มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 91 นักบุญยุทธ์มังกรเพลิง
นักบุญยุทธ์มังกรเพลิง คือตำนานที่ถูกเล่าขานมาเนิ่นนาน
เขาเป็นนักบุญยุทธ์เมื่อหลายพันปีก่อน ไม่เพียงมีพลังฝีมือสูงส่งจนแตะจุดสูงสุดของขอบเขตนักบุญยุทธ์ แต่ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้น…เขายังเป็นนักบุญโอสถอีกด้วย!
ทว่า ในขณะที่เขาพยายามฝ่าทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์กลับเกิดผิดพลาด สุดท้ายจึงเสียชีวิตในแดนลับเขาอู่หลง
ไม่เพียงทิ้งมรดกอันล้ำค่าไว้ในแดนลับ ยังมีทรัพยากรและสมบัตินับไม่ถ้วนที่สะสมไว้ในฐานะนักบุญโอสถระดับสูง
ในอดีตชาติของซูเฉิน แม้เขาจะถูกลั่วเสวี่ยนรับเป็นศิษย์ แต่ตอนนั้นพลังบ่มเพาะของเขายังอ่อนด้อย ไม่อาจเข้าสู่แดนลับเขาอู่หลงได้ ได้เพียงฟังเรื่องราวจากปากของลั่วเสวี่ยนเท่านั้น
การเปิดของแดนลับเขาอู่หลงในครั้งนั้น ไม่เพียงดึงดูดจ้าวยุทธ์จากราชวงศ์ต้าหลี่ อาณาจักรต้าหลี่ และอาณาจักรโดยรอบ หากยังดึงดูดผู้แข็งแกร่งจากสามในเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตะวันออก!
ทั้งซีจิ่งหลุนแห่งหอว่านเป่า ลั่วเสวี่ยนแห่งนิกายเทียนเต้า…
…และม่อเชียนอวี่ แห่งนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า! (ขอเปลี่ยนจาก ลัทธิเทพจิ่วหยาง เป็นนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า นะครับ)
เมื่อคิดถึงม่อเชียนอวี่ ภาพบุรุษรูปงามที่มีใบหน้าเย้ายวนราวสตรีก็ผุดขึ้นในหัวซูเฉิน ดวงตาเขาเหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงหัวใจผู้อื่น และพลังฝีมือก็ทรงพลังยิ่งนัก
แม้แต่ลั่วเสวี่ยนเอง ก็ยังเคยพ่ายแพ้ต่อเขามาแล้วในอดีตชาติ
ในชาติก่อน จวินจื่อหลิงได้ฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่และได้รับมรดกของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงจากแดนลับเขาอู่หลง และภายหลังก็กลายเป็นจักรพรรดิกระบี่
ส่วนม่อเชียนอวี่…ก็คืออาจารย์ของจวินจื่อหลิง!
“จวินจื่อหลิงมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ชาตินี้ข้าต้องรับนางเข้าร่วมกับนิกายเทียนเต้าให้ได้! จะปล่อยให้ไปตกอยู่ใต้อำนาจของม่อเชียนอวี่ไม่ได้เด็ดขาด!”
ซูเฉินคิดในใจด้วยความแน่วแน่
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เขาจึงหยิบศิลาวิญญาณทั้งหมดออกมา ฝึกฝน ‘เคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร’ ต่อไป
……
ภายในนิกายเทพศาสตรา ยอดเขาสูง
“ศิษย์น้องลั่ว ไม่ได้พบกันนาน ท่านยังคงงดงามมีเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลย ส่วนข้านั้น…แก่ลงมากแล้ว!”
หยวนฮ่าวหรันมองลั่วเสวี่ยนตรงหน้า สายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกย้อนอดีต
“พี่หยวน หากท่านยังอยู่ในนิกาย ด้วยพรสวรรค์ของท่าน ป่านนี้คงทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ไปแล้ว เหตุใดจึงยอมเสียเวลากับที่แห่งนี้เล่า?”
ลั่วเสวี่ยนถอนหายใจเบา ๆ
ชุดของนางพลิ้วไหวในสายลม ดูดั่งเซียนหญิงที่ย่างก้าวเหนือทะเลเมฆ เผยตัวต่อหน้าหยวนฮ่าวหรัน
หยวนฮ่าวหรัน…อดีตศิษย์แห่งนิกายเทียนเต้า!
ลั่วเสวี่ยนจำได้ว่า ตอนนางยังเด็กเพียงแปดหรือเก้าขวบ หยวนฮ่าวหรันก็เป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงของนิกาย เป็นคนอ่อนโยน สุภาพเรียบร้อย ราวคุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์
แต่นั่นก็เป็นเรื่องเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว…วันนี้ เขากลายเป็นชายชรา
“พี่หยวน…ท่านอยู่ที่นี่เพียงเพื่อคำสัญญาเดียว คุ้มค่าหรือ?”
ลั่วเสวี่ยนเอ่ยถามด้วยความงุนงง
“มันไม่ใช่เรื่องของความคุ้มค่า แต่มันคือการเลือกของข้า…เมื่อข้าเลือกแล้ว ข้าย่อมไม่เสียใจ! บางสิ่งในชีวิต…มีค่ากว่าพลังบ่มเพาะเสียอีก!”
หยวนฮ่าวหรันยิ้มอย่างสงบ
“เข้าใจแล้ว! ข้ารู้ว่าต่อให้พูดไป ท่านก็คงไม่เปลี่ยนใจ แดนลับเขาอู่หลงกำลังจะเปิด…ท่านคิดอย่างไร?”
ลั่วเสวี่ยนส่ายหน้าเบา ๆ
นางรู้ดีว่าหยวนฮ่าวหรันดูภายนอกอ่อนโยน แต่ในใจกลับดื้อรั้นไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร มีความยึดมั่นของตนเองอย่างแรงกล้า
นางจึงเลิกคิดจะเกลี้ยกล่อมอีก
“แดนลับเขาอู่หลง ข้าว่า…มันต้องถูกสร้างโดยนักบุญยุทธ์แน่ และข้าสงสัยว่า…นั่นอาจเป็นผลงานของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงเมื่อพันปีก่อน!”
ดวงตาของหยวนฮ่าวหรันเป็นประกาย กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“นักบุญยุทธ์มังกรเพลิง? หรือว่า…ผู้ทรยศแห่งนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า?”
ร่างกายของลั่วเสวี่ยนถึงกับสั่นสะท้าน สีหน้าเต็มไปด้วยความแปลกใจ
“มีความเป็นไปได้สูง! ดังนั้น ครั้งนี้อาจมีคนจากนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าปรากฏตัวด้วย เจ้าต้องระวังตัวให้ดี!”
หยวนฮ่าวหรันเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ข้าเข้าใจ หากเป็นแดนลับที่นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงทิ้งไว้จริง ๆ…ครั้งนี้คงจะสนุกไม่น้อย!”
ลั่วเสวี่ยนยิ้มบาง ๆ
“ศิษย์น้องลั่ว ข้าแม้ไม่อาจกลับสู่นิกายได้ แต่มีศิษย์อยู่สองคนที่มีพรสวรรค์ไม่เลว เจ้าช่วยรับพวกเขาเข้าสู่นิกายด้วยเถิด อย่าให้พรสวรรค์ของพวกเขาสูญเปล่าเลย!”
หยวนฮ่าวหรันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ได้สิ! ในเมื่อเป็นคำขอจากพี่หยวน ข้าย่อมไม่ปฏิเสธ พูดถึงเรื่องนี้…ข้าเองก็เจอเด็กน่าสนใจคนหนึ่งในนิกายเทพศาสตรา ถึงขั้นทำให้ข้าอยากรับเขาเป็นศิษย์เลยทีเดียว…”
ลั่วเสวี่ยนตอบกลับทันที ก่อนนึกถึงซูเฉินขึ้นมา แล้วก็ยิ้มอย่างมีความนัย
“ศิษย์จากนิกายเทพศาสตรา? ใครกัน?”
หยวนฮ่าวหรันถามด้วยความสนใจ
เขารู้ดีว่านิสัยของลั่วเสวี่ยนค่อนข้างแปลกประหลาด แม้พรสวรรค์จะสูงล้ำ แต่ก็ไม่เคยคิดจะรับศิษย์
แต่ตอนนี้นางกลับอยากมีศิษย์? เรื่องนี้แปลกยิ่งนัก!
“เจ้าหนูนั่น…”
ลั่วเสวี่ยนกำลังจะพูดต่อ
โฮ่กกก!
ทันใดนั้น ดวงตาของนางพลันเปล่งแสง นางหันกลับไปมองยังปลายทะเลเมฆ
เสียงคำรามโบราณของมังกรดังกึกก้องท้องฟ้า
ทะเลเมฆสะท้านสั่น ฟ้าดินแปรเปลี่ยน
จากปลายทะเลเมฆ แสงสีแดงเจิดจ้าพุ่งทะลุฟ้าขึ้นมา กลายเป็นมังกรพิโรธ กวาดทะเลเมฆกระจาย พร้อมพลังอำนาจน่าสะพรึงกลัว
ครืน!
เสียงฟ้าร้องสะเทือนทั่วผืนปฐพี มิติพลันบิดเบี้ยว พลังแห่งสวรรค์และปฐพีแผ่ปกคลุมไปทั่ว!
“นั่นมัน…ทิศทางของเขาอู่หลง! หรือว่าแดนลับเขาอู่หลง…กำลังจะเปิด?!”
หยวนฮ่าวหรันตกตะลึง ดวงตาสั่นไหวรุนแรง
“ความปั่นป่วนของมิติกับแรงกดดันของฟ้าดินรุนแรงขนาดนี้…ต้องเป็นฝีมือของนักบุญยุทธ์แน่นอน!”
ดวงตาของลั่วเสวี่ยนพลันเปล่งประกายเจิดจ้า
YOU MAY ALSO LIKE
