มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 94 นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
ซูเฉินเคยประมือกับหลินชิงชิงมาก่อน ด้วยพลังจิตอันแข็งแกร่งของเขา เขาจึงสามารถสัมผัสได้ว่านางมีวิญญาณธาตุไฟพิเศษชนิดหนึ่งอยู่ภายใน
วิญญาณมังกรเพลิง!
เมื่อนึกถึงนักบุญยุทธ์มังกรเพลิง ซูเฉินก็อดไม่ได้ที่จะเชื่อมโยงว่า บางที…หลินชิงชิงอาจเป็นทายาทของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิง!
และอาณาจักรต้าหลี่ก็น่าจะถูกสถาปนาโดยนักบุญยุทธ์ผู้นี้
ไม่เช่นนั้น แดนลับเขาอู่หลงคงไม่มีทางตั้งอยู่ใจกลางอาณาจักรต้าหลี่ที่มีอายุหนึ่งพันปีพอดีเช่นนี้ได้
เมื่อคิดตามนี้ ทุกอย่างก็ดูมีเหตุผลขึ้นมาทันที
หลินลั่วเว่ยพาหลินชิงชิงมาที่นี่…คงเป็นเพราะนางหวังจะให้หลินชิงชิงได้รับมรดกของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงนั่นเอง
“แปลก…หากหลินชิงชิงคือทายาทของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิง เช่นนั้นหลินลั่วเว่ยก็ควรมีร่างวิญญาณธาตุไฟด้วยสิ…แล้วเหตุใดนางถึงมีร่างศักดิ์สิทธิ์ห้วงหยินได้? หรือว่า…หลินลั่วเว่ยจะไม่ใช่คนตระกูลหลิน?”
ภายในใจของซูเฉินเต็มไปด้วยข้อสงสัย
อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง เขากดเก็บความคิดลง ยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวกับหลินชิงชิงว่า
“ใช่ ข้าก็จะเข้าไปฝึกฝนในแดนลับเขาอู่หลงเช่นกัน”
“เยี่ยมเลย! ซูเฉิน เราไปด้วยกันนะ!”
หลินชิงชิงรีบเอ่ยอย่างดีใจ
“ไม่ได้!”
ยังไม่ทันที่ซูเฉินจะตอบ หลินลั่วเว่ยก็เอ่ยปฏิเสธทันที
จากนั้นนางก็หันมามองซูเฉินด้วยแววตาแฝงความรู้สึก กล่าวเสียงเบาว่า “ซูเฉิน ข้าจะพาชิงชิงไปตามหาสิ่งบางอย่าง”
“อย่างนี้นี่เอง”
ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อยด้วยรอยยิ้ม
เมื่อเขาเดาได้ว่าหลินชิงชิงมีสายเลือดพิเศษ จึงไม่แปลกใจเลยที่หลินลั่วเว่ยจะพานางแยกตัวออกไปเพื่อตามหามรดกบางอย่าง
“เข้าใจแล้ว”
แม้หลินชิงชิงจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังยอมพยักหน้าในที่สุด
โฮ่กกกก!
ทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าด้านไกลพลันแผดเสียงกึกก้อง มวลแสงเทพระเบิดพลุ่งพล่าน ก่อนที่สมบัติลอยฟ้าลำหนึ่งจะทะลุมิติเกิดขึ้นเหนือเขาอู่หลง
สมบัติลอยฟ้าลำนี้เปล่งพลังอำนาจสะท้านฟ้า ด้านบนมีบุคคลหลายคนยืนอยู่อย่างสง่าผ่าเผย ธงแดงผืนใหญ่ปักอยู่กลางดาดฟ้า ปักลายดวงอาทิตย์เก้าดวง หนึ่งใหญ่ แปดเล็ก ปักด้วยด้ายทองพลิ้วไสวท่ามกลางสายลม
“นั่นมัน…นิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!”
แววตาของหลินลั่วเว่ยเปล่งประกายขึ้นทันที เมื่อเห็นธงนั้น นางก็จำได้ทันทีว่าผู้มาเป็นใคร
ในบรรดาเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตะวันออก นอกจากนิกายไร้ขอบเขตแล้ว ก็มีแต่นิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้านี่แหละที่ทรงอำนาจสูงส่งที่สุด!
แม้หลินลั่วเว่ยจะคาดไว้แล้ว แต่นางก็อดรู้สึกหนักใจไม่ได้เมื่อนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ามาด้วยจริง ๆ
บุคคลที่ยืนอยู่ด้านหน้าคือชายชราผู้หนึ่งในชุดแดง ใบหน้าสีชมพูเปล่งปลั่ง ดวงตาคมกริบแฝงด้วยความกดดันอันน่าเกรงขาม พลังที่แผ่ออกมาร้อนแรงดุจเปลวเพลิง
สายตาของเขากวาดมองผู้คนเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุน เขาจ้องทั้งสองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ
“นิกายเทียนเต้า กับหอการค้าว่านเป่า มาถึงเร็วกว่าที่ข้าคิด…ทว่า แดนลับเขาอู่หลงแห่งนี้เกี่ยวข้องกับนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ข้ากลัวว่าพวกเจ้าคงต้องผิดหวังเสียแล้ว!”
น้ำเสียงของเขาเปรียบเสมือนสายฟ้า ผ่ากลางอากาศ เสียงสะท้านฟ้าทำให้หลายคนหน้าซีดด้วยความเกรงกลัว
นี่คือจักรพรรดิยุทธ์ตัวจริง!
เพียงพลังของลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุนเท่านั้นที่พอจะรับมือกับเขาได้
แม้แต่หยวนฮ่าวหรัน องค์ชายเก้า และเจียงหยุนเหอก็มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง
“ผู้อาวุโสเล่ย พูดเช่นนี้เกินไปหรือไม่? มรดกและสมบัติฟ้าดินย่อมเลือกผู้มีวาสนา ท่านแน่ใจหรือว่านิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าของท่านจะเป็นผู้มีวาสนาเสมอไป?”
ลั่วเสวียนแค่นเสียงเย็นชา
“ผู้อาวุโสเล่ย ข้าไม่คิดเลยว่านิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าจะให้ความสนใจแดนลับเล็ก ๆ แห่งนี้จริง ๆ! แต่สิ่งที่ศิษย์น้องลั่วกล่าวมาก็ถูกแล้ววาสนาเป็นของผู้กล้า ต้องลองพิสูจน์ดู!”
ซีจิ่งหลุนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ทั้งสองต่างจำได้ว่าชายชราในชุดแดงนี้คือผู้อาวุโสเล่ยตงแห่งนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
ลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุนต่างปล่อยคลื่นพลังออกมาอย่างเงียบงัน เพื่อประจันหน้ากับเล่ยตง
บรรยากาศระหว่างฟ้าและดินตึงเครียดถึงขีดสุด
“น่าสนใจดี เช่นนั้น…ก็ใช้ฝีมือวัดกันเถอะ!”
สายตาเล่ยตงเป็นประกาย ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ยอมเก็บคลื่นพลังกลับ
ลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุนก็เก็บพลังเช่นกัน
ผู้คนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก
โดยเฉพาะองค์ชายเก้ากับเจียงหยุนเหอ ใบหน้าทั้งคู่หม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด การที่ยอดฝีมือจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาถึงพร้อมกัน ย่อมหมายความว่าผู้ใดก็ไม่อาจแย่งมรดกระดับสูงจากพวกเขาได้
ต่อให้รู้สึกไม่พอใจ ก็ไม่อาจเอ่ยอะไรออกมาได้
วู้ม!
ในขณะนี้ วังวนสีแดงกลางอากาศพลันสั่นไหว แสงที่เคยพลุ่งพล่านค่อย ๆ ลดลง ทางเข้าสู่แดนลับภายในเริ่มเสถียรขึ้นเรื่อย ๆ
“แดนลับเขาอู่หลง…เปิดแล้ว!”
มีผู้ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ
ทุกคนล้วนใจเต้นระรัว
“หมิงเอ๋อร์ ไปกับข้า!”
เล่ยตงหันไปกล่าวกับชายหนุ่มชุดขาวหน้าตาหล่อเหลาเบื้องข้าง
“ครับ ท่านปู่!”
ชายหนุ่มชุดขาวประสานมือคำนับ ก่อนที่เล่ยตงจะโบกแขนเสื้อ ส่งพลังลมปราณมหาศาลพุ่งเข้าโอบอุ้มหลานชายและศิษย์ของนิยายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าหลายคนเข้าสู่วังวนทันที
“ไปกันเถอะ!”
ลั่วเสวียนกับซีจิ่งหลุนสบตากัน ก่อนจะตามเข้าไปในวังวน
“แดนลับเปิดแล้ว! รีบเข้าไปเร็ว!”
“ข้าได้ยินว่ามีมรดกของนักบุญยุทธ์อยู่จริง เราต้องไม่พลาด!”
“เร็วเข้า!”
ชวับ!
ชวับ!
ชวับ!
เสียงกายาเหินลอยดังขึ้นต่อเนื่อง
ร่างของยอดฝีมือมากมายทะยานเข้าสู่วังวนหายลับไปในพริบตา