิงโทสะ
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เริ่มได้เลย!”
จางเชียนกล่าวเสียงเย็น ลมปราณแผ่กระจายทั่วทั้งตำหนัก จากนั้นเขาชกหมัดหนึ่งออกไปกลางอากาศ
โฮกกก!
เสียงคำรามดังก้อง เงาพยัคฆ์ดำยักษ์ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง รัศมีสังหารกล้าแกร่งและทรงพลัง
หมัดพยัคฆ์คำราม!
นี่คือเคล็ดวิชาระดับสูงสุดของระดับดำที่จางเชียนฝึกฝน มีพลังทำลายล้างรุนแรงอย่างยิ่ง
“หมัดพยัคฆ์คำราม? พยัคฆ์คำรามสะเทือนป่า เงาร่างพยัคฆ์ชัดเจน ข้าคาดไม่ถึงว่าจางเชียนจะฝึกจนถึงขั้นสูงสุด ใครจะต้านหมัดนี้ได้กัน?”
“ซูเฉินต้องแพ้แน่! อย่าว่าแต่เขายังอยู่เพียงขอบเขตแก่นแท้พลัง ต่อให้เป็นจ้าวยุทธ์ธรรมดา ก็ยากจะรับหมัดนี้ได้!”
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบด้าน แววตาทุกคู่เต็มไปด้วยความตกใจ
เพียงแค่เห็นจางเชียนลงมือ พวกเขาก็รู้แล้วว่าเขาแข็งแกร่งเพียงใด พลังไม่แพ้ผู้เชี่ยวชาญรุ่นเก่าเลยด้วยซ้ำ
“ดีมาก!”
ซูเฉินยังคงสีหน้าเรียบเฉย ก้าวเท้าไปข้างหน้า ลมปราณทั่วร่างปะทุขึ้น กลายเป็นฝ่ามือมหึมาที่ทรงพลังสุดขีด ฟาดออกทันที
เสียงคำรามของมังกรโบราณสะท้านฟ้าดิน เงามังกรโบยบินไปกลางนภา แผ่พลังไร้เทียมทานออกมาราวกับจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
หมัดมังกรสะท้านปฐพี กระบวนท่าที่สอง มังกรทะยานเวหา!
ซูเฉินไม่คิดจะรับมือหรือประมือด้วยเลย สิ่งที่เขาต้องการคือบดขยี้คู่ต่อสู้ให้พินาศในหนึ่งกระบวนท่า ราวกับพายุพัดใบไม้แห้ง
สำหรับจางเชียนที่เพิ่งเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ กระบวนท่าเดียวก็เกินพอ!
ครืนนน!
เสียงคำรามของพยัคฆ์และเสียงคำรามของมังกรปะทะกันกลางอากาศ ลมปราณปั่นป่วนสะท้านไปทั่วทั้งตำหนักชิงเฉวียน
ทุกคนต้องก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว เลือดภายในพลุ่งพล่านแทบทะลักออกมา
ปังงง!
เพียงพริบตาเดียว หมัดและฝ่ามือก็ปะทะกันอย่างรุนแรง
ในสายตาของทุกคน เงาพยัคฆ์ดำถูกมังกรสวรรค์ทำลายจนแหลกสลาย จากนั้นมังกรก็ฟาดเข้ากลางอกของจางเชียนเต็มแรง
“อ๊ากกกก…แค่ก!”
จางเชียนกรีดร้อง โลหิตกระอักพุ่งออกจากปาก ร่างลอยคว้างกลางอากาศ
ปังงง!
ร่างของเขากระแทกเข้ากับผนังด้านหลังอย่างแรง อกยุบ กระดูกหัก ใบหน้าซีดเผือด
เพียงหนึ่งกระบวนท่า เขาก็พ่ายยับเยิน!
“อะ…อะไรนะ?!”
ทุกคนตะลึงงัน
ไม่มีใครเชื่อสายตาตนเอง จางเชียนถูกซูเฉินโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสภายในหนึ่งท่า?
มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน?
“เจ้า…ทำไมเจ้าถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้…”
จางเชียนพูดเหมือนคนเสียสติ ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง โลหิตยังไหลทะลักจากปาก
กระบวนท่าของซูเฉินราวกับมังกรเทพที่แท้จริง เขาไร้ซึ่งพลังจะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย
ที่สำคัญ ลมปราณที่ซูเฉินฟาดลงมา ไม่เพียงบดขยี้ร่างกายเขา ยังทำลายตันเถียนและทะเลลมปราณของเขาอย่างราบคาบ!
เขา จางเชียน…กลายเป็นคนไร้พลังไปแล้ว
“ข้าไม่คิดจะตอบคำถามของคนที่ตายไปแล้ว”
ซูเฉินกล่าวเสียงเบา จากนั้นเขายกนิ้วขึ้นเบา ๆ พลังกระบี่เฉียบคมก็พุ่งออกจากปลายนิ้ว แทงทะลุกลางหว่างคิ้วของจางเชียน
จางเชียน…ดับสิ้นในบัดดล!