มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 96 เหมืองศิลาวิญญาณ
“ไม่เลว! แต่ก็ยังสู้ของข้าไม่ได้!”
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย
เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมจวินจื่อหลิงถึงได้รับมรดกกระบี่ของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิง ความเข้าใจของนางในวิถีกระบี่นั้นน่าตกตะลึงจริง ๆ
สำหรับคนทั่วไป แม้จะมีพลังจิตที่แข็งแกร่งก็ใช่ว่าจะฝึกใช้ควบคุมกระบี่ได้ง่าย ๆ แต่จวินจื่อหลิงกลับสามารถก้าวหน้ารวดเร็วในเวลาไม่นาน ช่างน่าทึ่งนัก
“ยังตัดสินไม่ได้หรอก! ไว้ออกไปจากแดนลับแล้วค่อยประลองกันอีกครั้ง!”
จวินจื่อหลิงเอ่ยอย่างตื่นเต้น
ซูเฉินยิ้มรับ ก่อนจะเด็ดลูกท้อจื่อหยางและแบ่งให้จวินจื่อหลิงห้าลูก เขาเก็บไว้เองสี่ลูก และยังไม่ลืมถอนต้นท้อจื่อหยางทั้งต้นเก็บเข้าวงแหวนเก็บของด้วย
ทั้งสองคนเดินหน้าต่อไป
แดนลับเขาอู่หลงกว้างใหญ่อย่างยิ่ง แทบไม่ต่างจากโลกจริง ซึ่งทำให้จวินจื่อหลิงรู้สึกทึ่งไม่น้อย วิธีสร้างโลกและสรรพสิ่งในความว่างเปล่าเช่นนี้ เกรงว่าจะมีแค่นักบุญยุทธ์เท่านั้นที่กระทำได้
ฮึ่ม!
ในดวงตาของซูเฉิน ปรากฏแสงทองส่องประกาย เต็มไปด้วยอักขระลึกลับทรงพลังและโบราณ
เขาใช้เนตรเทพตัดมายาในการสำรวจโดยรอบ
จากความทรงจำของเขา ลั่วเสวียนเคยบอกไว้ว่า นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงนั้นแข็งแกร่งและลึกล้ำยากหยั่งถึง ไม่เพียงเชี่ยวชาญด้านโอสถ แต่ยังมีความเข้าใจในวิถีกระบี่ล้ำลึกเช่นกัน
มรดกวิชากระบี่ที่จวินจื่อหลิงได้รับ อยู่ไม่ไกลจากบริเวณภายนอกของแดนลับแห่งนี้
ซูเฉินใช้เนตรเทพตัดมายา หวังจะค้นหาบางอย่างที่เกี่ยวกับมรดกวิชากระบี่นี้
“หืม?”
แววตาของซูเฉินฉายแววประหลาดใจ
เนตรเทพตัดมายานั้นสามารถมองทะลุฟ้าดิน ทำให้เขามองเห็นทิวเขาเบื้องหน้าอย่างแจ่มชัด
แม้เขาจะยังไม่พบร่องรอยของมรดกวิชากระบี่ แต่กลับพบจุดที่ผิดปกติบางอย่าง
“นี่มัน…เหมืองศิลาวิญญาณ?!”
ทั่วทั้งร่างของซูเฉินสั่นไหว ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
ต้องรู้ว่าปัญหาใหญ่ที่สุดที่ขัดขวางไม่ให้เขาบ่มเพาะพลังให้สูงขึ้นได้…ก็คือศิลาวิญญาณ!
ดินแดนตงหลินนั้นแร้นแค้นยิ่ง แม้แต่จ้าวยุทธ์ยังมีศิลาวิญญาณระดับต่ำเพียงไม่กี่พันก้อน ส่วนระดับกลางหรือระดับสูงแทบไม่มีเลย นี่แสดงให้เห็นว่าดินแดนนี้ขาดแคลนเพียงใด
แต่ตอนนี้ เขากลับเห็นว่าหลังม่านน้ำตกเบื้องหน้า มีเส้นชีพจรวิญญาณรวมตัวกัน แสงล้ำค่าพลุ่งพล่าน ปรากฏเป็นเหมืองศิลาวิญญาณ!
หากเกิดขึ้นในโลกภายนอก การค้นพบเหมืองศิลาวิญญาณเช่นนี้คงทำให้เหล่าผู้บ่มเพาะคลั่งไคล้ ยอมเปิดศึกแย่งชิงกันถึงขั้นนองเลือดก็ไม่แปลก
เขาต้องไม่พลาดโอกาสนี้!
“จื่อหลิง ไปกับข้า!”
แววตาของซูเฉินเป็นประกาย เขาดึงจวินจื่อหลิงให้พุ่งตรงไปหลังม่านน้ำตกทันที
แม้จวินจื่อหลิงจะสงสัย แต่ก็ตามติดไปโดยไม่ลังเล
หลังม่านน้ำตก มีหน้าผาชื้นแฉะตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ซูเฉินสูดลมหายใจลึก รวบรวมพลังลมปราณในร่าง แล้วพุ่งหมัดออกไปทันที!
ตูม!
ภูเขาสั่นสะเทือน หน้าผาเบื้องหน้าถูกแรงหมัดซัดกระแทกจนทะลุเป็นโพรงขนาดใหญ่
ตูม!
ตูม!
ตูม!
ซูเฉินชกต่อเนื่องไม่หยุด หมัดแต่ละลูกทรงพลังอย่างยิ่ง เศษหินปลิวว่อน ไม่นานก็เปิดโพรงถ้ำขนาดหนึ่งได้ เขาดึงจวินจื่อหลิงเข้าไปข้างในทันที
“ซูเฉิน ข้างในนี้คืออะไรหรือ?”
จวินจื่อหลิงถามอย่างอยากรู้
“เหมืองศิลาวิญญาณ!”
ซูเฉินตอบเรียบ ๆ
“หา?!”
ทั้งร่างของจวินจื่อหลิงถึงกับสั่น ดวงตาเปล่งแสงตื่นเต้นสุดขีด
นางรู้ดีว่าเหมืองศิลาวิญญาณคือสิ่งใด ไม่แปลกใจเลยที่ซูเฉินจะรีบพานางมาที่นี่
ในเมื่อเป็นเหมืองศิลาวิญญาณ เช่นนั้นไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องเก็บให้หมด!
ฟิ่ว!
ด้านหน้าของซูเฉิน ปรากฏกระบี่บินเล่มหนึ่ง ลำแสงกระบี่เจิดจ้า จากนั้นภายใต้การควบคุมของเขา มันก็พุ่งตัดโขดหินตรงหน้าอย่างต่อเนื่อง ไม่นานนัก เศษหินกระจายเกลื่อน และศิลาวิญญาณใสแจ๋วก็ปรากฏตรงหน้า
“เป็นศิลาวิญญาณจริง ๆ ด้วย! ซูเฉิน เรารวยแล้ว!”
จวินจื่อหลิงถึงกับร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น
“นี่เป็นเพียงเหมืองขนาดเล็กเท่านั้น ปริมาณน่าจะไม่เกินหลายแสนก้อน แต่สำหรับเรา…ก็ถือว่าเพียงพอ! แยกกันขุดก่อน แล้วค่อยออกไปตามหามรดกกันต่อ!”
ซูเฉินยิ้มบาง ๆ
เป้าหมายหลักของเขาในการมาแดนลับเขาอู่หลง…ก็เพื่อศิลาวิญญาณนี่แหละ!
ตอนนี้พอได้เจอเหมืองศิลาวิญญาณ เขาก็ไม่สนใจมรดกของนักบุญยุทธ์อีกแล้ว ขอมุ่งหน้าเก็บเกี่ยวสมบัตินี้ให้หมดก่อน!
ต่อให้เป็นมรดกของนักบุญยุทธ์ จะยิ่งใหญ่แค่ไหน…ก็ยังสู้มหาจักรพรรดิยุทธ์เก้ามังกรไม่ได้อยู่ดี!
“อื้ม!”
จวินจื่อหลิงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
นางเองก็ใช้กระบี่ควบคุม เลือกมุมอีกด้านหนึ่ง ฟันตัดโขดหินอย่างรวดเร็ว ขุดเอาศิลาวิญญาณใสแจ๋วขึ้นมา
โชคดีที่ทั้งสองล้วนฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่ ประสิทธิภาพการขุดจึงสูงมาก เพียงไม่นานก็เก็บมาได้หลายพันก้อน!
“ที่นี่มีแม้กระทั่งศิลาวิญญาณระดับกลางและระดับสูง?!”
แสงทองในดวงตาของซูเฉินส่องวาบ เขามองเห็นลึกเข้าไปในภูเขา ยังมีศิลาวิญญาณระดับกลางและสูงซ่อนอยู่ด้วย ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นยิ่งนัก
“ด้วยศิลาวิญญาณเหล่านี้ ข้าต้องทะลวงถึงขอบเขตขุนนางยุทธ์ได้แน่! ต้องขุดให้หมด! หากใครกล้าแย่ง…ข้าจะฆ่ามันทิ้งให้หมด!”
ซูเฉินเริ่มเร่งมือขุดเหมืองทันที!