มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 67 สังหารคนใต้เงาแสงจันทร์
ตู้ม!
แม้นักฆ่าทั้งสองจากหอเฟิงอวี่จะมีพลังฝีมืออยู่ในขอบเขตจ้าวยุทธ์ ทว่าเมื่อพลังปราณแท้ภายในระเบิดออกในชั่วพริบตา ก่อเกิดเกราะพลังป้องกันร่างกาย กลับไม่อาจต้านหมัดนั้นได้เลย
หมัดอันดุดันประหนึ่งมังกรพิโรธระเบิดออกอย่างไร้ต้าน ฉีกเกราะป้องกันในพริบตา ก่อนกระแทกเต็มแรงใส่ร่างของทั้งสอง
“อ๊าก! แค่ก…!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมโลหิตที่พ่นออกมาจากปาก นักฆ่าทั้งสองลอยละลิ่วไปไกล ก่อนจะกระแทกพื้นหินเขียวแข็งดั่งเหล็กจนแตกร้าว
ตึง!
พื้นหินแตกระแหงเป็นรอยยับยู่ ร่างทั้งสองแหลกเหลวตกตายในทันที เหลือเพียงร่างไร้ลมหายใจในหลุมรูปคน!
ฟิ่ว! ฟิ่ว! ฟิ่ว!
ในเวลาเดียวกัน ลำแสงเยียบเย็นพุ่งเข้าจากด้านหลังซูเฉินด้วยความเร็วสูง
แววตาของซูเฉินวาบเย็น เขาตวัดเท้ากระแทกพื้น พลังปราณแท้แผ่พุ่งออกจากร่าง จากนั้นสะบัดแขนเสื้อออกด้วยแรง พลังจากปลายแขนเสื้อดั่งเหล็กกล้ากวาดล้างลำแสงทั้งหมด
ลำแสงเหล่านั้นล้วนเป็นมีดบินใบยาวสีน้ำเงินเข้ม เคลือบยาพิษ!
“หือ?”
บนหลังคาบ้านไม่ไกลออกไป มือสังหารจากหอเฟิงอวี่คนหนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตระหนก เหงื่อเย็นไหลชุ่มหลัง พอเห็นซูเฉินฆ่าพรรคพวกตนอย่างง่ายดาย แม้แต่มีดบินที่ไม่เคยพลาดเป้าก็ยังถูกสะบัดแขนเสื้อปัดทิ้งได้ เขาจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหันหลบหนีในทันที
“คิดจะหนี?”
ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชา ใต้เท้าแสงสว่างสว่างวาบ ปรากฏกระบี่บินลอยขึ้นรองรับร่างของเขา เขากระโจนขึ้นยืนบนกระบี่แล้วพุ่งทะยานไปในอากาศ ไล่ตามมือสังหารผู้นั้นราวสายฟ้าฟาด
กระบี่ทะยานฟ้า!
ซูเฉินใช้กระบวนวิชาควบคุมกระบี่บิน พุ่งทะยานกลางอากาศไล่ตามนักฆ่าในชุดดำแทบจะทันที
“บินกลางอากาศ? หรือว่า…เขาคือจ้าวยุทธ์?!”
นักฆ่ารู้สึกเย็นเยียบไปทั้งร่าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
เขาเห็นซูเฉินเหินฟ้าด้วยกระบี่ จึงเข้าใจผิดว่าอีกฝ่ายคือจ้าวยุทธ์ที่ซ่อนระดับพลังไว้ จิตใจจึงถดถอย รีบเร่งหลบหนีด้วยสุดกำลัง
พร้อมกันนั้น เขาก็แอบสาปแช่งตระกูลจางในใจอย่างถึงที่สุด
ตระกูลจางบอกว่าอีกฝ่ายมีเพียงขอบเขตแก่นแท้พลังเท่านั้น
แต่มีใครในขอบเขตแก่นแท้พลังฆ่าจ้าวยุทธ์ได้สองคนในพริบตาหรือไม่?
คนระดับแก่นแท้พลังจะควบคุมกระบี่บินทะยานฟ้าได้ด้วยหรือ?
หากเขากลับถึงหอเฟิงอวี่ เขาจะให้เจ้าหอฆ่าตระกูลจางทั้งตระกูล!
น่าเสียดาย… เขาไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว
ฟิ่ว!
ลำแสงกระบี่อันสว่างจ้าเสียดแทงผ่านอากาศกลางคืนราวดาวตก แทงทะลุร่างนักฆ่าชุดดำโดยตรง
โลหิตสาดกระเซ็น แววตาไร้แสง ร่างร่วงตกลงสู่พื้น
มือสังหารคนที่สามของหอเฟิงอวี่… ตาย!
“หอเฟิงอวี่ยังไม่เลิกรา! หรือว่าตระกูลจาง คิดว่าข้า… ซูเฉิน จะถูกรังแกได้ง่าย ๆ?”
แววตาของซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร เย็นเยียบดั่งเหล็กกล้า
ครั้งก่อนที่สำนักเทพศาสตรา หอเฟิงอวี่ส่งมือสังหารมาสองคน แต่ก็ถูกเขาสังหารจนสิ้น ไม่คิดว่าพวกมันยังกล้าส่งคนมาอีก
แถมครั้งนี้เป็นถึงมือสังหารระดับจ้าวยุทธ์ถึงสามคน!
ในหอเฟิงอวี่ นักฆ่าระดับนี้นับว่าเป็นกำลังหลัก การสูญเสียแม้เพียงคนเดียวก็เป็นความเสียหายใหญ่หลวง
และผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็คือตระกูลจาง!
แน่นอนว่า ซูเฉินเข้าใจผิด
เพราะหอเฟิงอวี่เข้าใจว่ามือสังหารก่อนหน้านี้ตายด้วยน้ำมือของผู้เฒ่าในสำนักเทพศาสตรา จึงส่งแค่นักฆ่าระดับเหรียญเงินสามคนมาครั้งนี้
หากพวกมันรู้ว่าเป็นซูเฉินที่ฆ่าเอง ครั้งนี้คงไม่ใช่มือสังหารเหรียญเงิน หากแต่เป็นเหรียญทองระดับขุนนางยุทธ์!
“คืนนี้ ข้าจะกวาดล้างตระกูลจางให้สิ้น!”
น้ำเสียงของซูเฉินเยียบเย็น เจตนาฆ่าแผ่พุ่งทั่วร่าง
เขายืนบนกระบี่บิน พุ่งพาร่างตนลอยข้ามฟ้าของนครหลวง มุ่งหน้าไปยังตระกูลจางด้วยความเร็วสูง
ไม่นานหลังจากซูเฉินจากไป
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนถนนอย่างเร่งรีบ เมื่อเห็นศพนักฆ่าทั้งสามจากหอเฟิงอวี่ สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวาสุดขีด
“ยังช้าเกินไป…แต่…ซูเฉิน ซูเฉิน เขาฆ่ามือสังหารเหรียญเงินของหอเฟิงอวี่ได้งั้นหรือ? เรื่องใหญ่แล้ว!”
ผู้นั้นคือเชียนปิน
เขารีบรุดมาหวังหยุดมือสังหารจากหอเฟิงอวี่ ทว่ามาถึงก็สายเกินการณ์
แต่เมื่อได้เห็นศพอันย่อยยับของนักฆ่าทั้งสาม เขาก็หวาดผวาจับใจ
ซูเฉิน…ช่างน่าสะพรึงกลัว!
เขาหมุนตัวจากไปทันที ตั้งใจจะไปแจ้งผู้อาวุโสโม่ลั่วให้เร็วที่สุด
สัญชาตญาณบอกเขาว่า หากปล่อยให้ซูเฉินมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่เพียงแต่เขา แม้แต่ผู้อาวุโสโม่ลั่วเอง… ก็ต้องพบจุดจบ!
……
ตระกูลจาง
บรรยากาศโศกเศร้าปกคลุมทั่วบ้าน
เพราะในวันนี้ จางเชียน บุตรชายคนโตของจางหง หัวหน้าตระกูล และเป็นศิษย์ผู้มีพรสวรรค์จากสำนักเทพศาสตรา ถูกซูเฉินสังหารท่ามกลางสายตาผู้คนในตำหนักชิงเฉวียน!
เมื่อข่าวส่งกลับมา จางหงถึงกับเป็นลมล้มพับไปชั่วขณะ
เขาไม่เคยคิดว่า หลังจากจางคุนตายด้วยน้ำมือซูเฉิน บุตรชายอีกคนจะต้องตายตาม!
“ซูเฉิน…ซูเฉิน! ตระกูลจางของข้ากับเจ้าจะไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้า!!!”
โลหิตพุ่งออกจากปากจางหง เขาตะโกนลั่นด้วยเสียงแหลมสูง เต็มไปด้วยเพลิงแค้น!
YOU MAY ALSO LIKE
