มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 185 – ราชาปีศาจที่ 73 (5)

– หยุด! หยุดนะไอ้ระย า!
ในเวลานี้ สถานการณ์หลักก าลังไหลผ่านแผงโฮโลแกรมที่
ส านักงานสาขากรุงโซล โดเกบิบางคนถอนหายใจออกมาใน
ขณะที่พวกมันเฝ้ามองไปยังพายุพลังเวทมนตร์บนหน้าจอ
โดเกบิรู้ได้โดยสัญชาตญาณ ฉากที่ฉายอยู่จนถึงตอนนี้คงจะ
เป็นเรื่องราวที่ดีที่สุดนับตั้งแต่สถานการณ์โซลโดมเริ่มขึ้น
บีฮยองเฝ้ามองสถานการณ์และเป็นหนึ่งในนั้น
– ยูจงฮยอค! ไอ้ ■■■ ระย า…! ได้โปรด!
– ทุกคนหยุดเขา! ขวางยูจงฮยอคไว้!

โดเกบิบางคนแสดงความไม่พอใจกับการคัดกรอง อย่างไรก็
ตาม บีฮยองนั้นแตกต่างออกไป แม้จะผสมกับการกรอง แต่
ตอนนี้บีฮยองก็สามารถเข้าใจค าพูดของพวกเขาได้ในระดับ
หนึ่ง
บางค าสามารถอ่านได้ แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้ถูกเขียนอย่าง
สมบูรณ์ก็ตาม ความเป็นไปได้นี้อาจจะเหมือนกันกับกลุ่มดาวที่
เฝ้าดูช่องนี้มาตลอด
มิฉะนั้น ข้อความเหล่านี้คงไม่ปรากฏออกมา
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ก าลังสิ้นหวังใน
สถานการณ์ที่น่าเศร้า]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังทึ้งผมของเขาเป็น
ก้อนๆ]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ดูกระวนกระวายใจ]

[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ ก าลังเฝ้าดูสถานการณ์อย่างเงียบๆ]
.
.
[กลุ่มดาวบางกลุ่มไม่พอใจความโหดร้ายของเนบิวลา!]
[กลุ่มดาวจ านวนมากอึ้งไปอย่างสมบูรณ์ในการพัฒนาที่คาด
เดาไม่ได้]
บีฮยองไม่อาจละสายตาจากหน้าจอได้
ยูจงฮยอคที่ต้องการจะเป็นราชาปีศาจ และคิมทกจาที่ต้องการ
หยุดเขา…
บีฮยองเห็นสิ่งนี้และนึกถึงวันที่เขาเป็นโดเกบิมือใหม่

มันเป็นช่วงเวลาที่เขาท ากิจกรรมทุกอย่างในการถ่ายทอดสด
ดวงดาว เรื่องราวทั้งหมดนั้นน่ารัก และเขาก็ไม่อาจทนความ
ความอยากรู้อยากเห็นต่อเรื่องราวต่อไปได้
ความรู้สึกในสมัยนั้นที่เขาทุ่มเทให้กับอวตารในช่องนี้ทั้งบริสุทธิ์
และน่าจดจ า…
บีฮยองพยายามที่จะเพิกเฉยต่ออารมณ์ที่บิดเบี้ยวภายในตัวเขา
‘นั่นเป็นเพียงแค่เรื่องราว’
ไม่ว่าจะเศร้าเพียงใด เรื่องราวก็เป็นเพียงแค่เรื่องราว เรื่องราว
ของคิมทกจาและยูจงฮยอคเป็นแค่หนึ่งในเรื่องราวจ านวนนับ
ไม่ถ้วนที่เกิดขึ้นซ้ าๆ ในการถ่ายทอดสดดวงดาว
เรื่องราวส่วนใหญ่ถูกเห็นแล้ว และเขาก็ลืมความตื่นเต้นไปนาน
แล้ว ทั้งหมดที่เขารู้ก็คือท าอย่างไรถึงจะให้เกิดการกระตุ้น
ขึ้นมาได้

งั้นท าไม? บีฮยองจับไข่ในอ้อมแขนของเขาไว้อย่างหมดท่า
‘บัดซบ! คิมทกจา! ท าอะไรสักอย่างสิ เช่นเคย หลอกทุกๆ คน
ด้วยการพัฒนาที่ไม่คาดคิด!’
คิมทกจาจะหาวิธีการใหม่เหมือนที่เขาท ามาตลอด โดเกบิมี
ความคาดหวังเช่นนั้น
“มันช่างน่าเศร้าจริงๆ ใช่ไหม?” หัวหน้าสาขาโซลบาแรมยืน
อยู่ข้างๆ เขา
บีฮยองมองไปที่เขาและตอบ “…มันเป็นสถานการณ์ที่น่าเศร้า
มากๆ ส าหรับกลุ่มดาวครึ่งหนึ่ง”
เนบิวลาจะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากจากการแทรกแซงนี้
การใช้เดอุสเอ็กซ์มาคินาในระดับนี้จะไม่หยุดเพียงแค่เสียสละ
กลุ่มดาวล่าง

กลุ่มดาวแต่ละกลุ่มจะแบ่งปันความเป็นไปได้ผ่านเนบิวลา และ
เหตุการณ์นี้จะท าให้เกิดการสูญเสียความเป็นไปได้จ านวนมาก
หากมีสงครามระหว่างเนบิวลาเกิดขึ้นในสถานการณ์เช่นนี้
ความสูญเสียที่เกิดจากคิมทกจาจะถือว่าเป็นหายนะเลย
บาแรมตอบหลังจากนั้นสักพัก “ข้าคิดว่ามันคุ้มค่าแล้วที่คิมทก
จาจะตาย อย่างที่ข้ากล่าวไว้ พวกเขาอ่อนไหวมากๆ เกี่ยวกับ
‘จุดจบของทุกๆ อย่าง’ พวกเขาคิดว่าความเป็นไปได้ของคิ
มทกจานั้นสูงมาก”
“…งั้นสถานการณ์ก็น่าเสียดาย”
“หืม? ท าไม?”
“คิมทกจาจะไม่ตาย” บีฮยองพูดต่อโดยไม่เข้าใจว่าท าไมเขาถึง
ต้องโม้แบบนี้”ตราบใดที่เขากลายเป็นราชาปีศาจ ยูจงฮยอคจะ
ไม่ฆ่าคิมทกจา”

บีฮยองหันกลับไปมองที่จอ
บางทีแผนการอาจจะเป็นเนบิวลาฆ่าคิมทกจาด้วยการท าให้ยู
จงฮยอคกลายเป็นราชาปีศาจ อย่างไรก็ตาม เนบิวลาที่เย่อหยิ่ง
ก็ไม่เข้าใจนิสัยของยูจงฮยอคอย่างเต็มที่
– อย่ามาขัดจังหวะ!
บีฮยองดูยูจงฮยอคผ่านหน้าจอและกลืนความรู้สึกเดือดๆ ลงไป
ในท้ายที่สุด ยูจงฮยอคก็คงจะตายที่นี่ แต่คิมทกจาจะมีชีวิต
ต่อไป ดังนั้นคิมทกจาก็จะหนีจากโชคชะตาของกลุ่มดาวได้อีก
ครั้ง
ถ้าเขารอดชีวิตไปได้เรื่อยๆ สักวันหนึ่ง…
บาแรมหัวเราะ“ เจ้ายังไม่รู้ ‘โชคชะตา’ เลย”
“…ฮะ?”

“เจ้าคิดว่าเนบิวลาจะไม่รู้เรื่องนี้เหรอ? เจ้าเชื่อเหรอว่าพวกเขา
จะไม่วิเคราะห์นิสัยของคิมทกจา แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถ
อ่านอนาคตของเขาได้? งั้นเจ้าก็ประเมินน้ าหนักของโชคชะตา
ต่ าเกินไปแล้ว”
“อะไรนะ…”
บีฮยองถูกขัดจังหวะด้วยแสงเจิดจ้าที่ออกมาจากหน้าจอ
[การถ่ายทอดสดดวงดาวก าลังประกาศสถานะของกลุ่มดาวไร้
นาม]
แสงอันงดงามปกคลุมแผงโฮโลแกรมทั้งหมด และแม้แต่โดเกบิ
ระดับสูงอย่างบาแรมก็ยังประทับใจ
“ดูซะ โชคชะตาก าลังจะประจักษ์แล้ว”
***

“ทกจา! นายก าลังท าอะไรน่ะ? ตื่นเส้!”
ผมมองยูจงฮยอคที่ถูกแต่งแต้มด้วยพลังงานปีศาจและอยู่ใน
สภาพงงงวย
– นายกังวลเหรอว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับโลกนี้หลังจากฉัน
กลับไป?”
– นายต้องกลัว ในช่วงเวลาที่ฉันหายไป โลกนี้ก็จะหายไป ใช่
ไหม?
มันเหมือนกับแมลงหลายพันตัวที่เข้ามาในดวงตาของผมใน
ขณะที่ความรู้สึกของผมถูกรบกวน
“อ๊ากกกก!” สมาชิกปาร์ตี้กรีดร้องออกมา
เกิดการระเบิดขึ้นในพื้นที่โดยรอบ

– โลกนี้จะไม่หายไปถ้าฉันเสื่อมถอย โลกนี้จะไม่สิ้นสุดหรือ
สลายหายไปถ้าฉันตาย
ค าที่ยูจงฮยอคพูดล่วงล้ าเข้ามาในหัวของผม
‘โลกนี้จะไม่หายไปแม้ว่ายูจงฮยอคจะกลับไป’
ผมไม่เข้าใจ ผู้สนับสนุนของยูจงฮยอค การด ารงอยู่ที่ไม่
ตอบสนองต่อสิ่งใดในหนทางเอาชีวิตรอด… ตอบกลับยูจงฮ
ยอคจริงๆ??
ท าไม? ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้?
“ทกจา!”
ผมไม่รู้
[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกเปิดใช้งาน]
[เลือกบุ๊คมาร์คที่ห้า เคียร์อีออส โร้ดเกียม!]

[สกิลเฉพาะตัว ‘การย่อขนาด LV.3’ ถูกเปิดใช้งาน!]
[สกิลเฉพาะตัว ‘ปล่อยกระแสไฟฟ้า’ LV.11 (+1) ถูกเปิดใช้
งาน]
ขนาดร่างกายของผมลดลงทันที่ และทางเดินสีฟ้าก็เคลื่อนไป
ทางยูจงฮยอค
“คิมทกจา!” ยูจงฮยอคค ารามออกมา
พลังงานสีฟ้าปะทะกับดาบของยูจงฮยอคและบังเกิดเสียงดัง
กึกก้องออกมา
การประสานงานกันระหว่างพลังงานดาราบริสุทธิ์และการ
ปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าปะทะกับการกลายร่างยักษาและ
พลังงานแยกนภา
ผมเกิดความคิดหนึ่งในขณะที่ผมเฝ้ามองพายุพลังงานระเบิด
ออกมา

ถ้ายูจงฮยอคพูดถูก ผมคงจะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการเสื่อมถอย
ของเขาอีก แม้ว่าเขาจะกลับไป ผมก็สามารถรับประกันได้ว่า
โลกใบนี้จะยังคงอยู่และมีชีวิตต่อไปได้
“คิมทกจา ลองคิดดู โอกาสไม่ได้มาบ่อย”
กล้ามเนื้อในร่างกายของผมพังทลายจากแรงปะทะที่มาก
เกินไป ยูจงฮยอคเองก็ทุ่มพลังทั้งหมดของเขาออกมา
ผมรู้สึกถึงเนื้อสัมผัสของดาบในมือของผมและตระหนักได้
ความเจ็บปวดของผมถูกบรรเทาลงโดยก าแพงที่สี่ในขณะที่ยู
จงฮยอคคงต้องรับทั้งหมดนั้นไปโดยไม่มีก าแพง
“ไม่ มันเป็นเรื่องยาก”
มันไม่เป็นไรเพราะแค่เขาสามารถเสื่อมถอยได้งั้นเหรอ? เขาจะ
เสียสละตัวเองเพื่อยุติสถานการณ์นี้งั้นเหรอ?

ผมบอกกับเขา “มันไม่มีการพัฒนาเช่นนั้นในตอนจบที่ฉัน
ต้องการ”
“นายยังไม่เข้าใจเหรอ? ฉันต้องเป็นราชาปีศาจ…!”
“ฉันจะเป็นราชาปีศาจเอง”
“อย่าพูดอะไรไร้สาระน่า! ถ้านายท าแบบนั้น นายจะต้องตาย
แน่ๆ หลังจากถูกขับไล่ออกไปจากสถานการณ์ การคืนชีพก็ไร้
ประโยชน์!”
บางทียูจงฮยอคอาจจะไม่เข้าใจค าพูดของผม มันมีก าแพง
ขนาดใหญ่ระหว่างพวกเราที่ไม่อาจเติมเต็มได้
อย่างไรก็ตาม มันก็เป็นเพราะก าแพงนี้ที่ผมสามารถเข้าใจชาย
คนนี้ได้ซ้ าแล้วซ้ าเล่า ความเสียใจของยูจงฮยอค ความสิ้นหวัง
และความฝันของเขา เจตจ านงไม่ย่อท้อที่ไม่ยอมแพ้ต่อสิ่งใด
ผมเติบโตมาพร้อมกับการอ่านสิ่งเหล่านี้

“ลองคิดดูเส้ ใครจะอ่านเรื่องราวที่ไม่มีพระเอกกัน?”
ในหัวของผมมีความทรงจ ามากมาย ผมเอาชนะโศกนาฏกรรม
ทั้งหมดในชีวิตของผมได้ด้วยเรื่องราวเพียงเรื่องเดียว มันเป็น
เรื่องราวของคนที่ไม่เคยยอมแพ้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เรื่องนี้ได้
น าทางผม ท าให้ผมเอาชีวิตรอดมาได้จนถึงตอนนี้
“ฉันจะชดใช้หนี้นี้เอง”
“…หนี้? นายหมายความว่ายังไง?”
“นายช่วยฉันไว้แล้ว คราวนี้ฉันจะช่วยนายเอง”
“พูดบ้าอะไรอยู่วะ…?”
ผมฟังเสียงของยูจงฮยอคในขณะที่ใช้เคล็ดวิชาทั้งหมดที่ผม
เก็บไว้ มันเป็นเคล็ดวิชาที่จะท าให้พลังของผมหมดลง แม้ว่า
มันจะเป็นเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่ผมลองใช้
มันตรงๆ แต่ในทางทฤษฎีแล้ว มันก็น่าจะเป็นไปได้

“ปิดการย่อขนาด”
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ร่างกายของผมที่ถูกปกคลุมด้วย
กระแสไฟฟ้าเจิดจ้าก็เริ่มกลับสู่ขนาดเดิม
[ร่างกายในปัจจุบันของคุณแตกต่างจากตัวละคร]
[ในปัจจุบัน คุณไม่สามารถใช้การปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ด้วย
องค์ประกอบร่างกายของคุณ]
[บทลงโทษของสกิลอันทรงพลังจะรุกล้ าร่างกายของคุณ]
การปล่อยกระแสไฟฟ้าคือเคล็ดวิชาที่ผมสามารถใช้ได้โดย
ร่างกายของคนจิ๋วเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ถ้าผมปลดปล่อยการ
ย่อร่างออกไปในขณะที่ก าลังใช้การปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่ ผมก็
ยังจะสามารถใช้พลังของการปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ด้วยร่างกาย
เดิมของผม ร่างกายของผมตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย แต่

เมื่อการย่อขนาดถูกปิดลง พลังของการปล่อยกระแสไฟฟ้าก็
เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี
“คิมทกจา…!”
ดวงตาของยูจงฮยอคเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจใน
ขณะที่พลังของการปล่อยกระแสไฟฟ้าเต็มไปทั่วพื้นที่ พลังงาน
สีขาวเจิดจ้ากวาดผ่านห้องโถง และยูจงฮยอคก็กระเด็นไปข้าง
หลังเข้าใส่ก าแพงในขณะที่เขากระอักเลือดออกมาค าโต
ห่างไปไม่กี่ก้าว ผมเห็นลีกิลยังที่ก าลังหยิบหยกที่ยูจงฮยอคท า
ตกไว้ขึ้นมา”กิลยัง เอามาให้ฉัน”
ลีกิลยังถอยไปจากผมด้วยความลังเล “ไม่เอา ผมได้ยินทั้ง
หมดแล้ว ถ้าพี่ได้มันไป…”
ในขณะที่ลีกิลยังลังเล ฮันซูยองก็ตะโกนใส่เขา “เด็กโง่! หนีไป
จากคิมทกจา!”

มันสายเกินไปแล้ว ผมย่นระยะในทันทีและคว้าหยกไปจากมือ
ของลีกิลยัง
“ฉันขอโทษนะกิลยัง”
ในเวลาเดียวกัน คลื่นพลังจากการปล่อยกระแสไฟฟ้าก็ปะทุ
ออกมาและผู้คนรอบๆ ตัวผมก็กระเด็นออกไป
[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกยกเลิกด้วยการบังคับ]
ร่างกายของผมฝืนเกินไป และเลือดก็ไหลออกมาจากตัวของผม
ผมถือหยกไว้แน่นในขณะที่สติของผมพร่ามัว จากนั้นพลังงาน
ปีศาจก็ไหลออกมาจากหยกและพันรอบร่างกายทั้งหมดของผม
[กลุ่มดาวเนบิวลาแห่งพระเวทก าลังยิ้มอย่างพึงพอใจ]
ใช่ นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องการ
[คุณเข้าคุณสมบัติที่จะเป็นราชาปีศาจที่ 73]

[หยกล้ าค่าประหลาดใจในศักยภาพของคุณ]
[สถานการณ์หลักใหม่มาถึงแล้ว!]
“ทกจา!”
ข้อความของระบบปิดกั้นเสียงของสมาชิกปาร์ตี้ไว้ ท าให้มันได้
ยินไม่ค่อยชัดเจน
[หากคุณเลือกเส้นทางแห่งราชาปีศาจ คุณจะต้องท าลาย
สิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนชั้นที่สามแห่งปราสาททมิฬ]
[หากคุณล้มเหลวในสถานการณ์ คุณจะถูกเนรเทศจาก
สถานการณ์นี้ไปตลอดกาล]
การเนรเทศจากสถานการณ์ มันไม่ได้มีความหมายเหมือนกับ
‘ความตาย’ มันคือการถูกเตะออกไปจากการไหลเวียนที่ถูก
ควบคุมโดยการถ่ายทอดสดดวงดาวตลอดไป

ผมจะตายในช่องว่างที่ว่างเปล่านั้นโดยไม่มีแม้แต่กลุ่มดาวหรือ
โดเกบิที่สามารถมองเห็นได้
ไม่มีใครในการถ่ายทอดสดดวงดาวที่สามารถทนทานต่อความ
ว่างเปล่านั้นได้ ไม่มีกลุ่มดาวไหนที่จะมีตัวตนอยู่ได้โดยไม่มี
สถานการณ์
ในตอนนี้ผมรู้แล้ว นี่คือสิ่งที่เนบิวลาเหล่านั้นหวังไว้ ผมรู้ดีว่า
โชคชะตาบัดซบนั่นก าลังชี้ไปที่ไหน
“ฉันคือราชาปีศาจ”
[หยกล้ าค่าได้เลือกผู้ท้าชิงต าแหน่งราชาปีศาจที่ 73 คนใหม่]
[การคัดเลือก ‘ราชาปีศาจที่ 73’ คนใหม่เริ่มขึ้น]
พลังงานปีศาจอันยิ่งใหญ่เติมเต็มร่างกายของผม
[คุณได้รับเรื่องราวใหม่!]

[คุณได้สืบทอดพลังจากราชาปีศาจ]
ร่างกายที่เสียหายของผมได้รับพลังงานปีศาจอันยิ่งใหญ่และ
ฟื้นคืนความแข็งแกร่งในไม่ช้า ไม่สิ มันมากยิ่งกว่าการฟื้นคืน
มันเป็นพลังงานอันมหาศาลที่ผมไม่เคยรู้สึกมาก่อน ผมถือ
ก าเนิดขึ้นมาใหม่ในสิ่งที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
[การถ่ายทอดสดดวงดาวจะประกาศสถานะของคุณ]
[สถานะของคุณคือระดับเรื่องเล่า]
.
.
[‘อักขระ’ ของคุณเปิดแล้ว!]
[พลังปีศาจที่แข็งแกร่งก าลังปนเปื้อนกลุ่มดาวของคุณ]
[คุณได้กลายเป็นกลุ่มดาวที่เสียหาย!]

กลุ่มดาวที่เสียหาย มันเป็นชื่อของราชาปีศาจในการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว
[กลุ่มดาวหลายกลุ่มตกใจเป็นอย่างมากกับการเลือกของคุณ]
[กลุ่มดาวฝ่ายดีก าลังแสดงถึงความเป็นปรปักษ์ที่ดุร้ายต่อคุณ]
พลังงานปีศาจมืดค่อยๆ เพิ่มระดับขึ้น และผมก็สามารถเห็น
สมาชิกปาร์ตี้ที่ก าลังมองมาที่ผมด้วยสีหน้าเศร้าสลด ทุกคน
คุกเข่าลงด้วยความสั่นสะเทือนราวกับว่าพวกเขาไม่อาจเชื่อมัน
ได้
ใบหน้าที่สิ้นหวังของยูจงฮยอคนั้นสามารถมองเห็นได้ใน
ระยะไกล
[สถานการณ์หลัก #10 – ‘ราชาปีศาจที่ 73’ เริ่มขึ้นแล้ว!]
ผมมองไปยังพวกเขาและพูดออกมาด้วยท่าทางที่ยิ่งใหญ่ “ทุก
คน ตื่น”

ทุกอย่างในสามวันที่ผ่านมาก็เพื่อช่วงเวลานี้
“จ าวิธีจัดการกับราชาปีศาจไว้”
เนบิวลาอาจคิดว่ามันเป็นไปตามที่วางแผนไว้ ในที่สุด เมื่อ
โชคชะตาถูกก าหนด คิมทกจาก็จะตายอยู่ที่นี่
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่มีทางรู้ เฉกเช่นที่พวกเราได้วาง
โชคชะตาไว้ที่นี่… ผมก็ได้เตรียมตัวมาสามวันเพื่อหลบหนีจาก
โชคชะตาบัดซบนั่น
แสงแดดจางๆ ส่องเข้ามาจากช่องว่างบนเพดานที่แตก ผม
หัวเราะในขณะที่ผมจ้องมองแสงอาทิตย์ที่ส่องประกาย
“เอาล่ะ มาเริ่มสถานการณ์สุดท้ายกันเถอะ”
วันนี้เป็นวันที่ ‘อวตารคิมทกจา’ จะตาย
(จบตอน