มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 88 สังหารขุนนางยุทธ์
“ช่างกล้านัก!”
ผู้บ่มเพาะวัยกลางคนแค่นหัวเราะด้วยโทสะ
เขาไม่คาดคิดเลยว่า ซูเฉิน ผู้ที่เพิ่งเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์จะกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน!
พลังเย็นยะเยือกรอบกายเขาระเบิดออก อุณหภูมิลดฮวบลงทันที จากนั้นพลังลมปราณมืดหม่นแผ่ซ่านออกจากฝ่ามือ นิ้วเรียวยาวแปรสภาพเป็นกรงเล็บ ราวอินทรีถลาลม โจมตีเข้าหาซูเฉินอย่างดุดัน
กรงเล็บอินทรีน้ำแข็งทมิฬ!
นี่คือเคล็ดวิชายุทธ์ระดับดินขั้นต่ำที่เขาฝึกฝน ไม่เพียงสามารถแช่แข็งโลหิตของศัตรู แต่ยังคมกล้ายิ่ง สามารถฉีกโลหะทำลายหินผาได้อย่างง่ายดาย ปุถุชนธรรมดาไม่มีทางต้านทานได้เลย
โครม!
ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงคล้ายเหล็กกระทบกันดังกึกก้อง ประกายไฟสาดกระเซ็นไปทั่ว
กระนั้น แทนที่พลังของซูเฉินจะลดลง กลับยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือของเขาทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ เพียงชั่วพริบตา เขาแลกกระบวนท่ากับอีกฝ่ายไปนับสิบครั้งก่อนที่ทั้งสองจะผละถอยออกจากกัน
แรงอาฆาตที่ปะทุจากการต่อสู้ทำให้ไม้ใบและหินผารอบบริเวณแตกกระจาย ดั่งต้องเวทย์สังหาร
พื้นดินเต็มไปด้วยหลุมลึกน้อยใหญ่จากแรงลมปราณที่เฉือนผ่าน น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“เจ้ามีเพียงขอบเขตจ้าวยุทธ์เท่านั้น…เหตุใดจึงมีพลังต่อสู้น่าหวาดหวั่นเช่นนี้?”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่อยากเชื่อ
แต่เดิมเขาคิดว่า แม้ซูเฉินจะมีพรสวรรค์ด้านโอสถสูงส่ง ทว่าด้านวรยุทธ์ย่อมไม่แกร่งนัก เพียงตนลงมือ ก็คงจับตัวมาได้อย่างง่ายดาย
แต่เมื่อได้เผชิญหน้าจริง เขากลับต้องตระหนักถึงความผิดพลาดอย่างถึงที่สุด
ฝ่ามือของซูเฉินเปี่ยมไปด้วยพลังราวมังกรคำราม ยิ่งสู้ก็ยิ่งรุนแรง หลังผ่านการปะทะนับสิบครั้ง แขนของเขาก็เริ่มชา หากไม่ใช่เพราะระดับพลังที่สูงกว่า เกรงว่าคงต้านรับหมัดของซูเฉินไม่ได้เลย!
“อ่อนแอเกินไป! หากทั้งหมดมีเพียงเท่านี้…ก็ตายเสียเถอะ!”
น้ำเสียงของซูเฉินสงบเยือกเย็น ดวงตาทอประกายคมกริบดั่งกระบี่
ตูม!
ลมปราณภายในพลันปะทุ ฝ่ามือแปรเปลี่ยนเป็นหมัด พลังหมัดอันรุนแรงเสมือนอุกกาบาตถล่ม ทะยานเข้าสู่ผู้บ่มเพาะวัยกลางคนอย่างรวดเร็ว
หลังจากฝ่าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจ้าวยุทธ์ พลังต่อสู้ของซูเฉินเพิ่มขึ้นมหาศาล นี่คือโอกาสอันดีที่จะทดลองว่าตนมีพลังถึงระดับใดแล้ว
“ตายซะเถอะ!”
แววตาผู้บ่มเพาะวัยกลางคนปรากฏความอำมหิต เขาเหยียบพื้นพุ่งทะยานขึ้นฟ้า พร้อมทั้งปล่อยแสงเย็นเฉียบราวพายุพัดออกจากแขนเสื้อ มุ่งทะลวงร่างของซูเฉิน
อาวุธลับ เล็บเจาะกระดูก!
เล็บเจาะกระดูกนี้สร้างจากเหล็กเย็นต่างภพ เมื่อหลอมรวมกับลมปราณเฉพาะตัว จะสามารถทะลวงทุกสิ่งได้ในพริบตา แม้แต่ลมปราณป้องกันของจ้าวยุทธ์ก็ไม่อาจต้านรับ!
เขาเห็นว่าซูเฉินต่อสู้แข็งแกร่งเกินคาด ไม่คิดถ่วงเวลาอีกต่อไป จึงปล่อยเล็บเจาะกระดูกออกทันที
ซวี่ง!
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงกระบี่ดังขึ้น แสงกระบี่สาดประกายเจิดจ้า
กระบี่บินเล่มหนึ่งปรากฏเบื้องหน้าซูเฉิน พลังดาบตัดกันเป็นแสงพราว พริบตานั้น พลังกระบี่ถักทอเป็นตาข่ายดาบขวางกั้นเบื้องหน้า ฟันอาวุธลับจนขาดสะบั้น
“ไป!”
ซูเฉินชี้นิ้วไปกลางอากาศ จิตวิญญาณแน่นแฟ้นของเขาหลอมรวมกับกระบี่บิน ดันพลังถึงขีดสุด กระบี่บินพุ่งทะยานเข้าหาผู้บ่มเพาะวัยกลางคนอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าฟาด
“นี่มัน…เคล็ดวิชาควบคุมกระบี่?!”
นัยน์ตาผู้บ่มเพาะวัยกลางคนหดแคบด้วยความตื่นตระหนก ไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะเชี่ยวชาญเคล็ดวิชาควบคุมกระบี่ได้ด้วย!
กระบี่บินรวดเร็วยิ่งนัก แถมยังแผ่คลื่นพลังเย็นเฉียบจู่โจมอย่างแม่นยำจนไม่อาจหลบหลีกได้เลย
“ทำลายมันให้ข้า!”
ผู้บ่มเพาะวัยกลางคนตะโกนก้อง มีดสั้นเย็นเฉียบปรากฏขึ้นในมือ ฟาดใส่กระบี่บินทันที
ชวี่ง!
ประกายไฟกระจายไปทั่ว แต่พลังลึกล้ำของกระบี่บินกลับสั่นสะเทือนจนมีดสั้นสั่นระรัว จากนั้นก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ
แขนของเขาชาไปหมด แม้พยายามเบี่ยงหลบเต็มที่ แต่กระบี่บินก็ยังกรีดผ่านหน้าอก ทิ้งรอยแผลลึกจวนเจียนฉีกร่างให้ขาดออกเป็นสองส่วน!
ฟึ่บ!
กระบี่บินหวนกลับมาที่เท้าของซูเฉิน พยุงร่างเขาให้ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ มุ่งหน้าเข้าหาผู้บ่มเพาะวัยกลางคนอีกครั้ง
“สารเลว!”
สีหน้าผู้บ่มเพาะวัยกลางคนซีดเผือด ไม่คาดเลยว่าซูเฉินจะไม่เพียงแกร่งด้านการต่อสู้ แต่ยังฝึกเคล็ดวิชาควบคุมกระบี่ได้ถึงระดับนี้อีกด้วย!
“ซูเฉิน! ข้าจะจดจำเจ้าไว้!”
แววตาของเขามืดมนลง ก่อนจะหันหลังพุ่งหนีไปทันที
เด็ดขาด!
เมื่อรู้ว่าซูเฉินไม่ใช่เป้าหมายง่าย เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบหลบหนีโดยไม่หันกลับ
“ในเมื่อเจ้ามาแล้ว…ก็อย่าได้หวังว่าจะหนีรอดไปได้!”
ซูเฉินกล่าวเสียงเรียบ
เปรี๊ยะ!
แสงทองเจิดจ้าสาดประกายในดวงตา เขม่าสายฟ้าเส้นเล็กไหลวนอยู่ภายใน แรงกดดันโบราณราวสวรรค์ปะทุออกมา เสมือนดวงเนตรแห่งสวรรค์ที่สามารถมองทะลุทุกสิ่ง
แสงทองสายหนึ่งพุ่งออกจากดวงตาซูเฉิน พุ่งทะลวงร่างของผู้บ่มเพาะวัยกลางคนอย่างรวดเร็ว
แสงเทพตัดมายา!
“นั่นมัน…อะไรกันแน่?!”
ร่างของผู้บ่มเพาะวัยกลางคนสั่นสะท้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
แสงสีทองในดวงตาของซูเฉินยิ่งใหญ่ลึกล้ำจนทำให้เขาเสียการควบคุมในชั่วพริบตา มันเหมือนดวงเนตรสวรรค์ที่ตัดสินชีวิตได้ทันที
ลำแสงทองนั้นแผ่พลังเย็นเฉียบ กลิ่นอายแห่งความตายแผ่ซ่านเข้าครอบงำหัวใจเขาอย่างรุนแรง
แต่กระนั้น ความเร็วของแสงเทพพิฆาตมายาก็เร็วเกินไป
ปัง!
แสงศักดิ์สิทธิ์ทะลวงทะลายลมปราณป้องกันของผู้บ่มเพาะวัยกลางคน แล้วเจาะผ่านหว่างคิ้วในพริบตา ศีรษะของเขาระเบิดแตกกระจายทันที
ในดวงตาของเขายังเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความคับแค้น แสงในดวงตาค่อย ๆ จางลง จากนั้นร่างก็ร่วงหล่นจากกลางอากาศตกกระแทกพื้นป่าเบื้องล่างอย่างจัง
…จบชีวิตลงทันที!