มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 201 – นักปฏิวัติตัวปลอม (4)

“หลบมัน!” เคียวของเพชฌฆาตขยับพร้อมกับเสียงของไอลีน
「ในเวลานี้ ความคิดของเขาได้เร่งสปีด และโลกก็ดูเหมือนจะ
เชื่องช้าลง」
「คิมทกจาคิด: นี่มันเรื่องบ้าอะไร?」
ผมกัดฟันและพุ่งเข้าหาจางฮายัง
มันอาจจะมีความแตกต่างระหว่างการเสื่อมถอยรอบที่ 111
และการเสื่อมถอยในปัจจุบัน แต่มันก็ไม่มีการพัฒนาเช่นนี้ใน
รัตติกาลที่สองในแบบต้นฉบับ เพชฌฆาตไม่ได้รับค าสั่งจากด
ยุคและควรที่จะสูญเสียคืนที่สองไปหลังจากไม่สามารถฆ่าผมได้
[ฆ่า ทุกคน]
ในตอนนี้การกระท าของเพชฌฆาตเหมือนกับคนที่ได้เล่นเกมนี้
มานานแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีใครบางคนสั่งการพวกมัน

ผมผลักจางฮายังออกไปในขณะที่ปลดปล่อยดาบแห่งศรัทธา
และรับเคียวของเพชฌฆาตไว้
[แรงปะทะจากการต่อสู้ท าให้การก าหนดค่าของเรื่องราวของ
คุณไม่สมบูรณ์]
สถานการณ์ไม่ดีแล้ว ผมไม่อาจสู้ได้ในตอนนี้
[ชิ้นส่วนเรื่องราว ‘ใบหน้าของคาสโนว่าที่ตายจาก
เพศสัมพันธ์’ ได้รับความเสียหายเล็กน้อย]
บ้าเอ้ย ใบหน้าของผม! โชคดีที่เพชฌฆาตไม่ได้ตั้งใจจะต่อสู้กับ
ผมและเปลี่ยนเป้าหมายในทันที่ ผมถอนหายใจออกมาอย่างฉิว
เฉียด แต่ก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ดี
[เก็บ ชีวิต ของ นัก ปฏิวัติ ไว้]
“อ๊ากกก!”

ชาวเมืองกรีดร้องออกมาในขณะที่พวกเขาถูกเคียวของ
เพชฌฆาตตัด มันยังไม่มีใครตาย แต่มันก็มีกว่าสิบคนที่หลั่ง
เลือดออกมาแล้ว
“น-นักปฏิวัติ!”
ผมกัดริมฝีปาก
「คิมทกจาคิด: มันมีนักวางแผนที่เขาไม่รู้จักงั้นเหรอ? หรือ
ว่าดยุคลงมือแล้ว? เรื่องราวของหนทางเอาชีวิตรอดไหล่ผ่าน
หัวของคิมทกจาอย่างเร็ว」
“ทุกคนมารวมตัวกันทางนี้! ฉันไม่สามารถปกป้องทุกคนได้ถ้า
ทุกคนกระจายกันอยู่!”
「คิมทกจาตัดสิน ดยุคไม่ได้ลงมือ มันคงไม่จบลงแบบนี้ถ้าด
ยุคเคลื่อนไหว」
ก าแพงที่สี่พูดถูก เขตอุตสาหกรรมคงจะถูกท าลายไปแล้วถ้าด
ยุคเคลื่อนไหว

“อ๊ากกก!”
ความเสียหายต่อชาวเมืองไม่ได้ลดลง อาการบาดเจ็บจากเคียว
ของเพชฌฆาตกระจายไปทั่วทุกที่ มันมีผู้บาดเจ็บกว่า 10 คน
ในพริบตา
ข่าวดีก็คือศัตรูไม่อาจฆ่าชาวเมืองเป็นจ านวนมากได้ กฎของ
เกมระบุไว้ว่าเพชฌฆาตแต่ละคนสามารถสังหารชาวเมืองได้
หนึ่งคนต่อวันเท่านั้น
อย่างน้อยก็สามวัน
ไอลีนตะโกนออกมา “ทุกคน สู้มัน! พวกมันไม่อาจใช้การ
ประหารได้ถ้าไม่มีตราประทับ!”
ชาวเมืองบางคนจับอาวุธขึ้นตามค าพูดของไอลีน แต่ว่า
สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีขึ้นเท่าไร ในตอนแรก มันมีแค่ชาวเมือง
ไม่กี่คนที่สามารถติดตามการเคลื่อนไหวของเพชฌฆาตได้ แม้
กระนั้น พวกเขาก็ท าได้ไม่นาน
“อ๊ากกก!”

ความจริงที่ว่าผู้คนไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เพชฌฆาตจะใช้ ‘ประทับ’
ช่วยเพิ่มความกลัวให้กับพวกเขา พวกมันสามารถใช้ประทับได้
และชาวเมืองบางคนก็จะต้องตายแน่ๆ นอกจากนี้ ผู้พิทักษ์ก็
ก าลังปกป้องผมอยู่และไม่สามารถปกป้องพวกเขาได้
“ว-วิ่ง!”
ในที่สุด แถวขบวนก็พังลง และชาวเมืองก็เริ่มแตกกระเจิง
“ไม่! อย่าไป!”
ไอลีนรีบตะโกนออกมา แต่ชาวเมืองที่พากันตื่นกลัวก็ไม่ได้ยิน
อะไรแล้ว ชาวเมืองที่ได้รับบาดเจ็บครวญครางออกมาและดู
เหมือนกับก าลังก่นด่าไปยังอากาศว่างเปล่า
「คิมทกจาโกรธอย่างเงียบๆ」
ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนท า แต่…
“ช-ช่วยฉันด้วย…”

ชาวเมืองที่ได้รับบาดเจ็บคลานเข้ามาหาผม มันมีหลายคนที่
ไม่ได้มีสภาพดีเท่าไร บางส่วนของพวกเขาคงจะตายใน
ตอนท้ายของรัตติกาลถ้าพวกเขาโชคไม่ดี และมันก็เหมือนกัน
ส าหรับคนที่หนีไป
รัตติกาลนี้จะได้รับการจดจ าว่าเลวร้ายยิ่งกว่ารัตติกาลอื่นใน
เขตอุตสาหกรรม
「ถ้าความเสียหายมากกว่านี้ มันก็จะยิ่งท าให้เป็นไปตาม
ความตั้งใจของพวกมัน」
ชาวเมืองจะไม่เต็มใจช่วยเหลือในการปฏิวัติอีกต่อไป พวกเขา
จะท าตามค าสั่งของดยุคอีกครั้ง และสภาเมืองของไอลีนก็จะ
โดดเดี่ยว ผมไม่อาจยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
ดังนั้นผมจะต้องเปลี่ยนแผน ในเวลาที่ผมสูดลมหายใจเข้าและ
ก าลังจะเรียกไอลีน
“ทางนี้! มาฆ่าข้าเส้!” มีคนที่ก าลังซ่อนตัวอยู่หลังอาคารเริ่ม
ตะโกนออกมา มันเป็นมาร์ค “ทางนี้! ข้าคือผู้พิทักษ์!”

จางฮายังตระหนักได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นและตะโกนออกมา “บ้า
เอ้ย! เจ้าของบาร์ เจ้าท าอะไรน่ะ?”
มันเป็นการตัดสินใจที่บุ่มบ่าม มันถูกต้อง แต่ก็เป็นการตัดสินใจ
ที่แย่
“ข้าคือผู้พิทักษ์! มาฆ่าข้าสิ!”
เมื่อไอลีนและจางฮายังเหลือบมองผม ผมก็ก าลังวิ่งไปหามาร์ค
แล้ว แทบจะในเวลาเดียวกัน เพชฌฆาตเองก็ก าลังวิ่งมา
[ผู้ พิ ทักษ์]
การยั่วยุของมาร์คได้ผลดี เพชฌฆาตที่กระจายตัวกันออกไปมา
รวมตัวกันในทันที่
[ฆ่า ผู้ พิ ทักษ์]
ผมใช้บุ๊คมาร์คและวิถีแห่งสายลมเพื่อพุ่งเข้าไปหามาร์คอย่าง
รวดเร็ว ใบหน้าอันซีดเซียวของมาร์คอยู่ใกล้แล้ว
[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

+
[ลิสต์ตัวละคร]
ตัวละคร: มาร์ค จาเวียร์
แอตทริบิวต์ส่วนตัว: ผู้เคลื่อนผ่านมิติ (วีรบุรุษ), ทหารระดับ
ระดับ S เกษียณ (หายาก), เชฟมือหนึ่ง (หายาก)
กลุ่มดาวผู้สนับสนุน: ไม่มี
สกิลเฉพาะตัว: ท าอาหาร LV.9, การแปรรูปส่วนผสม LV.8, ผู้
ผดุงความยุติธรรมเก่า LV.4, ระบ าดาบ LV.9, (สกิลส่วนตัว)
LV.1…
* อวตารนี้มีบทบาทพิเศษในสถานการณ์
* สกิลบางอย่างจะเป็นส่วนตัวเนื่องจากบทลงโทษของ
สถานการณ์
+

ในความเป็นจริง มันไม่เหมือนกับสิ่งที่ผมบอกกับไอลีน ผมไม่
อาจรู้ ‘ต าแหน่ง’ ที่แน่นอนของคนๆ นั้นได้ด้วยการใช้ลิสต์ตัว
ละคร อย่างไรก็ตาม ผมก็สามารถบอกได้ว่าใครมีต าแหน่ง
พิเศษและยังรู้สกิลที่ไม่รู้จัก
“มันคือความฝันชั่วประเดี๋ยว…”
ผู้เคลื่อนผ่านมิติจากดาวเคราะห์เกนส์ มาร์ค จาเวียร์ เขาได้
เกษียณตัวจากการเป็นทหารรับจ้างและกลายเป็นเชฟหลังจาก
มาที่โลกปีศาจ ตัวละครทุกตัวในสถานการณ์นั้นมีเหตุผลของ
ตัวเอง
มาร์คยิ้มให้ผมในขณะที่เคียวพุ่งเข้ามาหาเขา “ข้าหวังว่าเจ้า
จะท าส าเร็จนะ นักปฏิวัติ”
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตของเขานัก เขามีบทบาทสนับสนุนใน
หมู่ผู้คนจ านวนนับไม่ถ้วนที่ตายไปในหนทางเอาชีวิตรอด
[เพชฌฆาตสวิตซ์ได้ประทับความตายลงบน ‘มาร์ค จาเวียร์’]
[‘มาร์ค จาเวียร์’ ถูกระบุว่าเป็นแพะรับบาปในยามรัตติกาล]

หนทางเอาชีวิตรอดมีทั้งหมด 3,149 ตอน บางคนอาจจะคิดว่า
เรื่องนี้ยาวมาก พวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องราวที่ทั้งยาวและน่า
เบื่อ
「แต่ส าหรับคิมทกจา 3,149 ตอนนั้นสั้นมาก」
ผมคิดอย่างนี้เสมอ ผมปรารถนาให้หนทางเอาชีวิตรอดยาว
กว่านี้ ผมอ่านมามากมายหลายตอน แต่ผมก็ยังสงสัยเกี่ยวกับ
หนทางเอาชีวิตรอด
“ไม่ต้องห่วง นายจะไม่ตาย”
ดังนั้นผมคงจะอ่านส่วนที่ผมไม่ได้อ่านนับจากนี้ไป
“วิกกี้! ถ้าข้าตาย…!” มาร์คตะโกนด้วยสีหน้าล าบากใจ
“ท าไมนายถึงอยากตายขนาดนี้? ไม่มีใครจะตาย อย่างน้อยก็
ไม่ใช่ในเรื่องราวของฉัน”
ผมป้องกันเคียวของเพชฌฆาตไว้และใช้สกิล
[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกเปิดใช้งาน]

[ความสามารถของบุ๊คมาร์คเพิ่มขึ้นและมีช่องว่างใหม่]
“ฉันจะวางอัศวินแห่งการปฏิวัติ มาร์ค จาเวียร์ไว้ในช่องที่หก”
[ตัวละคร ‘มาร์ค จาเวียร์’ ได้รับการลงทะเบียนในช่องที่หก]
[เปิดใช้งานบุ๊กมาร์กหมายเลขหก]
[(สกิลส่วนตัว LV.1) เปิดใช้งาน]
เคียวของเพชฌฆาตมุ่งมาตรงหน้าล าคอของมาร์คที่หลับตาลง
[คุณได้รับต าแหน่ง ‘ผู้พิทักษ์’ ชั่วคราว!]
อย่างไรก็ตาม ฝั่งของผมก็เร็วกว่าหน่อย
[มีคนใช้พลังของเขาเพื่อปกป้อง ‘มาร์ค จาเวียร์’]
เคียวของเพชฌฆาตหยุดลงห่างจากคอของมาร์คไปหนึ่งนิ้ว
เคียวหยุดเหมือนถูกดักอยู่ในตาข่าย มาร์ครู้ว่าสิ่งนี้หมายความ
ว่ายังไง และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น

[ผู้พิทักษ์ประสบความส าเร็จ และประทับแห่งความตายถูก
ปลดปล่อยแล้ว!]
แน่นอนว่ามาร์คไม่ใช่แค่คนเดียวที่รู้สึกประหลาดใจ
[มี ผู้ พิทักษ์ อีก คน?]
มันเป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เพชฌฆาตกระจายตัว
ออกไปในความมืดทีละคน เพชฌฆาตไม่สามารถฆ่าใครได้ ผม
ไม่พอใจเท่าไร แต่มันก็ยังโอเคอยู่
ผมถอนหายใจเบาๆ และมองไปรอบๆ ที่ผู้รอดชีวิตก าลังจ้อง
มาที่ผม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จางฮายังและไอลีนที่ก าลังจ้องมา
ด้วยความตกตะลึง เมื่อตัดสินจากสีหน้าของพวกเขา มันคงจะ
เป็นค่ าคืนที่ยาวนาน
[ไม่มีใครตายในรัตติกาลนี้]
***
ตามที่คาดไว้ จางฮายังและมาร์คไม่ปล่อยผมไป

“เป็นเจ้าจริงๆ เหรอ?”
“ต าแหน่งของเจ้าคืออะไร? เจ้าเป็นผู้พิทักษ์งั้นเหรอ?”
ผมคงจะต้องทนทุกข์ทรมานมากยิ่งขึ้นถ้าไอลีนไม่ได้ดูแล
ชาวเมืองอยู่ ผมส่ายหัวและถอนหายใจ
“ฉันบอกแล้วไง ฉันเป็นนักปฏิวัติตัวปลอม ดังนั้นฉันจึง
สามารถเป็นผู้พิทักษ์ตัวปลอมได้”
“อธิบายมาเดี๋ยวนี้…!”
“ปล่อยมันไปก่อนเถอะ ฉันจะเปิดเผยมากไปถ้าฉันบอก
รายละเอียดมากกว่านี้ นายไม่รู้หรือว่ามันอันตรายแค่ไหนที่จะ
เปิดเผยข้อมูลของตัวเองในสถานการณ์แบบนี้?”
“…”
“สมมุติว่าฉันบอกข้อมูลไป ถ้านายถูกลักพาตัวและเปิดเผย
ข้อมูลของฉันให้กับดยุค นายคิดว่าการปฏิวัตินี้จะจบลงยังไง?”

อันที่จริงนี่คือข้อแก้ตัวที่ยูจงฮยอคใช้อยู่บ่อยๆ เมื่อเขาพบว่า
การอธิบายนั้นน่าร าคาญ ในตอนนี้ผมเป็นยูจงฮยอค ดังนั้นผม
จึงไม่รังเกียจที่จะพูดมัน
“ฉันก็แค่ยูจงฮยอค จ าไว้แค่นั้น”
「คิมทกจาคิด: เขารู้สึกเหมือนกับเขาได้กลายเป็นยูจงฮยอค
จริงๆ」
หุบปาก
「ฉันคิดถึงคิมทกจาที่พูดจาสุภาพจริงๆ」
ในขณะที่ผมก าลังเล่นกับก าแพงที่สี่ มันก็มีชายสองคนก าลัง
มองผมด้วยสายตาที่เหนื่อยล้าและส่ายหัวของพวกเขา
“…เจ้านี่แปลกคนจริงๆ”
ในตอนนี้อาจจะมีข้อความดังขึ้นในหูของยูจงฮยอคที่บนโลก
บางทีมันอาจจะเป็นข้อความนี้?
[เรื่องราวของคุณก าลังถูกสร้างขึ้นในอาณาจักรปีศาจที่ 73]

หากเขาฉลาด เขาจะสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม มันก็
ไม่ส าคัญ บรรยากาศสงบลงลง และผมก็น าประเด็นหลักขึ้นมา
“มาคุยเรื่องงานกันดีกว่า มันมีบางสิ่งที่ท าลายการคาดเดาของ
ฉัน มีคนก าลังโจมตีโดยใช้กฎของเกม”
“…ข้าได้ยินว่าดยุคสวิตซ์ไม่ใช่นักวางแผน เจ้าคิดว่าดยุค
เคลื่อนไหวเองเหรอ?”
“ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันคิดว่ามันเป็นคนอื่น”
“ถึงกระนั้น คืนนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ไม่ใช่ว่าพวกเราจะเป็นที่
นิยมขึ้นเหรอถ้ามีคนใช้พลังของผู้พิทักษ์ได้สองคน?”
“ไม่จ าเป็น พวกมันจะไม่ใช้ ‘ประทับ’ ในครั้งต่อไป”
“อะไรนะ?”
“ถ้ามันยากที่จะฆ่าฉัน งั้นพวกมันก็จะพยายามท าร้ายผู้คนให้
ได้มากที่สุด”
“อ๊า…!”

ถ้าไม่มีการใช้ประทับ รัตติกาลก็จะไม่จบลงจนกว่าดวงอาทิตย์
จะขึ้น
“คืนนี้หลายคนก็บาดเจ็บแล้ว พวกเราจะไม่ชนะ พวกเราจะ
แพ้”
วันนี้ผู้คนจะได้เรียนรู้ความหวาดกลัวต่อเพชฌฆาตอีกครั้ง เมื่อ
วันพรุ่งนี้มาถึง ท่าทีของผู้คนก็คงจะชัดเจน ผู้คนจะกลัวดยุคอีก
ครั้งและกลัวการปฏิวัติ ศัตรูจะไม่พลาดโอกาสนี้
การแสดงออกของมาร์คมืดลง และเขาก็พูดออกมา “…งั้น
ตอนนี้พวกเราควรท ายังไงกันดี?”
“พวกเราไม่จ าเป็นต้องท าอะไร บางทีคงมีคนเคลื่อนไหวก่อน”
ผมได้เห็นเกมการปฏิวัติมามากมายในหนทางเอาชีวิตรอด หาก
สิ่งต่างๆ เป็นเช่นนี้ การพัฒนาต่อไปก็แน่นอน
“‘ต าแหน่ง’ ที่สองจะปรากฏขึ้น”
“ที่สอง?”

“ใช่ ต าแหน่งอื่นนอกจากนักปฏิวัติ ผู้พิทักษ์ และเพชฌฆาต”
ในขณะที่ผมพูดก็มีคนมาเคาะประตู มันเป็นไอลีน “…นักปฏิวัติ
มีคนมาหาเจ้า”
ผมเห็นใบหน้าที่ตึงเครียดแปลกๆ ของเธอและรู้ว่าการ
เคลื่อนไหวของศัตรูได้เริ่มขึ้นแล้ว
“เขาบอกว่าเขาเป็นสายลับ”
(จบตอน)