มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 182 – ราชาปีศาจที่ 73 (2)

ยูจงฮยอคประกาศออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว
จากนั้นจางฮีวอนก็ตะโกนออกมาในทันที่ “ท าไมนายถึง
ตัดสินใจอะไรตามอ าเภอใจแบบนั้น
“…ทกจา นายเห็นด้วยงั้นเหรอ?”
“ไม่”
จางฮีวอนดูร่าเริงมาก
ผมกล่าวออกมา “ถึงกระนั้น มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะรอด
ชีวิตถ้าเธอท าตามยูจงฮยอคพูด”
“ทกจา นายอยู่ฝ่ายไหนกันแน่?”

“เรื่องนั้น…” ผมเหลือบมองยูจงฮยอคในระยะไกล ยักไหล่ และ
ยิ้มออกมา “ก่อนอื่นเลย ฉันดีใจนะที่ได้เจอทุกคน นี่คือการคืน
ชีพครั้งที่สาม”
ผู้คนที่อึ้งไปกับค าพูดของยูจงฮยอคยิ้มออกมาอย่างกระอัก
กระอ่วน ชินยูซองและลีกิลยังเข้ามาเกาะขาของผมในขณะที่
ลีฮุนซึงพยักหน้าด้วยสีหน้าเศร้าๆ เล็กน้อย
“ขอแสดงความยินดีกับการฟื้นคืนชีพของนาย มันหลายครั้ง
แล้ว แต่ฉันก็เริ่มชินกับมันแล้ว”
“มันคงจะเศร้าแน่ๆ ถ้านายชินกับมัน ก่อนอื่นเลย มาประชุม
กันก่อนเถอะ”
นี่เป็นค าที่ยูจงจงฮยอคพูดออกมาฝ่ายเดียว:
– มันมีอยู่สองทีม ทีมของฉันและทีมของคิมทกจา คนสี่คนจะ
ถูกจัดให้กับแต่ละทีม

– ทีมของฉันจะประกอบไปด้วยลีฮุนซึง กงพิลดู ลีจีฮเย และ
ลีซอลฮวา
– ทีมของคิมทกจาจะประกอบไปด้วยจางฮีวอน ชินยูซอง ลีกิล
ยัง และยูซานอา
ในท้ายที่สุด องค์ประกอบต่างๆ ก็คล้ายคลึงกับปาร์ตี้หลักมา
จนถึงตอนนี้ มันหมายความว่าสหายของผมจะได้เข้าร่วม
สถานการณ์เพื่อท้าทายสถานการณ์ที่สิบ บางทีเขาอาจจะก าลัง
เกรงใจผมหรือมันอาจจะสบายใจกว่าส าหรับเขาก็ได้ ซึ่งอัน
หลังน่าจะมีแนวโน้มกว่าเมื่อคิดถึงนิสัยของยูจงฮยอค
ทุกๆ คนที่เกี่ยวข้องไม่มีบ่นอะไรมากเกี่ยวกับการจัดทีม แต่ลีฮุ
นซึงก็หน้าบึ้งเล็กน้อย “ฉันอยากอยู่ทีมของทกจา…”
“ทีมไม่ส าคัญหรอกเพราะพวกเราทุกคนจะไปด้วยกัน”
“…อืม”

ผมตบไหล่ของลีฮุนซึงและหันไปหาสมาชิกปาร์ตี้ที่เหลือ คน
แรกที่สบตาผมคือยูซานอา มันมีหลายๆ สิ่งที่เกิดขึ้นจนท าให้
มันรู้สึกแปลกๆ ที่ได้สบตากับเธอ
หลังจากนั้นสักพัก จางฮีวอนก็แหย่ผม “อะไรอีก? นายอยากให้
เธอสวมชุดกี่เพ้ากับถุงน่องอีกเหรอ?”
“…เธอยังคิดถึงเรื่องนั้นอีกเหรอ?”
“มันน่าตกใจมาก พวกเราตั้งชื่อมันว่า ‘อุบัติการณ์ถุงน่องคิ
มทกจา’ ยังไงก็เถอะ ฉันคงไม่ยอมใส่แม้ว่าฉันจะตายก็ตาม”
“ฉันก็ไม่ได้อยากให้เธอใส่ซะหน่อย”
จากนั้นลีจีฮเยก็ยกมือขึ้น “ฉันใส่นะถ้ามันเป็นของดี อย่างไอ
เท็มระดับ SSS!”
“หยุดเล่นได้แล้ว”

“ฉันก็ใส่ได้ถ้ามันเป็นของดี”
“ฮุนซึง ท าไม…”
“ทหารไม่สนใจเกี่ยวกับอุปกรณ์”
ผมอยากจะบอกว่าเขาก าลังใช้จิตวิญญาณของทหารไปในทาง
ที่ผิด แต่ผมก็ได้ยินเสียงข้อความจากอูรีเอลซะก่อน
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ บอกว่ากลุ่มดาวที่ท า
ถุงน่องนั้นเป็นผู้ชาย]
ล้อกันเล่นรึเปล่า? บัดซบ นอกจากนี้ยังเป็นกลุ่มดาว?
[กลุ่มดาว ‘ราชินีแห่งวสันต์มืดมิด’ ยิ้มและบอกว่าเธอจะเชิญ
เขามาอีก]
เมื่อมาคิดดูแล้ว สถานการณ์นี้ก็เกิดขึ้นเพราะเพอร์เซโฟนี ผม
อยากจะฉะเธอซะหน่อยถ้าผมได้กลับไปยังยมโลกอีก

“ณ จุดๆ นี้… อันดับของทุกคนคือเท่าไร? ทุกๆ คนจะต้องอยู่
ในสิบอันดับแรกเพื่อไปยังสถานการณ์ต่อไป?”
สมาชิกปาร์ตี้ตอบกลับ คนแรกคือจางฮีวอน “ฉันอันดับที่สี่ ฉัน
ได้อันดับมาจากคุณยายลีบ๊กซุน”
“พี่ ชินยูซองกับผมอันดับที่แปดและเก้า อ่า ผมสูงกว่าชินยู
ซอง!”
“ฉันอันดับที่ห้า กงพิลดูก าลังไปเพิ่มอันดับของเขา นอกจากนี้
ยังมีฮันซูยองด้วย”
ผมลืมเรื่องฮันซูยองไปเลย ยูซานอาถามผมราวกับว่าเธออ่าน
ความคิดของผมได้”ฮันซูยองไม่อยู่ในรายชื่อ นายจะทิ้งเธอไว้
ที่นี่เหรอ?”
“ไม่ ฉันจะพาเธอไปด้วย ฮันซูยองค่อนข้างมีประโยชน์เลย”

“…ฉันเข้าใจ” ยูซานอายิ้มอ่อนๆ เมื่อเธอได้ยินเกี่ยวกับฮันซู
ยอง
สมาชิกปาร์ตี้คนอื่นยังไม่รู้ว่าเธอคืออัครสาวกที่หนึ่ง ยูซานอา
ไม่ได้ชอบโกหก ดังนั้นเธอจึงอารมณ์ไม่ดีทุกครั้งที่ฮันซูยองถูก
พูดถึง ผมไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะมีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ออกไป
จางฮีวอนที่ก าลังฟังอยู่ด้านข้างพูดออกมา “มันมี 10 คนที่ขึ้น
ไปได้ นายจะพาฮันซูยองไปยังไง?”
“โดยหลักการแล้วมีเพียง 10 คนเท่านั้นที่ไปได้ อย่างไรก็ตาม
มันก็มีชิ้นส่วนลับอยู่ ในบรรดาไอเท็มที่มีอยู่ในปราสาททมิฬ
มันมีชิ้นหนึ่งที่ชื่อว่า ‘การ์ดหกคน’ สิ่งนี้จะท าให้สมาชิกที่ไม่ได้
อยู่ในทีมสามารถเข้าร่วมในสถานการณ์ต่อไปได้”

“…มันคือชิ้นส่วนลับ มันมีอะไรอีกไหมที่นายอยากจะบอกพวก
เรา? ฉันคิดว่าพวกเราจ าเป็นต้องรู้เกี่ยวกับสถานการณ์ต่อไป
นายกับยูจงฮยอคชอบกระซิบอะไรกันอยู่เรื่อย”
“กระซิบกัน? สีหน้าอึดอัดแบบนั้นน่ะนะ?”
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ น้ ามูกไหล]
จางฮีวอนยิ้มให้ผม “งั้นก็บอกมา ทกจา แสดงให้ฉันเห็นว่า
นายต่างจากยูจงฮยอค”
ผมมองไปรอบๆ และเห็นสมาชิกปาร์ตี้ก าลังมองมาที่ผมราวกับ
พวกเขาเป็นหลานๆ ที่รอฟังนิทานจากคุณยาย
“ทุกคนเคยได้ยินเรื่องราชาปีศาจไหม?”
ราชาปีศาจ สมาชิกปาร์ตี้มองหน้ากันกับค าพูดที่ไม่คาดคิด
“อะไรนะ… ราชาแห่งปีศาจ? มันมีของแบบนั้นอยู่เหรอ?”

“ผมรู้! มันมีอยู่ในอนิเมะตลอด!”
ผมพยักหน้าตามค าพูดของลีกิลยัง “มันก็คล้ายๆ กัน”
มันแตกต่างกันเล็กน้อยในหนทางเอาชีวิตรอด แต่นั่นก็คือ
ประเด็นที่จะอธิบาย
“สถานการณ์ที่สิบเป็นที่ๆ พวกเราต้องต่อสู้กับราชาปีศาจ”
ลีฮุนซึงพยักหน้า “โดเกบิ ผู้หวนคืน มอนสเตอร์… แน่นอน
ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ราชาปีศาจจะออกมาแล้ว”
ลีจีฮเยที่ก าลังฟังอยู่ถาม “ไม่ใช่ว่าราชาปีศาจแข็งแกร่งไป
เหรอ? มาร์ควิสปีศาจก็เก่งขนาดนั้นแล้ว… ราชาปีศาจจะเก่ง
ขนาดไหนกัน?”
ผมคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบว่า “ระดับกลุ่มดาว”

มันมีการพูดถึงราชาปีศาจอยู่ในหนทางเอาชีวิตรอด พวกเขา
คือกลุ่มดาวที่ไม่ได้นั่งบนบัลลังก์ อันที่จริง ราชาปีศาจก็คือกลุ่ม
ดาวที่ยึดติดกับโลก
ลีจีฮเยหน้าซีด “งั้นพวกเราจะฆ่ามันยังไง? หรือลุงกับมาสเตอร์
จะฆ่ามัน?”
“ไม่ คราวนี้พวกเราจะฆ่ามันด้วยกันทั้งหมด”
“…พวกเราท าได้เหรอ?”
“พวกเราท าได้ถ้าร่วมมือกัน มันเป็นแค่โชคเท่านั้นที่ยูจงฮยอค
กับฉันสามารถเอาชนะเทพเจ้าภายนอกได้ สิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้น
อีกเป็นครั้งที่สอง”
“แต่…”
“ไม่ต้องห่วง มันเป็นความจริงที่ว่าราชาปีศาจนั้นแข็งแกร่ง
พอๆ กับกลุ่มดาว”

“แล้ว?”
ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ผมไม่ต้องการบอกข้อมูลมากเกินไปในคราว
เดียว ข้อมูลไม่ได้เกี่ยวข้องกับราชาปีศาจเท่านั้น แต่ยังรวมถึง
กลุ่มดาวของการถ่ายทอดสดดวงดาวด้วย
ผมคิดเกี่ยวกับมันก่อนที่จะตัดสินใจบอกพวกเขาผ่านการแชทก
ลุ่ม [ฉันจะเล่าให้ฟังเอง]
จากนั้นก็มีเสียงดังออกมาจากอากาศ ราวกับว่าเขารับรู้ได้ถึง
ความกังวลของผม
[นานแล้วนะทุกคน ข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าผิดหวังกันแค่ไหนเมื่อข้า
ไม่อยู่… ฮ่าฮ่า พวกเจ้าพร้อมส าหรับสถานการณ์ยัง?]
มันคือบีฮยอง
***

ในการถ่ายทอดสดดวงดาวดั้งเดิมนั้น มันมีแค่ 72 คนเท่านั้นที่
ได้รับการยอมรับว่าเป็นราชาปีศาจ พวกเขามีค าขยาย
เหมือนกับกลุ่มดาวและควบคุมอาณาจักรต่างๆ ในโลกปีศาจ
มันอาจจะไม่เท่ากับเนบิวลา แต่มันก็ยังมีคนที่เป็นผู้น าของกอง
ก าลัง
พวกเขาหัวเราะเยาะกลุ่มดาวที่ยึดติดกับเกียรติแห่งกลุ่มดาว
และยังคงอยู่ในดินแดนที่แม้แต่โดเกบิก็ทอดทิ้ง
นั่นคือสาเหตุ? กลุ่มดาวเกลียดราชาปีศาจพอๆ กับเทพเจ้า
ภายนอก และสถานการณ์ปราสาททมิฬนี้ก็สร้างขึ้นเพื่อ
พิจารณาถึงนิสัยของกลุ่มดาวเหล่านั้น
พวกเขาเฝ้าดูอวตารต่อสู้และสังหารราชาปีศาจ ในระยะสั้นๆ
มันเป็นสถานการณ์ที่ท าให้กลุ่มดาวสดชื่น
“อ๊ะ ได้โปรด! ฉันไม่ไป!”

หลังจากนั้นสามวัน ผมก็ได้พบกับฮันซูยองที่ซ่อนตัวอยู่รอบ
นอกของปราสาททมิฬ ผมคงจะไม่เจอเธอถ้าผมไม่ซื้อเชือก
สะกดและเครื่องค้นหาชีวิตจากกระเป๋าโดเกบิ
ฮันซูยองตะโกนออกมา “ฉันจะไม่สู้! ฉันจะรอที่นี่และออกไป
เมื่อนายเคลียร์สถานการณ์!”
“เธอต้องไป”
“ฉันไม่ต้องการต่อสู้กับราชาปีศาจ!”
“ราชาปีศาจที่ 73 ก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น ไม่ใช่ว่าเธอก็รู้อยู่แล้ว
เหรอ?”
อย่างที่ผมได้กล่าวไปแล้ว มีเพียง 72 คนเท่านั้นที่ได้รับการ
ยอมรับว่าเป็นราชาปีศาจในการถ่ายทอดสดดวงดาว อย่างไรก็
ตาม ชื่อของสถานการณ์นี้ก็คือราชาปีศาจที่ 73 กล่าวอีกนัย
หนึ่ง คนที่อยู่ชั้นบนนั้นยังไม่ใช่ราชาอย่างเป็นทางการ

“แต่มันก็ยังเป็นราชาปีศาจถึงจะไม่ได้แข็งแกร่งพอๆ กับกลุ่ม
ดาวระดับเรื่องเล่าก็เถอะ มันไม่คุ้มเอาซะเลย”
“ความยากอาจเปลี่ยนไป มันไม่ได้เปลี่ยนไปหลายครั้งแล้ว
เหรอ?”
“โดเกบิไม่สามารถเปลี่ยนความยากของสถานการณ์หลักได้
นั่นคือเขตอ านาจของการถ่ายทอดสดดวงดาว”
“เธอไม่คิดว่าโดเกบิอันตรายบ้างเหรอ? เธอลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
เมื่อสามวันก่อนไปแล้วเหรอ?” มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่ฮันซูยอง
จะคิดแบบนี้ เธอคือคนที่รู้การพัฒนาของนิยายต้นฉบับ “ถ้า
พวกเราด าเนินสถานการณ์ต่อไป กลุ่มทั้งหมดจะถูกลบออกไป
ในไม่ช้า เธอก็รู้หนิว่าเนบิวลาก าลังหมายหัวเธอ”
“…ฉันรู้ นั่นคือเหตุผลที่ฉันเตรียมตัวอยู่”

“เตรียมตัว? ไม่ เธอเตรียมตัวยังไง? เธอรู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ในสถานการณ์ต่อไป?”
พวกเรามาถึงแคมป์ และผมก็ชี้ไปยังสมาชิกปาร์ตี้โดยไม่พูด
อะไร พวกเขาก าลังฝึกขบวนทัพกันอยู่ พวกเขาคาดเดาถึงศัตรู
เสมือนจริงและฝึกประสานสกิลพร้อมกับการเปลี่ยนแปลง
รูปแบบ
“กิลยัง ยูซอง กลับมา! ยูซานอา ไปข้างหน้าและจัดการมัน!”
“เข้าใจแล้ว!”
การโจมตีที่ใจเย็นและสอดประสานกันไม่อาจเทียบได้กับใน
อดีต ความเสียหายของสมาชิกปาร์ตี้ซ้อนทับกัน และพวกเขาก็
โจมตีโดยอิงตามรัศมีการโจมตีของศัตรู ฮันซูยองพูดออกมาใน
ขณะที่เธอมองดูฉากนั้นใกล้ๆ
“นั่นมัน… การวิเคราะห์รูปแบบของราชาปีศาจใช่ไหม?”

ผมพยักหน้า “ใช่”
“เท่าไหร่?”
“เกือบทั้งหมด”
มันเป็นไปได้
ผมมีหนทางเอาชีวิตรอดและฐานข้อมูลที่ถูกรวบรวมไว้โดยยู
จงฮยอคที่ได้ต่อสู้กับราชาปีศาจที่ 79 นอกจากนี้ ยูจงฮยอคเพิ่ง
สู้กับราชาปีศาจที่ 73 ไปในรอบที่สอง ประสบการณ์เชิงปฏิบัติ
และความรู้เชิงทฤษฎีได้ผนึกพลังกัน ดังนั้นมันจึงเป็นไปได้ที่จะ
เคลียร์สถานการณ์ต่อไป
ฮันซูยองท าหน้าเศร้าและถอนหายใจออกมา “…นายนี่มันบ้า
ไปแล้วจริงๆ”
(จบตอน)