มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 154 – ปราสาททมิฬ (5)

นี่เป็นค าถามที่สิ่งมีชีวิตจ านวนนับไม่ถ้วนในการถ่ายทอดสด
ดวงดาวมีมาตลอดหลายปี
‘ท าไมสถานการณ์พวกนี้ถึงมีอยู่ได้?’
ค าตอบส าหรับค าถามนี้แตกต่างกันไป ยกตัวอย่างเช่น ผู้หวน
คืนเคียร์อีออสได้กล่าวไว้ว่า: ถ้าไม่มีมัน จักรวาลจะเหงาเกินไป
กลุ่มดาว ‘ราชินีวสันต์มืดมิด’ ก็ตอบเหมือนกัน: เจ้าก าลังถาม
ข้าว่าท าไม ‘อาหาร’ ถึงมีตัวตนอยู่เหรอ?
ราชาปีศาจแอสโมเดียสก็มีด้วย: มันคือการท าลายล้างเล็กๆ
เพื่อป้องกันการท าลายล้างขนาดใหญ่

ค าตอบอาจจะโรแมนติกหรือเป็นปรัชญากับคนที่ได้ยิน อย่างไร
ก็ตาม ‘ความโรแมนติก’ หรือ ‘ปรัชญา’ ก็ฟุ่มเฟือยเกินไป
ส าหรับเหล่าคนที่พร้อมตั้งแต่แรก
ดังนั้นส าหรับเอิร์ลปีศาจ ‘เท็นทาคอย’ บนชั้นที่สองของ
ปราสาททมิฬ สถานการณ์นั้นหมายความว่า
“ระย าเอ้ย”
นี่คือวิธีการพูดของมัน แม้ว่าในทางเทคนิค พวกมันจะไม่ใช่
ค าพูดของมันเอง ใครก็ตามที่เข้ามาในมิตินี้จะพูดแบบนี้
หลังจากผ่านไป 50 ปี แน่นอนว่าถ้าพวกเขาสามารถอยู่รอดได้
50 ปี
“ฉันเหนื่อย”

แม่น้ าที่ไหลผ่านที่ราบอเวจีคือสาขาย่อยของแม่น้ ายมโลก
ฟีนิกซ์ บางคนอาจจะถามว่ามีที่ราบใหญ่ขนาดนี้อยู่บนชั้นสอง
ของปราสาททมิฬได้ยังไง แต่เท็นทาคอยย่อมต่างออกไป
มีเพียงสองสิ่งที่มันรู้ ประการแรก มันมาถึงระดับสุดยอดของที่
ราบกว้างที่มันไม่อาจท าได้ในช่วง 194 ปี
‘บ้าเอ้ย ถ้ามันไม่ใช่เพราะข้อเสนอของโดเกบิในเวลานั้น…’
ความทรงจ าจากเมื่อ 194 ปีก่อนยังคงชัดเจน
– เจ้าต้องการที่จะเป็นราชาปีศาจที่ 73 หรือไม่?
ราชาปีศาจ มันคือความฝันอันยาวนานของปีศาจทุกตัว
– …ฉันจะได้เป็นราชาปีศาจเหรอ?
มันถาม

มันคือปีศาจระดับสามและยังอยู่ไกลจากการขึ้นสู่สถานะนั้น
มันยากที่จะปีนป่ายขึ้นไป ไม่ว่ามันจะกินปีศาจระดับต่ าไปมาก
แค่ไหน ในช่วงเวลานั้น ไททาคอยถูกล่อลวงด้วยปีศาจที่
ยิ่งใหญ่กว่าจอมอสูร
– เจ้าก าลังขาด ‘เรื่องราว’ ไม่ใช่พละก าลัง
– หมายความว่ายังไง?
– เจ้าจะพบว่าเจ้ามีส่วนร่วมในสถานการณ์
ดังนั้นเท็นทาคอยจึงถูกน าไปยังสถานการณ์ปราสาททมิฬ มัน
จัดการปีศาจมากมากหลายตัวและสังหารเผ่าพันธุ์ที่ขึ้นมาจาก
ชั้นแรกของปราสาท
หลังจากผ่านไป 194 ปี เท็นทาคอยก็กลายเป็นหนึ่งในสิบ
ปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดใน ‘ปราสาททมิฬชั้นสอง’
อย่างไรก็ตาม มันก็จบลงที่นี่

‘ข้าไม่อาจขึ้นไปยังชั้นที่สามได้’
ชั้นสามของปราสาททมิฬ นี่คือสถานที่ที่แก่นแท้แห่งราชา
ปีศาจหลับไหลอยู่ เพื่อที่จะไปที่นั่น มันต้องเอาชนะสิ่งมีชีวิตที่
แข็งแกร่งที่สุดบนชั้นสอง
อย่างไรก็ตาม การเพิ่มความแข็งแกร่งและเหรียญก็ยังไม่พอ
สิ่งมีชีวิตที่สุดยอดที่สุดบนชั้นสองไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดเพียง
เพราะมีความแข็งแกร่ง มันเป็นสิ่งที่เท็นทาคอยขาด…
[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ ต้องการพูดคุยกับคุณคน
เดียว]
[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ สงสัยเกี่ยวกับการตั้งค่า
ของคุณ]
‘การตั้งค่า? ไอ้ระย าเอ้ย ข้ารู้ว่าข้ามาจากไหน’

มันไม่ชอบกลุ่มดาว แต่ก็ยินดีที่ได้เห็นกลุ่มดาวที่สงสัยเกี่ยวกับ
มัน
กลุ่มที่สงสัยเกี่ยวกับมันหมายถึงผู้คนหน้าใหม่ก าลังมาจากชั้น
แรกของปราสาททมิฬ มันหมายถึงเกมที่สนุกสนานจะเริ่มขึ้น
นับจากนี้
กลุ่มชายและหญิงปรากฏตัวขึ้น เท็นทาคอยยิ้มออกมา “ยินดี
ต้อนรับ เจ้าพวกมดปลวก นี่คือชั้นสองของปราสาททมิฬ”
เท็นทาคอยพูดเหมือนกับทูตราวกับว่ามันเป็นนิสัย ตามที่คาด
ไว้ มีแมลงบางส่วนก าลังมาทางนี้และถามมัน
“สถานที่นี้มันอะไรกัน? นายเป็นใคร? ไกด์เหรอ?”
“…หรือว่านายคือโดเกบิ?”

โดเกบิ พวกนี้คือตัวตนที่เท็นทาคอยเกลียดที่สุด ถึงกระนั้น มัน
ก็อดทนไว้และพูดออกมา มันคงจะมีช่วงเวลาอันหอมหวาน
หลังจากการอดทน
“ชั้นที่สองของปราสาททมิฬคือโลกแห่งการเอาชีวิตรอดจากผู้
ที่เหมาะสมที่สุด มีแค่คนที่ได้รับการยอมรับในความแข็งแกร่ง
เท่านั้นที่จะไปยังชั้นต่อไปได้ มันเป็นกฎง่ายๆ ใช่ไหม? ยกมือ
ถ้าเจ้าต้องการค าอธิบายเพิ่มเติม”
“การยอมรับความแข็งแกร่งของนายหมายความว่ายังไง? พวก
เราจะท าได้ยังไง…”
“โดยการท าสิ่งนี้”
แขนของเท็นทาคอยยื่นออกมา และหัวของชายที่ก าลังพูดก็
ระเบิดออก พวกแมลงมีสีหน้าหวาดกลัว นี่คือช่วงเวลาโปรด
ของเท็นทาคอย

“อ-อะไรกัน?”
“เชี่ย! มันเป็นกับดัก!”
เท็นทาคอยหัวเราะและเลียเลือดที่สาดออกมาจากคอของชาย
หนุ่ม
“ปกป้องราชินี!”
อวตารทุกคนพุ่งเข้าหามัน แต่เท็นทาคอยก็หาได้ใส่ใจไม่
พลังงานอันแข็งแกร่งพวยพุ่งออกมาจากร่างของมัน
ปีศาจชั้นสูงนับตั้งแต่ดยุค มาร์ควิส เอิร์ล วิสเคานต์ และบา
รอน ระดับวิสเคานต์และบารอนอาจจะยังธรรมดาอยู่ แต่ความ
แตกต่างนั้นจะเริ่มจากเอิร์ลขึ้นไป
ปีศาจจากระดับเอิร์ลจะมี ‘เรื่องราว’ เรื่องราว มันได้เปิดขึ้น
เมื่อสถานการณ์เฉพาะเกิดขึ้นเท่านั้น

[เรื่องราว ‘ผู้เข่นฆ่าแมลง’ ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
“อ๊ากกกก!”
ทุกครั้งที่มือของมันขยับ มนุษย์ก็จะตายลงเฉกเช่นแมลง
เรื่องราวนี้ได้มาจากการเข่นฆ่ามนุษย์หลายแสนคนในช่วง 194
ปีที่ผ่านมา มันแสดงพลังอันมหาศาลต่อเหล่าคนที่ต่ าต้อยกว่า
มัน
[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ ประหลาดใจ]
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
อวตารที่อยู่รอบๆ กลายเป็นศพไปอย่างรวดเร็วหรือไม่ก็ได้รับ
บาดเจ็บ
‘มันน่าเบื่อเกินไป’

อวตารบางคนก็ดูมีประโยชน์ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นขยะ อย่าง
มาก พวกมันก็ท าได้แค่กลายเป็นปีศาจระดับห้า จากนั้นสายตา
ของเท็นทาคอยก็หยุดลงที่คนๆ หนึ่ง
“โอ้ เจ้าจะได้ระดับสี่”
เท็นทาคอยคว้าคอของหญิงสาวคนหนึ่งและยกเธอขึ้น ผมของ
เธอสบัด มงกุฏหักกลิ้งลงมา เธอคือราชาแห่งความงาม มินจี
วอน
เท็นทาคอยพูดออกมา “เจ้าจะต้องเป็นผู้น าของคนพวกนี้”
มันชอบสายตาอันดุดันของเธอ เรื่องราวของผู้หญิงคนนี้จะต้อง
อร่อยมากแน่
“ข้าจะถามอะไรเจ้าสองอย่าง เจ้ามาจากที่ไหน?”
“บ-บอกแกอย่างนั้นเหรอ…”

“ข้าเห็นแมลงอย่างเจ้ามาเยอะ”
เท็นทาคอยยิ้มอย่างโหดร้ายและย่ าฮวารังคนหนึ่ง มินจีวอน
หน้าซีดในขณะที่เธอมองไปยังกระโหลดที่แตกกระจายและ
สมองที่ไหลออกมา
“ด-เดี๋ยวก่อน!”
เปรี๊ยง-! เปรี๊ยง-!
“หยุด! โลก… พวกเรามาจากโลก!”
เท็นทาคอยหัวหัวเราะ “โลก?”
เท็นทาคอยจ าได้ว่ามันเป็นดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยเรื่องราว
มากมาย
‘ราชาปีศาจ โลกเป็นเหมือนกับแหล่งก าเนิดของเรื่องราวนั้น’

มันมีเหยื่อจ านวนมากมายในสถานที่ที่มีเรื่องราวจ านวน
มหาศาล เท็นทาคอยเลียริมฝีปากของมัน
“แมลง ใครที่มีเรื่องราวมากที่สุดในหมู่พวกเจ้า?”
“อ-เอ่อ… เรื่องราว? มันคืออะไร…?”
อย่างที่คาดไว้ เธอไม่เข้าใจมัน
“ในหมู่พวกเจ้า ใครแข็งแกร่งที่สุด?”
มินจีวอนตัวสั่นให้กับสายตาสีเหลืองของเท็นทาคอยที่จ้องมอง
เธอด้วยความตะกละ
***
“อ่า แล้วสถานการณ์นี้มันคืออะไรกัน?”
“…ฉันก็บอกไปแล้วไง”
“ฉันจะเข้าใจค าพูดที่เป็นสัญลักษณ์พวกนั้นได้ยังไง?”

ผมเคลื่อนไหวกับฮันซูยองไปยังแท่นบูชาส าหรับชั้นสอง พวก
เราพบกับปีศาจระหว่างทาง ไม่ต้องเอ่ย การเดินทางของพวก
เราราบรื่น มันเป็นเพราะผมใช้ ‘สถานะของกลุ่มดาว’ เมื่อผม
เห็นปีศาจ
[เคี๊ยก…!]
ผู้ติดตามแห่งความมืดที่สบตากับผมจะกรีดร้องออกมาและตัว
สั่น ผมอาจจะไม่ได้เป็นระดับเรื่องเล่าหรือระดับยิ่งใหญ่ แต่เมื่อ
ผมกลายเป็นกลุ่มดาว ตัวตนของผมก็ต่างออกไปแล้ว
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผมสามารถใช้อิทธิพลกับผู้ที่อยู่ต่ ากว่าผมได้
ด้วยการจ้องมองเท่านั้น
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ผิดหวังในความก้าวหน้าที่
ง่ายเกินไป]

[กลุ่มดาว ‘อาลักษณ์สวรรค์’ บอกว่าคุณว่าต้องการความ
ล าบากมากกว่านี้]
มันเป็นเหมือนกับขนมเมื่อมันยาก แต่มันก็น่าเบื่อเมื่อมันง่าย…
ผมไม่รู้ว่าจะท ายังไงดี
มันไม่ควรมีวันแบบนี้บ้างเหรอ? มันเป็นครั้งแรกเลยนะที่
สถานการณ์ ‘ง่าย’
ผมก าลังรวบรวมบทพิสูจน์แห่งปีศาจไปทีละอัน แต่ก็ได้ยิน
เสียงที่คุ้นเคยดังออกมาซะก่อน
[…คิมทกจา เจ้าไม่ดูให้ดีก่อน? เจ้าเปิดประเป๋าโดเกบิคน
เดียว?]
ผมสามารถบอกได้ทันทีว่าใครก าลังพูดอยู่ ผมท าเสียงฮึดฮัด
และส่งข้อความกลับไป
– แล้วจู่ๆ ใครหายหัวไปล่ะ?

มันเป็นโดเกบิระดับกลาง
[แล้วใครหัวหมุนอยู่? ข้ามาไม่ได้เพราะข้ายุ่ง! ไม่ว่ายังไง มันก็
สายเกินไปแล้วแต่ก็ยินดีด้วยนะ กลุ่มดาวใหม่จากช่องของข้า
มันสุดยอดมาก]
– ช่องนี้ก าลังไปได้สวยใช่ไหม?
[ใช่ ข้าคิดว่า ‘ผู้มองหาอวตาร’ คงจะออกไปหลังจากเจ้า
กลายเป็นกลุ่มดาว แต่… มันดีขึ้นจริงๆ ทุกๆ คนมาดู
สถานการณ์ปราสาท ดังนั้นมันจึงสุดยอดมาก พวกเราอาจจะ
ต้องขยายช่องในไม่ช้า]
…มากขนาดนั้นเลย? อันที่จริง มันเป็นเรื่องยากที่อวตารจะ
กลายเป็นกลุ่มดาวในระหว่างสถานการณ์

[อย่างไรก็ตาม มันก็มีบางคนที่ไม่ชอบเจ้า เจ้าควรระวังตัวไว้
นะ พูดตามตรง เจ้าเป็นกลุ่มดาว แต่ ‘สถานะ’ ของเจ้ายังไม่
สมบูรณ์นัก]
มันเป็นเหมือนที่บีฮยองพูด ผมเป็นกลุ่มดาว แต่อักขระของผม
ก็ยังไม่ตื่นขึ้นมาเลย กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผมในตอนนี้เป็น
เหมือนกับกลุ่มดาวครึ่งตัวมากกว่า
[ข้าได้ยินมาว่าเจ้าแข็งแกร่งกว่ายูจงฮยอค แต่จริงๆ แล้ว…]
– ฉันแข็งแกร่งกว่า
[โอ้… คิมทกจา ปฏิกิริยาของเจ้าต่างไปจากปกติไหม? เจ้ารู้สึก
ถึงคู่แข่งงั้นเหรอ?]
– ฉันเป็นกลุ่มดาว เขาเป็นอวตาร มันเป็นธรรมดาที่ฉันจะ
แข็งแกร่งกว่า
[หืม… มันเป็นแบบนั้นเหรอ?]

– นายก าลังพยายามจะพูดอะไร? นายจะมาเถียงเหรอ?
[อ่า ข้าคิดว่าเด็กคงจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้ ข้าต้องการเรื่องราวมา
หล่อเลี้ยงเธอ เจ้าคือบิดาของเธอและควรจะรับบทเป็นพ่อ…]
– เข้าใจแล้ว เดี๋ยวจัดการให้
[เจ้าบ้า ข้าชอบเจ้าเพราะเจ้าเข้าใจอะไรได้เร็วแบบนี้แหละ งั้น
ข้าไปล่ะ]
มันเกือบจะถึงเวลาของชินยูซองในรอบที่ 41 ตื่นขึ้นมาแล้ว
ผมมองย้อนกลับไปและเห็นสมาชิกปาร์ตี้ก าลังรวบรวมบท
พิสูจน์แห่งปีศาจจากร่างกายของปีศาจ
“ทุกคนมีบทพิสูจน์ครบรึยัง?”
ชินยูซองยกมือของเธอขึ้น “หนูยังขาดอยู่… กิลยังก็ด้วย…”

“…อ่า ฉันช่วยเอง” เธอดูหมือนจะร าคาญ แต่ก็น่าแปลก ฮันซู
ยองได้ดูแลชินยูซองเป็นอย่างดี
ลีฮุนซึงก าลังแบกลีกิลยังไว้บนหลังและพูดกับผม “ท-ทกจา”
“ฮะ”
“ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?”
“…ว่ามาสิ?”
ลีฮุนซึงหนีรอดมาจากฝันร้ายของฮันซูยองได้อย่างฉิวเฉียดและ
ยังคงดูจะไม่เชื่อว่าผมรอดมาได้ บางครั้งเขาก็คว้ามาที่หัวและ
แขนของผม ลีฮุนซึงแตะหัวของผมและพูดออกมา
“ในอดีต ฉันท ากระสุนเปล่าหายไปในกองทัพ”
“…นั่นต้องเป็นปัญหาใหญ่แน่ นายหามันเจอไหม?”
“เจอ”

“นายต้องมีปัญหาอะไรแน่ ท าไมนายถึงพูดแบบนี้ออกมา…?”
“มันหาเจอหลังจากนั้นหนึ่งเดือน” แม้ว่าผมจะสับสน แต่ลีฮุ
นซึงก็ยังดูจริงจัง “นับจากนั้นมา ฉันก็เก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อ
ตลอด”
“…นั่นไม่ใช่การละเมิดกฎการทหารเหรอ?”
“ใช่”
ผมประหลาดใจที่เขาพยักหน้าออกมา ผมพยักหน้าอย่างจริงจัง
“ฉันเข้าใจแต่ท าไมจู่ๆ…”
“ไม่มีอะไร จู่ๆ ฉันก็นึกถึงอดีตขึ้นมาน่ะ”
ผมมองเขาและไม่รู้ว่าท าไมเขาถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมา
แน่นอนว่าเขาคงไม่ได้หมายความว่าเขาจะตัดหัวผมและเก็บไว้
ในกระเป๋าหรอกนะ… ไม่ว่ายังไง มันก็หมายความว่าเขาดีใจที่
ผมยังมีชีวิตอยู่

ในไม่ช้า พวกเราก็มาถึงแท่นบูชาที่จะน าไปสู่ชั้นสอง พวกเรามี
บทพิสูจน์แห่งปีศาจเพียงพอและสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือการวาง
ไว้บนแท่นบูชาแล้วรอ ในเวลานั้นเอง ฮันซูยองก็ถาม “ตาลุง
นั่นจะมากับพวกเราด้วยเหรอ?”
ผมหันกลับไปและเห็นเธอก าลังชี้ไปยังพิงค์คิดส์ คิมยงพัล
ผมพยักหน้าและสั่ง “คิมยงพัล น าทาง”
“ฮะ?”
คิมยงพัลประหลาดใจในขณะที่สายตาของฮันซูยองหรี่ลง
“จะให้ตาลุงนี่ท าอะไร?”
“เธอลืมไปแล้วเหรอ? ประตูสุดท้ายสู่ชั้นสอง…”
เหล่าผู้ที่รวบรวมบทพิสูจน์แห่งปีศาจบนชั้นแรกได้จะสามารถ
ไปยังชั้นต่อไปได้ ถ้าพวกเขาล่า ‘ปีศาจ’ ที่ถูกอัญเชิญออกมา

หลังจากวางบทพิสูจน์ลงไปยังแท่นบูชาได้ อย่างไรก็ตาม
ปีศาจที่ถูกอัญเชิญออกมาจากชั้นสองจะขึ้นอยู่กับระดับของคน
ที่อ่อนแอที่สุดในปาร์ตี้
ฮันซูยองพยักหน้าราวกับว่าเธอเข้าใจ “อ่าฮะ นั่นเป็นเหตุผล
ว่าท าไมนายถึงให้คนที่อ่อนแอที่สุดเป็นผู้น า?”
“แน่นอน”
“…คิมทกจา นายมันน่าไม่อายที่สุด”
“มันไม่ได้ไร้ยางอาย แต่เป็นกลยุทธ์”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ประหลาดใจในความไร้
ยางอายของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ ต้องการให้คุณแสดง
ศักดิ์ศรีของกลุ่มดาวออกมา!]

…ศักดิ์ศรีของกลุ่มดาวอะไรกัน? ผมไม่ได้จะผ่านสถานการณ์
อย่างยากล าบากไปเพราะศักดิ์ศรีซะหน่อย ผมเป็นกลุ่มดาว แต่
บางครั้งผมก็ต้องเล่นให้เป็น
ฮันซูยองพูดออกมา “งั้นทางผ่านนี้ก็จะเป็นทางที่ง่ายที่สุด”
“ตราบใดที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ”
“แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?”
“บางครั้งปีศาจจะถูกอัญเชิญออกมาโดยไม่ค านึงถึงระดับของ
พวกเรา”
ผมวางบทพิสูจน์แห่งปีศาจไว้บนแท่นบูชาในขณะที่ผมกล่าว
[วางบทพิสูจน์ลงไปแล้ว]
[ปีศาจที่เหมาะสมในการทดสอบคุณจะถูกอัญเชิญออกมา!]
มันมีแสงเจิดจ้าออกมาจากแท่นบูชาและปีศาจก็เริ่มถูกอัญเชิญ

สปอตไลท์หลากสีส่องประกาย ถ้าการคาดเดาของผมถูก คนที่
อยู่ในระดับของคิมยงพัลคงจะออกมา บางทีมันอาจจะเป็นบา
รอนปีศาจวิลเลอร์ ปีศาจชั้นสูงที่อ่อนแอที่สุดบนชั้นสอง ผมคง
จะสามารถจัดการกับมันได้โดยไม่ต้องใช้พลังของกลุ่มดาว…
[ปีศาจที่ต้องการคุณอยู่บนชั้นสอง!]
…เอ๋?
[ปีศาจที่ไม่เกี่ยวข้องกับระดับของคุณจะถูกอัญเชิญ!]
ฮันซูยองตัวแข็งที่อในขณะที่เธอได้ยินข้อความ “เชี่ย… อะไร
เนี่ย? นี่คือสิ่งที่นายพูดถึงเหรอ?”
[เอิร์ลปีศาจเท็นทาคอยปรากฏตัว!]
…เอิร์ล?

เขาอันตระหง่านงอกออกมาเหนือไหล่ ปีศาจที่ปรากฏกายขึ้น
ในสปอตไลท์หลากสีคือตัวตนอันทรงพลังที่วิลเลอร์ไม่อาจ
เทียบเคียงได้
มันยิ้มอย่างโหดเหี้ยมในขณะที่มันพูดออกมา “…เข้าใจแล้ว
เจ้าคือยูจงฮยอคงั้นเหรอ?”