มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 156 – สุสานแห่งสถานการณ์ (1)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 156 – สุสานแห่งสถานการณ์ (1)
พลังงานของสายฟ้าสีขาวท าให้หัวใจของผมเต้นแรง และ
ร่างกายของผมก็เปลี่ยนเป็นเครื่องยนต์
[สกิลเฉพาะตัว ‘ปล่อยกระแสไฟฟ้า’ LV.11 (+1) ถูกเปิดใช้
งาน]
เนื่องจากสถานะที่เพิ่มขึ้นของผม สกิลจึงมีเลเวล 11
สิ่งส าคัญคือสกิลทั้งหมดจะถูกจ ากัดไว้ที่เลเวล 10 หลังจากนั้น
คนผู้นั้นก็จะต้องเรียนสกิลที่ดีกว่าหรือใช้ ‘ความเข้าใจ’
เหมือนกับผู้หวนคืน แต่สกิลนี้กลับมีเลเวล 11
ในตอนนี้การปล่อยกระแสไฟฟ้าของผมมีขีดจ ากัดเกินกว่า
ระบบ มันเลยไม่ยากเท่ากับการใช้ตามปกติ
ผู้หวนคืนเคียร์อีออสมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับกลุ่มดาว
ระดับเรื่องเล่าอันทรงพลัง เขาเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งซึ่งไม่อาจ
ประเมินความลึกล้ าได้ ในตอนนี้ที่ผมได้เข้าใกล้ชายขอบความ
แข็งแกร่งของเขาแล้ว ถ้าเคียร์อีออสมาถึงขอบเขตที่ไม่
สามารถไปถึงได้ ผมก็ได้ร่องรอยแล้วว่าเขาไปถึงที่ไหน
เท็นทาคอยหวาดกลัวเกินบรรยาย “กลุ่มดาวที่มีความสามารถ
ของผู้หวนคืน? เจ้าเป็นใครกัน?”
ผมอยากจะบอกชื่อของผม แต่แล้วผมก็เกิดความไม่พอใจ
ขึ้นมา”…อะไรนะ? ฉันคือยูจงฮยอคไง”
ร่างของเท็นทาคอยถูกฉีกออกเป็นสองส่วนด้วยพลังของการ
ปล่อยกระแสไฟฟ้าและดาบแห่งศรัทธา
กระแสไฟฟ้ารอบๆ ดาบได้ระเบิดแขนขาของมันก่อนที่ศีรษะ
ของมันจะกลิ้งลงมาบนพื้น มันไม่ทันได้กรีดร้องออกมาด้วยซ้ า
พลังเวทมนตร์เลเวล 90 ของผมหมดลงในทันที่ และความ
เหนื่อยล้าก็ประดังประเดออกมา ถึงกระนั้น ระดับของผมก็
ชัดเจน
“อึก… ยูจงฮยอค…” บัดซบ ผมกลัวแทบตาย หัวที่หล่นลงมา
ก าลังพูดอยู่”อวตาร… เจ้ารู้ไหม… มันหมายถึงอะไร… การ
กลายเป็นกลุ่มดาว?”
จู่ๆ มันพล่ามอะไรออกมา?
“เจ้าจะเสียใจ… ที่บอกชื่อของเจ้า… ให้แก่ข้า”
“อะไร?”
[เอิร์ลปีศาจใช้ ‘เสียงกรีดร้องแห่งความตาย’]
[เอิร์ลปีศาจเท็นทาคอยเผยแพร่ชื่อ ‘ยูจงฮยอค’ ผ่านปราสาท
ทมิฬ]
[แรงค์เกอร์ปราสาททมิฬจะจดจ าชื่อ ‘ยูจงฮยอค’]
…ผมคาดไม่ถึง
[แรงค์เกอร์ปราสาททมิฬก าลังแยกเขี้ยวใส่อวตาร ‘ยูจงฮ
ยอค’]
ผมรู้สึกเสียใจเล็กน้อย ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็ควรที่จะต้องเจอปัญหาบ้าง
[คุณได้ล่า ‘เอิร์ลปีศาจเท็นทาคอย’!]
[ปีศาจระดับสามถูกสังหารเป็นครั้งที่ห้าและได้รับ 30,000
เหรียญ]
เส้นด้ายโปร่งแสงเริ่มปรากฏขึ้นรอบๆ ศพของเท็นทาคอย จาก
สถานการณ์ปราสาททมิฬเป็นต้นไป พวกเราสามารถฆ่าคนที่มี
เรื่องราวและชิงพวกมันมาได้ ผมยื่นมือออกมาและคว้าเส้นด้าย
ไว้
[ได้รับเรื่องราวระดับประวัติศาสตร์ ‘ผู้เข่นฆ่าแมลง’]
[ผู้เข่นฆ่าแมลง]
เรื่องราวนี้คงจะเพียงพอที่จะฟักตัวชินยูซอง
…ยังไงก็เถอะ ผมจะป้อนเรื่องราวของปีศาจให้เธอได้เหรอ?
จิตใจของเธอจะแย่ลงไหมถ้าผมป้อนมันให้กับเธอ?
[คุณผ่านสถานการณ์ล่ารางวัลแล้ว!]
[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ รู้สึกซาบซึ้งในตัวคุณมาก]
[คุณสามารถรับการคุ้มครองจากกลุ่มดาวแห่งซิลลาได้]
การคุ้มครองจากกลุ่มดาวแห่งซิลลา พวกเขาอาจจะดูไม่ส าคัญ
อะไร แต่พวกเขาเองก็เป็น ‘กลุ่มดาว’ ถ้าผมสร้าง
ความสัมพันธ์กับพวกเขาไว้ มันก็ต้องมีสักวันที่พวกเขา
สามารถช่วยผมได้แน่ เหมือนดั่งสถานการณ์บัลลังก์หนึ่งเดียว
[คุณได้รับเรื่องราวระดับประวัติศาสตร์ ‘กองก าลังพันธมิตร
ซิลลา’]
…กองก าลังพันธมิตรซิลลา?
[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ หัวเราะชอบใจ]
อืม เธอบอกว่าเธอจะมอบเรื่องราวระดับประวัติศาสตร์ให้กับ
ผม แต่ก็ใช่ว่ามันจะเป็นของดี ไม่เป็นไร ผมสามารถป้อนมัน
ให้กับชินยูซองได้
สมาชิกปาร์ตี้ของผมได้สติกลับมาและเดินเข้ามาหาผม
“เชี่ย คิมทกจาบ้าไปแล้ว…”
“ทกจา นายแข็งแกร่งขนาดไหนเนี่ย?”
ผมยิ้มให้พวกเขา ลีฮุนซึงมองลงไปที่ไหล่ของเขาซึ่งถูกเท็นทา
คอยกัด”…มีศัตรูแบบเขาอยู่มากมายบนชั้นสองเหรอ?”
“ก็มีบ้าง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด อันดับของตัวเมื่อกี้น่าจะ…”
ในที่สุดข้อความก็โผล่ขึ้นมาในอากาศ…
[ได้รับ 50,000 เหรียญเป็นรางวัลของสถานการณ์หลัก!]
[เนื้อหาของสถานการณ์หลักได้รับการอัพเดต!]
[คุณเอาชนะต าแหน่งในปราสาททมิฬแล้ว]
[คุณได้ล่าปีศาจอันดับที่สิบบนการจัดอันดับปราสาททมิฬ เท็น
ทาคอย]
[การจัดอันดับจะเป็นสัดส่วนไปตามการมีส่วนร่วมในการล่า]
“…อันดับที่สิบ อย่างน้อยก็มีเก้าคนที่แข็งแกร่งกว่ามัน และยัง
มีที่พอๆ กันอีกเยอะเลย”
“อ่า…” สีหน้าของลีฮุนซึงดูซับซ้อน เขารู้สึกโล่งใจที่เอิร์ล
ปีศาจอยู่ในสิบอันดับแรก แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็หมด
ก าลังใจ “ทกจาแข็งแกร่งพอที่จะสู้กับมันแล้ว”
“ฮุนซึงต้องท าได้แน่ถ้านายท าตามเรื่องราวของตัวเอง ฉันเองก็
ไม่สามารถรับประกันได้ว่าฉันจะล่าปีศาจระดับสูงกว่าเขาได้”
ในสถานะปัจจุบันของผม ผมสามารถจัดการกับปีศาจ
ระดับเอิร์ลได้โดยไม่ต้องเปิดเรื่องราว มันคงไม่ง่ายนักถ้าผู้เข่น
ฆ่าแมลงไม่ใช้เรื่องราวของเขา
ความภาคภูมิใจของฮันซูยองก็ดูจะเจ็บปวดไปด้วย “เชอะ
แสร้งท าเป็นสุภาพ ไม่ใช่ว่านายก าลังหลอกคนอื่นอยู่เหรอ?”
“เธอก็อาจจะท ามันได้ถ้าเธอต่อสู้ด้วยพลังทั้งหมด มังกรอเวจี
เปลวเพลิงทมิฬไม่ได้มอบเรื่องราวให้กับเธอเหรอ?”
“ฉันยังท าไม่ส าเร็จ เพราะเนื้อเรื่องของราวมันบ้า ท าไมนายไม่
เตือนฉันตอนฉันบอกว่าฉันจะเลือกเขา? นายจะแกล้งฉัน
เหรอ?”
‘เรื่องราวของมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ…’
ผมจ าไม่ค่อยได้ แต่เมื่อพิจารณาถึงข้อเท็จจริงที่ว่าอวตารเดิม
นั้นคือคิมนัมอุน ปฏิกิริยาของฮันซูยองก็เข้าใจได้ มันคงจะเป็น
เรื่องราวอันไร้ยางอายที่จะท าลายดวงวิญญาณเพียงเพื่อสืบ
ทอดมัน
[อันดับปราสาททมิฬที่เป็นไปตามสัดส่วนการล่าจะถูก
ประกาศ!]
ในที่สุดการจัดอันดับก็ถูกก าหนด หมายเลขอันดับถูกส่งไปยัง
หน้าต่างสถานะตรงหน้าพวกเราทุกคน
[อันดับของอวตารคิมทกจาในปราสาททมิฬคือ 11]
อันดับที่ 11 ไม่เลวเลย สมาชิกปาร์ตี้ที่เหลือท าสีหน้าแย่ๆ ราว
กับว่าพวกเขาก าลังรับผลสอบ
ฮันซูยองรีบวิ่งมาที่ด้านข้างของผมและเหลือบมองอันดับของ
ผม
“เฮ้ นายอันดับสูงจัง…” สีหน้าของฮันซูยองแข็งที่อเมื่อเธอเห็น
ตัวเลข ’11’
มันมีความแตกต่างกันมาก ฮันซูยองและคนอื่นๆ น่าจะได้
อันดับหลายร้อย เธอสงสัย “ฉันจะได้ที่ 11 รึเปล่าถ้าฉันฆ่า
นายตอนนี้?”
“เธอคิดว่าเธอจะชนะเหรอ?”
“ไม่รู้สิ ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังดีกว่าตาลุงนั่น”
ฮันซูยองชี้ไปยังคิมยงพัล
[อันดับของอวตารคิมยงพัลในปราสาททมิฬคือ 101,123]
คิมยงพัลอันดับที่ 102,123 นอนหลับไปโดยไม่สนโลก
ลีจีฮเยและลีกิลยังที่ยังไม่ได้สติตั้งแต่แรกก็อยู่ในอันดับที่
98,761 และ 87,541 ตามล าดับ นี่มันแปลก ท าไมอันดับของ
ตาลุงนั่นถึงต่ ากว่าคนที่ไม่ได้สติไปตั้งแต่แรก
“แล้วลีฮุนซึงล่ะ?”
“636”
เสียงของลีฮุนซึงนั้นดูมืดมน ผมลังเลที่จะพูดปลอบ แต่ลีฮุนซึง
ก็พูดขึ้นมาก่อน “…ไม่เป็นไรหรอก ฉันได้รับรายงานเช่นนี้
มากมายในช่วงวัยเรียนแล้ว ฉันจะได้มีแรงจูงใจขึ้นมาหน่อย”
ดูเหมือนว่าผมไม่จ าเป็นต้องกังวล ลีฮุนซึงเป็นคนประเภทที่จะ
ทุ่มเทมากยิ่งขึ้นถ้าเขามีเป้าหมาย
ชินยูซองที่ก าลังยืนอยู่ข้างๆ ผมตัวสั่นเมื่อผมมองไปที่เธอ”อ-
อย่ามองนะ!”
เธอเหมือนกับเด็กประถมที่ซ่อนผลสอบจากพ่อแม่ ผมกังวลกับ
เด็กคนนี้เล็กน้อย
“ไม่ส าคัญหรอกว่าตอนนี้เธออยู่อันดับที่เท่าไหร่ มันมีโอกาส
มากมายที่จะเพิ่มขึ้นหลังจากไปที่ชั้นสอง มันขึ้นอยู่กับว่ายูซอง
จะพยายามมากแค่ไหน”
…บ้าเอ้ย ผมไม่ควรพูดอะไรที่อ่อนแอแบบนี้ออกไปเลย มัน
ไม่ใช่ทุกอย่างที่จะได้ผลถ้าพยายามอย่างหนัก
ถึงกระนั้นชินยูซองก็ดูเหมือนจะยอมรับค าแนะน าของผมอย่าง
จริงใจ”…หนูจะแข็งแกร่งได้เหมือนคุณลุงไหม?”
“แน่นอน เธอจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าฉันอีก”
ผมพูดอย่างจริงจัง อันที่จริง ชินยูซองนั้นมีศักยภาพมากกว่า
ใคร
[อักขระของคุณก าลังจะเบ่งบาน]
[ก าลังฉายเรื่องราวของอักขระของคุณ]
ชินยูซองคงจะเติบโตอย่างก้าวกระโดดเมื่อเธอได้รับอักขระ ไม่
สิ แม้จะปราศจากอักขระ ชินยูซองก็จ าเป็นอย่างยิ่งส าหรับ
ปราสาททมิฬชั้นที่สอง มันเป็นเวลาที่เด็กๆ จะเบ่งบานขึ้นมา
ได้
“อย่างไรก็ตาม ฉันก็ไม่รู้ว่าท าไมจู่ๆ ถึงได้อันดับนี้มา ถ้ามัน
เป็นการแข่งขัน… บางทีคนที่ไปถึงจุดสูงสุดอาจจะได้รับเหรียญ
รางวัล”
มันเป็นลีฮุนซึงที่พูดออกมา ค าพูดของเขาไม่ผิด ผมมั่นใจว่านี่
เป็นวัตถุประสงค์ มันมีเหตุผลพื้นฐานยิ่งกว่านั้นส าหรับการจัด
อันดับปราสาททมิฬ
ในเวลาที่ก าลังพูดออกมา
[ราชาปีศาจ ‘แอสโมเดียส’ ก าลังสนใจในการคงอยู่ของคุณ]
[ราชาปีศาจ ‘แอสทารอธ’ ก าลังเฝ้าดูคุณ]
[ราชาปีศาจ ‘โอโรบัส’ ก าลังหิวเรื่องราวของคุณ]
มันไม่ใช่แค่ผม สมาชิกปาร์ตี้คนอื่นเองก็ได้รับข้อความเช่นกัน
มันเป็นข้อความที่รบกวนมากกว่าข้อความที่ถูกส่งมาโดยกลุ่ม
ดาว ข้อความเพียงอย่างเดียวก็ท าให้ทุกๆ คนตัวสั่นแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฮันซูยองนั้นตกใจมากเนื่องจากเธอเคย
ได้รับค าสาปของราชาปีศาจมาก่อน
ราชาปีศาจ ในหมู่พวกมัน มันมีหลายคนที่มี ‘สถานะ’
เทียบเคียงได้กับกลุ่มดาว ในช่วงท้ายของสถานการณ์นี้ พวก
เราจะต้องต่อสู้กับราชาปีศาจ
***
“อ๊ากกก!”
ดาบโค้งในลักษณะที่สวยงามและตัดหัวของปีศาจ
‘…มันไม่มีเรื่องราว’
ยูจงฮยอคได้ขึ้นมายังชั้นที่สองและลุยเต็มที่เพื่อเพิ่มระดับของ
เขา เช่นเคย แผนการต่างๆ ส าหรับอนาคตอัดแน่นอยู่ในหัว
ของเขาเหมือนกับการฝึกซ้อม
‘เพื่อไปยังชั้นสาม ฉันต้องหาราชาสวรรค์ทั้งสี่’
‘ระดับสูงน่าจะอยู่ในส่วนเดียวกัน’
‘หนึ่งในสิบอสูรก็อยู่ในชั้นที่สอง มันคงจะดีกว่าที่จะไม่เจอกับ
เขา’
‘ถ้าฉันเก็บเรื่องราวไปแบบนี้เรื่อยๆ บางทีในสี่วัน…’
จากนั้นก็มีข้อความปรากฏขึ้นในอากาศ
[มีคนเผยแพร่ชื่อของคุณด้วย ‘เสียงกรีดร้องแห่งความตาย’]
[แรงค์เกอร์ปราสาททมิฬจะจดจ าคุณ]
[แรงเกอร์ปราสาททมิฬก าลังเฝ้ามองคุณ]
[แรงเกอร์ปราสาททมิฬเล็งมาที่เรื่องราวของคุณ]
ยูจงฮยอคขมวดคิ้วให้กับข้อความ
‘จู่ๆ ชื่อของฉันถูกพูดถึง?’
มันแปลกๆ
‘เสียงกรีดร้องแห่งความตายเป็นค าสาปปีศาจ ฉันยังไม่ได้ฆ่า
ใครที่ใช้ความสามารถนั้นเลย’
แก้มของยูมิยะพองออกจากข้างๆ เขา และเธอก็ถาม “มีอะไร
เหอรพี่?”
“เปล่า” ยูจงฮยอคลังเลไปชั่วขณะก่อนที่จะเสริม”…ดู
เหมือนว่าชายคนนั้นจะท าอะไรที่น่าร าคาญอีกแล้ว”
“ผู้ชายคนนั้นเหรอ?”
“คนนั้นแหละ”
ยูมิยะเฝ้ามองพี่ของเธอที่พูดด้วยน้ าเสียงเย็นชา มีความ
แตกต่างจากเสียงปกติของเขา มันเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ
น้อยๆ แต่ยูมิยะก็สามารถรับรู้ได้ มันเป็นเพราะยูจงฮยอคคือ
พี่ชายของเธอ
“พี่หมายถึงลุงน่าเกลียดใช่ไหม?”
“…”
“พี่ดูมีความสุขเมื่อพูดถึงเขา”
ยูจงฮยอคดูอายๆ เมื่อเขาเห็นน้องสาวก าลังยิ้ม และเขาก็ตอบ
กลับไป”เธอเข้าใจผิด”
“งั้นเหรอ?”
ยูมิยะหัวเราะใส่ยูจงฮยอค ยูจงฮยอคท าหน้าบึ้งและอยากจะ
พูดอะไรกับเธอ
ในอึดใจต่อมา ออร่าสีเลือดก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของยูจงฮ
ยอค ยูมิยะคิดว่าเขาโกรธจริงๆ แต่ยูจงฮยอคก็พูดออกมาก่อน
“หยุดแอบฟังและออกมาได้แล้ว มิฉะนั้นฉันจะฆ่าเธอ”
ส่วนหนึ่งของอากาศดูเหมือนจะแข็งขึ้นและมีตุ๊กตาตัวหนึ่ง
ออกมาจากรอยแยกในอากาศ มันเป็นผู้หญิงสวมเสื้อคลุม
“ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
“เธอเป็นใคร?”
“ฉันเอง ยูจงฮยอค”
เสื้อคลุมถูกปลดออกและเผยให้เห็นร่างๆ หนึ่ง ยูจงฮยอครู้จัก
ใบหน้านี้ ไม่นานมานี้ เขาได้ช่วยเธอไว้
“…ยูซานอา?”
มันคือยูซานอา อวตารแห่งเนบิวลาโอลิมปัส
(จบตอน)