มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 68 จิตสังหาร
จางหงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า จางเชียนจะกล้าไปก่อเรื่องในงานวันเกิดของหลินชิงชิง และลงเอยด้วยการถูกซูเฉินสังหาร!
พลังฝีมือของซูเฉิน เหนือความคาดหมายของจางหงโดยสิ้นเชิง
“ผู้นำตระกูล! ซูเฉินฆ่าคุณชายใหญ่ของพวกเรา มันสมควรตาย! แล้วพวกสารเลวจากหอเฟิงอวี่มัวทำอะไรกันอยู่ ทำไมถึงยังฆ่ามันไม่ได้อีก?!”
“ผู้นำตระกูล! พวกเรารอไม่ได้แล้ว! ไปขอให้ผู้อาวุโสโม่ลั่วลงมือเองเถอะ!”
“ถูกต้อง! คุณชายใหญ่เป็นศิษย์ของเขา กลับถูกซูเฉินฆ่าตายต่อหน้าผู้คน เขาต้องล้างแค้นให้คุณชาย!”
“ผู้นำตระกูล! พวกเราต้องให้หลิวเหวินหยานออกมาอธิบายเรื่องนี้!”
…
เหล่าผู้อาวุโสแห่งตระกูลจางต่างพากันโกรธแค้น ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงพิโรธ
แต่เดิมแม้พวกเขาจะโกรธที่ซูเฉินฆ่าจางคุน ทว่าก็ยังไม่ได้ใส่ใจซูเฉินมากนัก
แต่ตอนนี้ พวกเขาเพิ่งได้ตระหนักว่าซูเฉินน่าหวาดกลัวเพียงใด จนความหวาดผวาก่อตัวขึ้นในใจ
หากปล่อยให้ซูเฉินมีชีวิตอยู่ต่อไป ตระกูลจางจะต้องพบเจอภัยร้ายแรงแน่นอน!
“ข้าจะไปสำนักเทพศาสตราเดี๋ยวนี้ ขอให้ผู้อาวุโสโม่ลั่วช่วยลงมือ ข้าจะฉีกซูเฉินเป็นชิ้น ๆ ด้วยมือของข้าเอง!”
จางหงกัดฟันแน่น เสียงพูดเย็นยะเยือก
“ไม่ต้องไปข้ามาหาพวกเจ้าด้วยตัวเองแล้ว!”
ในวินาทีนั้น เสียงเอื่อยเฉื่อยเสียงหนึ่งดังขึ้น
ภายใต้แสงจันทร์อันเย็นเยียบ เงาร่างหนึ่งในชุดขาวโพลนเหยียบกระบี่เหินฟ้าฝ่ามาอย่างสง่างาม เสื้อคลุมโบกสะบัดราวเซียนจากแดนสวรรค์ ลงสู่เบื้องหน้าทุกคนในชั่วพริบตา
ซูเฉิน!
“ซูเฉิน?!”
ร่างของจางหงสั่นสะท้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาสุดขีด
เขาไม่เคยคาดคิดว่าซูเฉินจะกล้าบุกมาตระกูลจาง แถมยังเหาะเหินมาอย่างเปิดเผยเช่นนี้ ทำให้เขาตกตะลึงถึงขีดสุด
“เหาะเหินได้? เขา…เขาเป็นจ้าวยุทธ์อย่างนั้นหรือ?!”
มีคนร้องอุทาน เสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ผู้อาวุโสของตระกูลจางมากมายล้วนตกตะลึงเมื่อเห็นซูเฉินมาถึงโดยเหาะเหิน รูปลักษณ์องอาจไร้ผู้เทียบเทียมเช่นนั้น ทำให้พวกเขารู้สึกขนลุกเกรงกลัว
“เจ้าคือจางหงใช่หรือไม่? นักฆ่าจากหอเฟิงอวี่ เจ้าคือผู้สั่งให้พวกมันมาฆ่าข้าใช่หรือไม่?”
ซูเฉินกล่าวอย่างสงบ ทว่าคำพูดแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล
“ใช่ ข้าเอง! ซูเฉิน ข้าไม่คิดว่าหอเฟิงอวี่จะฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่เจ้ากลับกล้ามาถึงคฤหาสน์จาง?!”
จางหงหัวเราะเย้ย แม้ในใจจะหวาดกลัว ทว่าเขามองออกว่าพลังของซูเฉินยังคงอยู่เพียงขอบเขตแก่นแท้พลังเท่านั้น มิใช่จ้าวยุทธ์แต่อย่างใด
การที่อีกฝ่ายเหาะเหินได้ คงเป็นเพียงวิชาพิเศษเท่านั้น
เมื่อเห็นซูเฉินมายืนอยู่เบื้องหน้า ความโกรธและความแค้นในใจพลันปะทุออกมาอย่างรุนแรง
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
เหล่าผู้อาวุโส ผู้คุมกฎ และยอดฝีมือแห่งตระกูลจางพากันกรูกันออกมา ล้อมซูเฉินไว้ตรงกลาง สายตาเต็มไปด้วยเพลิงพิโรธ
แม้พวกเขาจะรู้ว่าซูเฉินไม่ธรรมดา
แต่ตระกูลจางคือตระกูลใหญ่หนึ่งในสี่ของนครหลวง มีจ้าวยุทธ์ไม่น้อยกว่าสิบคน พร้อมผู้คุมกำลังอีกมากมายจากขอบเขตแก่นแท้พลัง หากระดมกำลังพร้อมกัน ซูเฉินย่อมถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ แน่นอน
“ดี เจ้ากล้ารับ! ในเมื่อมารวมตัวกันที่นี่แล้ว ข้าก็ไม่ต้องไปหาพวกเจ้าให้เสียเวลา วันนี้…ข้าจะล้างบางตระกูลจาง!”
ซูเฉินกล่าวเสียงเรียบ แต่ในหูทุกคน เสียงนั้นกลับคล้ายเสียงยมทูตมาเยือน เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันน่าสะพรึงกลัว
“โอหังนัก! ซูเฉิน เจ้าคิดว่าเจ้าไร้เทียมทานหรือ? วันนี้คือวันตายของเจ้า!”
จางหงตะโกนลั่นด้วยความโกรธแค้น
“ฆ่า!”
เมื่อคำสั่งเปล่งออก เหล่ายอดฝีมือจ้าวยุทธ์แห่งตระกูลจางก็ไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป ต่างพากันพุ่งเข้าหาซูเฉินราวกับฝูงหมาป่าหิวกระหาย
ตูม!
พลังลมปราณอัดแน่นในอากาศ วิญญาอาวุธมากมายส่องแสงเจิดจ้า ปล่อยประกายพลังพวยพุ่ง ร่วมกันสานเป็นใยสังหารมหาศาลพุ่งปิดล้อมใส่ซูเฉินจากทุกทิศทาง
ยอดฝีมือมากมายระดมพลังพร้อมกัน แม้แต่ขุนนางยุทธ์ยังต้องหลบเลี่ยงชั่วคราว หากดึงดันรับไว้คงได้รับบาดเจ็บหนัก!
ทุกคนในตระกูลจางต่างมั่นใจว่าครั้งนี้ซูเฉินต้องตายแน่!
โฮก!
เสียงคำรามของมังกรโบราณดังขึ้นสะท้านฟ้า
ในมือของซูเฉิน พลังก่อเมฆทองคำสาดประกาย แปรเปลี่ยนเป็นมังกรทองพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ก่อนจะแปรเป็นฝ่ามือยักษ์กวาดทะลวงใส่พวกศัตรูเบื้องหน้า
หมัดมังกรสะท้านปฐพี!
กระบวนท่าที่สอง มังกรทะยานเวหา!
ฝ่ามือนี้แฝงไว้ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์อันไร้เทียมทาน กวาดล้างพลังลมปราณทั่วอากาศอย่างไร้ปรานี ก่อนจะฟาดปะทะกับวิญญาอาวุธที่พุ่งมาจากทุกทิศ
เปรี๊ยะ!
ตูม!
เสียงแตกร้าวดังสนั่น วิญญาอาวุธนับไม่ถ้วนสั่นสะท้าน ก่อนจะแตกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา
วิญญาอาวุธทรงพลังถูกฝ่ามือของซูเฉินทำลายราวกับเศษเหล็ก!
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินเย็นเยียบยิ่งนัก เขาพุ่งทะยานออกไปราวกับพญาไทแรนโนซอรัสที่มีชีวิต พลังภายในปะทุพล่าน จิตวิญญาณนักรบโหมกระหน่ำ ทุกครั้งที่เขาฟาดฝ่ามือออกไป ก็จะมีจ้าวยุทธ์ถูกกระแทกจนกระอักเลือดกระเด็นกระดอนไปไกล พร้อมกับอวัยวะภายในแตกสลาย!
แทบไม่มีใครแตะต้องตัวเขาได้ และผู้ใดที่ถูกฝ่ามือโจมตีย่อมถึงตายทันที
ไม่มีใครในตระกูลจางต่อกรเขาได้!