มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 92 แดนลับเขาอู่หลงเปิดออก
ไม่มีใครคาดคิดว่า…แดนลับเขาอู่หลงจะเปิดออกในเวลานี้
ครืน!
ปลายสุดของทะเลเมฆ ในแนวเขาที่มีรูปทรงคล้ายมังกรขดตัว สายฟ้าฟาดสาดซัด แสงเทพพลุ่งพล่าน เปลวเพลิงเจิดจ้าเหนือท้องฟ้าก่อตัวกลายเป็นมังกรเพลิง แผ่กลิ่นอายพลังมังกรอันเกรียงไกร เสียงคำรามกึกก้องไปทั่วทั้งสี่ทิศ
เหล่ายอดฝีมือทั่วราชวงศ์ต้าหลี่ ต่างตกใจตื่นขึ้นในชั่วพริบตา
“แดนลับเขาอู่หลงเปิดแล้วหรือ?”
ภายในตำหนักโอ่อ่า องค์ชายเก้าเบิกตากว้าง สายตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ฝ่าบาท แดนลับเปิดแน่นอนแล้ว! พวกเราจะออกเดินทางเลยหรือไม่?”
เจียงหยุนเหอในยามนี้ แววตาเปล่งประกายด้วยความคาดหวัง
จากบันทึกโบราณที่เขาเคยอ่านมา แดนลับเขาอู่หลงมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีมรดกของนักบุญโอสถซ่อนอยู่
และจุดประสงค์ที่เขามา ก็เพื่อแย่งชิงมรดกของนักบุญโอสถผู้นั้น
“ฝ่าบาท ข้าน้อยได้สืบข่าวมาแล้ว ซูเฉินผู้นั้น…ได้รับมรดกจากนักบุญโอสถโดยบังเอิญ จึงสามารถก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้นและกลายเป็นปรมาจารย์โอสถได้!”
ชายชราในชุดคลุมดำ หน้าตาเคร่งขรึม กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาคือ…ผู้อาวุโสม่อลั่ว!
เขาเคยส่งผู้ฝึกยุทธ์ระดับจ้าวยุทธ์ไปลอบสังหารซูเฉิน แต่กลับล้มเหลว แถมยังสูญเสียคนของตน
เหตุการณ์นั้นทำให้เขาทั้งหวาดกลัวและตกใจ จนไม่กล้าลงมืออีกด้วยตนเอง
แต่เขากลับวางแผนให้เก้าองค์ชายเป็นผู้ลงมือแทน พร้อมยกเรื่องมรดกของนักบุญโอสถขึ้นมาหลอกล่อ
“มรดกของนักบุญโอสถ? หรือว่า…ซูเฉินมีความเกี่ยวข้องกับแดนลับเขาอู่หลง?”
แววตาขององค์ชายเก้าเป็นประกายขึ้นทันที
“ข้าน้อยคิดว่าย่อมเป็นไปได้! ซูเฉินอาจรู้จุดที่มรดกสุดท้ายของแดนลับซ่อนอยู่ก็เป็นได้! ตราบใดที่เราจับตัวซูเฉินได้ มรดกในแดนลับก็ย่อมตกเป็นของฝ่าบาท!”
ม่อลั่วประสานมือ กล่าวด้วยความเคารพอย่างสูง
“ดีมาก! ซูเฉิน เจ้ามันไม่รู้จักเลือกทางรอด กลับมุ่งตรงสู่ขุมนรก เช่นนั้นก็อย่าโทษข้า! หลังเข้าแดนลับ ให้จับซูเฉินเป็นๆ ทันที!”
องค์ชายเก้ากล่าวเสียงเย็นเยียบ
“รับบัญชา!”
ม่อลั่วและจ้าวยุทธ์ทั้งสองที่อยู่ข้างองค์ชายก็ต่างโค้งคำนับรับคำพร้อมกัน
……
หอการค้าว่านเป่า
“แดนลับเขาอู่หลงเปิดออกแล้วงั้นหรือ? ดี! ข้ารอมานานนัก!”
ซีจิ่งหลุนที่กำลังนั่งตกปลาอยู่ริมทะเลสาบพลันเงยหน้ามองเสาแสงสีแดงฉานที่พุ่งขึ้นฟ้า สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
“ผู้นำ ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว!”
ที่ไม่ไกลนัก ผู้อาวุโสหยุนอี้รีบวิ่งมา รายงานด้วยท่าทีตื่นเต้น
“ดี! ไปกันได้แล้ว!”
ซีจิ่งหลุนพยักหน้า แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เสื้อคลุมพลิ้วสะบัดตรงสู่เขาอู่หลง
ด้านหลังเขา ผู้อาวุโสหยุนอี้และผู้ฝึกยุทธ์ทรงพลังนับสิบจากหอการค้าว่านเป่าก็ทะยานตามไปติด ๆ
……
พระราชวังต้าหลี่
“แดนลับเขาอู่หลงเปิดแล้วหรือ? พี่หวาง ข้าจะพาชิงชิงไปที่แดนลับ ท่านอยู่ดูแลเมืองหลวงแทนข้าเถิด!”
หลินลั่วเว่ยกล่าวกับหลินชวน พระราชาแห่งอาณาจักรต้าหลี่ด้วยสีหน้าจริงจัง
“รั่วเว่ย…ขอบใจเจ้ามาก แต่แดนลับครั้งนี้ไม่เพียงดึงดูดความโลภจากราชวงศ์ต้าหลินและอาณาจักรโดยรอบ ข้ายังเกรงว่า…ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจะไม่ยอมปล่อยผ่าน เจ้าต้องระวังให้มาก!”
หลินชวนพูดด้วยแววตาห่วงใยอย่างลึกซึ้ง
“พี่หวางวางใจเถอะ! อาณาจักรต้าหลี่แบกรับความลับนี้มานานนับพันปี เลือดสายตรงในตระกูลหลินคือกุญแจสำคัญ! การที่ชิงชิงปลุกสายเลือดได้ ถือเป็นความหวังสูงสุดของตระกูล ข้าจะไม่ยอมล้มเหลวเด็ดขาด!”
หลินลั่วเว่ยตอบหนักแน่น
“ดีมาก…เจ้าต้องปลอดภัยกลับมา!”
หลินชวนกล่าวเสียงแน่น เขารู้ดีว่าเส้นทางของหลินลั่วเว่ยจะเต็มไปด้วยอันตราย
เขาเสียใจนักที่พลังของตนไม่เพียงพอ จึงได้แต่ภาวนาให้ทั้งหลินลั่วเว่ยและหลินชิงชิงปลอดภัย
……
“แดนลับเขาอู่หลงเปิดแล้ว?! รีบแจ้งฝ่าบาทด่วน!”
“ท่านผู้นำ พวกเรารอเวลานี้มานานแล้ว ขอให้กลับไปแจ้งข่าวแก่สำนักโดยเร็ว!”
“ตามตำนานกล่าวไว้ มีมรดกของนักบุญยุทธ์ซ่อนอยู่ในแดนลับนี้ หากเราชิงมาได้…ฝ่าบาทของเราย่อมโค่นราชวงศ์ต้าหลินได้แน่นอน!”
“นี่คือโอกาสครั้งหนึ่งในรอบชีวิต! ส่งข่าวกลับไปเร็วเข้า!”
…
รอบบริเวณเขาอู่หลง ปรากฏเงาร่างผู้ฝึกยุทธ์มากมายทะยานออกมาจากหุบเขา แต่ละคนล้วนแสดงสีหน้าตื่นเต้นยินดี
นับแต่เขาอู่หลงปรากฏกลิ่นอายแดนลับ สายลับจากราชวงศ์ต่าง ๆ นิกาย และตระกูลใหญ่ก็ทยอยแฝงตัวเข้ามา
เพียงเพื่อเฝ้ารอวินาทีที่แดนลับเปิดออก!
เมื่อเห็นมิติบิดเบี้ยวและมังกรเพลิงสีแดงเหนือฟากฟ้าของเขาอู่หลง พวกเขาต่างแน่ใจว่า…แดนลับเปิดออกแล้วจริง ๆ
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ซูเฉินลืมตาขึ้นจากการฝึกบำเพ็ญ พลังภายในแล่นพล่าน เขาเงยหน้ามองไปยังทิศทางของแดนลับเขาอู่หลง
“ข้าต้องคว้าโชควาสนาที่นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงทิ้งไว้มาให้ได้!”
แววตาของซูเฉินเป็นประกาย กล่าวด้วยเสียงแน่วแน่