มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 87 จิตสังหารสังหารของขุนนางยุทธ์
ภายในจวนหลิว
แผด!
เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้อง ลมปราณแท้รอบกายซูเฉินพลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง แสงทองเปล่งประกายเจิดจ้า พลังลมปราณรูปมังกรทองโอบล้อมกายเขาไว้ ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นเส้นแสง ทะยานกลับเข้าสู่ร่างอีกครั้ง
ซูเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ แสงสีทองสว่างวาบในดวงตา
“ในที่สุด…ข้าก็ฝ่าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ได้!”
ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มบาง ๆ
แม้จะต้องเริ่มฝึกฝนใหม่ทั้งหมดหลังจากได้เกิดใหม่ แต่ซูเฉินกลับชอบความรู้สึกของการไต่ระดับทีละขั้น กลายเป็นผู้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
เขามั่นใจว่าตนจะสามารถก้าวข้ามจุดสูงสุดในอดีต และบรรลุระดับที่สูงยิ่งกว่า!
“ด้วยพลังในขอบเขตจ้าวยุทธ์ของข้าในตอนนี้ บวกกับลมปราณภายในที่แข็งแกร่งเก้าเท่า ข้าย่อมสามารถต่อกรกับขอบเขตราชายุทธ์ได้อย่างไม่เสียเปรียบ! และหากใช้นัยน์เนตรเทพตัดมายา ข้าก็อาจ…สังหารแม้แต่ราชายุทธ์ได้!”
ซูเฉินคิดในใจ
ในตอนนี้ เขามีพลังเพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งบางตนได้แล้ว
ในอาณาจักรต้าหลี่ มีเพียงหยวนฮ่าวหรันและหลินรั่วเว่ยที่เป็นที่รู้กันว่าบรรลุถึงขอบเขตราชายุทธ์ ส่วนจ้าวปีศาจโมหลัวเองก็เพิ่งแตะถึงจุดสูงสุดของขอบเขตขุนนางยุทธ์
ซูเฉินไม่มีทางลืมจ้าวปีศาจโมหลัวได้เลย ตั้งแต่เขาออกจากเมืองหยุนเจียงมาถึงเมืองหลวง แต่ละวิกฤตการณ์และแม้แต่การลอบสังหารที่เผชิญ ล้วนมีเงาของโมหลัวอยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น
จ้าวปีศาจผู้นี้เหมือนงูพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด พร้อมฉกได้ทุกเมื่อ
“ได้เวลา…สะสางบัญชีกับโมหลัวแล้ว!”
ซูเฉินพึมพำเบา ๆ
จากนั้นเขาก็ออกจากห้องลับทันที
“แดนลับเขาอู่หลงจะเปิดอีกไม่กี่วัน! อาจารย์ของข้าจะต้องมาถึงก่อนเปิดแน่นอน…นี่คือโอกาสดีที่จะไปเฝ้ารอที่นิกายเทพศาสตรา! และในระหว่างนั้น…อาจหาโอกาสจัดการโมหลัวไปพร้อมกัน!”
ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความคาดหวัง
ซูเฉินออกจากจวนหลิว มุ่งหน้าสู่นิกายเทพศาสตรา
แต่แล้ว…
“หืม?”
ขณะนั้นเอง เขารับรู้ถึงกลิ่นอายสังหารอันลี้ลับจาง ๆ ที่กำลังล็อกเป้าหมายมายังตน
มีใครบางคน…ลอบวางแผนจะฆ่าเขา!
แม้เขาจะเพิ่งบรรลุเพียงขอบเขตจ้าวยุทธ์ แต่ด้วยจิตยุทธ์ที่หลอมรวมแล้ว ประสาทสัมผัสของเขาก็เฉียบคมยิ่งกว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป เขาจึงสัมผัสได้ทันทีถึงเจตนาฆ่าที่ซ่อนอยู่
“เป็นพวกจากราชวงศ์ต้าหลิน หรือเป็นคนของโมหลัวกันแน่?”
ซูเฉินขบคิด
ทว่าใบหน้ากลับยังคงสงบนิ่ง เขาหลบเลี่ยงฝูงชน เดินตรงไปยังป่าละเมาะใกล้นิกายเทพศาสตรา
“ตามข้ามาตลอดทางเช่นนี้…เจ้ายังไม่คิดจะปรากฏตัวอีกหรือ?”
ซูเฉินหันกลับมากล่าวเสียงเรียบ
“โอ้? เจ้ายังสามารถจับข้าได้อีกหรือนี่? ช่างน่าสนใจนัก!”
เสียงทุ้มเบาดังขึ้นเบื้องหน้า
ไม่ไกลนัก ชายวัยกลางคนในชุดเขียว มือถือพัดพับปรากฏตัวออกมาอย่างเงียบงัน
รูปลักษณ์ของเขาดูคล้ายบุรุษแต่แฝงไปด้วยความอ่อนช้อยของสตรี ลมหายใจเย็นยะเยือก แววตาสาดประกายแหลมคมดั่งงูพิษ มองซูเฉินด้วยสายตาเย้ยหยัน
“ขุนนางยุทธ์? เจ้าคือผู้ที่โมหลัวส่งมาใช่หรือไม่?”
ซูเฉินจ้องชายผู้นั้นอย่างเยือกเย็น
ในดวงตาเขาปรากฏแสงสีทองแวววับ ด้วยนัยน์เนตรเทพตัดมายา เขาเห็นทะลุระดับพลังของศัตรูได้ทันที
ระดับที่หกของขอบเขตขุนนางยุทธ์!
“เจ้ามั่นใจนักหรือว่าข้าคือคนของโมหลัว? เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าล่วงเกินเจียงอวิ๋นเหอไว้มากเพียงใด? เจ้าไม่คิดหรือว่าข้าอาจเป็นผู้ที่เขาส่งมาล้างแค้น?”
ชายชุดเขียวกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็น
“พวกจากราชวงศ์ต้าหลินน่ะหรือ? หากคิดจะฆ่าข้า คงไม่ส่งแค่ขุนนางยุทธ์กระจอก ๆ มาแน่ อย่างน้อยต้องเป็นถึงราชายุทธ์!”
ซูเฉินกล่าวด้วยเสียงราบเรียบ
“โอหังนัก! ข้าอยากรู้เสียจริง…เมื่อตกอยู่ในมือข้าแล้ว เจ้าจะยังกล่าววาจาเฉียบคมเช่นนี้ได้อีกหรือไม่!”
เสียงของชายชุดเขียวแผ่วเบาราวสายลม แต่กลับทำให้รู้สึกขนลุก
ฟู่!
ลมกรรโชกพุ่งเข้ามาอย่างฉับพลัน ราวกับเงามืออันมหึมาพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ครอบคลุมร่างของซูเฉินไว้ทั้งร่าง!
ซูเฉินย่ำเท้าหนัก แววตาสาดประกายดุจเพลิง เขาหันกลับกะทันหันโดยไม่แม้แต่จะสนใจเงามือด้านหลัง แล้วตวัดฝ่ามือสวนกลับไปอย่างฉับพลัน!
แผด!
พลังลมปราณรูปมังกรทองปะทุขึ้นราวมังกรฟื้นคืนชีพ ฝ่ามือของซูเฉินรุนแรงราวคลื่นภูผา ซัดปะทะเข้ากับเงามือที่ฟาดลงมาอย่างแรง!
โครม!
ช่องว่างสั่นสะเทือน เสียงดังอึกทึกดั่งฟ้าร้อง ซูเฉินและอีกฝ่ายต่างถอยร่นออกห่างพร้อมกัน
“อะไรนะ?!”
เงาร่างเบื้องหน้านั้น ก็คือชายชุดเขียว
ที่เดิมซึ่งเขายืนอยู่ เงาเรือนร่างหนึ่งกำลังค่อย ๆ สลายหายไป
ภายในดวงตาของชายชุดเขียวเต็มไปด้วยความตระหนก
เขาไม่คิดเลยว่า ซูเฉินจะสามารถจับจุดที่ตั้งร่างจริงของเขาได้!
แม้เขาจะอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์ แต่เขาไม่ได้ประมาทแม้แต่น้อย ระหว่างพูดคุยเมื่อครู่ เขาสร้างเงาเรือนร่างขึ้นมา แล้วลอบเคลื่อนย้ายร่างจริงไปอีกทิศ หวังใช้การโจมตีสังหารในจังหวะเผลอ
แต่เขาไม่รู้เลยว่า…ต่อหน้าดวงเนตรเทพของซูเฉิน และการรับรู้ทางจิตที่แหลมคมเช่นนั้นทุกการเคลื่อนไหวล้วนตกอยู่ภายใต้การจับตาทั้งสิ้น!
“ตาย!”
แววตาของซูเฉินวาบคมกริบ พลังภายในและโลหิตในกายพวยพุ่งดั่งสายน้ำ พลังฝ่ามือแต่ละกระบวนท่าราวคลื่นทะเลถาโถมเข้าใส่ศัตรูอย่างไม่หยุดยั้ง
หมัดมังกรสะท้านปฐพี!
หลังจากที่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ พลังลมปราณแท้ของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังแก่นแท้…แกร่งกล้ายิ่งกว่าลมปราณธรรมดานับร้อยเท่า! ทำให้การโจมตีของเขารุนแรงเกินต้านทาน
หมัดมังกรสะท้านปฐพีในยามนี้ทรงพลังถึงขีดสุด!
ผสานกับร่างกายอันแข็งแกร่งของซูเฉิน และพลังลมปราณในกายที่มากกว่าผู้อื่นหลายเท่า พลังฝ่ามือที่ปลดปล่อยออกมานั้น รุนแรงไร้เทียมทาน พร้อมเสียงคำรามของมังกรโบราณกึกก้อง สะท้านฟ้าดินเป็นครั้งแรก!
YOU MAY ALSO LIKE
