มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 39: รับรองว่าคุณจะไม่เจ็บ

“อวี๋ ๆ อวี๋เชี่ยน?” ในที่สุดนายน้อยจากตระกูลฟางก็เข้าใจว่าทำไม
ฉินเฉา ถึงพามันมาสู่ถนนแห่งความตาย เป็นเพราะเขาต้องการแก้แค้น
ให้อวี๋เชี่ยน
ฟางหัวกลอกตา ทันใดนั้นก็พูดว่า “ที่อวี๋เชี่ยนตายไม่เกี่ยวอะไรกับ
ฉัน ฉันถูกบังคับให้เลิกกับเธอ ฉันรักเธอ แต่ครอบครัวของฉันคัดค้าน
ความสัมพันธ์ของเรา มันไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ฉันจึงต้องเลิกกับเธอ
เลยทำให้เธอเข้าใจผิด ฉะ ฉันวางแผนว่าจะพาอวี๋เชี่ยนไปเรียนที่
ต่างประเทศด้วยกัน ฉันทำแม้กระทั่งดูแลเอกสารต่าง ๆ ด้วย!”
“แต่งเรื่องเก่งจริง ๆ ช่างแต่งเรื่องได้เก่งจริง ๆ!” ฉินเฉากอดแขน
พร้อมกับแสยะยิ้มขณะที่ชมการแสดงที่น่าสังเวชของฟางหัว “ฟางหัว
ที่แกพูดดีจริง ๆ ‘ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ล่ะก็ ก็ต้องไม่ทำชั่ว ๆ แบบนี้
สิวะ’ แกคิดว่าอวี๋เชี่ยนตายไปแล้ว จะไม่มีใครรู้ว่าแกทำอะไรชั่ว ๆ กับ
เธอ? สองเดือนก่อนแกวางยาแล้วข่มขืนเธอ จนทำให้เธอตั้งท้องได้ 2
เดือน ไม่กี่วันก่อนแกหาคนมารุมข่มขืนเธอ กับสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดนี้ที่
เกิดขึ้นกับเธอมันเป็นเพราะแก ตอนนี้แกกลับเสแสร้งว่าแกเป็นนาย
น้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสายังงั้นเหรอ? ไอ้เวรชิงหมาเกิดเกิดเอ๊ย!”
จากนั้นมันก็เตะฟางหัวที่นอนอยู่บนพื้นกลิ้งไปหลายตลบ เสื้อผ้า
แบรนด์เนมเต็มไปด้วยฝุ่น
“วะ ไว้ชีวิต ๆ ไว้ชีวิตผมด้วย ๆ ” ฟางหัวรู้สึกหมดหวังเพราะว่าฉิน
เฉารู้ทุกสิ่ง มันเหมือนกับฉินเฉาต้องการจะฆ่ามันวันนี้จริง ๆ
“ถ้านายไม่ฆ่าฉัน ฉันจะให้นายทุกสิ่งที่ต้องการเลย! เงิน ผู้หญิง
พลัง ทุกสิ่ง!”
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ฟางหัวถูกคุกคามถึงตาย มันคุกเข่าลงบน
พื้นด้วยความกลัวขณะที่โขกหัวกับพื้น
“รู้จักกลัวด้วยเหรอ? รู้จักเสียใจด้วย?” ฉินเฉามองการแสดงของ
ฟางหัวอย่างเย็นชา
“ฉันรู้แล้ว ถ้านายไว้ชีวิตฉัน ฉันสัญญาจะเป็นคนดีในอนาคต
ยิ่งกว่านั้น ฉันจะมอบตัวกับตำรวจแล้วสารภาพว่าที่อวี๋เชี่ยนตายเป็น
เพราะฉัน”
ฟางหัวพยายามให้ดีที่สุดที่จะทำให้ฉินเฉาใจเย็นด้วยคำพูด แต่มัน
ดูถูกสติปัญญาของฉินเฉาเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งดูถูกความต้องการ
ที่จะฆ่ามันของฉินเฉา
แชะ! ฉินเฉาเอาไฟแช็กออกมาแล้วจุดบุหรี่แม่น˺าแดงขณะที่มัน
คาบมันไว้ในปาก มันพูดว่า “ฟังดูดีนี่”
เขาอัดควันเข้าปอดแล้วเดินไปด้านข้าง ๆ ฟางหัว จากนั้นฉินเฉาก็
เอาบุหรี่ยัดเข้าปากฟางหัว มันตบหน้าฟางหัว “นายน้อยฟางของฉัน
ฉันตกลงกับสิ่งที่นายพูด”
เมื่อได้ฟังประโยคนี้ทำให้ฟางหัวเห็นแสงสว่าง แต่เมื่อได้ยินฉินเฉา
พูดประโยคถัดไป มันก็กลับเข้าสู่ความสิ้นหวังอีกครั้ง
“เลวมาก แล้วตอนที่อวี๋เชี่ยนอ้อนวอนแกครั้งแล้วครั้งเล่าล่ะ ทำไม
แกถึงไม่สนใจ!”
ผลัวะ! หมัดอัดเข้าที่ลิ้นปี่ของฟางหัว ทำให้ฟางหัวคายบุหรี่ในปาก
ตกลงพื้น มองดูสภาพฟางหัว ที่กำลังกุมท้องขณะที่น˺าลายฟอดเต็ม
ปากหายใจอย่างยากลำบาก
มันขดตัวบนพื้นเหมือนราวกับกุ้งตัวอ้วน ๆ ที่ตายแล้ว ความ
เจ็บปวดทำให้มันหายใจไม่ออก ฟางหัวรู้สึกว่าอากาศในปอดกำลัง
รั่วไหลออกไป ทำให้มันขาดอากาศ
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ให้นายตายง่าย ๆ หรอก” ฉินเฉาเอาโซ่จับ
วิญญาณมัดขาทั้งคู่ของฟางหัว จากนั้นมันแขวนมันไว้กับกิ่งไม้ที่ข้าง
แม่น˺า จากนั้นมันมัดอีกด้านของโซ่ไว้กับด้านหน้าของออดี้ A6L
กิ่งของต้นไม้นั่นยื่นยาวออกไปเหนือแม่น˺าอย่างแน่นอน ฉินเฉานึก
อยู่ในใจ มันวางแผนนี้มาหลายวันแล้วในที่สุดมันก็พบจุดที่จะเป็น
จุดหมายสุดท้ายของนายน้อยฟาง
ฉินเฉาเดินเข้าไปในรถแล้วมองไปที่เบาะหลัง ฟางหัวคนนี้ทรงพลัง
จริง ๆ สาวสวยที่เปลือยยังคงไม่ได้สติแล้วหลับลึก ฉินเฉายังได้ยินสาว
สวยคนนี้กรนเบา ๆ
“ถ้าเหนื่อยนักก็หลับซะ” จากนั้นฉินเฉาก็มองไปที่ฟางหัวที่ถูก
ห้อยไว้บนต้นไม้เหมือนกับหมูตายแล้วแสยะยิ้ม มันสตาร์ทรถแล้วขับ
ไปข้างหน้า ‘ตูม’ โซ่ขยับทำให้ร่างของฟางหัวตกลงไปในแม่น˺าที่เย็น
เสียดกระดูก
“อึก ๆ อึก ๆ ” เหมือนกับฟางหัวกำลังตะโกนอะไรบางอย่าง แต่
แม่น˺าเย็น ๆ ได้ป้องกันเสียงไว้ มีแค่ฟองอากาศจำนวนมากที่ผุดขึ้นมา
บนผิวน˺า
หลังจากนั้นไม่นาน ฉินเฉาก็ขับรถถอยหลังพร้อมกับดึงฟางหัว
ขึ้นมาจากแม่น˺า ฟางหัวเปียกไปทั้งตัว ผิวขาวซีดแล้วตาแดงสั่นไป
ทั้งตัว
“ช่วย ๆ ช่วยฉันด้วย ๆ ”
จากนั้นฉินเฉาก็ขับรถไปข้างหน้าทำให้ฟางหัวจุ่มเข้าไปในแม่น˺า
อีกครั้ง มันกำลังทำให้แม่น˺าซ่งเจียงชำระล้างวิญญาณโสมมของฟางหัว
“อึก ๆ .” ฟองอากาศขนาดใหญ่ผุดขึ้นมา รอบนี้ฟองอากาศผุด
ขึ้นมาเป็นเวลานาน แล้วจากนั้นฉินเฉาก็ดึงฟางหัวขึ้นมาอีกครั้ง
“ฉะ ฉันจะฆ่าแก ไอ้ลูกหมา ฉัน ฉันจะ ๆ ”
“อึก..อึก ๆ ” ชัดเจนว่าฉินเฉาไม่สนคำพูดของฟางหัว หลังจากนั้น
มันก็จุ่มฟางหัวในแม่น˺าอีกครั้ง
“ฉันผิดไปแล้ว ๆ ขอล่ะ ๆ ปล่อยฉันไป ๆ ฉันขอร้อง ฉันขอร้อง
นาย! ฉัน ๆ อึก ๆ อึก ๆ ”
“โทษทีพวก ฉันคงปล่อยแกไปไม่ได้ เพราะว่าฉันได้สัญญากับอวี๋
เชี่ยน หลิวฉวน แล้วสามีภรรยาเฒ่าคู่นั้นไว้แล้ว” ฉินเฉาขับรถถอยหลัง
แล้วเดินหน้า ทำการทรมานฟางหัวต่อไป ไม่ว่าจะทางร่างกายแล้ว
จิตใจ ฟางหัวใกล้จะพังแล้ว
“ฆ่า ๆ ฆ่าฉัน ๆ ” ในที่สุดฟางหัวก็หมดเรี่ยวแรงที่จะสู้กับ เวลานี้
ร่างกายของมันราวซากศพ ถูกห้อยต่องแต่งไว้บนกิ่งไม้เหนือแม่น˺า
“ดีมาก งั้นฉันจะให้แกตายสมใจ” ฉินเฉาเห็นฟางหัวถูกทรมานจน
พอใจ มันสูบบุหรี่ จากนั้นเตรียมสตาร์ทรถ ครั้งนี้มันจะทำให้ฟางหัวจม
ลงแม่น˺าอย่างสมบูรณ์
ทันใดนั้นดาบสองคมสีขาวก็ตกลงมาจากฟ้า แล้วตัดฉับที่ด้านหน้า
ออดี้ A6L ทำให้ที่ยึดด้านหน้ารถตกลงพื้น
จากนั้นสาวสวยในชุดขาวก็มาถึงเหมือนกับภูติ ลอยลงบนด้ามดาบ
มองมาที่ฉินเฉาด้วยเจตนาร้าย
“ไป๋เจี่ยวเจียว?” ฉินเฉาออกจากรถ สำรวจหญิงสาวที่ตอนนี้ยืนอยู่
บนกระบี่ “เธอมาฆ่าฉันเหรอ? ถ้าเธอมาเพื่อการณ์นั้นช่วยรอสักเดี๋ยว
ฉันต้องฆ่าเจ้าสารเลวนี่ก่อน หลังจากนั้นเราค่อยมาจัดการเรื่องของ
เรา”
“ขอโทษด้วย ตอนนี้ฉันไม่สนใจแก่นวิญญาณหัก ๆ ของนายอีก
แล้ว!” ใครจะคาดว่าไป๋เจี่ยวเจียวจะถอนหายใจอย่างเย็นชา บุ้ยปาก
แล้วพูดว่า “ยิ่งกว่านั้นฉันก็ไม่สนใจไอ้คนนี้สักนิด ถ้านายอยากจะฆ่า
เจ้าสารเลวนี่ แต่เป็นพี่สาวที่ใจดีของฉันต้องการให้ฉันหยุดนาย”
“ฮัวเหนียง?” ฉินเฉาจำได้ว่าเป็นหญิงสาวที่สวมชุดสีสันสดใสผู้มี
ใบหน้าคล้ายกับกงกง ขณะที่ในใจกำลังวาดภาพใบหน้าของสาวสวย
แสงสีสันสดใสก็ออกมาจากท้องฟ้า พร้อมกับการปรากฏตัวของหญิง
สาวที่ซ้อนทับกับใบหน้าของผู้หญิงในใจออกมาตรงหน้ามัน
ไป๋เจี่ยวเจียวแสดงความงาม และ ความกล้าหาญจากข้างใน ขณะ
ที่ฮัวเหนียงแสดงความงามที่บริสุทธิ์ออกมา ปีศาจงูสาวนางนี้ทั้งสุภาพ
แล้วใจดี
“คุณชาย แม้ว่าคนผู้นี้จะเลวร้ายจนไม่สามารถให้อภัยได้ แต่ท่าน
เป็นผู้ฝึกตน ไม่สามารถฆ่ามนุษย์ธรรมดาได้ ไม่อย่างนั้นมือของท่านจะ
เปื้อนเลือด แล้วดึงดูดทัณฑ์สวรรค์”
ไป๋เจี่ยวเจียวยักไหล่แล้วบ่นออกมา “อีกแล้ว ๆ ”
“ฮึ่มมมม ถ้าฉันไม่ฆ่าไอ้สารเลวนี้ มันก็จะทำชั่วต่อไปในอนาคต
แล้วจะมีคนตายภายใต้เงื้อมมือของมันอีกมาก” แม้ว่าฉินเฉาจะรู้ว่าฮัว
เหนียงจะมีเจตนาดี แต่มันก็อดรู้สึกโกรธไม่ได้ “ในเมื่อสวรรค์ไม่ยอมรับ
งั้นก็ปล่อยให้ฉันรับทัณฑ์สวรรค์นี้เถอะ แล้วรับเอาชีวิตของเจ้าสัตว์
เดรัจฉานนี้ไปด้วยแล้วกัน”
“คุณชายไม่ได้นะคะ!” แม้ฉินเฉาจะขู่เธอด้วยความเย็นชาแล้ว
ความโกรธ แต่ฮัวเหนียงยังคงชักจูงมันอย่างอดทนต่อไป “คุณชาย
ได้รับของขวัญเป็นกายาปีศาจ พร้อมกับได้รับแก่นแท้ของปีศาจภายใน
ถ้าท่านตั้งใจฝึกฝน ในอนาคตท่านจะเป็นผู้ฝึกตนระดับโลกผู้สามารถ
สะเทือนฟ้าดินได้ คนไร้ค่าคนนี้ไม่คู่ควรให้คุณชายต้องเสียโอกาสใน
อนาคต”
“ถ้ามันไม่ตาย ทั้งตัวฉันแล้วก็คนข้างก็จะต้องพบเจอกับโชค
ร้ายน่ะสิ”
“คุณชายเป็นผู้ฝึกตน มนุษย์ธรรมดาจะทำอะไรท่านได้”
“ยัยผู้หญิงหน้าโง่!” ในที่สุดฉินเฉาก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
“เธอก็แค่อกใหญ่ไร้สมอง! นี่มันโลกมนุษย์ มันมีวิธีแก้ปัญหาของมัน!
สิ่งที่เธอพูดไม่สามารถเอามาใช้กับที่นี่! ถ้าจะพูดตามจริงแล้ว ถ้าไม่มี
เจ้าเดรัจฉานอย่างฟางหัว อวี๋เชี่ยนก็จะไม่ตาย!”
“คุณชายไม่ว่าจะพูดยังไง ข้าน้อยก็จะไม่ปล่อยให้ท่านฆ่าคน ๆ
นี้!” ฮัวเหนียงดื้อ เธอส่ายหัวแล้วยืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉา ไม่ให้มันไป
“ช่วย ช่วยฉัน ๆ ฉัน ฉันสามารถให้เงินเธอได้มากมาย!” แม้ว่าฟาง
หัวจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นว่ามีคนขัดขวางฉินเฉา ความ
ปรารถนาที่จะมีชีวิตก็กลับมาอีกครั้ง
“คิดจะหยุดฉันเหรอ งั้นก็ตายซะ!” ฉินเฉาไม่อาจรอที่จะฆ่าเจ้า
เดรัจฉานนั่นได้อีกต่อไป มันเคลื่อนไปข้างหน้าแล้วพุ่งตรงไป ในตอนนี้
ฉินเฉาเหมือนกับรถถังที่กำลังเคลื่อนที่ผ่านผืนดิน ทิ้งเศษฝุ่นไว้ข้างหลัง
‘คำราม’ ไม่นาน ก็จะปะทะกับฮัวเหนียง
ฮัวเหนียงก็เหมือนคนหนึ่งที่กำลังชี้แนะ ในทางทฤษฎีจะต้อง
ฝึกอบรมเหมือนกับปีศาจงูที่ฝึกตนอยู่หลายปี ฉินเฉาไม่สามารถ
มองเห็นแม้แต่รอยเท้าเธอ สิ่งที่เธอแสดงอย่างน้อยก็ต้องผ่านขั้นสร้าง
รากฐานไปแล้ว (ระดับที่ 4 ขณะที่ฉินเฉายังอยู่ที่ระดับ 2)
ความแตกต่างของระดับมันใหญ่มาก มันไม่รู้ว่ามันจะสามารถผ่าน
เธอไปได้หรือไม่ แต่แม้ว่ามันจะไม่สามารถผ่านเธอไปได้ เขาก็ยังคง
ต้องการสู้กับเธอ เพราะว่าถ้ามันไม่สามารถผ่านเธอไปได้ มันก็ไม่มีสิทธิ์
จะฆ่าฟางหัวด้วยมือ
“แขนเสื้อจับม่านเมฆา!” ฮัวเหนียงร่ายเวทย์จากนิกายของเธอ
นิกายยอดภูมันหมอก แขนเสื้อสีสันสดใสทั้งสองข้าง พุ่งออกมาพร้อม
กัน ก่อตัวเป็นกำแพงเทียบได้กับประตูเหล็ก 2 ชั้น มันง่ายมากที่ป้องกัน
การพุ่งชนของฉินเฉา
ฉินเฉาไม่ลังเล เขายกหมัดขึ้นแล้วชกไปที่แขนเสื้อเมฆาสีสดใสนั่น
เสียงเดียวที่ได้ยินเหมือนกับเสียงที่พระกำลังเคาะระฆัง ฉินเฉา
รู้สึกเหมือนในหูมีเสียงหึ่ง ๆ สะท้อนก้องไปมา หมัดชา แล้วร่างกาย
กระเด้งกลับไปอย่างช่วยไม่ได้
เป็นที่แน่นอน ว่าช่องว่างของระดับมันใหญ่มาก ยิ่งกว่านั้นพลัง
ป้องกันของแขนเสื้อจับเมฆานั่นก็ไม่ธรรมดา
โชคไม่ดีที่มันมีพลังไม่พอที่จะร่ายเวทย์ ดังนั้นมันจึงไม่ได้เรียนแม้
สักเวทย์ ไม่อย่างนั้น เชื่อได้เลยว่าความสามารถปีศาจที่มีมาแต่กำเนิด
มันจะไม่เป็นเรื่องยาก ถ้ามันต้องการทำลายแขนเสื้อจับเมฆานั่น
แต่ตอนนี้เขาเพิ่งเข้าสู่ขั้นหลอมลมปราณ เป็นเพียงผู้ฝึกตนปีศาจ
ระดับวิญญาณปีศาจแค่นั้น จึงไม่สามารถต่อต้านฮัวเหนียงได้
หลังจากนั้นชั่วขณะ ทันใดนั้นมันก็ได้คิดบางอยางออก มันยื่นแขน
ออกไปแล้วชี้ไปที่โซ่จับวิญญาณ
“เก็บ!”
ไม่นานโซ่ทั้งเส้นก็สั่นไหว ส่วนที่มัดขาทั้งคู่ของฟางหัวก็คลายออก
จากนั้นโซ่ก็ลอยเข้าแหวนของฉินเฉา
“อ๊าก!”
ตูม! ฟางหัวตกลงไปในแม่น˺า ฉินเฉาไปสืบมาแล้วว่านายน้อยคนนี้
ว่ายน˺าไม่เป็น ตอนนี้นายน้อยที่หยิ่งยโสกำลังกรีดร้องอยู่ในน˺า ขณะที่
ตบน˺าที่อยู่รอบตัวมัน จากนั้นก็จมลงสู่ก้นแม่น˺า
“แย่แล้ว!” ทันใดนั้นฮัวเหนียงก็กระโดดแล้วบินขึ้นไป พยายาม
ช่วยฟางหัวที่ถูกถ่วงลงไปในแม่น˺า
“ไป๋เจี่ยวเจียว มานี่ มาเอาแก่นปีศาจของฉัน ๆ จะให้เธอ!”
ไม่คาดว่าฉินเฉาจะทำตัวเหมือนอันธพาล มันอ้าแขนกว้างจากนั้น
วิ่งเข้าไปหาไป๋เจี่ยวเจียวที่กำลังยืนอยู่บนกระบี่แล้วพยายามกอดเธอ
ตาของไป๋เจี่ยวเจียวกระตุก แม้ว่าฮัวเหนียงจะยับยั้ง แต่เธอยังคง
ต้องการแก่นปีศาจของฉินเฉา
“เอาชีวิตแกมา!” ไป๋เจี่ยวเจียวตะโกนพร้อมกับเตะ เธอดึงกระบี่
ขึ้นในอากาศ จับมันแล้วชี้มันมาที่ฉินเฉา ขณะที่ไม่ลืมส่งเสียงไปที่ฉิน
เฉา
“ไม่ต้องกลัวคู่หู นายเป็นของฉัน ๆ จะทำอย่างรวดเร็ว นายจะไม่
รู้สึกว่าเจ็บแม้แต่นิดเดียว!”