มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 190 – ขอบฟ้าเรื่องราว (3)

ประโยคนี้ปรากฏอยู่ในหนทางเอาชีวิตรอด
「จอมปีศาจได้อาศัยอยู่ใน ‘เส้นขอบฟ้าแห่งเรื่องราว’ พวก
มันไม่ใช่ราชาปีศาจหรือเผ่าพันธุ์ปีศาจ พวกมันคือจอมปีศาจ
พวกมันคือคนที่เกลียดโดเกบิมากพอๆ กับการที่พวกมันเสาะ
แสวงหาและหิวกระหายเรื่องราว」
ใช่ ประโยคนี้
「หากคุณถูกขับไล่ออกมาจากสถานการณ์ มันจะมีสิ่งเดียวที่
คุณคาดหวังได้ มันคือการหวังความเมตตาจากจอมปีศาจแห่ง
ขอบฟ้า」

ก าแพงที่สี่ท าให้มันชัดเจนขึ้นส าหรับผม และผมก็ไม่มีอะไรต้อง
พูด ผมมองไปยังจอมปีศาจแห่งขอบฟ้า
เขาแผ่บรรยากาศที่เก่าแก่มาก เมื่อมองแวบแรก ผมรู้สึก
เหมือนกับเป็นคนจรจัด แต่มันก็ไม่ยากที่จะจดจ าพวกเขา มัน
เป็นเพราะจอมปีศาจแห่งขอบฟ้าทุกคนจะมีก้อนเนื้อใหญ่อยู่
บนแก้ม เนื่องจากสิ่งนั้น บางคนจึงเรียกพวกเขาว่า ‘เวนนี่
แมน’ [TLN: เวน(wen) หมายความถึงการมีนื้องอกบน
ผิวหนัง โดยเฉพาะหัวหรือใบหน้า]
มันมีประกายแสงปรากฏขึ้นในอากาศ และเวนนี่แมนก็ก้าวถอย
ไป
“…มันผิดปกติ ข้าไม่อาจดูข้อมูลของเจ้าได้ด้วยเนตรมหา
ปีศาจ”

มันมีแสงสีเหลืออยู่ในดวงตาของเวนนี่แมน มันเป็นความ
พยายามที่จะขุดข้อมูลส่วนตัวของผม
เนตรมหาปีศาจ แอนนา คลอฟฟ์ก็มีดวงตาแบบเดียวกันนี้ มัน
เป็นธรรมดา ผมแน่ใจว่าเขาคือคนหนึ่งที่มอบข้อมูลของเนตร
มหาปีศาจให้กับแอนนา
จอมปีศาจแห่งขอบฟ้าอันตรายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เลยเมื่อ
เทียบกับบีฮยอง ผมคงจะถูกกินได้ถ้าผมประเมินเขาต่ าไป
แม้แต่น้อย
ผมจงใจเว้นจังหวะก่อนที่จะพูดออกมา “ข้อมูลของฉันไม่อาจ
อ่านได้ด้วยผู้เผยพระวจนะ เครือข่ายข้อมูลของนายช้าไป
หน่อยไหม?”
เวนนี่แมนขมวดคิ้มราวกับอัตตาของเขาได้รับความ
กระทบกระเทือน”…เจ้ารู้เหรอว่าข้าก าลังมา?”

“ใช่”
“ได้ยังไง?”
“นายจะมาเอาสิ่งนี้”
ผมหยิบไข่โดเกบิออกมา ดวงตาของเวนนี่แมนสั่น เขารู้ว่าไข่นี้
บรรจุอะไรไว้
“ดวงวิญญาณเป็นของข้า” ในเวลาเดียวกัน ก้อนเนื้อของจอม
ปีศาจก็เริ่มบวมออก “ข้าส่งดวงวิญญาณมาจากอีกมิติคู่ขนาน
ข้ามีสิทธิ์ในดวงวิญญาณนี้”
เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นหนึ่งก้าวในขณะที่ผมก้าวถอยไป
“นายก าลังพูดเรื่องอะไร?”
“…ดวงวิญญาณควรจะกลับมาหาข้าจากยมโลก เจ้าสกัดมันไว้
ข้าหวังว่าเจ้าจะคืนดวงวิญญาณมาก่อนที่มันจะสายเกินไป”

“คืน? นี่มันเรื่องไร้สาระอะไร? มันมีวิธีการจัดการกับไอเท็มที่
สูญหายไปในการถ่ายทอดสดดวงดาวด้วยเหรอ?”
เวนนี่แมนยังคงอยู่ห่างออกไปในขณะที่เขาจ้องมาที่ไข่ด้วย
ความโลภลึกๆ ภายในดวงตาของเขา
ผมมองลงไปที่ไข่ ตัวตนในไข่นี้คือชินยูซองจากการเสื่อมถอย
รอบที่ 41 ของยูจงฮยอค
ในความรู้สึก จอมปีศาจแห่งขอบฟ้าพูดถูก คนที่เปลี่ยนให้ชินยู
ซองเป็นภัยพิบัติและส่งเธอมายังมิตินี้คือเวนนี่แมนตรงหน้า
ของผม
รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าของเวนนี่แมนเพิ่มขึ้น “ถ้าเจ้าอยากจะ
เล่นค า…”
“ให้ฉันถามเธอโดยตรง เด็กคนนี้มีเจตจ านงเป็นอิสระ”

ผมไม่ลังเลที่จะแตะบนผิวไข่และถาม “ยูซอง เขาคือเจ้านาย
ของเธอ เธอคิดว่ายังไง?”
ไข่สั่นอย่างต่อเนื่อง “หืม ฉันเข้าใจแล้ว ไม่ใช่ใช่ไหม?”
“…เฮ้”
ผมไม่สนใจเขาและถามไข่อีกครั้ง “งั้นใครคือเจ้านายของ
เธอ?”
ไข่สั่นสะเทือนมากยิ่งขึ้น ผมพยักหน้าราวกับว่าผมเข้าใจ
“ใช่ ดวงวิญญาณไม่อาจเป็นของใครได้ เหมือนที่ไม่มีใครเป็น
เจ้าของเรื่องราวได้”
ไม่มีใครสามารถเป็นเจ้าของเรื่องราวได้ รูปลักษณ์ที่เฉียบคม
ตัดผ่านใบหน้าของเวนนี่แมนที่ได้ยินสิ่งนี้ เนตรมหาปีศาจก าลัง
หมุนวน เขายิ้มเหมือนกับว่าเขาพบสิ่งที่น่าสนใจ

“ตลกจริงๆ ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น เจ้าตั้งใจจะเจรจากับ
ข้างั้นเหรอ?”
ผมถูกจับได้ ผมยิ้มและตอบ ใช่แล้ว”
“…ได้ พฤติกรรมของเจ้าน่าสนใจมาก อย่างไรก็ตาม ถ้าเจ้า
ต้องการเจรจา งั้นก็เอาไข่มาให้ข้าก่อน”
“นายไม่รู้เหรอว่าการเจรจาคืออะไร? นี่คือปัญหา ฉันต้องการ
เด็กคนนี้”
“เจ้าไม่รู้คุณค่าของไข่นั่น”
“ไม่ ฉันรู้”
ไข่เกาะติดมือของผมแน่น ราวกับว่ามันไม่ต้องการจะจากไป
ผมลูบไข่เบาๆ
“สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากไข่นี้สามารถสร้างช่อง”

“…เจ้ารู้หรือไม่ว่านั่นหมายถึงอะไร?”
“มันหมายความว่าฉันสามารถออกอากาศได้จากภายนอก
อ านาจของส านักงาน”
เวนนี่แมนตัวสั่นเบาๆ กับค าพูดของผม นิ้วที่สับสนของเขา
ก าลังมุ่งหน้าไปที่เครา
ผมกล่าวเสริม “กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไข่นี้มีพลังที่จะสร้างเรื่องราว
จ านวนนับไม่ถ้วน นั่นคือเหตุผลที่นายต้องการไข่นี้ใช่ไหม?”
เวนนี่แมนประหลาดใจมาก และเขาก็เงียบไปสักพัก มันรู้สึก
ราวกับว่าเขาก าลังพยายามค้นใจของผม อย่างไรก็ตาม เขาก็
ไม่อาจมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในตัวผมได้แม้กระทั่งเนตรมหา
ปีศาจก็ไม่อาจมองเห็นอะไร
“…เจ้าก าลังจะก่อกบฏต่อการถ่ายทอดสดดวงดาวงั้นเหรอ?”

“กบฏ? ใครจะรู้? ส านักงานจะจัดการกับการถ่ายทอดสด
ดวงดาวทั้งหมดงั้นเหรอ?”
“บางครั้งส่วนหนึ่งก็เหมือนกันทั้งหมด”
“ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องจริง แต่… โอเค ถ้ามันเป็นค าตอบที่
นายต้องการ…”
ดวงตาของเวนนี่แมนก าลังเปลี่ยนไปเหมือนกับเลนส์กล้อง ผม
รู้ว่าเขาต้องการอะไร ดังนั้นผมจึงชี้ไปที่ท้องฟ้ายามราตรีและ
จงใจพูดเหมือนกับการปฏิวัติ
“ฉันจะท าลายโลกของโดเกบิบัดซบพวกนั้น”
ใบหน้าของเวนนี่แมนบิดเบี้ยว ผมรู้ว่าการแสดงออกอันน่าขน
ลุกนี้หมายถึงอะไร นี่คือ ‘รอยยิ้ม’ ของเขา
“ข้าชอบมัน”

มันง่ายที่จะได้รับความโปรดปรานจากเวนนี่แมน ผมแค่ต้องด่า
พวกโดเกบิ
***
เรื่องราวที่รู้จักกันในวงกว้างส่วนใหญ่เกี่ยวกับจอมปีศาจแห่ง
ขอบฟ้า หรือ ‘เวนนี่แมน’ น่าจะเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับ ‘ชาย
ชราที่มีเนื้องอก’
มันเป็นเรื่องราวที่พวกเราทุกคนได้ยินกันอย่างน้อยหนึ่งครั้งใน
วัยเด็กของเรา
เวนนี่แมนผู้มีจิตใจดีได้ถูกก าจัดการเติบโตเพราะโดเกบิ
ในขณะที่เวนนี่แมนผู้มีจิตใจเลวทรามมีก้อนเนื้อใหญ่โตมาก
ยิ่งขึ้นเพราะโดเกบิ (นิทานพื้นบ้านของเกาหลี)
ผมมองไปยังก้อนเนื้อของเวนนี่แมนและถาม “งั้นนายอยู่ฝ่ายดี
หรือฝ่ายเลว?”

“มนุษย์สงสัยเกี่ยวกับมันอยู่เสมอ มันไม่มีการรับประกันว่าข้า
จะเลือกฝ่ายเจ้าเพียงเพราะข้าเป็นฝ่ายดี”
“อืม นายมีก้อนเนื้อ งั้นนายก็ย่อมเป็นฝ่ายเลว”
“นิทานพื้นบ้านนั้นแพร่กระจายไปทั่วโลก เรื่องราวที่ถูกส่ง
ต่อไปไม่ได้ถูกต้องเสมอ”
“มันจะยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่านายคือคนเลว”
เวนนี่แมนสั่นเหมือนกับเขามีอาการชัก ตามหนทางเอาชีวิต
รอด ‘ก้อนเนื้อ’ ท าหน้าที่เป็นโกดังเก็บเรื่องราว เรื่องราว
จ านวนนับไม่ถ้วนภายในก้อนเนื้อก าลังรอเพื่อหาเจ้าของใหม่
เวนนี่แมนมองไปยังหน้าต่างระบบของเขาที่สั่นเหมือนกับ
ลูกตุ้มและบอกกับผม”เจ้าจะขอสองสิ่ง”
ผมพยักหน้า

“หนึ่งคือการกลับไปยังสถานการณ์ สองคือการได้รับ ‘ร่าง
อวตาร’ ใหม่”
“ใช่”
‘เวนนี่แมน’ ด าเนินการในสถานที่ที่ช่องของโดเกบิไม่อาจ
เข้าถึงได้และมีบทบาทคล้ายกับพ่อค้าตลาดมืดในการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว
พวกเขาได้รับรางวัลส าหรับการส่งผู้ถูกเนรเทศกลับไปยัง
สถานการณ์ และพวกเขาก็ได้เก็บไอเท็มพิเศษที่ช่องไม่อาจ
ได้รับไปไว้มากมาย แน่นอนว่าราคาของมันก็แพงมาก
“ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ทั้งคู่”
“โอเค งั้นก็ช่วยฉัน”
“เอาไข่มาให้ข้า”

“ไม่”
“งั้นข้าก็ไม่ช่วย”
บ้าเอ้ย มันกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะยึดติด
กับไข่โดเกบิมาก ผมตัดสินใจที่จะตอกฝาโลง
“ฉันบอกนายแล้ว ฉันให้ไข่ไปไม่ได้ นายไม่สามารถใช้มันได้
แม้ว่านายจะได้มันไป เด็กจะฟังแค่ฉันเท่านั้น”
“อย่าบอกนะว่า… ไข่เติบโตขึ้นมาด้วยการกินเรื่องราวของ
เจ้า?”
“ใช่”
“การผสมโดเกบิด้วยเรื่องราวของเจ้า เจ้ามันคนสกปรก”
“หุบปาก ฉันจะให้อย่างอื่นกับนาย”
“เจ้าจะให้อะไรกับข้า”

“เรื่องราว มันไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการในตอนแรกเหรอ?”
เฉพาะ ‘เรื่องราว’ เท่านั้นที่มีค่าในการถ่ายทอดสดเรื่องราว
ดังนั้น เวนนี้แมนจึงได้เก็บ ‘เรื่องราว’ ไว้มากมาย
“…เจ้ามั่นใจยิ่งนัก เรื่องราวแบบไหนที่เจ้าจะมอบให้ข้า?”
“ฉันจะแสดงให้ดูเอง”
ผมเปิดลิสต์เรื่องราวของผมขึ้นมา
+
[ลิสต์ของเรื่องราว]
ราชาแห่งโลกที่ไร้ราชา
ผู้ต่อต้านปาฏิหาริย์
ผู้หยามเหยียดสตรีมเมอร์

ผู้ล่าราชาภัยพิบัติ
ผู้สังหารเทพเจ้าภายนอก
ราชาปีศาจแห่งความหลุดพ้น
…
กองก าลังพันธมิตรซิลลา
ผู้เข่นฆ่าแมลง
+
ผมไม่เคยคาดคิดเลยว่าผมจะรวบรวมเรื่องราวไว้ขนาดนี้
แน่นอนว่ามันมีแค่ระดับต านานและเหนือกว่านั้นอยู่ 6
เรื่องราวเท่านั้น แต่นี่ก็แค่เริ่มต้น
บางทีผมอาจจะเป็นแค่คนเดียวที่รวบรวมเรื่องราวได้ขนาดนี้ใน
สถานการณ์ที่สิบ

เป็นความจริง เวนนี่แมนแสดงร่องรอยของความชื่นชมออกมา
“ข้ารู้ว่าเจ้าสุดยอด แต่นี่มัน… น่าทึ่งจริงๆ”
เขาไม่ลังเลที่จะชื่นชมทุกๆ เรื่องราว เหมือนกับแขกในร้านหรู
โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาของเขาเต็มไปด้วย ‘ความโลภ’ ลึกๆ
เมื่อเขาเห็นเรื่องราวระดับต านาน สีของก้อนเนื้อเปลี่ยนเป็นสี
แดง ดูราวกับจะแสดงความตื่นเต้นของเขาออกมา
“มันไม่ยากเลยที่จะใช้แทนไข่”
“แน่นอน”
“ข้าเลือกได้อันเดียวใช่ไหม?”
“ส าหรับตอนนี้น่ะนะ”
แน่นอนว่ามันขึ้นอยู่กับมูลค่าของเรื่องราว มันมีบางอย่างที่ผม
ไม่ได้ตั้งใจจะแลกเปลี่ยน นั่นจะเท่ากับเป็นการมอบทุกสิ่งที่ท า
ให้ผมเป็นกลุ่มดาวออกไป

จากนั้นเวนนี่แมนก็เลือกเรื่องราวโดยไม่ลังเล “งั้นข้าเลือกผู้
สังหารเทพเจ้าภายนอก”
“…นายมีส านึกอยู่ไหมเนี่ย? มันเป็นเรื่องราวระดับกึ่งเทวะเรื่อง
เดียวที่ฉันมี”
คุณค่าของเรื่องราวระดับกึ่งเทวะไม่อาจประเมินได้เลย ไม่ว่า
การแลกเปลี่ยนกับจอมปีศาจแห่งขอบฟ้าจะส าคัญแค่ไหน ผม
ก็ไม่อาจมอบเรื่องราวระดับกึ่งเทวะให้กับเขาได้
นอกจากนี้ ผู้สังหารเทพเจ้าภายนอกยังเป็นประโยชน์เมื่อได้พบ
กับเทพเจ้าภายนอกตนอื่นอีก
เวนนี่แมนตบริมฝีปากของเขาเหมือนกับเขารู้ว่าเขาต้องการ
มากเกินไป”งั้นอันนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน ข้าจะเลือกราชาแห่ง
โลกที่ไร้ราชา”

ผมส่ายหัว “มันเป็นเรื่องราวการถือก าเนิดของฉัน ฉันมอบให้
นายไม่ได้”
“ข้าเข้าใจ งั้นราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นล่ะ…”
“นายอยากให้ฉันมอบสิ่งที่ท าให้ฉันเป็นกลุ่มดาวโดยสมบูรณ์
กับนายงั้นเหรอ? สถานะของฉันจะถูกลดระดับลง”
“…น่าเสียดาย งั้นผู้ต่อต้านปาฏิหาริย์ล่ะ?”
“มีสถานที่ที่ฉันต้องใช้ในภายหลัง ขอโทษนะ”
เวนนี่แมนที่ก าลังประหลาดใจจ้องมาที่ผมด้วยความไม่พอใจ
“งั้นเจ้าจะมอบเรื่องราวไหนให้กับข้า?”
“ฉันจะให้สิ่งนี้กับนาย กองก าลังพันธมิตรซิลลา”
มันเป็นเรื่องราวระดับประวัติศาสตร์ที่ผมได้รับมาจากการ
ช่วยเหลือนายหญิงแห่งไหมนิทราและกลุ่มดาวแห่งซิลลา

ใบหน้าของเวนนี่แมนเหี่ยวย่นไป “มอบสิ่งที่ไม่มีค่าอะไรให้กับ
ข้า”
…นี่มันไม่เกินไปเหรอ? นายหญิงแห่งไหมนิทราคงจะต้องหลั่ง
น้ าตาถ้าเธอได้ยินแบบนี้ มันเป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมที่ซิลลาได้
รับมือกับราชวงศ์ถังเพื่อโจมตีกลุ่มชาติพันธุ์ฮั่น
“งั้นผู้เข่นฆ่าแมลงล่ะ?”
“มันก็ดีกว่าอันก่อน แต่มันก็ยังเป็นเรื่องราวธรรมดาๆ”
“ฉันจะให้นายทั้งคู่ ถ้าจ าเป็น เรื่องราวระดับประวัติศาสตร์อัน
อื่นๆ ด้วยก็ได้…”
“ข้าจะเอาไปได้เหรอถ้าเจ้าไม่มีความตั้งใจที่จะแลกเปลี่ยนกับ
ข้า?”
บ้าเอ้ย เขาไม่ใช่ไอ้งั่งเหมือนบีฮยอง

ผมยังคงลังเล และเวนนี่แมนก็ยิ้มอย่างคลุมเครือ “ข้าไม่รู้ว่า
เจ้าคงตัวตนของเจ้ามาได้ยังไง แต่เจ้าเหลือเวลาพอเหรอ?”
ผมรู้สึกว่าอุณหภูมิร่างกายของผมลดลงมากกว่าเดิม ช่วงเวลา
ระหว่างค าพูดของก าแพงที่สี่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น
[ร่างกายของคุณก าลังพังทลายลง]
ผมไม่ได้อะไรนักจากเวนนี่แมน และการด ารงอยู่ของผมก็อยู่ใน
สถานการณ์ที่ไม่มั่นคง การพังทลายนี้คงจะเร่งความเร็วขึ้น
เว้นเสียแต่ว่าผมจะกลับไปที่สถานการณ์ในทันทีหรืออย่างน้อย
ก็ได้ร่างใหม่
「ไอ้โง่คิมทกจาคิด: บ้าเอ้ย เรื่องราวอะไรที่ฉันควรมอบให้
เขา?」
…ผมรู้สึกท้อแท้ ดังนั้นอย่ามารบกวนผมในเวลานี้
「ในเวลานั้นเอง เรื่องราวหนึ่งก็สะดุดตาของคิมทกจา」

สะดุดตาของผม… เอ๊? ผมลังเลอยู่ชั่วขณะ เมื่อมาคิดดูแล้ว มัน
ยังมีเรื่องราวนี้อยู่
“งั้นแบบนี้ล่ะ?”
(จบตอน)