มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 199 – นักปฏิวัติตัวปลอม (2)

ส ำนักงำนของดยุคสวิตซ์ เอิร์ลปีศำจซิลล็อคก ำลังยืนอยู่
ข้ำงหน้ำด้วยสีหน้ำเป็นกังวล มันเป็นเพรำะเอิร์ล ‘ฮัน’ ก ำลัง
เฝ้ำส ำนักงำนไว้เหมือนกับยำมเฝ้ำประตู
‘ฮัน
ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเขำ แต่ทุกๆ คนก็เรียกเขำว่ำฮัน เขำเป็น
‘เอิร์ล’ เหมือนกับซิลล็อค แต่เขำก็เป็นคนที่แปลกมำก มันเป็น
เพรำะเขำติดต่อกับแอสโมเดียสแห่งอำณำจักรปีศำจที่ 32 ได้
บำงทีดยุคสวิตซ์อำจจะเก็บเขำไว้เพรำะตระหนักได้ถึงควำม
จริงข้อนี้
ซิลล็อครู้สึกตึงเครียดอยู่ภำยใน และในที่สุดก็พูดออกมำ “ข้ำมี
อะไรจะคุยกับดยุค”
“บอกข้ำมำ ข้ำจะบอกให้เขำทรำบเอง”

“มันยำก”
“ดยุคอยู่ระหว่ำกำรประชุมฉุกเฉินกับทูตจำกกิลแบท”
“มันจะจบเมื่อไหร่?”
“ข้ำไม่รู้”
ซิลล็อคเดำะลิ้นของเขำ ถ้ำเขำบอกชำยคนนี้ ฮันคงจะเอำ
เครดิตทั้งหมดไปแน่ๆ ดังนั้นซิลล็อคจึงตอบกลับ “ไม่เป็นไร
มันไม่ได้ด่วนอะไรมำก ดังนั้นข้ำจะรอ”
ขนคิ้วของฮันบิดไปกับค ำพูดนั้น ซิลล็อคเหมือนจะเห็นกำร
แสดงออกนี้
‘ไอ้ระย ำเอ้ย สงสัยไปเถอะ’
ข้อมูลที่ซิลล็อคจะรำยงำนนั้นเรียบง่ำยมำก
– มีชำวเมืองที่สันนิษฐำนว่ำจะเป็นมำร์ควิสของกิลแบทปรำกฏ
ขึ้นในที่สำธำรณะ

แน่นอนว่ำมันไม่เลวเลยที่จะพูดเรื่องนี้ แต่ยิ่งเขำคิดถึงมันเท่ำไร
มันก็ยิ่งแปลกขึ้น ซิลล็อคคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะจ้องไปยัง
ส ำนักงำนของดยุคใกล้ๆ
“มีมำร์ควิสจำกกิลแบทอยู่ข้ำงในไหม?”
“มี”
“เขำตรงมำที่นี่โดยไม่ไปไหนเลยใช่ไหม?”
“ประมำณนั้น”
ซิลล็อครู้สึกยินดีกับค ำตอบ
‘ใช่แล้ว กำรคำดเดำของฉันถูก’
เขำไม่ทรำบแน่ชัด แต่มันไม่ควรมีมำร์ควิสอยู่สองคนในคณะ
ทูตของกิลแบท ระดับมำร์ควิสควรจะเป็นผู้น ำของคณะทูต มัน
เป็นไปได้มำกว่ำชำวเมืองที่เขำพบไม่ใช่มำร์ควิสของกิลแบท
และแสร้งท ำเป็นขุนนำงปีศำจ

นี่ก็คุ้มค่ำแล้วส ำหรับกำรรำยงำน มันอำจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่
มันก็พอมีประโยชน์อยู่
ฮันเห็นซิลล็อคที่ก ำลังลังเลและพูดออกมำ “เนื่องจำกเจ้ำมำ
ที่นี่ เจ้ำก็คงจะต้องสงสัยใช่ไหมว่ำใครจะเป็นรำชำปีศำจคน
ต่อไป”
“อ่ำ อืม… ใช่แล้ว”
มันเป็นควำมเข้ำใจผิด แต่ก็ไม่ใช่ควำมคิดที่แย่ที่จะถำม
เกี่ยวกับควำมเข้ำใจผิดนี้
“มันเป็นเพรำะข่ำวลือของรำชำปีศำจโผล่ออกมำท ำให้ทูตจำก
กิลแบทเดินทำงมำที่นี่ใช่ไหม?”
“ข้ำไม่อำจบอกเจ้ำได้มำกกว่ำนี้ แต่มันก็ท ำนองนั้นแหละ”
“เรื่องรำวของรำชำปีศำจ มันตลกนิดหน่อย… เจ้ำไม่คิดอย่ำง
งั้นเหรอ?”

มันไม่ทรำบแหล่งที่มำของข่ำวลือ แต่ข่ำวลือเหล่ำนี้ก็
สั่นสะเทือนทั้งอำณำจักรปีศำจที่ 73
ซิลล็อคพบว่ำสถำนกำรณ์นี้น่ำหัวเรำะ
สวิตซ์
กิลแบท
เมลเลดอน
บำร์แคน
ในช่วงหลำยร้อยปีที่ผ่ำนมำ อำณำจักรปีศำจที่ 73 มีสมดุลอยู่
ได้เพรำะสี่ดยุคเหล่ำนี้ ควำมสงบสุขที่ได้รับกำรดูแลรักษำมำ
เป็นเวลำหลำยร้อยปี ในตอนนี้ก ำลังสั่นสะเทือนเพรำะข่ำวลือ
มันเป็นเรื่องรำวที่ไม่สมจริงเอำซะเลย
อย่ำงไรก็ตำม ฮันก็ไม่เห็นด้วยกับค ำพูดของซิลล็อค “สัญญำณ
ของ ‘รำชำปีศำจ’ ได้ปรำกฏขึ้นแล้ว”
“อะไร? เจ้ำรู้ได้ยังไง?”

“ข้ำได้ยินมำว่ำพระเวทร่วมมือกับเขตอุตสำหกรรมเมลเล
ดอน”
“พระเวท?”
มันเป็นชื่อที่ซิลล็อคคุ้นเคย ไม่สิ มันคงแปลกถ้ำเขำไม่รู้ มันเป็น
หนึ่งในชื่อที่ต้องรู้จักเพื่อให้สำมำรถใช้ชีวิตได้อย่ำงปลอดภัยใน
กำรถ่ำยทอดสดดวงดำว
ดังนั้นซิลล็อคจึงอดรู้สึกประหลำดใจไม่ได้ “…เนบิวลำก ำลัง
เคลื่อนไหวตรงๆ เลยเหรอ?”
“พูดให้ชัดๆ หนึ่งในกลุ่มดำวระดับเรื่องเล่ำจำกพระเวทได้
ติดต่อกับเมลเลดอน”
กลุ่มดำวและศัตรูของรำชำปีศำจนั้นมีชื่อเสียงในกำร
ถ่ำยทอดสดดวงดำว ในตอนนี้ กลุ่มดำวก ำลังแทรกแซงกิจกำร
ของอำณำจักรปีศำจที่ 73 สเกลนั้นไม่ใหญ่ แต่สิ่งต่ำงๆ ก็จะ
ควบคุมไม่ได้ถ้ำมันเป็นเนบิวลำจริงๆ

“เนบิวลำก ำลังสนใจ นี่หมำยควำมว่ำรำชำปีศำจจะปรำกฏขึ้น
จริงๆ…?”
ซิลล็อคพึมพ ำด้วยสีหน้ำงงงวยเล็กน้อย นี่คือรำชำปีศำจ ซิล
ล็อคอำศัยอยู่ในอำณำจักรปีศำจมำนำน และมันก็ไม่ได้จมลงไป
จริงๆ
อย่ำงไรก็ตำม อย่ำงน้อยก็มีสิ่งหนึ่งที่รู้ได้
“…นี่คือสำเหตุที่ดยุคยุ่งมำก”
“ในตอนนี้เขำคือคนที่ใกล้เคียงกับกำรกลำยเป็นรำชำปีศำจ”
เห็นได้ชัดว่ำหนึ่งในขุนนำงปีศำจจะกลำยเป็นรำชำปีศำจ เมื่อ
มองไปยังกรณีของรำชำปีศำจอีก 72 คน มันเป็นสิ่งที่หำได้ยำก
มำกที่ตัวตนที่ไม่ใช่ปีศำจจะขึ้นสู่บัลลังก์
จำกนั้นก็มีเสียงเตือนเบำๆ มำจำกโรงงำน และมีข้อควำม
ปรำกฏขึ้นมำ
[สถำนกำรณ์หลักใหม่เปิดขึ้นแล้ว!]

[‘เกมกำรปฏิวัติ’ ครั้งที่ 24 ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
ซิลล็อคตกใจเมื่อได้รับข้อควำมอย่ำงกะทันหัน แต่เขำก็แสร้ง
ท ำเป็นใจเย็นเมื่อเขำเห็นกำรแสดงออกของฮัน ฮันถำมขึ้นมำ
ก่อน
“ข้อควำมนี้มันอะไรกัน?”
“โอ้ เจ้ำไม่รู้หรอกเพรำะเจ้ำมำใหม่ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็น
บำงครั้ง มันคือสถำนกำรณ์หลักของที่นี่ เกมกำรปฏิวัติ”
“เกมกำรปฏิวัติ?”
“เขำน่ำจะถูกเพชฌฆำตจับได้ในขณะที่ซ่อนตัวอยู่ เขำคงโชค
ร้ำยมำก”
เกมกำรปฏิวัติเริ่มขึ้น นั่นหมำยถึง ‘นักปฏิวัติ’ ที่ซ่อนตัวอยู่
ปรำกฏขึ้น อย่ำงไรก็ตำม มันก็ไม่อำจมีกำรปฏิวัติเกิดขึ้นได้ใน
เขตอุตสำหกรรมแห่งนี้ ทุกๆ คนจ ำได้ดีว่ำเกิดอะไรขึ้นกับนัก
ปฏิวัติคนล่ำสุดที่ปรำกฏขึ้นเมื่อ 30 ปีก่อน

ซิลล็อคยิ้มและเสริม “ไม่ต้องห่วง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร รอ
สักพัก เดี๋ยวเพชฌฆำตคงจะลำกคอเขำมำเอง มันเป็น
ปรำกฏกำรณ์ที่สนุกๆ”
ไม่ว่ำเขำจะรอนำนแค่ไหน กำรประกำศว่ำเกมยุติลงก็ไม่ดัง
ออกมำ ในขณะที่เขำก ำลังคิดอยู่นั้น มันก็มีสิ่งที่แข็งแกร่งพอๆ
กับขุนนำงระดับต่ ำปรำกฏตัวขึ้น
เขำจ ำได้ทันทีว่ำมันเป็นใคร มันเป็นเพรำะเขำคือหนึ่งใน
เพชฌฆำตลับ เขำพุ่งมำที่ส ำนักงำน และซิลล็อคก็ถำมก่อน
“เกิดอะไรขึ้น?”
“มีคนประกำศว่ำเขำคือนักปฏิวัติ!”
ซิลล็อครู้ว่ำมันเป็นค ำถำมที่โง่ แต่เขำก็อดสงสัยไม่ได้ “อะไร?
ใคร?”
“มันคือนักปฏิวัติคนใหม่!”
“แล้วมันชื่ออะไร?”

ขุนนำงระดับต่ ำพูดตะกุกตะกัก มันเป็นชื่อที่ซิลล็อคไม่รู้จัก ไม่
น่ำเชื่อ ฮันที่ดูเบื่อๆ พูดออกมำ “เดี๋ยวนะ เจ้ำว่ำอะไรนะ?”
“อ่ำ ยูจงฮยอค…”
“เขำเรียกตัวเองว่ำยูจงฮยอคเหรอ?”
ซิลล็อครีบถำม “เจ้ำรู้จักเขำเหรอ?”
“ข้ำรู้”
กำรแสดงออกของฮันเปล่งประกำยขึ้นด้วยควำมสดใส แต่มันก็
มีรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวอยู่ แม้แต่ซิลล็อคก็ยังรู้สึกขนลุก ฮันถำม”
เขำปรำฏกตัวขึ้นที่ไหน?”
***
รัตติกำลสิ้นสุดลง และผมก็ถูกเรียกตัวกลับไปโดยไอลีน
พูดให้ชัดๆ ผมแทบจะถูกลำกตัวกลับไปต่ำงหำก
ถนนแทบจะพลิกคว่ ำเนื่องจำกกำรประกำศของผม

– นักปฏิวัติคนใหม่ได้ปรำกฏตัวขึ้นแล้ว!
ถนนเต็มไปด้วยค ำพูดเหล่ำนั้น หำกไอลีนไม่ได้โผล่ออกมำและ
ลำกผมออกไป ผมก็คงจะกลำยเป็นแซนวิชที่ถูกขนำบด้วย
ชำวเมือง ในขณะที่ไอลีนไม่อำจควบคุมอำรมณ์ของเธอได้ ผม
ก็ตรวจสอบข้อมูลของสถำนกำรณ์ลับโดยไม่สนใจสิ่งอื่น
+
[สถำนกำรณ์ลับ – นักปฏิวัติตัวปลอม]
หมวดหมู่: ลับ
ระดับควำมยำก: SS
เงื่อนไขกำรเคลียร์: คุณกลำยเป็นนักปฏิวัติผู้ป่ำวประกำศ
ตัวเองด้วยกำรปลอมตัวเป็นนักปฏิวัติ สังหำรนักปฏิวัติตัวจริง
ภำยในเวลำที่ก ำหนดเพื่อเข้ำรับต ำแหน่ง มิฉะนั้น มันจะ
กลำยเป็นตอนจบที่น่ำสะพรึงกลัว
จ ำกัดเวลำ: 30 วัน

รำงวัล: 150,000 เหรียญ กำรเข้ำสู่สถำนกำรณ์หลักใหม่
ควำมล้มเหลว: ตำย
+
ผมรู้วิธีรับสถำนกำรณ์หลักมำคร่ำวๆ ในกรณีนี้ ผมต้องหำนัก
ปฏิวัติตัวจริงให้ได้…
ผมเหลือบมองไอลีนและกล่ำวว่ำ “งั้นก็เริ่มกันเถอะ”
“…เจ้ำบ้ำไปแล้วเหรอ?” ไอลีนถำมด้วยสีหน้ำสับสน “เจ้ำรู้
ไหมว่ำท ำอะไรลงไป?”
“ปฏิวัติไง”
“ปฏิวัติที่ไม่มีนักปฏิวัติ? เจ้ำมันตัวปลอม!”
“จริงเหรอ?”
“ไม่มีทำง… อย่ำบอกนะว่ำ…?”

เธอท ำสีหน้ำน่ำรักน่ำชัง ผมยักไหล่เบำๆ และใบหน้ำของไอลีน
ก็เต็มไปด้วยควำมสิ้นหวัง “ไม่แน่ๆ! เจ้ำท ำบ้ำอะไรลงไป?
ตอนนี้มันจบแล้ว!”
ผมตอบอย่ำงไร้ยำงอำย “นี่คือสิ่งที่เธอต้องกำร กำรปฏิวัติและ
ควำมตำยของดยุค”
“ข้ำไม่อยำกได้วิธีนี้! นี่มันกำรหลอกลวง!”
“กำรปฏิวัติที่แท้จริงจะเป็นกำรหลอกลวงไปได้ยังไง? ฉันจะท ำ
ให้มันเป็นจริง”
“กำรปฏิวัติไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!”
“ฉันเห็นด้วยกับเธอ ฉันไม่ได้ประกำศไปเล่นๆ ฉันเห็นด้วยว่ำ
เขตอุตสำหกรรมนี้ควรที่จะถูกปลดปล่อย”
“ควำมจริงที่ว่ำเจ้ำพูดมันออกมำง่ำยๆ แบบนั้นก็พิสูจน์แล้วว่ำ
เจ้ำไม่ได้คิดจริงจัง”

น้ ำเสียงของไอลีนเต็มไปด้วยควำมโกรธอันรุนแรง “เจ้ำตั้งใจที่
จะปฏิวัติคนเดียวเหรอ?”
“…”
“ข้ำเห็นกำรปฏิวัติมำหลำยครั้งในเขตอุตสำหกรรมนี้ กำร
ปฏิวัติล้มเหลวไปกี่ครั้งแล้วและเลือดหลั่งไหลไปมำกแค่ไหน
แล้ว? และ…”
“อย่ำเอำควำมล้มเหลวในอดีตมำเป็นบทเรียน มันจะไม่มีกำร
เปลี่ยนแปลงถ้ำเธอไม่ท ำอะไรเลย”
“มันเป็นสถำนกำรณ์ที่เจ้ำไม่สำมำรถท ำได้ตั้งแต่แรก”
ผมเข้ำใจควำมรู้สึกของไอลีน ในควำมเป็นจริง สถำนกำรณ์
กำรปฏิวัติเป็นสถำนกำรณ์ที่มีชื่อเสียงในเขตอุตสำหกรรม ถึง
กระนั้น ชำวเมืองของเขตอุตสำหกรรมก็เลิกเล่นเกมนี้ไปนำน
แล้ว
มันเป็นเพรำะมันไม่มีโอกำสชนะได้เลย ต้องขอบคุณเรื่องนี้
สถำนกำรณ์จึงสูญเสียคุณค่ำของมันไปในฐำนะสถำนกำรณ์

ไอลีนพูดต่อ “นี่คือเหตุผลว่ำท ำไมข้ำถึงต้องพึ่งพำผู้ถูกเนรเทศ
ดยุคไม่สำมำรถถูกฆ่ำได้โดยตัวตนที่อยู่ในสถำนกำรณ์! มันไม่มี
ทำงเอำชนะเพชฌฆำตบัดซบนั่นได้ นับประสำอะไรกับดยุค!”
“สถำนกำรณ์ถูกท ำให้เสียหำย มันมีวิธีเคลียร์มันถ้ำพวกเรำ
ระมัดระวัง”
“ผู้คนก ำลังจะตำยเพรำะเจ้ำ”
“ฉันจะไม่ปล่อยให้เกิดขึ้น”
“งั้นเจ้ำก็เป็นคนแรกที่จะตำย”
“ฉันจะไม่ตำย ฉันไม่เคยตำยมำก่อน”
“นี่…!” ไอลีนเม้มปำก “มันก็แค่โชคดีเท่ำนั้น เจ้ำคิดว่ำผู้พิทักษ์
จะปกป้องเจ้ำอีกเหรอ?”
“อืม ฉันคิดว่ำพวกเขำจะปกป้องฉัน”
“นำยไม่รู้อะไร ผู้พิทักษ์จะหมดพลังหลังจำกใช้กำรปกป้อง
ทุกๆ ครั้งที่พวกเขำใช้มัน พวกเขำจะสูญเสียพลังชีวิตไป และ

ในที่สุดก็จะตำย ไม่มีใครที่จะปกป้องเจ้ำไปอีกสองหรือสำม
ครั้ง!”
“ครั้งแรกเป็นสิ่งส ำคัญที่สุด”
“…”
“ไอลีน เธอรู้จักสถำนที่แห่งนี้ดีกว่ำฉัน แต่เธอก็ไม่เข้ำใจคนที่นี่
เลย”
ไอลีนก ำลังจะพูดอะไรบำงอย่ำงออกมำ แต่ก็เม้มปำกของเธอไว้
แน่นเป็นครั้งแรก บำงทีไอลีนเองก็อำจจะรู้สึกถึงอะไรบำงอย่ำง
ผู้พิทักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่ปรำกฏขึ้นและปกป้องผมซึ่งเป็นนักปฏิวัติ
มันเป็นภำพที่ไอลีนอำจจะไม่ได้เห็นมำนำนแล้ว มันเป็น
เวลำนำนจริงๆ
ไอลีนเลียริมฝีปำกของเธออยู่นำนก่อนที่จะพูดด้วยเสียงเล็กๆ”
นำยคิดจริงๆ เหรอว่ำมันจะเป็นไปได้?”
“มันเป็นไปได้ เธอยังเห็นสกิลของฉันไม่พออีกเหรอ?”

มันจะเป็นไปได้ ผมจ ำเป็นให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้เป็นไปให้ได้ ไอลีน
ตอบด้วยกำรถอนหำยใจ “เจ้ำไม่ใช่นักปฏิวัติตัวจริง”
“นั่นเป็นสำเหตุที่ฉันต้องกำรควำมช่วยเหลือจำกเธอ”
กำรแสดงออกของไอลีนสั่นกับค ำพูดของผม
“พวกเรำมำปฏิวัติโดยปรำศจำกนักปฏิวัติกัน”
ไอลีนตัดสินใจและตอบ “…เจ้ำต้องรวบรวมต ำแหน่ง นี่คือเกม
ที่เจ้ำไม่สำมำรถเอำชนะคนเดียวได้”
“ฉันเดำว่ำงั้นนะ”
“ผู้พิทักษ์เป็นเงื่อนไขขั้นต่ ำเพื่อควำมอยู่รอด เจ้ำเองยังต้องมี
‘นักสู้’ เพื่อจัดกำรกับเพชฌฆำต และ ‘สำยลับ’ เพื่อหำ
เพชฌฆำตลับ”
“รวบรวมพวกเขำไปทีละคน ต ำแหน่งพวกนี้ไม่ได้อยู่ไกลอย่ำง
ที่เธอคิด”

ผมไม่หัวเสีย กำรประกำศกำรปฏิวัติดังขึ้นแล้ว ดังนั้นเหล่ำ
ผู้รับผิดชอบในต ำแหน่งเหล่ำนั้นก็คงจะตระหนักมันได้แล้วทีละ
คน พวกเขำคงจะต้องคิดออกว่ำต้องอยู่ฝ่ำยไหนในเกมบ้ำๆ นี้
“ฉันคิดว่ำได้มำหนึ่งต ำแหน่งแล้วนะ”
ในทันทีที่ผมพูดออกมำ ประตูห้องประชุมก็เปิดออกด้วยเสียง
อันดัง จำงฮำยังมองมำทำงนี้ด้วยดวงตำที่เบิกกว้ำง
“ไอลีน…”
“อะไร?”
“มีคนขอเข้ำมำ…”
“ข้ำยุ่งอยู่ตอนนี้! ส่งพวกเขำออกไปก่อน”
“เรื่องนั้น มัน…”
“ท ำไม?”
“…คนที่อ้ำงตัวว่ำเป็นผู้พิทักษ์มำ”

ไอลีนที่ก ำลังประหลำดใจผุดลุกขึ้นจำกที่นั่ง จำกนั้นด้ำนหลัง
ของจำงฮำยัง ชำยวัยกลำงคนๆ หนึ่งก็ปรำกฏตัวขึ้น
“เจ้ำ… เจ้ำคือนักปฏิวัติจริงๆ เหรอ?”
น่ำแปลก มันเป็นใบหน้ำที่ผมรู้จักอยู่แล้ว
(จบตอน)