มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1830 : ใครคือยมทูต

“ไม่ได้ทำอะไรเลย ก็แค่จะช่วยคลายกล้ามเนื้อให้แก พอดีฉันเห็น
ว่าแกดูหย่อนยานมากไปหน่อย”
ฉินเฉาพูดขึ้นมา มือข้างหนึ่งยังคงถือเคียวของยมทูตนาร์ทเอาไว้
แน่น ในขณะที่มืออีกข้างได้ยื่นออกไปแตะร่างของยมทูตเบาๆ
ทันใดนั้นร่างของยมทูตก็กลายเป็นลูกกระสุน ตู้ม! เขากระเด็น
ออกไปพุ่งชนป่าทางด้านหลัง และจมหายเข้าไปในป่าทันที
นี่มันพลังอะไรกัน!
อาเธน่าจ้องมองอยู่อีกด้าน ดวงตาของเธอเปล่งประกายในทันที
ดูเหมือนว่าเธอจะมองคนไม่ผิดจริงๆ!
“ท่านยมทูต………”
นักรบจากยมโลกเห็นยมทูตถูกซัดจนปลิวออกไปอย่างกะทันหัน
ต่างก็เหงื่อแตกพลั่กเต็มหน้าด้วยความตะลึงงัน
“เพื่อฮาเดส สู้มัน!”
หัวหน้านักรบเปล่งเสียงคำรามออกมา ร่างกายที่เต็มไปด้วยพลัง
อันแข็งแกร่งได้พุ่งเข้ามาปะทะใส่ฉินเฉา
สายลมรุนแรงพัดพาใส่ร่างฉินเฉา นับว่าเป็นกระบวนท่าที่ดู
ยิ่งใหญ่มาก
ในขณะเดียวกัน วังวนสีดำทมิฬก็พลันก่อตัวขึ้น
“ระวังตัวด้วย นั่นคือช่องว่างสู่ยมโลก!”
อาเธน่ารีบตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว “นักรบในยมโลกสามารถ
ดึงพลังจากยมโลกออกมาได้ ในยมโลกมีพลังมหาศาลมาก นายห้ามไป
เผชิญหน้ากับมันเด็ดขาด!”
ท้ายที่สุดแล้วยมโลกก็เป็นดินแดนของฮาเดส ซึ่งเป็นหนึ่งใน
มหาเทพ ภายในนั้นมีการเวียนว่ายตายเกิดมากมาย อีกทั้งยังมีพลังของ
ดวงวิญญาณอยู่อย่างมหาศาล
หากนักรบจากยมโลกต้องการที่จะดึงพลังจากยมโลกมาช่วยเหลือ
พวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องสังเวยดวงวิญญาณของตัวเอง
เมื่อพลังของยมโลกปรากฏออกมา แม้ว่าซุสจะอยู่ที่นี่ เขาก็ยังไม่
กล้าเผชิญหน้ากับมันตรงๆ
ดังนั้นอาเธน่าจึงต้องเอ่ยเตือนฉินเฉา
แต่ฉินเฉายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่หลบเลี่ยงไปไหน
เขายื่นมือข้างหนึ่งมาวางตรงหน้าร่างกาย
ทันใดนั้นเอง ใยแมงมุมสีขาวได้พุ่งออกมา พันรัดร่างของนักรบ
จากยมโลกอย่างบ้าคลั่ง
จากนั้นใยแมงมุมนี้ก็เหวี่ยงตัว ดึงร่างของนักรบคนนั้นไปกระแทก
ลงกับผืนป่าไปมาอยู่หลายรอบ
นักรบจากยมโลกผู้น่าสงสารเข้าใกล้ฉินเฉาได้ไม่ถึงสองเมตร ก็ถูก
ใยแมงมุมลากออกไปเสียแล้ว
จากนั้นเลือดสีแดงสดก็พลันระเบิดออกมา ทั้งลำไส้ แขน และขา
ต่างกระจัดกระจายไปทั่ว
ใยแมงมุมที่เด้งไปมาอยู่นี้ ได้ฉีกร่างของนักรบจากยมโลกออกจาก
กัน
นักรบจากยมโลกคนอื่นๆ ต่างนิ่งงัน จ้องมองภาพตรงหน้าอย่าง
เหม่อลอย
และแล้วพวกเขาก็ตื่นตระหนก คิดอยากจะหนีไปให้ไกล
เห็นได้ชัดว่าศัตรูไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันกับพวกเขา หากยังเป็น
แบบนี้ต่อไป พวกเขาจะต้องตายที่นี่อย่างแน่นอน
“หนีไป! ต้องกลับไปรายงานท่านฮาเดสให้ได้!”
นักรบจากยมโลกที่เหลืออยู่สามคน ต่างวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง
ด้วยความหวาดกลัว
“อย่าให้พวกมันหนีไปได้เด็ดขาด!”
อาเธน่ารีบพูดขึ้นมา แล้วยกคทาของเธอขึ้น
ฉินเฉากลอกตาใส่เธอทันที ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งจะร้องดีใจอยู่หยกๆ ก็
รีบวิ่งออกมาจัดการเองซะแล้ว
ในใจของเขาไม่ต้องการให้มีพยานเหลือรอดกลับไปได้ หากปล่อย
ให้คนนอกรู้ว่าเขาร่วมมือกับอาเธน่า คราวนี้ได้พากันล่มจมทั้งหมด
อย่างแน่นอน
แต่ทว่า เขาก็ไม่สามารถทำให้ผู้หญิงคนนี้สมความปรารถนา
เช่นกัน
ร่างของฉินเฉาหายตัวไปอยู่หลายครั้ง ในแต่ละครั้งที่ปรากฏตัวขึ้น
เคียวของยมทูตที่อยู่ในมือเขาได้เหวี่ยงฟาดฟันใส่ร่างของนักรบจาก
ยมโลกอย่างต่อเนื่อง
แทบจะเหมือนกับการเสียบเนื้อลงบนไม้ ภายในชั่วพริบตาเดียว
เคียวของฉินเฉาก็เข้าไปปะทะกับนักรบทั้งสามคนนั้น
แต่แค่เคียวยังไม่เพียงพอ ใยแมงมุมยังพุ่งออกมาพันรัดร่างและ
วิญญาณที่แตกสลายเหล่านั้น
อีกทั้งใยแมงมุมก็ยังดูดพลังชีวิตของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง เพียง
ไม่นาน พวกเขาก็ตายคาที่กันทั้งหมด
“คะ ใครคือยมทูตกันแน่เนี่ย………..”
ยมทูตลุกขึ้นมาจากด้านข้างอย่างไม่เต็มใจนัก ตอนนี้เขากำลัง
กังวลใจ และคิดเพียงแค่ว่าอยากจะหนี
ร่างของเขากลายเป็นควันดำ และหมุนตัวเพื่อที่จะหนีไปในทันที
แต่ฉินเฉาจะปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปได้ยังไง?
“สหาย ของของแกตกแน่ะ!”
ฉินเฉาพูดขึ้นมา ก่อนที่จะเหวี่ยงเคียวในมือออกไป
ฉัวะ!
เคียวดังกล่าวกลายเป็นเงาดำ และพุ่งตรงไปฟาดฟันยมทูตทันที
ถึงแม้ว่าตอนนี้ยมทูตจะกลายเป็นวิญญาณไปแล้ว แต่เคียวของ
เขาก็ไม่ใช่ของเล่น มันสามารถฟันร่างวิญญาณได้โดยเฉพาะ
ยมทูตกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แล้วล้มลงไปบนพื้น
บนเคียวยังมีใยแมงมุมของฉินเฉาโยงใยเอาไว้ เขาดึงมันกลับมา
และยังลากเอาร่างของยมทูตกลับมาด้วย
ตู้ม!
ร่างของยมทูตตกลงมาตรงหน้าฉินเฉาด้วยสภาพอันน่าอนาถ
ก่อนหน้านี้เจ้าหมอนี่คิดที่จะลงมือทำร้ายเขาด้วยความหยิ่งผยอง
และไร้ความปรานี
ฉินเฉาใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบร่างของยมทูต จากนั้นก็ดึงเคียว
ออกมา
ใบมีดของเคียวนั้นโค้งมน เมื่อฉินเฉาดึงขึ้นมา มันก็แทบจะเป็น
การดึงวิญญาณของยมทูตออกมาครึ่งหนึ่งด้วย
“อ๊ากกก!”
เป็นครั้งแรกที่ยมทูตต้องทนรับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแบบ
นี้ เขากรีดร้องออกมาไม่หยุด
อาเธน่าที่มองดูอยู่ด้านข้างได้แต่ตัวสั่นสะท้าน
สวรรค์! ผู้ชายชาวตะวันออกคนนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมถึงได้
โหดเหี้ยมขนาดนี้……….
การแต่งงานกับเขา……….คือทางเลือกที่ชาญฉลาดที่สุดในชีวิต
ของเธอแล้วจริงๆ เหรอ?
ในเวลานี้หลิวฮุ่ยฮุ่ยที่นอนอยู่บนรถกำลังหวาดผวาเป็นอย่างมาก
มันเกิดอะไรขึ้น มันเกิดอะไรขึ้น…………
ทำไมอาจารย์ฉินที่มักจะสุภาพเรียบร้อยอยู่เสมอ ถึงได้ดูเหมือนกับ
ฆาตกรที่โหดเหี้ยมแบบนั้นล่ะ………..
คนที่เขาฆ่า……….เป็นใครกันแน่?
ไม่ว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยจะคิดยังไงก็ไม่เข้าใจ เธอยังคงหวาดกลัว ได้แต่
ซ่อนตัวอยู่ในรถไม่กล้าออกมา
“ยกโทษให้ด้วย ยกโทษให้ด้วย…………”
ยมทูตกำลังจะเผชิญหน้ากับความตาย เขามีชีวิตเหลืออยู่แค่ครึ่ง
ชีวิตเท่านั้น เขารีบร้องขอความเมตตาซ˺าแล้วซ˺าเล่า “ฉันเป็นแค่หมา
รับใช้ของฮาเดสเท่านั้น คนบงการที่แท้จริงก็คือฮาเดส! อย่าฆ่าฉัน อย่า
ฆ่าฉันเลย!”
“เหอะ หักหลังเจ้านายได้ไวชะมัด!”
เท้าของฉินเฉายังคงเหยียบอยู่บนร่างของยมทูต มือข้างหนึ่งกด
เคียวลงบนคอของอีกฝ่าย
ในขณะเดียวกัน เขาก็หยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาคาบเอาไว้บนริม
ฝีปาก
หลังจากที่ความอยากอาหารกลับมา เขาก็เริ่มติดบุหรี่แล้วเช่นกัน
มีหลายครั้งที่เขาไม่สามารถควบคุมอาการอยากสูบบุหรี่ได้
ในขณะที่เขาจุดบุหรี่มาสูบ เขาก็หันหน้าไปถามอาเธน่า
“เธอบอกว่าคนทางฝั่งพวกเธอน่าสิ้นหวังกันหมดแล้วใช่ไหม?”
“คนที่แปรพักตร์ไปเข้าร่วมกับพิภพหลิง ยังมีอะไรให้คาดหวังได้
อีกล่ะ?”
ใบหน้าของอาเธน่าพลันมืดครึ้มลง จากนั้นเธอก็กล่าวออกมาอย่าง
เย็นชา
“ถ้าอย่างนั้น มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะเก็บคนที่น่าสิ้นหวังแบบนี้
เอาไว้อีกแล้ว!”
ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะยกเคียวในมือขึ้นมา
“อย่านะ! อย่าฆ่าฉันเลย พวกแกอยากรู้เรื่องอะไร ฉันจะบอกให้
หมดทุกอย่างเลย!”
ไม่รอให้ฉินเฉาได้เอ่ยถาม ยมทูตก็คิดที่จะสารภาพออกมาก่อน
“ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะถามแก”
ฉินเฉายักไหล่ “แกไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับฉัน”
คำพูดของฉินเฉาทำให้ยมทูตรู้สึกสิ้นหวังในทันที
“ไม่ เขายังมีค่าสำหรับฉันอยู่!”
จู่ๆ อาเธน่าก็พูดขึ้นมา
“หืม?”
ฉินเฉาหันไปมองอาเธน่า เขาไม่รู้ว่าเธอคิดที่จะถามอะไร
“ฉันอยากรู้รายชื่อของคนในอาณาจักรเทพ ที่แปรพักตร์ไปเข้า
ร่วมกับพิภพหลิง”
อาเธน่าเอ่ยถามออกมา
“ละ แล้วเธอจะไว้ชีวิตให้ฉันหรือเปล่าล่ะ!”
ยมทูตรีบคว้าโอกาสนี้เอาไว้ทันที
“ได้สิ ฉันจะไว้ชีวิตนาย”
ดวงตาของอาเธน่าเปล่งแสงวาวโรจน์
ยมทูตดีใจมาก เขารีบพูดออกมาทันทีว่า “มหาเทพ! มหาเทพ
ทั้งหมดได้เข้าร่วมกับพิภพหลิงแล้ว!”
“อะไรนะ!”
ดวงตาสีเขียวที่งดงามของอาเธน่าเบิกกว้างขึ้นทันที นี่เป็นครั้งแรก
ที่เธอรู้สึกเหลือเชื่อขนาดนี้
“เป็นไปได้ยังไง………”
ร่างของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย “ฉันคิดว่าอย่างน้อย ซุสก็จะอยู่
เคียงข้างพวกเรา…………มะ แม้แต่ซุสก็ยังไปร่วมกับพิภพหลิง……….
หรือว่านายจะโกหกฉัน!”
“จะเป็นไปได้ยังไง! ผมไม่กล้าโกหกท่านหรอก!”
ยมทูตโพล่งออกมาว่า “ท่านซุสคือคนแรกที่ยอมจำนน หลังจากที่
เขายอมจำนน ท่านฮาเดสกับท่านโพไซดอนก็เห็นพ้องต้องกัน มะ
แม้แต่ท่านอพอลโลก็ยอมจำนนไปด้วย………..”
“อาณาจักรเทพเริ่มตกต˹าลงแล้วสินะ…………”
สายตาของอาเธน่าดูเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก “ฉันกังวลว่าพวก
เราจะทำตามแผนการได้ยากยิ่งกว่าเดิม ฉันคิดว่าในอีกไม่กี่วัน พวกเขา
จะต้องเริ่มโจมตีเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของฉัน”
“พวกเขาน่าจะรอฟังข่าวจากพิภพหลิง”
ฉินเฉากล่าวออกมา “ถ้าฉันคิดไม่ผิด เมื่อผู้ติดตามลงมาบนโลกใน
วันมะรืนนี้ พวกเขาก็จะได้รับข่าวจากพิภพหลิง และยึดครองเขตแดน
ศักดิ์สิทธิ์ของเธอ”
“มะรืนนี้งั้นเหรอ…………มันเร่งด่วนเกินไป พวกเราจำเป็นต้อง
เลื่อนงานแต่งงานออกไปหรือเปล่า?”
อาเธน่าคิดคำนวณอยู่ในใจ
“ไม่จำเป็นหรอก ฉันจะทำให้พวกมันอยู่เงียบๆ ไปตลอดกาลเอง”
ฉินเฉาหัวเราะออกมา “เท่านี้เธอก็จะได้มีเวลาเตรียมการมากขึ้น
แล้ว”
“อืม ฉันจะไปเตรียมการให้ดี”
คิ้วเรียวสวยสีดำขลับขมวดมุ่น ไม่คลายออกจากกัน
ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกกดดันมาก
“ตะ ตอนนี้ปล่อยฉันไปได้แล้วใช่ไหม………..”
ยมทูตกล่าวขอร้องขึ้นมาอีกครั้ง
“เธอถามเสร็จหรือยัง?”
ฉินเฉาเอ่ยถามอาเธน่า
“อืม ถามเสร็จแล้ว”
อาเธน่าหันมาส่งยิ้มให้ฉินเฉาอย่างมีเลศนัย
“ดี งั้นเจ้านี่ก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว”
ฉินเฉากดเคียวลงอีกครั้งหนึ่ง
“ดะ เดี๋ยวก่อนสิ! ไหนบอกว่าจะปล่อยฉันไปไง!”
ยมทูตหวาดกลัวจนฉี่แทบราด
“อาเธน่าบอกว่าจะปล่อยแกไป แต่ฉันยังไม่ได้บอกเลยสักคำ ไอ้
โง่!”
ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับตวัดเคียว
คราวนี้ร่างวิญญาณของยมทูตแตกสลายไปอย่างสมบูรณ์ มือขวา
ของฮาเดสผู้นี้สิ้นชีวิตลงแล้ว
ฉินเฉาปรบมือ แล้วกล่าวออกมาว่า “เรียบร้อย ฉันจะไม่เรียกเก็บ
ค่าบริการจากเธอก็แล้วกัน”
“ไม่คิดเลยว่าคุณฉินจะเป็นคนโลภแบบนี้”
อาเธน่ากระพริบตาปริบๆ “บางทีคุณฉินอาจจะต้องการเงินจริงๆ
ก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็สามารถช่วยคุณฉินได้ ถึงยังไงฉันก็ยังมีกลุ่ม
ธุรกิจข้ามชาติขนาดใหญ่อยู่ในมือ”
“หึๆ เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก วันนี้ฉันเพิ่งจะได้เงินมา 100,000
หยวน เท่านี้ฉันก็มีความสุขไปได้สักพักแล้ว”
ฉินเฉากล่าว พลางหยิบการ์ดสีทองขึ้นมา
หลิวฮุ่ยฮุ่ยเพิ่งจะให้เขามาในวันนี้
ฝ่ายหลิวฮุ่ยฮุ่ยที่อยู่บนรถ กำลังขดตัวด้วยความหวาดกลัว
คนพวกนี้ฆ่าคนเพื่อชิงสมบัติงั้นเหรอ………….
พวกเขา พวกเขาจะไม่ทำอะไรเธอใช่ไหม?
ฮือๆๆ แต่พวกเขาฆ่าคนตายไปตั้งเยอะ…………..
ฮือ น่ากลัวจริงๆ …………
แม่คะ ช่วยหนูด้วย……….
ในขณะที่เธอกำลังแอบร้องไห้ออกมา จู่ๆ เสียงของใครบางคนก็ดัง
ขึ้นข้างตัวเธอ
“อ้าว! คุณหนูหลิวของพวกเราร้องไห้ทำไม? มีใครมารังแกเธอ
เหรอ?”
“ฮืออออ!”
ทันทีที่เห็นอาจารย์ฉินมาปรากฏตัวขึ้นข้างกาย หลิวฮุ่ยฮุ่ยก็ปล่อย
โฮออกมาด้วยความหวาดผวา
“อย่าเข้ามานะ! ไอ้ฆาตกร! ไอ้ฆาตกร!”
“หา! ฉันกลายเป็นฆาตกรตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”
ฉินเฉากลับขึ้นมานั่งบนรถ ในเวลานี้รถยนต์เริ่มสตาร์ทเครื่อง และ
ค่อยๆ ขับขึ้นไปบนถนนเพื่อเดินทางกลับ
“ขอร้องล่ะ อย่าฆ่าฉันเลย!”
ผ้าเช็ดหน้าในปากของหลิวฮุ่ยฮุ่ยหลุดออกไปตั้งนานแล้ว คราวนี้
เธอร้องไห้คร˹าครวญแล้วกล่าวอ้อนวอนออกมา