Summary
หากพูดถึงองค์หญิงผู้ตกอับ ไม่มีใครไม่รู้จัก “เฉินเสียน” หญิงสาวที่เคยถูกตราหน้าว่าโง่เขลา ไร้ความสามารถ และเป็นตัวตลกของผู้คนทั่วแคว้น นางถูกขับไล่ออกจากจวน ถูกทำร้ายจนเสียโฉม ทั้งยังต้องแบกรับชีวิตน้อย ๆ ในครรภ์เพียงลำพัง
แต่ในวันที่อดีตสามีของนางจัดพิธีแต่งงานกับอนุภรรยาคนใหม่อย่างยิ่งใหญ่ กลับไม่มีใครคาดคิดว่าเฉินเสียนจะปรากฏตัวขึ้นกลางงานเลี้ยง พร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบและสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง
จากหญิงสาวที่เคยอ่อนแอ กลายเป็นสตรีผู้แข็งแกร่ง เด็ดขาด และพร้อมเอาคืนทุกคนที่เคยเหยียบย่ำนาง!
อนุภรรยาคนใหม่ที่คิดว่าสามารถรังแกนางได้ง่ายดั่งไก่อ่อน กลับต้องเผชิญหน้ากับการโต้กลับอย่างดุเดือด แขกเหรื่อทั้งงานต่างตกตะลึงเมื่อองค์หญิงผู้ถูกทอดทิ้งเผยด้านที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้คือความลับบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพลังจาก ต่างโลก อันลึกลับ ทำให้เฉินเสียนกลายเป็นหญิงสาวผู้มากความสามารถ ทั้งสติปัญญา ความแข็งแกร่ง และพลังที่แม้แต่เหล่าเทพเซียนยังต้องจับตามอง
เมื่อความรัก ความแค้น และโชคชะตาพัวพันกันอย่างยากจะแยกออก นางจะสามารถทวงคืนศักดิ์ศรี ล้างแค้นผู้ที่เคยทำร้าย และปกป้องลูกในครรภ์ได้หรือไม่?
นิยายจีนโรมานซ์แฟนตาซีสุดเข้มข้น ที่ผสมผสานทั้งความรัก การแก้แค้น ดราม่า และการต่อสู้อัน รุนแรง ได้อย่างลงตัว เหมาะสำหรับสาย นางเอกเก่ง ที่ชื่นชอบตัวละครหญิงฉลาด เด็ดเดี่ยว และไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา
ห้ามพลาดเรื่องราวสุดสนุกที่กำลังได้รับความนิยมบน Novel lucky และ โนเวลลัคกี้ สามารถ อ่านนิยาย ออนไลน์ได้ทุกที่ทุกเวลา พร้อมสัมผัสความเข้มข้นของเรื่องราวแบบเต็มอิ่ม หรือเลือก อ่านนิยายฟรี ตอนแรกเพื่อร่วมติดตามเส้นทางการล้างแค้นและการพลิกชะตาขององค์หญิงเฉินเสียนได้แล้ววันนี้!
-
ข้าคือหงส์พันปี
-
บทที่ 750 ทุกสิ่งทุกอย่างคือการจัดสรรที่ดีที่สุดของพระเจ้า (ตอนจบ)
-
บทที่ 749 ทุกคนต่างก็มีความลับ
-
บทที่ 748 ท่านรู้สึกดีไหม
-
บทที่ 747 แทบรอไม่ไหวที่จะให้ข้าโค่นล้มเขา
-
บทที่ 746 ข้ากลัวนิดหน่อย...
-
บทที่ 745 ข้าจะพูดอีกหนึ่งครั้ง กลับเรือนกับข้า
-
บทที่ 744 แต่บังเอิญนางเป็นภรรยาของข้า
-
บทที่742 คู่หมั้นของข้าเป็นคนเลว
-
บทที่ 741 ไม่ได้หมายความว่าจะรังแกนางได้ง่ายๆ
-
บทที่ 740 ไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร ไม่ถามประวัติชีวิต
-
บทที่ 739 อันที่จริงเจ้าก็ชอบข้า ใช่ไหม?
-
บทที่ 738 นั่นเป็นลูกของข้า เจ้ากล้า?!
-
บทที่ 737 ครอบครองความคิดทั้งหมดของเขา
-
บทที่ 736 ทำไมถึงแข็งแกร่ง...ขนาดนี้?
-
บทที่ 735 นุ่มนิ่มมาก นวดคลึงแล้ว
-
บทที่ 734 ไม่ใช่พระองค์ถอดกางเกงเองหรือ
-
บทที่ 733 โธ่เอ๊ย เขาไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแล้ว!
-
บทที่ 732 ได้ภรรยาเช่นนี้ ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
-
บทที่ 731 คุณชายซู ท่านกรุณาควบคุมตัณหาของท่านด้วย!
-
บทที่ 730 บัญชีเก่า หากไม่แก้แค้นเวลานี้จะรอถึงเมื่อใด?
-
บทที่ 729 ทั้งรักทั้งเจ็บปวดใจ
-
บทที่ 728 หากว่าท่านชอบ เชิญท่านต่อเลย
-
บทที่727 นางคิดว่าตัวเองช่างเป็นคนดีชอบช่วยคนอื่นจริงๆ
-
บทที่ 726 ซูอะไร? ไม่มีเรี่ยวแรงแล้วหรือ?
-
บทที่ 725 คืนวันส่งตัวเข้าหอ
-
บทที่ 724 ต่อไปนี้เราเป็นสามีภรรยากัน
-
บทที่ 722 เขาไม่เพียงแซ่ซู แต่เขายังมีชื่อว่าซูเจ๋อ
-
บทที่ 721 ซูเจ๋อ ท่านกลับมาแล้วจริง ๆ
-
บทที่720 อาจเป็นเพราะดีใจมากเกินไป
-
บทที่ 719 ต้องการให้ข้าช่วยบรรลุความปรารถนา ข้าก็จะช่วยเขา
-
บทที่ 718 สุดท้ายข้าต้องกลับไปปกป้องภรรยาและลูกของข้า
-
บทที่717 เขากล้าลงมือกับผู้หญิงและลูกของกระหม่อม
-
บทที่716 ท่านอ๋องรุ่ยของพวกท่านล่วงเกินจักรพรรดินีของเรา
-
บทที่ 715 พระองค์ไม่เชื่อข้าเหรอ
-
บทที่ 714 อาเสียน รอข้าก่อนนะ
-
บทที่ 713 แต่ข้าอยากแต่งงานกับท่าน
-
บทที่ 712 เกมไพ่พิชิตเจ้าของที่
-
บทที่ 711 อย่าลังเลเมื่อถึงเวลาต้องลากขึ้นเตียง
-
บทที่ 710 ท่านกลับไปจัดการเขาที่ต้า
-
บทที่ 709 ข้าชอบนอนกับนางแล้วจะทำไม?
-
บทที่ 708 ท่านรักข้าขนาดไหนกันแน่
-
บทที่ 707 ไม่รู้ควรตั้งชื่อบทนี้อย่างไรจริงๆ
-
บทที่ 706 ข้ายังไม่ได้เตรียมตัว……
-
บทที่705 ข้ายอมให้ท่าน
-
บทที่ 704 เจ้ากล้าดีอย่างไรมาใส่กลอนประตูห้องกับข้า!
-
บทที่ 703 เช่นนั้นเราก็เปลี่ยนสถานที่กัน
-
บทที่ 702 ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปข้าจะกัดท่านแล้วนะ……
-
บทที่ 701 ข้าสามารถกินท่านได้
-
บทที่ 700 ท่านบอกว่าบ้า เช่นนั้นก็บ้าแล้วแหละ
-
บทที่ 699 ตอนนี้เขาอยากเจอแค่เธอ
-
บทที่ 698 ผู้ที่เสียเปรียบได้รับความเสียหายไม่ใช่ท่านแม่ของเจ้า แต่เป็นข้า!
-
บทที่ 697 ซูเจ๋อ อย่าไปได้หรือไม่
-
บทที่ 696 เพราะในใจของข้ามีเขาเต็มหัวใจ
-
บทที่ 695 คํ่าคืนที่มืดชิด และโอกาสที่หาไม่ได้ง่าย ๆ
-
บทที่ 694 งั้นท่านแม่ของข้า คืนนี้ก็ปล่อยเป็นหน้าที่ของท่านดูแล
-
บทที่ 693 แอบจูบเขาสักหน่อยจะได้ไหม?
-
บทที่ 692 ไม่เสียสละลูกชาย ก็ไม่ได้ใจหลานชาย
-
บทที่ 691 อันที่จริงข้าไม่ชอบผู้หญิง
-
บทที่ 690 ฉะนั้น ท่านกำลังแสวงหาความสุขอยู่อย่างงั้นหรือ?
-
บทที่ 689 ร่ายรำ
-
บทที่ 688 ต่อไปในภายภาคหน้า ท่านจะเบี้ยวข้าเช่นนี้ทุกครั้งเลยใช่ไหม
-
บทที่ 687 ทำไมท่านถึงไม่ยอมรอข้าต่ออีกสักหน่อยเล่า!
-
บทที่ 686 อย่ากลัว เมาแล้วยังมีข้า
-
บทที่ 685 ในที่สุด ข้าก็ได้กอดท่านตามที่ต้องการแล้ว
-
บทที่684 เขาบอกว่าจะรอท่านที่โรงละคร ไม่พบไม่เลิกรา
-
บทที่683 วันนี้เพิ่มให้อีกครั้ง มากกว่านี้ไม่มีแล้ว
-
บทที่ 682 นางเป็นเสด็จแม่ของลูก เคยเป็นคนที่ท่านรักที่สุด
-
บทที่681 นั่นคือเสด็จพ่อข้า ข้ารู้ดีกว่าท่าน
-
บทที่ 678 กลายเป็นคนเผด็จการแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร
-
บทที่ 677 ทำลงไปแล้ว จะกลัวอะไรกับคำพูดคนอื่น
-
บทที่ 676 เมื่อก่อนท่านพ่อของข้าพาลขนาดนี้หรือเปล่า
-
บทที่ 675 อารมณ์ของความเป็นพ่อ
-
บทที่ 674 พวกท่านเป็นอะไรกับพระองค์
-
บทที่ 673 ท่านเป็นคนเช่นไร คิดว่าข้าดูไม่ออกหรือ
-
บทที่ 672 คนเหล่านี้ ได้ยินว่าเป็นสนมวังหลังของจักรพรรดิแห่งต้าฉู่
-
บทที่ 671 ไม่เจอกันนาน
-
บทที่ 670 เป็นคนที่กลัวสูญเสียไปที่สุดและก็อยากได้มาครอบครองที่สุด
-
บทที่ 669 จักรพรรดินีมาถึงแล้ว
-
บทที่ 668 เมื่อปีที่แล้วเป่ยเซี่ยปฏิบัติกับทูตต้าฉู่ของข้าอย่างไร
-
บทที่ 667 นั่นหมายถึงสหายเก่าจะกลับมา
-
บทที่ 666 น้อยที่จะมีความรู้สึกว่ายังมีชีวิตอยู่
-
บทที่665 ดูถูกคู่ต่อสู้
-
บทที่664 นั่นคือเสด็จพ่อ! เสด็จพ่อแท้ๆ ของท่านนะ!
-
บทที่663 จากการดูถูกต้องกลายเป็นละเอียดรอบคอบ
-
บทที่662 พวกเขากล้าดียังไงมารังแกเสด็จแม่ของข้าแบบนี้
-
บทที่661 ฝ่าบาทรู้จักองค์รัชทายาทแห่งต้าฉู่?
-
บทที่ 660 อาเซี่ยนคือโอรสของพระนางกับอ๋องรุ่ย
-
บทที่ 659 แค่ทำไปเล่นๆ
-
บทที่ 658 จะปล่อยให้ซํ้ารอยเดิมอีกไม่ได้
-
บทที่ 657 นี่แหละคือแบบที่ข้าชอบ
-
บทที่ 656 พระองค์ลองลงมือกับนางดูสิ
-
บทที่ 655 เพื่อเขา ข้าทนได้ทุกอย่าง
-
บทที่ 654 ตกลงตามนี้ ซูเจ๋อ ท่านรอข้า
-
บทที่ 653 เหตุใดท่านจึงน่ากอดเช่นนี้
-
บทที่ 652 ท่านควรเรียกข้าว่าท่านน้า
-
บทที่ 651 ข้ารักเขา มอบเขาให้ข้าได้หรือไม่?
-
บทที่ 650 เธอต้องการโต้เถียง
-
บทที่ 649 ท่านได้เคยกราบไหว้ฟ้าดินแล้วกับคนคนหนึ่ง
-
บทที่ 648 อยู่ให้ห่างจากเขาหน่อย เข้าใจไหม?
-
บทที่ 647 ท่านอ๋อง ฝ่าบาท ฝ่าบาทมาอีกแล้วเพคะ!
-
บทที่ 646 เจ้าบอกว่าข้ากลัวว่าจะลืมเธองั้นหรือ?
-
บทที่645 ท่านหลอกข้า?
-
บทที่644 เจ้ามาชิงตัวเจ้าสาวหรือมาชิงตัวข้า?
-
บทที่643 วันแห่งงานมงคล
-
บทที่642 เมื่อครู่มีคนเรียกข้า?
-
บทที่641 แต่งตั้งองค์ชายรุ่ย
-
บทที่ 640 เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าเขายังมีชีวิตอยู่?
-
บทที่ 639 ในใจของเธอมีบางอย่างที่สำคัญมากกว่านั้น
-
บทที่ 638 เห็นอะไรที่ไม่ดีก็อย่าได้พูดว่าไม่ดี
-
บทที่ 637 ชุดสีดำนั้น ราวกับกำลังอยู่ในห้วงของความฝัน
-
บทที่ 636 ฝ่าบาท ข้ากระหม่อมรู้สึกปวดเอวพ่ะย่ะค่ะ
-
บทที่ 635 ถือว่าในท้ายที่สุดก็ได้คำตอบ
-
บทที่ 634 เปลี่ยนจากคนวิตกกังวลและอารมณ์ร้าย เป็นคนสงบสุขุมและ
-
บทที่ 633 ชั่วชีวิต มันช่างยาวนานเสียเหลือเกิน
-
บทที่ 632 ราวกับตื่นขึ้นจากห้วงแห่งความฝัน
-
บทที่ 631 ซูเจ๋อ ท่านกลับมาใช่หรือเปล่า?
-
บทที่ 630 ใต้เท้าเก็บสิ่งของไว้ให้ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
-
บทที่ 629 วันส่งท้ายปีเก่าปีนั้น
-
บทที่ 628 หลังจากที่ออกไปแล้วพระองค์พยายามก่อเรื่องนะ
-
บทที่ 627 เจ้าพูดว่าต้องการสร้างสุสานให้ผู้ใดหรือ?
-
บทที่ 626 ส่งพวกเขาทั้งหมดลงไปใต้ธรณี
-
บทที่ 625 ตามเขากลับมา
-
บทที่ 624 จดหมายจากเขา
-
บทที่ 623 เขาดันเป็นผู้มีความอดกลั้นสูง
-
บทที่ 622 เขาต้องกลับมาอยู่แล้ว
-
บทที่ 621 หากภายภาคหน้ายังมีโอกาสอีก
-
บทที่ 620 เป็นความฝันใช่ไหม?
-
บทที่ 619 เขาจะยอมทิ้งได้อย่างไร
-
บทที่ 618 หากฝ่าบาทต้องการลงมือเมื่อไหร่ หม่อมฉันจะยอมให้จับกุมแต่
-
บทที่ 617 อาจเป็นเพราะเธอไร้ความสามารถเกินไป
-
บทที่ 616 ตอนนี้ท่านเข้าใจหรือยัง?
-
บทที่615 ข้าพบว่า อำนาจนั้นเหมาะกับข้ามากกว่า
-
บทที่614 อย่าลืมล่ะ ข้ายังมีชีวิตอยู่ที่นี่
-
บทที่613 กลายเป็นคนโลภอำนาจและกลายเป็นคนชั่วร้าย
-
บทที่612 ทำไมต้องพาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น
-
บทที่611 ข้ากลัว สิ่งที่ข้ากลัวมีตั้งมากมาย
-
บทที่ 610 ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อน
-
บทที่ 609 มาฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์กับท่าน ไม่รู้ว่าใช่เรื่องสำคัญ
-
บทที่ 608 เขามีแต่จะต้องทุ่มเทมากขึ้น
-
บทที่ 607 แม้แต่วิญญาณร้ายก็ทำอะไรข้าไม่ได้
-
บทที่ 606 เช่นนั้นก็ให้ข้าเป็นขุนนางผู้กุมอำนาจ
-
บทที่ 605 เธอมักนำมาซึ่งความอบอุ่นให้กับคนรอบข้างเสมอ
-
บทที่ 604 ท่านพ่อ พวกเขาต่างล้วนพากันรังแกท่านแม่ของข้าทั้งนั้น
-
บทที่ 603 เปลี่ยนจากผู้ถูกกระทำ เป็นผู้กระทำ
-
บทที่ 602 ท่านแม่ เอวของท่านเป็นอะไรไป?
-
บทที่ 601 เพราะว่ายังไม่อิ่ม
-
บทที่ 600 ท่านจะปล่อยให้ข้าหิวหรือ?
-
บทที่ 599 โกรธแค้นมาก
-
บทที่ 598 เจอกันโดนบังเอิญ
-
บทที่ 597 วันนี้ข้ากับท่านแม่จะมาทานข้าวเย็นที่นี่
-
บทที่ 596 ท่านพ่อน่าจะไม่ใจอ่อนเช่นนั้น
-
บทที่ 595 ท่านแม่ ข้าว่าแล้ว เขาหลอกง่ายมาก
-
บทที่ 594 ท่านพ่อ การนอนจำเป็นต้องมีลีลาท่าทางบนเตียงหรือ?
-
บทที่ 593 คำพูดเฉียบแหลมทิ่มแทงคนเช่นนี้ดีจริงแล้วหรือ
-
บทที่ 592 มีเหตุผลก็เปลี่ยนกลายเป็นไร้เหตุผล
-
บทที่ 591 ก่อให้เกิดความผิดที่ยิ่งใหญ่
-
บทที่ 590 เด็กคนนั้นเต็มไปด้วยความอำมหิต!
-
บทที่ 589 เบี่ยงเบนความสนใจในความขัดแย้งและขุนนางในราชสำนัก
-
บทที่ 588 ยินดีต้อนรับท่านมารบกวนข้าได้ตลอดเวลา
-
บทที่ 587 รู้สึกดี หรือว่ารู้สึกเจ็บ?
-
บทที่ 586 ข้าสามารถถอนฤทธิ์ยาให้ท่านได้
-
บทที่ 585 ท่านเดินไปเบื้องหน้าได้เลย
-
บทที่ 584 งั้นท่านจงเสพสุขเองเถอะ
-
บทที่ 583 ข้าใช้สองเมืองแลกกับการได้นอนกับฝ่าบาทหนึ่งคืน
-
บทที่ 582 มีธุระหารือ
-
บทที่ 581 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
-
บทที่ 580 อินทรี ควรจะได้ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าถึงจะถูก
-
บทที่ 579 ไม่ใช่เพราะเขารู้ว่าผิดแล้วยังทำผิด แต่เป็นเพราะข้ารักเขา
-
บทที่ 578 ข้าต้องการแต่งตั้งซูเจ๋อเข้ามาอยู่วังหลัง เป็นอย่างไร?
-
บทที่ 577 ท่านพ่อบอกว่าท่านพ่อปวดหัว
-
บทที่ 576 ยั่วยุ! ต้องเป็นการยั่วยุแน่ ๆ!
-
บทที่575 งานเลี้ยงในวังนี้เป็นงานอภิเษกสมรสของข้ากับฝ่าบาท
-
บทที่574 ข้าต้องการเพียงท่านเป็นพระสวามี
-
บทที่558 เป็นหญิงใจง่ายที่แท้จริง
-
บทที่557 ท่านแม่ทัพ........ท่านไม่รู้จักข้าแล้วหรือไร
-
บทที่ 556 คิดวิธีหาตั๋วเงินมาสักหน่อย
-
บทที่ 555 ท่านอยู่ตรงนี้ ข้าก็จะอยู่ไม่ไกลมาก
-
บทที่ 554 เพียงแค่รู้สึกแปลกใจ พ่อของเด็กคนนี้……
-
บทที่ 553 ตาแก่คนนั้นทำไมถึงต้องการจะพบท่านให้ได้?
-
บทที่ 552 ตอนนั้นข้าไม่สามารถทำอะไรได้
-
บทที่ 551 ข้าจะไม่แย่งกับพวกเขา
-
บทที่ 550 เจ้ารีบดูสิ พวกเขาใช่พ่อแม่ของเจ้าไหม
-
บทที่ 549 อาเสียน ข้าพาเจ้าไปพบท่านแม่ของข้า
-
บทที่ 548 ท่านลองรู้สึกดูก็จะรู้
-
บทที่ 547 ต่อให้หนทางข้างหน้าลำบากแสนเข็ญ ข้าก็จะไม่ปล่อย
-
บทที่ 546 เหล่าขุนนางชั้นสูงขี้โวยวาย พูดแต่เรื่องศีลธรรมจริยธรรม
-
บทที่545 สถานะของเขา คือราชครูซูเจ๋อ
-
บทที่544 จากนี้ไปท่านจะอยู่กับข้าไปตลอด ใช่ไหม?
-
บทที่543 ที่แท้.....ก็เป็นเจ้า......
-
บทที่542 ใครกันแน่ที่เป็นกบฏ?
-
บทที่541 ถึงคราวเข้าตาจน
-
บทที่ 540 การต่อสู้ครั้งสุดท้าย
-
บทที่ 539 ข้าจะไปต้อนรับที่ประตูเมือง เลี้ยงต้อนรับยามท่านกลับมา
-
บทที่ 538 เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะกดท่านลงบนเตียง
-
บทที่ 537 การพิจารณาของเป่ยเซี่ย
-
บทที่ 536 เขาไม่อาจอยู่ร่วมกับเธอในนามของซูเจ๋อ
-
บทที่ 535 บังเอิญจัง ข้าก็พักที่กระโจมหลังนี้
-
บทที่ 534 อยากเจอเธอสักครั้ง
-
บทที่ 533 อาจารย์ซู ระวังคำพูดท่านหน่อย
-
บทที่ 532 ลูกต้องใช้แซ่เดียวกับพ่อ เป็นคุณธรรมประเพณีดั้งเดิม
-
บทที่ 531 ข้าจะยอมให้คนขี้เมาได้อย่างไรกัน
-
บทที่ 530 ล้วนเป็นเพราะชาติบ้านเมืองกับอำนาจมีท่าน
-
บทที่ 529 เรื่องเล่าของแม่ทัพโฮ้วได้บรรยากาศดื่มเหล้าไหม?
-
บทที่ 528 เกรงว่าวันข้างหน้าองค์หญิงจะเอาเขาไม่อยู่หมัด
-
บทที่ 527 เช่นนี้ ท่านจะรั้งข้าอยู่ต่อไหม?
-
บทที่ 526 ถ้าเกิดข้าสูญเสียท่านไปจะทำเยี่ยงไร?
-
บทที่ 525 ทำไม ท่านกลัวหรือ?
-
บทที่ 524 ท่านเป็นผู้หญิงที่เลว
-
บทที่ 523 ท่านอาจารย์ซู ท่านต้องเชื่อมั่นในตัวข้า
-
บทที่ 522 ท่านต้องระวังให้มาก แล้วรีบกลับมา
-
บทที่ 521 สบายหรือไม่?ไม่อยากให้ข้าแตะต้องไม่ใช่หรือ
-
บทที่ 520 ข้าไม่มีทางห่างท่านแม้แต่ครึ่งก้าวหรอก
-
บทที่519 พวกท่านสองพ่อลูกมีคุณธรรม
-
บทที่ 518 อำนาจ บ้านเมือง จะดีกว่าท่านที่ไหนกันล่ะ
-
บทที่517 ได้ยินหรือไม่ อัตราการเต้นของหัวใจข้า
-
บทที่516 หากมิต้องการให้ข้าทำ เช่นนั้นท่านก็เบาๆหน่อยนะ
-
บทที่ 515 ข้าก็หวั่นไหวได้เสมอ
-
บทที่ 514 เพราะมีเขา ทุกสิ่งทุกอย่างสวยงาม
-
บทที่ 513 ขอเพียงแค่ท่านไม่ปล่อยมือของข้า
-
บทที่ 512 คิดถึงข้าบ้างไหม?
-
บทที่ 511 ความโหดเหี้ยมนั้น ยังคงเหมือนเดิม
-
บทที่ 510 เพราะเขามีบาดแผลในใจ
-
บทที่ 509 จำต้องเรียนรู้ความเจ้าเล่ห์มาจากซูเจ๋อด้วยหรือ
-
บทที่ 508 คิดไม่ถึงว่าแค่นอนหลับก็รักษาอาการป่วยได้!
-
บทที่ 507 สิ่งที่บ่าวสาวต้องทำในคืนวันเข้าหอ
-
บทที่ 506 เกรงว่าจะไม่ใช่ยาพิษ แต่เป็นยาสมุนไพร
-
บทที่ 505 ท่านยินดีจะกราบไหว้ฟ้าดินกับข้าใหม่หรือไม่?
-
บทที่ 504 ไม่ต้องมีพิธีรีตอง ท่านก็ยังเป็นผู้หญิงของข้าเสมอ
-
บทที่ 503 เข้าห้องหอแล้วลงกลอนประตู
-
บทที่ 502 และแล้ววันนี้เธอก็ได้กลายเป็นเจ้าสาวในงานแต่ง
-
บทที่ 501 สู่ขอองค์หญิงจิ้งเสียน
-
บทที่ 500 รู้สึกว่าทำลายทุกอย่างแล้วเริ่มต้นเสียใหม่
-
บทที่ 499 ด้านนอกดอกไม้บานสะพรั่ง สวยงามยิ่ง
-
บทที่ 498 อาเซี่ยน เจ้าจะจากไปไม่ได้
-
บทที่ 497 เหมือนจะถูกวางยาพิษตายแล้ว
-
บทที่494 จักรพรรดิอาจจะต้องให้นางแต่งงานกับคนอื่น
-
บทที่493 องค์หญิง ท่าเดินของท่าน.......
-
บทที่492 ใต้เท้าซูลงมือหนักมากจริงๆ เจ็บไหม?
-
บทที่491 อบอุ่นเหลือเกิน
-
บทที่ 490 มีแค่ท่านที่ยั่วข้าได้ แต่ข้ายั่วท่านไม่ได้หรืออย่างไร
-
บทที่ 489 ยังทนไหวไหม
-
บทที่ 488 ท่านจะสงบสติอารมณ์อย่างไร
-
บทที่ 487 ไม่ใช่ว่าอยากนอนกับข้านานแล้วหรอกหรือ
-
บทที่ 486 มาสะสางเรื่องที่ท่านกับข้ายังสะสางไม่เรียบร้อย
-
บทที่ 485 ผ้าพันคอผืนนี้สำหรับผู้ใหญ่อย่างแน่นอน
-
บทที่ 484 เขาต้องไม่ได้ตั้งใจแน่ ๆ
-
บทที่ 483 เจ้าคนเลว เจ้าไม่ต้องการให้ข้าเป็นสุข!
-
บทที่ 482 เป็นคนอัปมงคล
-
บทที่ 481 แลัวครั้งนี้จะเป็นยังไงต่อ?
-
บทที่480 เหมือน เหมือนมากจริงๆ
-
บทที่479 รอมีเวลา ข้าจะฟังท่านอธิบายช้าๆ
-
บทที่ 478 พูดไร้สาระให้น้อยหน่อย เจ้าลองกล้าบังคับเขาดื่มเหล้า
-
บทที่ 476 ความจำขององค์ชายหกถูกหมากินแล้วหรือ”
-
บทที่ 475 มีใครจะโหดร้ายต่อตัวเองเช่นนี้
-
บทที่ 474 เดิมทีแล้วซูเจ๋อไม่ต้องการเด็กคนนี้
-
บทที่ 473 ค่ำคืนนี้ท่านงดงามมาก
-
บทที่ 472 อาเสียน ท่านเป็นผู้หญิงของข้า
-
บทที่ 471 องค์จักรพรรดิ ที่ห้องตำราหลวงเกิดเรื่องด่วน
-
บทที่ 470 กลิ่นลมหอมกรุ่นของหญิงงาม
-
บทที่ 469 อายุน้อยนี่ดีเสียจริง ไม่ต้องรับรู้ว่าฟั้าสูงแผ่นดินต่ำ
-
บทที่ 468 เศษขยะพวกนี้มาเป็นราชทูตได้อย่างไรกัน!
-
บทที่ 467 เครื่องบรรณาการที่ถูกส่งมา
-
บทที่ 466 การมาเยือนของราชทูตทั้งสองอาณาจักร
-
บทที่ 465 เฉินเสียน เจ้ากำลังทำอะไร
-
บทที่ 464 เธอจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาดี
-
บทที่ 463 ไม่ตลกเลยสักนิด
-
บทที่ 462 เสี่ยวเฮอไม่ได้พูดเกินจริงเลยแม้แต่น้อย
-
บทที่ 461 หลังจากนี้ไม่ต้องไปโรงเรียนไท่อีกแล้ว
-
บทที่ 460 แม้มันจะดูดุร้าย แต่ก็ดูไร้เดียงสา
-
บทที่ 459 มาแล้วก็จัดให้อย่างสาสม
-
บทที่ 458 เพื่อให้เขารับรู้รสชาติของความทุกข์!
-
บทที่ 457 เจ้าคิดว่าพวกเขาเหมือนกันไหม?
-
บทที่ 456 บัณฑิตและเจ้าน่องน้อยช่างเหมือนกันมาก
-
บทที่ 455 เจ้าต้องเชื่อฟังเขา รู้ไหม?
-
บทที่ 454 มาหาถึงหน้าประตูแต่โดยดี
-
บทที่ 453 ใครสั่งสอนให้เขาให้อาหารจระเข้!
-
บทที่ 452 ทำอะไรไว้ ก็ต้องได้รับสิ่งนั้น
-
บทที่ 451 ถูกรังแกไม่น้อย
-
บทที่450 เขาตั้งชื่อให้กับเจ้า ชื่อที่เป็นตัวหนังสือตัวเดียวคือเซี่
-
บทที่449 อนาคตแม่จับเขานำมาเป็นท่านพ่อของเจ้าก็ได้แล้ว
-
บทที่448 หากสามารถได้รับการให้ความรู้ในระดับที่สูงขึ้นจาก
-
บทที่447 เป็นเช่นนั้นจริงใช้การได้ดีกว่าหมาที่ให้ดูเรือนนะ
-
บทที่446 ขาดจากการเป็นสามีภรรยากัน
-
บทที่ 445 อย่างนั้น ข้าไปก่อนนะ แล้วค่อยพบกับใหม่
-
บทที่444 จากการที่ยอมแพ้ต่อกันกลายมาเป็นความช่วยเหลือ
-
บทที่443 ท่านไม่รู้หรือว่าว่าท่านทำเกินไป
-
บทที่ 442 ต่อไปนี้ท่านก็เป็นคนของข้าแล้ว
-
บทที่441 อยู่เป็นเพื่อนข้าแบบนี้ อย่าไปไหน
-
บทที่ 440 ยืมเตียงของท่านหน่อย
-
บทที่ 439 ซูเจ๋อ ท่านมันคนเลว
-
บทที่ 438 เฉินเสียน หญิงไร้ยังอาย
-
บทที่ 437 เป็นซูเจ๋อ เป็นเขาอย่างแน่นอน……
-
บทที่ 436 เขาเป็นใครกันแน่?
-
บทที่ 435 ไม่แปลกใจเลยที่แม่ของเจ้าทำใจไม่ได้ที่ปล่อยเจ้า
-
บทที่ 434 ช่างมีไหวพริบเหมือนพ่อของเขาไม่มีผิด
-
บทที่ 433 ชาตินี้จะไม่ยอมอยู่ร่วมใต้ฟั้าเดียวกัน
-
บทที่ 432 ยังมีกะจิตกะใจนัดผู้ชาย
-
บทที่ 431 ซูเจ๋อ ใช่ท่านจริง ๆ ด้วย
-
บทที่ 430 พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์ กลับสู่วิถีชีวิตอันเงียบสงบอีกครั้ง
-
บทที่ 429 เขาไม่ใช่คนที่ให้ผู้อื่นเข่นฆ่าได้
-
บทที่ 428 ตัดคอประหารชีวิต
-
บทที่ 427 ท่านไปยมโลก ข้าก็ไม่ขออยู่ต่อ
-
บทที่ 426 ท่านเห็นเขาเหมือนคนนั่งรอความตายหรือ?
-
บทที่ 425 ไม่คิดจะกอดข้าหรือ
-
บทที่ 424 แค่สิ่งที่ผ่านเข้ามา ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
-
บทที่ 423 ไปหาเขา
-
บทที่ 422 ฉินหรูเหลียง ข้าอยากพบซูเจ๋อ
-
บทที่ 421 เขามีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ผู้คนปฏิเสธไม่ได้
-
บทที่420 เกิดความหายนะ
-
บทที่ 419 ตอนนี้ข้ากำลังถามเจ้า
-
บทที่ 418 เฉินเสียน ท่านชนะแล้ว
-
บทที่ 417 กอดเธอแนบแน่นอย่างอบอุ่น
-
บทที่416 ไม่อยากรบกวนพระองค์
-
บทที่415 รับความรับผิดชอบนี้ไม่ได้
-
บทที่414 ปล่อยวางทุกอย่างแล้วสู้ให้ถึงที่สุด
-
บทที่413 เจ้าไปทูลฟั้องเถอะ ข้าไม่สน
-
บทที่412 ควรจะมีจุดยืน
-
บทที่411 ข้าก็ถูกบีบบังคับจนไม่มีทางเลือกแล้ว
-
บทที่ 410 ผู้ใดขวางข้า ผู้นั้นตาย
-
บทที่409 หุ่นกระบอกหญิงสาวนี่คือผู้ใดกัน?
-
บทที่ 408 อยากสังหารคน
-
บทที่ 407 ไม่ทันที่จะได้มองเขานานๆ
-
บทที่ 406 เป็นเขาเกิดเรื่องแล้ว
-
บทที่ 405 เขาไม่สามารถทำอะไรซูเจ๋อได้อย่างงั้นหรือ?
-
บทที่ 404 ความทุ่มเททั้งกายใจของอาจารย์ผู้นี้
-
บทที่ 403 ท่านรู้อยู่แก่ใจว่าข้ามิอาจทำใจจากท่านได้
-
บทที่ 402 การกระทำอันธพาล
-
บทที่ 401 เพราะท่านข้าจึงทำสำเร็จและบรรลุผลดังปรารถนา
-
บทที่ 400 ได้รับความรักจากผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก
-
บทที่ 399 เขามาเงียบๆ โดยไม่มีการเตือน
-
บทที่ 398 เขาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก
-
บทที่ 397 ตัดสินความเป็นความตายของเฉินเสียนไม่ได้
-
บทที่ 396 นี่มันบังเอิญเกินไป
-
บทที่ 395 พูดในเรื่องที่พระองค์ไม่อยากได้ยิน
-
บทที่ 394 วางแผนทุกอย่างไว้ดีแล้ว
-
บทที่ 393 ความคิดละเอียดรอบคอบ
-
บทที่ 392 ข้าเชื่อใจเจ้าผิดไป
-
บทที่ 391 ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้
-
บทที่ 390 หาเธอมีเรื่องสำคัญ
-
บทที่ 389 จะปล่อยเขาไปได้อย่างไร
-
บทที่ 388 พูดดี ๆ ด้วยไม่ยอมทำตาม งั้นต้องใช้กำลังบังคับ
-
บทที่ 387 วัยรุ่นกระฉับกระเฉงเหรอ มีกำลังแข็งแกร่งเหรอ
-
บทที่ 386 ทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียงเล่น ๆ
-
บทที่385 คนสารเลว เจ้ายังกล้ามาอีก?
-
บทที่384 พ่อเลี้ยงอาจจะทารุนเจ้าน่องน้อย!
-
บทที่383 หรือไม่ องค์หญิงพิจารณาใหม่อีกครั้ง?
-
บทที่382 ครั้งแรกที่จูบนาง
-
บทที่381 ความอบอุ่นของครอบครัว
-
บทที่ 380 แต่จิ้งเสียนเป็นภรรยาเอกของกระหม่อม
-
บทที่ 379 ริมฝีปากองค์หญิงเป็นอันใดเพคะ?
-
บทที่ 378 แอบรักย่อมตื่นเต้นระทึกขวัญอยู่แล้ว
-
บทที่ 377 พวกท่านหนีตามกันมาหรือ?
-
บทที่ 376 เหมือนท่านยามนี้
-
บทที่ 375 ซูเจ๋อ ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน
-
บทที่ 374 ซูเจ๋อ ใช่ท่านหรือเปล่า?
-
บทที่ 373 ในใจ ร้อนรนดังไฟแผดเผา
-
บทที่ 372 วันนี้เป็นวันสำคัญ
-
บทที่ 371 ตัดสินใจให้เด็ดขาดก็ดี
-
บทที่ 370 ไม่มีทางโชคดีไปตลอด
-
บทที่ 369 ความจริงในวัยเยาว์
-
บทที่ 368 เรือล่มกลางท้องร่อง
-
บทที่ 367 อาจจะมีเรื่องให้ประหลาดใจก็ได้
-
บทที่ 366 การตายที่นี่จะรบกวนความสงบของผู้อื่น
-
บทที่ 365 พี่ชายแท้ๆของเจ้าไม่มีทางใส่ร้ายเจ้า
-
บทที่ 364 รนมาหาที่เอง ก็ไม่ต้องเกรงใจ
-
บทที่ 363 ต้องฉีกหน้าเขาด้วยมือของข้าเอง
-
บทที่ 362 ความตั้งใจของซูเจ๋อ
-
บทที่ 361 แค่ได้ยินเสียงเขาก็เพียงพอแล้ว
-
บทที่360 เข้าเรือนของเขาทางประตูใหญ่
-
บทที่359 ตามท่านพ่อที่ให้กำเนิดเขา
-
บทที่358 งดงามราวกับตุ๊กตาเครื่องปั้นดินเผา
-
บทที่ 357 เธอแสดงได้ดีกว่าใครอื่น
-
บทที่356 ในที่สุดก็ได้เจอหน้าอีกกันแล้ว
-
บทที่ 355 กลับที่เก่า
-
บทที่ 354 ฉวยโอกาสยามไม่ระวังตัว
-
บทที่ 353 ท่านเป็นพ่อเลี้ยงเหี้ยมเกรียม
-
บทที่ 352 เวลาควรแสดงท่านไม่เคยแสดงดีๆเลย
-
บทที่ 351 ขืนท่านยังเป็นเช่นนี้ ข้าจะร้องแล้วนะ
-
บทที่ 350 เอาเธอไปไว้ที่ไหน
-
บทที่ 349 มีอะไรแปลกๆ
-
บทที่ 348 มองเห็นแต่กลับไปไม่ได้
-
บทที่ 347 การแสดงออกทางอารมณ์ของเขา
-
บทที่ 346 ถ้าเช่นนั้นข้าไม่เกรงใจละนะ
-
บทที่ 345 กอดความผาสุก
-
บทที่ 344 ปลดชุด
-
บทที่ 343 คำพลอดรักที่ทำให้ใจหวั่นไหว
-
บทที่ 342 รอข้า
-
บทที่ 341 วัยเด็กหนุ่มของเขา
-
บทที่340 ฤดูหนาวปีนี้มาเร็วเป็นพิเศษ
-
บทที่339 ข้าระมัดระวังตัวมากแล้ว
-
บทที่338 จัดการเรื่องต่อไป
-
บทที่337 ท่านก็ไม่รู้จักทำให้เบาหน่อย?
-
บทที่336 ข้าไม่ได้โทษท่านตั้งนานแล้ว
-
บทที่ 335 สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
-
บทที่ 334 ร่วมมือกับข้า ครางออกมา
-
บทที่ 333 ข้าชายชู้ก็ทำได้เพียงแค่ต้องฆ่า
-
บทที่332 ขึ้นอยู่กับว่าท่านจริงใจหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
-
บทที่331 เจตนาไม่ดี
-
บทที่330 หูยังคงแดงกํ่า ดีเสียจริง
-
บทที่329 การแต่งตัวของเธอถูกเขาจ้องมอง
-
บทที่328 นำสิ่งที่ตัวเองรักมากมายตัดแบ่งมันออกไป
-
บทที่327 เธอยังคงคาดคิดว่าเขาจะกลายเป็นคนสารเลวคนหนึ่ง
-
บทที่326 ความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถบอกใครได้
-
บทที่ 325 เมื่อเขาหมดแรงกำลังใจ
-
บทที่ 324 เพราะข้ามันเป็นเพียงคนสารเลว
-
บทที่ 323 เจ้าได้ยินชัดแล้วใช่ไหม?
-
บทที่ 322 เกี่ยวกับการเอารกมนุษย์มาทำยา
-
บทที่ 321จิตวิญญาณนักแสดง
-
บทที่ 320 บังคอหน่อยจะดีไม่เบา
-
บทที่ 319 ทำอะไรที่เกินขอบเขต
-
บทที่ 318 ซูเจ๋อ ข้าอยากนอนกับท่าน
-
บทที่ 317 ข้าก็ไม่เคยเพ้อฝันว่าตัวเองจะต้องเป็นคนดี
-
บทที่ 316 ทั้งที่เขาวางแผนอย่างละเอียดถี่ถ้วนไว้แล้ว
-
บทที่ 315 ท่านมาได้อย่างไร
-
บทที่ 314 อยากหนี
-
บทที่ 313 ไม่อยากจะไปคิดอะไรมาก
-
บทที่ 312 ข้าสามารถกอดท่านได้หรือไม่
-
บทที่ 311 ไม่มีใครสำคัญมากไปกว่าซูเจ๋อ
-
บทที่310 บังเอิญที่จะตาย
-
บทที่309 ท่านเป็นเช่นนี้ข้าก็ปวดใจ
-
บทที่ 308 ความรู้สึกนี้มันดีมากเลยล่ะ
-
บทที่307 เหยียบหางเขา
-
บทที่306 ซูเจ๋อหลอกง่ายขนาดนั้นเลยหรือ
-
บทที่ 305 หลอกกันเป็นทอดๆ
-
บทที่ 304 ปากแห้งคอแห้ง
-
บทที่ 303 เขาซับซ้อนเกินกว่าที่ท่านจะจินตนาการได้
-
บทที่ 302 แม่ทัพใหญ่อย่างเขา ไปเรียนทักษะการทำอาหาร
-
บทที่ 301 ความปรารถนาส่วนตัวของเขา
-
บทที่ 300 เขาเป็นได้แค่ผู้สนับสนุนที่ดีเท่านั้น
-
บทที่ 299 ในอนาคตจะตัดใจไม่ได้
-
บทที่ 298 หัวใจของผู้คน
-
บทที่ 297 โกรธจนอกแตกตาย
-
บทที่ 296 ยินดีให้ท่านมานอนกับข้า
-
บทที่295 กระเหี้ยนกระหือรือ
-
บทที่ 294 ไม่มีสิ่งใดที่ยุ่งยากสำหรับเขาหรอก
-
บทที่293 ข้าต้องการให้ท่านยอมตายเสี่ยงอันตรายเพื่อนาง
-
บทที่292 ทำให้ข้าบ้าคลั่งอยู่บ้าง
-
บทที่291 ซูเจ๋อ ข้าคิดถึงท่าน
-
บทที่ 290 ท่านเป็นอิสระแล้ว
-
บทที่289 ท่านไม่ใช่ว่าไม่พอใจใช่ไหม?
-
บทที่288 ความหึงหวงและความเข้าใจไม่ขัดแย้งกัน
-
บทที่ 287 ข้าแค่อยากจะทรมานเจ้าเท่านั้น
-
บทที่ 286 ขุนนางใต้ฝ่าพระบาทท่าน
-
บทที่ 285 ท่าทางลุกลน
-
บทที่ 284 ฉินหรูเหลียง ตื่นเสียทีเถอะ
-
บทที่ 283 นอกจากเอาเสียน ข้าไม่ชอบผู้หญิง
-
บทที่ 282 มีเขาอยู่ ช่างเป็นเรื่องดีงามโดยแท้
-
บทที่ 281 ข้ากลับมาแล้ว
-
บทที่ 280 ทำให้ท่านต้องรอนาน
-
บทที่ 279 เขาคือราชครูผู้ประสิทธิ์ประสาทความรู้ให้ท่าน
-
บทที่ 278 ในสายตาของเธอมีเพียงแค่ซูเจ๋อ
-
บทที่ 277 หม่อมฉันจะดูแลเขา แล้วมันเป็นอย่างไรเพคะ
-
บทที่ 276 อย่าทิ้งข้าไปได้ไหม
-
บทที่ 275 มีท่านอยู่ด้วย ข้าจึงรู้สึกว่าการมีชีวิตอยู่มันดีจังเลย
-
บทที่ 274 สร้างมุมที่ปลอดภัยให้เธอ
-
บทที่ 273 ไม่อยากให้เขาต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว
-
บทที่ 272 ที่แท้แล้วนี่ก็เป็นความทรมานอย่างหนึ่ง
-
บทที่ 271 ท่านอย่าอยู่กับเขาได้หรือไม่
-
บทที่ 270 ต่อไปนี้ทุกคนคือคนในครอบครัวเดียวกัน
-
บทที่ 269 เจ้าขอร้องเพื่อความรักขององค์หญิง?
-
บทที่ 268 เขาวางแผนไว้อย่างดีตั้งแต่แรกแล้ว
-
บทที่ 267 เธอยังมีอีกด้านที่อ่อนโยนเหมือนดั่งนํ้า
-
บทที่ 266 นางเป็นภรรยาของข้า
-
บทที่ 265 เข้าคุกแล้ว
-
บทที่264 สังหารเขาด้วยตัวเอง
-
บทที่263 ก็ทำให้แม่ทัพใหญ่เจิ้นหนานลิ้มลองรสชาตินี้
-
บทที่ 262 ฉินหรูเหลียง ข้าคือเฉินเสียน
-
บทที่261 เจรจาเงื่อนไข
-
บทที่ 260 รักขุนนางเช่นนี้ ขุนนางมีประโยชน์จริงๆ
-
บทที่259 สามารถเสพสุขได้จริงๆ
-
บทที่ 258 ซํ้าแล้วซํ้าเล่า อ่อนโยนมาก
-
บทที่ 257 ใช้แรงทั้งหมดกอดเขาให้แน่น
-
บทที่ 256 จับได้คาหนังคาเขา
-
บทที่ 255 เช่นนั้น พวกเราดับตะเกียงนอนกันเถอะ
-
บทที่ 254 ข้าดีแค่กับท่านก็พอ
-
บทที่ 253 อีกเรื่องราวหนึ่งของเธอ
-
บทที่ 252 แม้แต่ครึ่งก้าวก็ห้ามแยกจาก
-
บทที่ 251 ใช่ว่าจะไม่เคยจูบ
-
บทที่ 250 ข้าไม่อยากให้เจ้าโทษตัวเอง
-
บทที่ 249 อย่าแตะต้องข้าได้หรือไม่?
-
บทที่ 248 นางตัวแสบ
-
บทที่ 247 ไยต้องยึดติดเพียงนี้?
-
บทที่ 246 รู้สึกว่าข้าน่ากลัวใ◌่ช่หรือไม่?
-
บทที่ 245 อาเสียน ท่านทำได้ดีมาก
-
บทที่ 244 ไม่ใช่เรื่องที่ท่านจะเข้ามาสอด
-
บทที่ 243 ทุกอย่างคือหมากที่เขาวางไว้
-
บทที่ 242 ข้าราชบริพารเก่าแห่งราชวงศ์ก่อน
-
บทที่240 ต้องการให้ข้าช่วยท่านไหม?
-
บทที่239 เหนื่อยเกินกว่าจะหุบขาลงได้
-
บทที่238 รู้สึกดีที่ถูกคนดูแล
-
บทที่237 ข้าต้องการให้ท่านตายช้ากว่าข้า
-
บทที่236 บุกนํ้าลุยไฟไปพร้อมกับนาง
-
บทที่ 235 รับคมดาบแทนเขา
-
บทที่ 234 เขาเหมือนเดินออกมาจากนรก
-
บทที่ 233 ยังจะไม่รีบหนีอีก!
-
บทที่ 232 ผู้มาร้าย
-
บทที่ 231 ไร้หนทางแค่ไหนก็ต้องไปหานางให้ได้
-
บทที่ 230 เขามีเรื่องปิดบังท่าน
-
บทที่ 229 อยากเข้ามาดื่มชาสักถ้วยหรือไม่?
-
บทที่ 228 เขามีด้านที่ปฏิบัติตัวอย่างเป็นทางการ
-
บทที่ 227 เสแสร้ง ทั้งหมดคือการเสแสร้ง!
-
บทที่ 226 เจ้ากำลังคลำอะไรอยู่?
-
บทที่225 เขาเร่งเดินทางเป็นทวีคูณตลอดวันตลอดคืนถึงได้มาอยู่ข้า
-
บทที่224 คิดถึงข้าหรือไม่?
-
บทที่223 ด้านหลังของเขาสิบลี้มีเขาหลายลูกเชื่อมต่อกันงดงามตร
-
บทที่222 คิดถึงฝังลึกมิลืมเลือน
-
บทที่221 แต่งตั้งผู้ใดไปถึงค่อนข้างเหมาะสม?
-
บทที่ 220 ใจเป็นทุกข์
-
บทที่ 219 ข้าถือตัวดั่งหยก
-
บทที่ 218 ท่านจะรู้ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าข้าคิดจนแทบบ้าหรือ
-
บทที่ 217 ท่านลืมข้า แล้วข้าจะทำยังไงล่ะ?
-
บทที่216 ไม่อยากคิดถึงเขาอีกแล้ว
-
บทที่ 215 เป็นหลิ่วเหมยอู่ที่ทำลายฉินหรูเหลียง
-
บทที่ 214 ข่าวลือเกี่ยวกับเขา
-
บทที่ 213 ยากที่จะลืมใครสักคน
-
บทที่ 212 ซูเจ๋อเจ้าเล่ห์ที่สุด
-
บทที่ 211 ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
-
บทที่ 210 แสดงความกตัญูหน้าโลงศพ
-
บทที่ 209 เขาเร่ร่อนอยู่ตามถนนแบบนี้ได้ยังไงกัน!
-
บทที่ 208 ออกเที่ยวชมวสันตฤดู
-
บทที่ 207 ชอบมากแค่ไหนก็เกลียดมากแค่นั้น
-
บทที่ 206 ข้าจะตัดขาดกับเจ้า
-
บทที่205 รับผู้หญิงอื่นไม่ได้
-
บทที่204 ข้าไม่อยากเจอท่านอีกต่อไป
-
บทที่203 ไปแสดงความยินดีกับเขา
-
บทที่202 รับอนุภรรยาเข้ามาแล้ว
-
บทที่201 ต้องการให้ข้าอยู่ต่อ?
-
บทที่ 200 ควบคุมไม่ได้
-
บทที่ 199 ควรแข็งกร้าวกับนางอย่างไร
-
บทที่ 198 สุดท้ายก็กอดเขาแน่น
-
บทที่ 197 เต้นรำ
-
บทที่ 196 เรามาคบหาดูใจกันไหม
-
บทที่ 195 กลัวว่าข้าจะกินเจ้าหรือ?
-
บทที่ 194 เขาถูกลวนลามข้างถนน
-
บทที่ 193 ออกศึก
-
บทที่ 192 เวลานั้นเขาก็เหมือนหมาบ้า
-
บทที่191 ในเมืองหลวงมีข่าวคราวอื่น
-
บทที่ 190 ทำไมถึงไม่ถือสา?
-
บทที่ 189 เสียงประสาน
-
บทที่ 188 เจ้าคือใคร! เจ้าต้องการจะทำอะไร?
-
บทที่ 187 จัดการตามที่ตกลงกันไว้
-
บทที่ 186 ในงานฉลองวันเกิด
-
บทที่ 185 ดูสิว่าสุดท้ายแล้วใครกันแน่ที่จะต้องร้อง
-
บทที่ 184 ให้ทุกคนเห็นธาตุแท้นางจริงๆ
-
บทที่ 183 คนหนึ่งมีความผูกพัน อีกคนรู้สึกว่างเปล่า
-
บทที่182 ส่งนางแต่งงานออกเรือนด้วยมือของตัวเอง
-
บทที่ 181 หุ่นกระบอกคู่หนึ่ง
-
บทที่ 180 ทำอาหารให้เขากิน
-
บทที่ 179 มันจะเสพติดเข้าจริงๆ
-
บทที่ 178 หึงเหรอ?
-
บทที่ 177 เพราะเขา เธอจึงสูญเสียการควบคุม
-
บทที่ 176 ท่านมาได้อย่างไร?
-
บทที่175 จนถึงตอนนี้เจ้ายังรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือ
-
บทที่174 สถานที่นี้......เข้าไปไม่ได้จริงๆนะ
-
บทที่173 นี่เป็นจุดจบของนาง
-
บทที่172 ศัตรูเยอะมาก กำจัดคนหนึ่งศัตรูก็น้อยลงคนหนึ่ง
-
บทที่ 171 ต้องมีผู้ที่ตีนางให้ตายอย่างแน่นอน
-
บทที่170 เจ้าจะสารภาพหรือไม่?
-
บทที่169 ข้าไม่ได้เลวถึงขนาดนั้น
-
บทที่168 อาเสียน เจ้ามีความรู้สึกดีต่อข้าแล้ว?
-
บทที่167 กระซิบชื่อของเขา ซูเจ๋อ
-
บทที่166 ทับอยู่บนตัวเจ้าคือสามีเจ้า
-
บทที่ 165 ขอเพียงแค่ผ่านพ้นคืนนี้ไป
-
บทที่ 164 ช่วยผลักเรือตามนํ้า
-
บทที่ 163 ออกจากบ้านวันนี้ช่างอับโชคเสียจริงๆ
-
บทที่ 162 ชื่อที่เพรียกหาในคํ่าคืน
-
บทที่ 161 เขาน่ะหรือ หล่อเหล่าเอาการและกล้าหาญชาญชัย
-
บทที่ 160 ซูเจ๋อ วันนี้ท่านดูดีมาก
-
บทที่ 159 ไม่เท่ากับว่าบินหายไปหรือ
-
บทที่ 158 พูดไร้สาระน้อย โดนตีน้อย
-
บทที่ 157 ต้องมีเหตุผลในการเบิกเงิน
-
บทที่ 156 ข้าเชื่อนาง เช่นเดียวกับที่นางเชื่อข้า
-
บทที่ 155 ความรักและความแค้นในอดีต
-
บทที่ 154 ถ้าตกหลุมรักคนแบบซูเจ๋อขึ้นมาล่ะ
-
บทที่ 153 ยิ่งชอบยิ่งต้องสร้างอย่างประณีต
-
บทที่ 152 หัวใจอบอุ่น จะหนาวได้อย่างไร
-
บทที่ 151 ท่านเปียกแล้ว อาเสียน
-
บทที่ 150 ข้าเชื่อท่าน
-
บทที่ 149 “อาเสียน ท่านช่างทรงพลังจริงๆ”
-
บทที่ 148 ข้าไม่เคยฆ่าใคร
-
บทที่ 147 โอ้ บังเอิญเสียจริง
-
บทที่ 146 รู้รักษาตัวรอด
-
บทที่ 145 สารภาพความจริง
-
บทที่ 144 ขอบใจนะ ซูเจ๋อ
-
บทที่ 143 ฉันมีหน้าอกจริงๆ
-
บทที่142 เขาไม่ใส่ใจในคำพูดนั้นจริงๆ
-
บทที่141 ใครก็อย่าถือเอาจริงเอาจัง
-
บทที่ 140 ข้าจะช่วยให้ท่านบรรลุผลเอง
-
บทที่ 139: คาดไม่ถึงว่าจะจำนางได้
-
บทที่ 138: จิตใจไม่ดี!
-
บทที่ 137: สอนเขาเกี้ยวพาราสี
-
บทที่ 136: เขาคือซูเจ๋อ
-
บทที่ 135 คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์
-
บทที่ 134 ขโมยบ้านเมืองของเธอ ทำลายครอบครัวของเธอ
-
บทที่ 133 เขาเป็นคนลงกลอนปิดตายประตูบานนั้นเอง
-
บทที่ 132 ถ้าเกิดเสพติดขึ้นมาจะทำยังไงดี
-
บทที่ 131 ก็จะสนใจจะทำไมเล่า
-
บทที่130 กระทำเรื่องที่ไม่ดีมา
-
บทที่129 อยากจะคุยเรื่องพิษของสั่วเชียนโหว
-
บทที่128 เฉินเสียน ท่านโหดเหี้ยมจริงๆ
-
บทที่127 เส้นทางในอนาคต พวกเรามาคอยดูกัน
-
บทที่ 126 ต่อให้อวี้เยี่ยนไม่ไป ข้าก็จะเป็นคนไป
-
บทที่ 125 กินเลือดกินเนื้อผู้อื่น
-
บทที่ 124 จะกอดท่านโดยไม่คิดค่าตอบแทน
-
บทที่ 123 อาการกำเริบ
-
บทที่ 122 ความเด็ดเดี่ยวที่สุดที่ควรมี
-
บทที่ 121 เจียนจะขาดใจ
-
บทที่ 120 พ่อของเด็กเป็นใคร
-
บทที่ 119 ในเรือนก็มีสตรีตั้งครรภ์อยู่
-
บทที่ 118 หายนะมาถึงที่
-
บทที่ 117 ตกไปเป็นฝ่ายถูกกระทำ
-
บทที่ 116 ใช้ชีวิตเดิมพันกับการแสดง
-
บทที่ 115 เรื่องอะไรข้าต้องช่วยนาง?
-
บทที่ 114 ความคืบหน้าที่คาดไม่ถึง
-
บทที่ 113 มอบของขวัญ
-
บทที่ 112 สิ่งผิดปกติย่อมมีอะไรในกอไผ่เสมอ
-
บทที่ 111รักใคร่กันดี
-
บทที่110 เพราะเจ้าไม่มีศีลธรรม
-
บทที่109 ถอนฟันหน้าให้ท่านแม่ทัพ
-
บทที่108 ไม่เพียงพอที่จะลบล้างอดีตได้
-
บทที่107 กาลเวลาจะพิสูจน์คน
-
บทที่106 เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร
-
บทที่ 105 ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะเจ้า!
-
บทที่ 104: ถูกต้อนให้จนมุม
-
บทที่ 103: ใส่ความ
-
บทที่ 102: เหตุใดเธอต้องมาทำอะไรราวกับโจรหนีความผิดเช่น
-
บทที่ 101:พูดจาแทะโลมก่อนสักครั้ง
-
บทที่100 เป็นเขาจริงๆด้วย
-
บทที่ 99 เข้าวังร่วมงานฉลอง
-
บทที่ 98 เหตุใดถึงได้เหมือนซูเจ๋อนัก
-
บทที่ 97 ต้องเป็นบุรุษรูปงามแน่
-
บทที่96 แสดงเป็นคู่รัก
-
บทที่95 ให้นางได้ลิ้มลองรสชาตินี้
-
บทที่94 การถูกสับเป็นหมื่นๆชิ้นยังเบาไป
-
บทที่93 ท่านคิดอะไรกับข้า
-
บทที่ 92พวกเราสนิทกันมากหรือ
-
บทที่91 สาวงามอยู่เบื้องหน้า
-
บทที่ 90 เธอรู้สึกสบายใจมาก
-
บทที่ 89 นั่นคือลักษณะที่เขาชอบ
-
บทที่ 88 ใครคนหนึ่งขึ้นมาบนภูเขา
-
บทที่ 87 ชีวิตของข้าราคาแพงมาก
-
บทที่ 86 พุ่งเป้ามาที่เธอ
-
บทที่ 85 เกิดเรื่องระหว่างทาง
-
บทที่ 84 เธอคงไม่มีสิ่งของที่ชอบ
-
บทที่ 83 จดหมายลึกลับ
-
บทที่ 82 เฮ้ สุนัขฉิน
-
บทที่ 81 ท่านรักนางมากจริงๆ
-
บทที่ 80 มีสิทธิ์อะไรไปให้ท่าผู้ชาย
-
บทที่ 79 ขอบคุณจริงๆ
-
บทที่ 78 ใต้เท้าซูมาแล้ว
-
บทที่ 77 ตั้งใจเมินใส่เขา
-
บทที่ 76 วันแห่งความโกลาหล
-
บทที่ 75 บรรพบุรุษของท่าน
-
บทที่ 74 นี่เป็นการคุกคามนะ
-
บทที่ 73 จะต้องคิดเพื่ออนาคต
-
บทที่ 72 อยากจะฆ่าไปก่อนแล้วค่อยว่าอีกที
-
บทที่ 71 สิ่งไหนสำคัญกว่า
-
บทที่ 70 ตบหน้าห้าสิบครั้งแลกกับแขนหนึ่งข้าง
-
บทที่ 69 อย่าบอกนะว่าเจ้าจะไม่เล่นแล้ว
-
บทที่ 68 ระคายตา
-
บทที่ 67 ปลุกเร้าอารมณ์ของเขา
-
บทที่ 66 สิ่งที่ต้องการคือทัศนคติของเขา
-
บทที่ 65 สอน
-
บทที่ 64 ได้สิ่งที่ตนต้องการ
-
บทที่ 63 ที่แท้ก็ท่านนี่เอง
-
บทที่ 62 ในอดีตเพราะนางโง่เขลา
-
บทที่ 61 หากในตอนแรกนั้น
-
บทที่60 นี่จะต้องมีจิตใจอำมหิตเท่าไหร่กัน!
-
บทที่59 นายหญิง มันตายแล้วเจ้าค่ะ
-
บทที่58 ท่านทั้งสองรีบไสหัวไป!
-
บทที่ 57นางชอบ เจ้าก็ควรที่จะให้นาง
-
บทที่ 56 เวลานี้ควรจะมีเสียงปรบมือนะ
-
บทที่ 55 องค์หญิงชอบเงิน
-
บทที่ 54 จุดจบ
-
บทที่ 53 พอใจแล้วหรือยัง?
-
บทที่ 52 เรื่องราวจบลง
-
บทที่ 51 หน้าเนื้อใจเสือ
-
บทที่ 50 ความคิดที่บ้าคลั่ง
-
บทที่ 49 ตะเกียงที่มีนํ้ามันทั้งสอง
-
บทที่ 48 กลัวว่าโลกจะไม่โกลาหล
-
บทที่47 ข้าไม่ใช่แม่ท่าน
-
บทที่ 46 แท้จริงแล้วเจ้าเป็นแบบไหนกันแน่
-
บทที่ 45 ทำได้ดีมาก
-
บทที่ 44 ทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลตอบแทน
-
บทที่ 43 แค่หน้าตาไม่พอ ต้องใช้ฝีมือการแสดงด้วย
-
บทที่ 42 จิตสังหารในแววตาของเธอ
-
บทที่ 41 เธอปูทางไว้ตั้งแต่แรก
-
บทที่ 40 ถ้ามีหลักฐานก็แสดงออกมา
-
บทที่ 39 ทำให้นางคุกเข่า
-
บทที่ 38 การพิจารณาของผู้บังคับบัญชา
-
บทที่ 37 แม่ไก่อ่อน เมื่อครู่นี้ยังจองหองอยู่เลยไม่ใช่หรือ
-
บทที่ 36 ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างอนาถ
-
บทที่ 35 เหลวไหลขึ้นทุกวัน
-
บทที่ 34 เจ้าจะพบกับความโชคดี
-
บทที่ 33 ใครคือผู้หญิงที่ร้ายกาจที่สุด
-
บทที่ 32 การทะเลาะกันของสามีภรรยา
-
บทที่ 31 ยังคิดจะยั่วยวนเขาอีกหรือ
-
บทที่ 30 เสาะหารักแท้ครั้งใหม่
-
บทที่ 29 ในชาตินี้เธอคือเฉินเสียน
-
บทที่ 28 เจ้าไม่อาจเอื้อม
-
บทที่ 27 ท่านไม่เคยเชื่อคำข้าเลย
-
บทที่ 26 องค์หญิงยังชอบเขาอยู่ไหม
-
บทที่ 25 ขอโทษนะ แต่ข้าไม่รับ
-
บทที่ 24 เฉินเสียน เจ้าช่างกล้านัก
-
บทที่ 23 สี่ตำลึงปาดพันชั่ง
-
บทที่ 22 สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์
-
บทที่ 21 ระวังจะให้โทษ
-
บทที่20 กินเข้าไปอย่างไรก็คายออกมาอย่างนั้น
-
บทที่19 หน้าไม่อายเขียนอย่างไร
-
บทที่18 คนจากพระราชวัง
-
บทที่17 มิเป็นไร วันข้างหน้ายังมีโอกาสอีกมาก
-
บทที่16 คนร้ายทูลฟ้องก่อน
-
บทที่ 15 ข้าจะทำให้เจ้าทรมานยิ่งกว่านี้
-
บทที่ 14 ทาสร้ายในเรือนโทรมๆ
-
บทที่ 13 ความเกี่ยวข้องในอดีต
-
บทที่ 12 ท่านมันเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน
-
บทที่ 11 แตกต่างจากเดิมเป็นคนละคน
-
บทที่ 10 ยาทำแท้ง
-
บทที่ 9 เกลียดชังเธอเป็นอย่างมาก
-
บทที่ 8 มีสิ่งต่างๆ มากมายที่จะได้เรียนรู้ในอนาคต
-
บทที่ 7 วีรกรรมสร้างชื่อ
-
บทที่ 6 อนุภรรยาทำพิธียกนํ้าชา
-
บทที่ 5 อีตัวไร้ยางอาย
-
บทที่ 4 การล่มงานแต่งเป็นสิ่งที่ไร้คุณธรรม
-
บทที่ 3 ข้ามเวลา
-
บทที่ 2 อาเสียนไม่ได้โง่
-
บทที่ 1 หรูเหลียง มันเจ็บ
-
บทที่ 750 ทุกสิ่งทุกอย่างคือการจัดสรรที่ดีที่สุดของพระเจ้า (ตอนจบ)
MANGA DISCUSSION
Leave a Reply Cancel reply
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.