มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 83 ผู้นำลึกลับ...ซีจิ่งหลุน
ภายในหอการค้าว่านเป่า ทุกสายตาต่างจับจ้องซูเฉินด้วยแววตาเคารพนับถือ
ก่อนหน้านี้เคยมีข่าวลือว่าซูเฉินคือปรมาจารย์หลอมโอสถ และสามารถหลอมโอสถชะลอวัยระดับหกที่สาบสูญไปแล้วได้สำเร็จ ทว่าคนส่วนใหญ่ยังคงสงสัย เพราะไม่เคยเห็นกับตาตนเอง
แต่ในวันนี้ ซูเฉินได้แสดงฝีมือการหลอมโอสถอันล้ำลึกต่อหน้าทุกผู้คน และเอาชนะเจียงอวิ๋นเหอได้อย่างงดงาม!
จากนี้ไป…ยังมีผู้ใดกล้าตั้งคำถามในสถานะ “ปรมาจารย์หลอมโอสถ” ของเขาอีก?
“คนหนุ่มช่างน่าหวั่นเกรงนัก! ข้าไม่เคยคิดเลยว่า คุณชายซูเฉินซึ่งยังไม่ถึงยี่สิบปี จะสามารถก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถได้แล้ว เทียบกับเขาแล้ว…พวกเรามันเป็นแค่เศษธุลี!”
ชายชราผู้หนึ่งซึ่งมีผิวพรรณเปล่งปลั่งแม้จะมีผมหงอกขาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอน
เขาเองก็เป็นนักหลอมโอสถผู้มีชื่อเสียงในเมืองหลวง แต่หลังจากได้เห็นซูเฉินหลอมโอสถกับตาในวันนี้ เขาก็ได้แต่ตกตะลึงและตื้นตันในใจ
“อาจารย์…ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!”
กู่หยานก็พลอยตื่นเต้น ดวงตาสั่นระริกด้วยความรู้สึกขอบคุณ
เขารู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่ได้มีอาจารย์เช่นซูเฉิน
ในใจเขารู้สึกได้อย่างเลือนรางว่า ซูเฉินเปรียบดั่งดาวรุ่งพุ่งแสงและวันหนึ่งจักส่องประกายไปทั่วทั้งสามสิบหกแคว้นแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตะวันออก และแม้แต่ทั่วผืนแผ่นดิน!
…นี่แหละคือ “อัจฉริยะสูงสุด” ที่แท้จริง!
“พี่เจียง…ไปกันเถอะ!”
องค์ชายเก้าจ้องมองซูเฉินอย่างลึกซึ้ง ความอาฆาตแฝงเร้นในแววตา เขากลั้นเจตนาฆ่าในใจเอาไว้ก่อนจะหันหลังจากไปพร้อมกับเจียงอวิ๋นเหอที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความพ่ายแพ้
ศึกโอสถในวันนี้เกินกว่าที่ทุกคนคาดคิด แม้แต่องค์ชายเก้าเองก็เช่นกัน
ซูเฉินในวันนี้ ไม่เพียงสร้างความหวาดหวั่นแก่เขา แต่ยังปลุกเร้าความริษยาและความอาฆาตแค้นในใจเขาด้วย!
หากข้าไม่อาจใช้คนเช่นนี้ได้…ก็มีแต่ต้อง “กำจัด” เท่านั้น!
ทันใดนั้นเอง ผู้อาวุโสหยุนอี้พลันขยับใบหู สีหน้าปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นแวบหนึ่ง จากนั้นก็เดินมายืนต่อหน้าซูเฉินอย่างเงียบงัน
“คุณชายซูเฉิน…ผู้นำของหอการค้าของพวกเราต้องการพบคุณ ไม่ทราบว่าคุณยินดีหรือไม่?”
หยุนอี้ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว
“ผู้นำ?”
ซูเฉินขมวดคิ้วเบา ๆ ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นในใจทันที
ผู้นำของหอการค้าว่านเป่าเป็นบุคคลที่ลึกลับยิ่งนัก โดยปกติแล้วกิจการทั้งหลายของหอการค้า ล้วนดำเนินการโดยผู้อาวุโสหยุนอี้ ส่วนตัวผู้นำแทบไม่เคยปรากฏตัวเลย
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ตัวตนที่แท้จริงของผู้นำลึกลับผู้นี้
…แต่ซูเฉินรู้ดี
ที่แท้แล้ว ผู้นำของหอการค้าว่านเป่า มีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งกับอาจารย์ในอนาคตของเขา
“ได้”
ซูเฉินพยักหน้าตอบด้วยท่าทีสุขุม
หลินรั่วเว่ยเดินเข้ามาหาเขาพลางกล่าวอย่างจริงจังว่า “ซูเฉิน เจ้าเองก็น่าจะรู้ดีว่าผู้นำของหอการค้าว่านเป่าเป็นบุคคลไม่ธรรมดา หากเขาต้องการพบเจ้า อย่าได้ปฏิเสธเป็นอันขาดนี่ถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่!”
“ขอบพระคุณที่เตือน พระองค์หญิง ข้าจะระวังตัวเป็นอย่างดี”
ซูเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม แววตาฉายประกายบางอย่าง
เขารู้ว่า…หลินรั่วเว่ยเองก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าผู้นำผู้นี้คือใคร
แม้คำพูดของหลินรั่วเว่ยจะฟังดูแฝงนัย แต่เขาก็รู้ว่านางพูดด้วยความหวังดี เพราะขุมพลังเบื้องหลังของผู้นำนั้น…คือสถานที่ในฝันของนักหลอมโอสถทุกคน
ซูเฉินจึงเดินตามหยุนอี้เข้าไปยังส่วนลึกของหอการค้าว่านเป่า
…
ในส่วนลึกของหอการค้าว่านเป่า ราวกับอีกโลกหนึ่งเงียบสงบ บริสุทธิ์ หุบเขาที่เต็มไปด้วยดอกไม้แปลกตาและพืชสมุนไพรหายาก หมอกบางลอยล้อม สะท้อนแสงระยิบระยับ
กลางหุบเขา มีเรือนไม้ไผ่เรียบง่ายตั้งอยู่ หน้าบ้านมีสระน้ำใสสะอาด
ชายวัยกลางคนในชุดขาวท่าทางสง่างามนั่งอยู่ริมสระ เบ็ดตกปลาในมือไม่ไหวติง
จากระยะไกล เขาดูเหมือนจะหลอมรวมกับธรรมชาติรอบกาย แผ่พลังสงบ เยือกเย็น และไร้การปรุงแต่งใด ๆ
“ท่านผู้นำ ปรมาจารย์ซูเฉินมาถึงแล้วขอรับ!”
หยุนอี้กล่าวด้วยความเคารพ
“อืม ถอยไปก่อน”
ชายในชุดขาวกล่าวเสียงเรียบ
หยุนอี้หันมาพยักหน้าให้ซูเฉินเป็นเชิงให้กำลังใจ แล้วจึงหันหลังจากไป
“เป็นเขาจริง ๆ…ซีจิ่งหลุน!”
หัวใจซูเฉินสั่นไหวเล็กน้อย ความคิดมากมายผุดวาบขึ้นในใจ
“สหายซูเฉิน เชิญนั่ง”
ชายชุดขาวที่นั่งอยู่ริมสระซีจิ่งหลุน หันมายิ้มอ่อนให้เขา พร้อมชี้ไปยังเก้าอี้ไม้ไผ่ข้างกาย
เขาให้ความรู้สึกราวกับนักปราชญ์แห่งราชวงศ์ มาดสุขุมเรียบง่ายแฝงด้วยความรู้ลึกกว้างใหญ่ ดวงตาทว่ากลับล้ำลึกดั่งมหาสมุทร ราวกับสามารถมองทะลุหัวใจมนุษย์
คล้ายเซียนผู้หลุดพ้น!
“ขอบคุณขอรับ”
ซูเฉินตอบเรียบ ๆ แล้วนั่งลงอย่างมั่นคง
“ข้าชื่อซีจิ่งหลุน เป็นผู้นำของหอการค้าว่านเป่า…ไม่ทราบว่าเจ้าพอจะเคยได้ยินชื่อของข้าบ้างหรือไม่?”
ซีจิ่งหลุนยิ้มบาง น้ำเสียงเป็นกันเองดั่งสนทนากับสหายเก่าไร้ความยโสโอหังแม้แต่น้อย
“ไม่เคยขอรับ”
ซูเฉินตอบเรียบ ๆ
แต่ภายในกลับเดือดพล่าน
เขาเคยได้ยินชื่อ “ซีจิ่งหลุน” มากกว่าสิบพันครั้งในชาติที่แล้ว!
“ผู้นำหอการค้าว่านเป่า” น่ะหรือ? นั่นมันแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น!
แท้จริงแล้ว ซีจิ่งหลุนคือหนึ่งในผู้อาวุโสแห่งศาลาหมื่นสมบัติ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของยุทธภพตะวันออก! หอการค้าว่านเป่าเป็นเพียงเครือข่ายเบื้องนอกเท่านั้น
และระดับพลังของเขา…ยิ่งน่าสะพรึง!
จักรพรรดิยุทธ์!
เขาคือ…จักรพรรดิยุทธ์ตัวจริงเสียงจริง!
ซูเฉินเข้าใจดีว่า เหตุผลที่ซีจิ่งหลุนปรากฏตัวในอาณาจักรต้าหลี่อันเล็กนี้ ไม่ใช่เพราะหอการค้า…แต่เป็นเพราะ “แดนลับเขาอู่หลง”!
“ไม่เป็นไร หากเจ้าไม่เคยได้ยิน แต่ข้าเองก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่า อาณาจักรเล็ก ๆ อย่างต้าหลี่…จะมีอัจฉริยะด้านโอสถเช่นเจ้าปรากฏขึ้นมา เจ้ายังไม่ถึงยี่สิบปีดี…แต่กลับบรรลุถึงระดับปรมาจารย์แล้ว นับว่าน่าทึ่งยิ่งนัก!”
ซีจิ่งหลุนหันมามองเขา แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมโดยไม่ปิดบัง
YOU MAY ALSO LIKE
