มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1002: การต่อสู้ของเซียนอมตะ

หลัวหรูเมิ่งไม่ได้มีพรสวรรค์อย่างเสี่ยวไป๋ ที่สามารถเปลี่ยนใยแมง
มุมให้เป็นอาวุธที่คมกริบได้
แต่การที่เธอใช้ใยแมงมุมเหล่านี้ดักจับฉินเฉาเอาไว้ ก็นับว่าบรรลุ
วัตถุประสงค์แล้ว
“ตาย!”
เธอกระโดดพุ่งไปด้านหน้า หมายจะใช้มีดยาวสีดำในมือตัดหัวของ
ฉินเฉา
แต่ฉินเฉายื่นแขนสีดำออกมาจากใยแมงมุมที่พันรัดเขาไว้
มันคือสามพันภูตผีหลัวซา ซึ่งสามารถเรียกได้ว่าเป็นร่างอวตาร
ของฉินเฉา
แขนข้างนั้นเหยียดยาวออกไปยังอีกด้าน ข้ามระยะห่างระหว่างคน
ทั้งคู่ และทะลุผ่านมีดสีดำเล่มนั้นไปยังหน้าผากของหลัวหรูเมิ่ง
“อ๊า!”
หลัวหรูเมิ่งไม่คาดคิดว่าฉินเฉาจะใช้วิธีนี้ เธอร้องออกมาด้วยความ
ตกใจ
แต่พลังของภูตผีหลัวซาที่สืบทอดฉินเฉามานั้นไม่ได้อ่อนแอ ใน
พริบตานั้นศีรษะของหลัวหรูเมิ่งถูกกดลงไปกระแทกกับพื้นด้านล่าง
ตูม!
ยอดเขาหมอกสั่นสะเทือน ร่างกายของหลัวหรูเมิ่งถูกกระแทกลงสู่
พื้นอย่างรุนแรง
หลุมขนาดยักษ์ปรากฏอยู่ใต้ร่างของพวกเขาทั้งคู่
ตอนนี้หลัวหรูเมิ่งอยู่ในขั้นครึ่งเซียนแล้ว เธอคิดว่าเธอจะสามารถ
เอาชนะฉินเฉาได้
แต่เธอไม่คิดว่าพลังของฉินเฉาจะพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งขึ้นมา
เธอสัมผัสได้ลาง ๆ ว่าพลังนั้นอยู่เหนือกว่าครึ่งเซียนขึ้นไป มันคือขั้น
สูงสุดที่พี่ชายของเธอได้บรรลุไปถึงในโลกมนุษย์ ขั้นเซียนทองคำหรือ
เปล่า?
จะเป็นไปได้ยังไง เขาจะสามารถบรรลุขึ้นไปจนถึงระดับเดียวกัน
กับพี่ชายของเธอได้ยังไง!
ในหัวใจของหลัวหรูเมิ่ง ถึงแม้ว่าเธอจะเกลียดชังหลัวเต๋อ แต่เธอก็
ไม่เชื่อว่าในโลกนี้ จะมีคนที่สามารถเอาชนะพี่ชายของเธอได้
ดังนั้นเมื่อเธอเห็นว่าฉินเฉามีพื้นฐานการฝึกตนในระดับนั้น เธอจึง
ไม่ยินยอมที่จะเชื่อ
“ไม่ เป็นไปไม่ได้! อ๊า!”
ผู้หญิงคนนี้เสียสติไปแล้ว เธอรับหมัดของฉินเฉาเข้าไป แล้วเริ่ม
ถอยหนีออกมา
เส้นผมเหยียดยาวสีขาวของเธอเริ่มปลิวไสว บนผิวขาว ๆ ของเธอ
ปรากฏลายเสือสีดำอย่างช้า ๆ
ตอนนี้เสื้อผ้าที่ดูสะอาดตาของเธอกลายเป็นเสื้อคลุมเสือขาวแทน
“ตาย!”
เกือบจะในชั่วพริบตานั้น หลัวหรูเมิ่งที่อยู่ในหลุม ได้ทำลายแขน
ภูตผีหลัวซาของฉินเฉา และพุ่งเข้ามาถึงด้านหน้าของเขา
“ระวัง เธอกลายเป็นครึ่งอสูรแล้ว!”
หลัวหรูเมิ่งคนนี้ กำเนิดจากพ่อของหลัวเต๋อและอสูรเสือ เธอจึง
เป็นครึ่งอสูร
ในตอนนี้เมื่อเธอกลายเป็นครึ่งอสูรอย่างสมบูรณ์ ฉินเฉาได้พบว่า
ความเร็วของเธอนั้นเพิ่มขึ้นจนต่อกรกับเขาได้แล้ว
“ข้าจะฉีกเจ้า! กลืนกินเจ้า!”
หลัวหรูเมิ่งกล่าว มือทั้งสองข้างที่กลายเป็นกรงเล็บเสือพุ่งเข้าไป
คว้าฉินเฉาเอาไว้
อากาศถูกฉีกกราชาก
ตราประทับสีดำได้ฉีกร่างกายของฉินเฉา
แต่ไม่ว่าหลัวหรูเมิ่งจะโจมตีอย่างบ้าคลั่งขนาดไหน ฉินเฉาก็ไม่ได้
รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
การป้องกันที่สมบูรณ์แบบของเกราะเก้ามังกร กระทิงปีศาจเก้า
เร้นลับ และพระสูตรหัวใจเพชร เป็นเหตุให้พลังของหลัวหรูเมิ่งไม่อาจ
ทำลายเขาได้
แม้ว่าตอนนี้จะมีระเบิดไฮโดรเจนสองลูกตกลงมา ฉินเฉาก็ไม่
เป็นไร
“ฉันจะบอกเธอเอง ว่าปีศาจตัวจริงมันเป็นยังไง”
ฉินเฉามองใบหน้าที่โหดเหี้ยมของหลัวหรูเมิ่งแล้วก็ส่ายหัว
ร่างกายของเขาเริ่มปลดปล่อยควันสีดำออกมา
พลังของสามพันภูตผีหลัวซานั้นผูกติดอยู่กับร่างกายของเขาอย่าง
สมบูรณ์
ใบหน้าของฉินเฉาถูกปกคลุมไปด้วยเกร็ดสีดำ ดวงตาของเขา
กลายเป็นสีเขียวเข้ม และเส้นผมกลายเป็นสีแดงก˹า
ในเวลาเดียวกันนั้น มือทั้งสองข้างของเขาก็กลายเป็นกรงเล็บสัตว์
ประหลาดสีดำ
ร่างทั้งร่างของเขาได้เข้าสู่สถานะร่างจำแลงปีศาจอย่างรวดเร็ว
“อ๊ากก!”
ฉินเฉาคำรามออกมา พลังของเขาแผ่ขยายออกไป ก่อตัวเป็นคลื่น
เสียงที่จู่โจมให้หลัวหรูเมิ่งถอยหลังออกไปสองก้าว
หลัวหรูเมิ่งตะลึง เธอยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับกางกรงเล็บของเธอ
และคำรามออกมา
“ฮ่าาห์”
ทั้งคู่ยังยืนอยู่ที่เดิม และใช้คลื่นพลังที่แผ่ออกมาต่อสู้กัน
อำนาจสวรรค์ของทั้งสองคนแผ่ขยายออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้
เกิดแรงกดดันอย่างหนักหน่วงแก่คนรอบ ๆ จนล้มลงไปกับพื้นทีละคน
เจ้าสำนักของแปดสำนักใหญ่แทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้วเช่นกัน
เหงื่อไหลออกมาเต็มศีรษะของพวกเขา
“พวกเราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ของสองคนนี้ได้
เลย”
เจ้าสำนักเทียนตานสื่อจากคุนหลุนอดไม่ได้ที่จะมีความรู้สึกเช่นนี้
“นี่คือการต่อสู้ของเซียนอมตะ…..”
ถึงแม้ว่าคนในสำนักอื่นจะรู้สึกเศร้าใจ แต่ก็นับว่าพวกเขาได้เปิดหู
เปิดตา
ตงฟางอิ๋งยืนจับเสาหินเอาไว้ เธอกัดฟันและมองไปยังการต่อสู้
ของทั้งสองคน
สองคนนี้นับว่าเกินปกติไปแล้ว ยิ่งพวกเขาสู้กันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
และจะดียิ่งกว่านี้ถ้าบาดเจ็บและพ่ายแพ้กันไปทั้งคู่
เมื่อถึงเวลานั้น เธอก็จะได้ตักตวงผลประโยชน์โดยไม่ต้องลงทุนลง
แรงอะไร ส่งพวกเขาทั้งคู่ให้ท่านเซียนฉื่อ ท่านเซียนฉื่อจะต้องมี
ความสุขอย่างแน่นอน!
น่าเสียดายก็แต่ฉินเฉาเท่านั้น แต่ก็ไม่มีทางเลือก ใครใช้ให้เขาไม่
ชอบเธอ ไม่ยอมมาเป็นผู้ชายของเธอกันล่ะ!
ถ้าฮัวเหนียงผู้ต˹าต้อยคนนั้นได้เขาไป แต่ตงฟางอิ๋งไม่ได้ เธอก็จะ
ทำลายไปทีละคน!
นี่คือหลักการของตงฟางอิ๋ง!
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังต่อสู้กันอยู่นั้นเอง บนยอดเขาหมอกแห่ง
นี้ก็มีเสียงของคนคนหนึ่งดังแว่วมา
“ยอดฝีมือที่มาแผลงฤทธิ์กันบนยอดเขาหมอกของข้าอยู่ที่ไหน!
ยอดเขาหมอกของข้าไม่มีคนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่!”
เสียงที่คล้ายกับเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมา จากนั้นร่างสีดำร่างหนึ่งก็โผ
ทะยานออกมาจากยอดเขาทางทิศเหนือ และพุ่งลงมายังที่แห่งนี้
ตูม!
ยอดเขาหมอกสั่นสะเทือนอีกครั้งหนึ่ง
เมื่อทุกคนมองไป คนบนยอดเขาหมอกก็พลันตกใจทันที
“เซียนเป่ยถัง!”
“เซียนเป่ยถังปรากฏตัวออกมาแล้ว!”
“สองคนนี้จะได้เลิกบ้าระห˹ากันสักที!”
ในสายตาของพวกเขาเหล่านี้ เซียนเป่ยถัง หรือเป่ยถังพั่วที่เป็น
ครึ่งเซียนนั้นอยู่ยงคงกระพัน
ตราบใดที่มีเขาอยู่ ยอดเขาหมอกก็จะอยู่ยงคงกระพันในใต้หล้า!
“ประมุขฉิน ที่แท้ก็เป็นเจ้า!”
เป่ยถังพั่วมองฉินเฉาที่กำลังต่อสู้อยู่ เขาขมวดคิ้วมุ่นแล้วกล่าวว่า
“ประมุขฉินผู้มีอำนาจบารมีจะเมินเฉยต่อเซียนผู้นี้อย่างนั้นเหรอ?”
คำพูดของเป่ยถังพั่วได้เรียกความสนใจจากทั้งฉินเฉาและหลัวหรู
เมิ่ง
ทั้งสองคนหันขวับ และมองเป่ยถังพั่วเป็นตาเดียว
“ถอยไปซะ!”
ทันใดนั้นเป่ยถังพั่วก็รู้สึกราวกับถูกค้อนขนาดยักษ์มาทุบที่อก เขา
ก้าวถอยหลังออกไป 3 – 4 ก้าว แต่ละก้าวนั้นทิ้งรอยเท้าลึกบนพื้นดิน
เหงื่อเย็น ๆ ไหลลงมาจากหน้าผากของเป่ยถังพั่ว
ความสง่างามและความภาคภูมิใจที่มีเมื่อสักครู่ ไม่รู้ว่าจางหายไป
อยู่ที่ไหนแล้ว
สองคนนี้มีพลังที่น่าสะพรึงกลัวมาก!
เห็นได้ชัดว่ามันคือพลังขั้นเซียนทองคำ!
จะเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
ผู้หญิงผมขาวคนนั้น เป่ยถังพั่วจำเธอได้ดี
เธอคือน้องสาวของหัวหน้าปีศาจหลัวเต๋อ หลัวหรูเมิ่ง ในอดีตเธอ
คือหัวหน้าปีศาจหญิงที่ทำให้โลกต้องสั่นสะเทือน
เรื่องที่เธอมีพื้นฐานการฝึกตนอยู่ในระดับนี้ได้นั้น เป็นเรื่องที่เขา
ยอมรับได้
แต่ฉินเฉา เด็กคนนั้นฝึกฝนได้ยังไง!
ขั้นเซียนทองคำ!
ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้ว!
ผู้นำของตระกูลเป่ยถังคนปัจจุบันบอกเอาไว้ไม่ใช่หรือไง ว่าเด็กคน
นี้คือปรมาจารย์ขั้นกายทองคำ!
เขากินสมบัติชั้นสวรรค์แบบไหนเข้าไป เขตระดับการฝึกตนถึงได้
ก้าวกระโดดขึ้นไปหลายระดับแบบนี้!
“ใครก็ห้ามมารบกวนพวกเรา ไสหัวออกไป!”
หลัวหรูเมิ่งกล่าว จากนั้นเธอก็ยกแขนของเธอขึ้นมา
ตูม!
ถึงแม้ว่าเป่ยถังพั่วจะเป็นครึ่งเซียน แต่เขาก็มองไม่ทันความเร็ว
ของหลัวหรูเมิ่ง
ในช่วงเวลานั้น เขาถูกโจมตีจนกระเด็นออกไป
โชคดีที่เขาฝึกฝนอำนาจครอบงำ ร่างทั้งร่างห่อหุ้มไปด้วยพลังอัน
กล้าแกร่ง เขาจึงแค่กระเด็นออกไปเพียงเท่านั้น
ไม่อย่างนั้น ยอดฝีมืออย่างเขาอาจจะกระอักเลือดออกมาจากปาก
ไปแล้วก็ได้
อย่างไรก็ตาม เสื้อผ้าบริเวณหน้าอกของเขาฉีกขาดออกเป็นชิ้น
เล็กชิ้นน้อย
เป่ยถังพั่วมองเสื้อขาด ๆ ของตัวเองด้วยใบหน้าสีแดงสลับเขียว
แต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
สองคนนี้แข็งแกร่งเกินไป ทุกย่างก้าวสามารถที่จะสังหารเขาได้
เขาเป็นครึ่งเซียน เป็นไปไม่ได้ที่จะไปต่อกรกับเซียนทองคำ!
เซียนทองคำคือเซียนที่แท้จริง!
ส่วนเขา อย่างมากที่สุดก็เป็นเซียนเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น
ศิษย์ของยอดเขาหมอกต่างตกตะลึง
ครึ่งเซียนเป่ยถังพั่วที่พวกเขาได้ตั้งความหวังเอาไว้ ถูกกรงเล็บ
โจมตีจนกระเด็น และถอยออกไปด้วยความหวาดกลัว
เป่ยถังพั่วยังยืนอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเขามืดครึ้ม พร้อมกับพูด
ออกมาอย่างนุ่มนวลราวกับฝนพรำ
“ข้าไม่กล้ารบกวนการต่อสู้ของเซียนผู้สูงส่งทั้งสอง… แต่ข้าหวังว่า
เซียนผู้สูงส่งทั้งสองจะยั้งมือ และไม่ทำลายรากฐานของยอดเขาหมอก
ของข้า…..”
ผู้ที่เป็นเซียนทองคำนั้นมีพื้นฐานการฝึกตนที่ยิ่งใหญ่
ทุกย่างก้าวของพวกเขาสามารถบดขยี้ภูเขาได้โดยไม่ใช่เรื่องยาก
โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ใช้วิชาที่ยิ่งใหญ่ใด ๆ ไม่อย่างนั้น แม้แต่ยอด
เขาหมอกแห่งนี้ ก็ไม่รับประกันความปลอดภัย!
ไม่ดีแน่ ถ้าหากสำนักที่ยิ่งใหญ่มาหลายพันปีจะต้องถูกทำลายลง
ไปกับพื้น
“ตายซะเถอะ!”
หลัวหรูเมิ่งไม่สนใจว่ายอดเขาหมอกจะเป็นยังไง มือของเธอคว้า
มีดสีดำเล่มใหญ่ ที่ดูราวกับเขี้ยวเสือเข้าฟาดฟันฉินเฉา
มีดสีดำเล่มใหญ่กระแทกลงไปยังอากาศ
ครืน!
ยอดเขาหมอกพลันสั่นสะเทือน
ผู้ฝึกตนทุกคนซวนเซไปมา
เป่ยถังพั่วหน้าซีด
ยอดเขาหมอกทั้งลูกถูกคมมีดของหลัวหรูเมิ่งผ่าออกจากกันเป็น
สองซีก
แม้แต่ตำหนักหมอกที่อยู่ด้านหลังก็กลายเป็นสองซีกไปด้วย
แต่ฉินเฉาหลบอย่างรวดเร็ว เขาพุ่งไปยังด้านหลังของหลัวหรูเมิ่ง
“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ!”
ฉินเฉากระแทกมือไปยังแผ่นหลังของหลัวหรูเมิ่ง
“อย่าแม้แต่จะคิด!”
ร่างของหลัวหรูเมิ่งเคลื่อนไหวได้เร็วกว่า เธอหายไปต่อหน้าต่อ
หน้าฉินเฉาในพริบตา ทำให้ฝ่ามือของเขากระแทกกับความว่างเปล่า
บนพื้นแทน
ตูม!
รอยฝ่ามือขนาดมหึมากดลึกลงไปบนพื้นเกือบหนึ่งพันเมตร มัน
เกือบจะครอบคลุมไปทั่วทั้งภูเขาลูกนี้
การต่อสู้ของทั้งสองคนอยู่ในระดับเทพเจ้า
ผู้ฝึกตนที่อยู่รอบ ๆ ไม่กล้าเข้าไปดูใกล้ ๆ พวกเขาทั้งหมดอยู่ให้
ห่างไกลจากระยะที่อาวุธใด ๆ จะลอยมาถึง
“จบแล้ว ยอดเขาหมอกต้องจบสิ้นแล้ว…..”
เป่ยถังพั่วดูเซื่องซึมลงไปเล็กน้อย
การต่อสู้ระดับนี้ เขาที่เป็นครึ่งเซียน ที่คนธรรมดาแสนจะอิจฉา ก็
ไม่อาจจะหยุดมันเอาไว้ได้
น่าสะพรึงกลัวเกินไป!
ถ้าหากเขารีบพรวดพราดเข้าไปล่ะก็ น่ากลัวว่าจะได้กลายเป็น
โครงกระดูกเสียเอง
ฉินเฉาและหลัวหรูเมิ่ง ท่ามกลางสายตาที่พรั่นพรึงของทุกคน พวก
เขาได้ประมือกันไปเกือบร้อยกระบวนท่าแล้ว
เสียงดังกัมปนาทของความดุเดือดที่ดังขึ้นมาไม่หยุด ทำให้ยอดเขา
หมอกถล่มลงมาอย่างต่อเนื่อง
หัวใจของเป่ยถังพั่วนั้นเจ็บปวดมาก
ทุกครั้งที่ตำหนักหลักพังถล่มลงมา เขาก็แทบจะทรุดลงไปด้วย
รากฐานที่มีมาหลายพันปี ไปกระตุ้นคนที่น่ากลัวสองคนนี้ได้ยังไง
เขารู้สึกเช่นนี้ ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่เองก็เช่นกัน
ตอนนี้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์แห่งยอดเขาหมอกกำลังซ่อนตัวอยู่ในภูเขาที่
สั่นสะเทือน ด้วยความกลัวว่าเทพแห่งภัยพิบัติทั้งสองคนจะมาหาพวก
เขา
ซวนหยวนเย่หยู่หัวเราะออกมาอย่างโง่งม
โจมตีเข้าไป ทำลายเข้าไป ยังไงเธอก็จะต้องออกไปจากสถานที่พัง
ๆ แห่งนี้อยู่แล้ว
“โฮกกก!”
หลัวหรูเมิ่งโกรธมาก ร่างของเธอกลายเป็นแสงกะพริบ พร้อมกับ
ใช้กรงเล็บโจมตีใส่หน้าอกของฉินเฉา
กรงเล็บที่พุ่งเข้ามานั้นเมื่อปะทะเข้ากับหน้าอกของฉินเฉาก็เกิด
ประกายไฟขึ้น
แต่ฉินเฉาไม่สนว่าจะถูกโจมตี เขาชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้า
“ค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง!”
กระบี่ปทุมพิสุทธิ์สีขาวตกลงมา แต่หลัวหรูเมิ่งหลบออกไปได้
ตูม!
กระบี่เล่มนี้ระเบิดยอดเขาไปครึ่งหนึ่ง พลังทำลายล้างของมันทรง
พลังมากกว่าระเบิดนิวเคลียร์
การรวมกันระหว่างกระบี่กัมปนาทของเฉินชิง และกระบี่ปทุม
พิสุทธิ์นั้นทรงพลังมาก
“กระบี่เล่มนั้นช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!”
ตงฟางอิ๋งที่อยู่ด้านข้างปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ “ถ้าหากค่าย
กลกระบี่ทำลายล้างพุ่งลงมาจนหมด จากยอดเขาหมอกแห่งนี้ได้
กลายเป็นหุบเขาเลือนรางแน่ ๆ!”
เมื่อความคิดที่น่ากลัวนี้หลุดลอยออกมา บนท้องฟ้าก็ปรากฏกระบี่
จำนวนนับไม่ถ้วนจนราวกับเมฆหนาครึ้ม
ผู้ฝึกตนทุกคนหน้าซีดขาว
หากกระบี่เหล่านั้นตกลงมา น่ากลัวว่าพวกเขาจะไม่รอดชีวิต
โม่หลิงรู้สึกกังวลเช่นเดียวกัน ดูเหมือนว่าหลังจากที่ประมุขกลาย
ร่างเป็นปีศาจ สติของเขาก็หายไปเล็กน้อย ถ้าใช้วิชานั้นจริง ๆ พวกเธอ
ได้ตายแน่!
“ฮ่าห์!”
เมื่อมองขึ้นไปยังฝนกระบี่ที่อยู่บนท้องฟ้า ถึงแม้ว่าหลัวหรูเมิ่งจะ
ไม่มีสติ แต่จิตใต้สำนึกของเธอก็บอกเธอว่าวิชานี้น่าสะพรึงกลัวมาก
เธอหลบออกไปทันที ก่อนที่จะพุ่งตัวไปหาฉินเฉาที่อยู่ตรงหน้า
จากนั้นจึงกดเขาเอาไว้บนยอดเขาหมอก
“โฮกกก!”
เธอคำรามออกมา และเข้าไปที่ลำคอของฉินเฉา