มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 222 – แอสโมเดียส (3)

ผมบอกเธอให้พาผมไปยังเขตอุตสาหกรรมสวิตซ์ และไอลีนก็
ตอบ
“ไม่ว่าเจ้าจะเร็วแค่ไหน มันก็คงใช้เวลาอย่างน้อย 2 วันกว่าที่
จะไปถึงเขตอุตสาหกรรมกิลแบท บางทีถ้ามีความช่วยเหลือ
จากผู้บรรลุล่ะก็…”
“ทูตจะต้องมีพาหนะขนส่งอยู่ มันไม่มีเหตุผลเลย?”
“ข้าบอกว่าสองวันถ้าเจ้าใช้มัน”
สองวัน… แม้กระทั่งสองชั่วโมงก็นานเกินไปส าหรับผม ไม่ว่าจะ
ยังไงผมก็ต้องไปถึงที่นั่นให้ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ไม่อย่างนั้นผม
ก็คงจะไปเห็นยูจงฮยอคถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ผมคิดหนัก “ความ
ช่วยเหลือจากผู้บรรลุ…”

คนแรกที่ผมนึกถึงคือ ‘เฮอร์เมส’ ถ้าผมได้ความช่วยเหลือของ
กลุ่มดาวนี้ ผมคงจะไปถึงที่นั่นได้ภายในเวลาไม่กี่นาที่ ปัญหาก็
คือเขาเป็นกลุ่มดาวของโอลิมปัส
“…บ้าเอ้ย ฉันยืมมือของเขาไม่ได้”
“ฮะ?”
ผมโบกมือให้ไอลีนที่ก าลังตกใจ “ฉันแค่พูดกับตัวเอง”
แน่นอน ผมจงใจพูดกับตัวเอง เหตุผลก็เพราะ
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น]
[กลุ่มดาวที่ชอบเปลี่ยนเพศต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น]
[กลุ่มดาวบางกลุ่มสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลที่คุณซ่อนไว้]
มันก็เพื่อกระตุ้นการตอบสนองแบบนี้ ผมไม่สนใจข้อความของ
พวกเขาและพูดกับไอลีน”มันมีอีกทางไหม? ประตูวาร์ปหรือ
อะไรท านองนี้…”

“นี่คืออาณาจักรปีศาจที่ 73 นอกจากนี้ มันยังเป็นรอบนอก
ของอาณาจักรปีศาจที่ 73 พวกเราไม่มีอุปกรณ์ขนส่งขั้นสูง
แบบนั้นหรอก”
“…เข้าใจแล้ว”
“เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?”
“มีคนก าลังจะตาย”
“ใคร?”
“เจ้าของเขตอุตสาหกรรม”
ตามที่คาดไว้ ข้อความระเบิดออกมาอีกครั้ง
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังถามเกี่ยวกับ
ความหมายของคุณ]
[กลุ่มดาวที่ชอบเปลี่ยนเพศก าลังฟังเรื่องราวของคุณ]

…การระเบิดอาจจะเล็ก แต่มันก็ช่วยไม่ได้เนื่องจากมันไม่ค่อยมี
กลุ่มดาวอยู่ในช่อง ยังไงก็เถอะ คนที่ชอบเปลี่ยนเพศมาที่นี่
ตั้งแต่เมื่อไหร่?
“นักโทษรัดเกล้าทองค า? นายช่วยฉันได้ไหม?”
ผมพูดกับกลุ่มดาวโดยตรง และผู้คนในห้องก็รู้สึกประหลาดใจ
ผมตัดสินใจที่จะท าตัวกล้าหาญมากขึ้น
“ถ้านายไม่ว่าอะไร ฉันอยากจะขอยืมเมฆวิเศษของนาย
หน่อย”
มันเป็นหนึ่งในสตาร์รีลิคของเห้งเจีย เมฆวิเศษ ถ้าผมยืมมันได้
ผมคงจะไปถึงเขตอุตสาหกรรมกิลแบทได้ในเวลาอันสั้น ปัญหา
ก็คือเห้งเจียจะให้ยืมมันไหม เขาสูญเสียความเป็นไปได้ไปแล้ว
ครั้งหนึ่งเพราะผม…
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ถามว่าท าไมคุณถึงต้องการ
‘เมฆวิเศษ’]

ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเปิดปาก ผมต้องพูดให้ดี “ฉันแสร้ง
เป็นยูจงฮยอค จากนั้นยูจงฮยอคก็ปลอมตัวเป็นฉัน… มันท าให้
เกิดข้อผิดพลาดในสถานการณ์ขึ้นและมีปัญหาตามมา…”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ร าคาญ]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ เกลียดสิ่งที่ซับซ้อน]
ผมตัดสินใจที่จะสรุปสถานการณ์ตามความอดทนของเห้งเจีย
“เพราะเหตุนี้ ยูจงฮยอคจึงก าลังจะตาย”
ผมอยากจะรู้ว่าเขาจะช่วยไหม แต่การตอบสนองจากเห้งเจียก็
ไม่คาดคิดเอาซะเลย
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ดึงผมของเขาออกมา
กระจุกหนึ่งจากความเครียด]
“เดี๋ยวนะ”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังจะออกไปหาหวี]
“เดี๋ยวสิ?”

ไม่มีค าตอบจากเห้งเจียที่หายตัวไป
[กลุ่มดาวที่ชอบเปลี่ยนเพศก าลังเพลิดเพลินกับสถานการณ์]
[คุณได้รับการสนับสนุน 100 เหรียญ]
ผมมองขึ้นไปในอากาศ และไอลีนก็ถามออกมา “ข้าไม่รู้ว่าเขา
เป็นใครนะ แต่เจ้าของคนใหม่ของเขตอุตสาหกรรมี้ตกอยู่ใน
วิกฤตเหรอ?”
“…ใช่แล้ว”
“ท าไม?”
“เขาก าลังจะเจอกับราชาปีศาจ”
“ราชาปีศาจไม่จ าเป็นต้องชั่วร้าย ถ้าเจ้าโชคดี เจ้าอาจจะรอด
ไปได้”
“ฉันเดานะ แต่…”
ปัญหาก็คือราชาปีศาจคนนั้นคือ ‘แอสโมเดียส’ ในนิยาย
แอสโมเดียสคือหนึ่งในศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ท าให้ยูจงฮยอค

เสื่อมถอย ยูจงฮยอคได้ตายเพราะแอสโมเดียสในอดีต ยูจงฮ
ยอคในตอนนี้จะปลอดภัยจากเขาไหม? มันไม่มีภาพที่ดีโผล่
ขึ้นมาเลยไม่ว่าผมจะคิดยังไง
ฮันมยอนโกมองมายังผมด้วยความกระวนกระวายและพูด
ออกมา “นายก าลังจะท าอะไร?”
มันเป็นปัญหาใหญ่ แม้ว่าผมจะไปที่นั่นได้ทันเวลา มันก็ไม่มี
การรับประกันว่าผมจะเอาชนะแอสโมเดียสได้แม้จะร่วมมือกับ
ยูจงฮยอค อย่างไรก็ตาม—
“ฉันไม่รู้ถ้าไม่ได้ลอง”
“ฮะ ฉันไม่รู้ว่านายจะเป็นเอาขนาดนี้ ในบริษัท นายไม่เคย…”
“ถ้าฉันไม่พยายาม ฉันคงจะตายได้ มันแตกต่างจากการไม่ได้
เป็นพนักงานเต็มเวลาถ้าฉันไม่พยายาม
“…อะแฮ่ม”

สถานการณ์แย่มาก แต่ผมก็ตัดสินใจที่จะคิดในแง่บวกให้มาก
ที่สุด มันมีบางอย่างที่ผมไม่ได้บอกไป บางทีสิ่งต่างๆ อาจจะ
ออกมาดีแม้ว่าผมจะไม่ได้ไปที่นั่น ปาฏิหาริย์อาจจะเกิดขึ้นซึ่ง
ท าให้ยูจงฮยอคได้เจอกับการตื่นครั้งใหญ่หรือไม่จู่ๆ แอสโม
เดียสก็อาจจะกลายเป็นคนดีก็ได้
…บ้าเอ้ย นั่นมันเป็นไปไม่ได้ ผมเปิดหนทางเอาชีวิตรอดใน
โทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ผมไม่อาจหาอะไรมาได้ ดังนั้นผมจึงต้อง
อ่านมันเพื่อหาค าตอบ
“อะไรกันวะเนี่ย?”
“ชู่ว เงียบหน่อย นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะท าได้”
ผมเลื่อนผ่านเนื้อหาของหนทางเอาชีวิตรอดอย่างรวดเร็ว
จากนั้นประโยคหนึ่งในการเสื่อมถอยรอบที่ 12 ก็สะดุดตาของ
ผม
「ยูจงฮยอคคิดว่ามันมีหลายเหตุผลส าหรับความผิดพลาดใน
รอบที่สามของเขา นี่คือเหตุผลที่ส าคัญที่สุด」

หัวใจของผมหดเกร็งในทันใด ไม่ เร็วเข้า รีบคิด เมื่อผมอ่าน
ประโยคต่อไป จิตใจของผมก็เริ่มว่างเปล่า และผมก็แทบเป็น
บ้าไป
「’ในเวลานั้น พวกเราไม่ควรแสร้งท าเป็นสนับสนุนราชา
ปีศาจแอสโมเดียส’」
***
มันมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กดวงตาสีด าสนิท เธอมีร่างเล็กและอายุ
น่าจะประมาณ 8 – 9 ขวบ แก้มของเธออวบอ้วนและมีใบหน้า
สดใดที่ท าให้นึกถึงนักแสดงเด็ก มันไม่มีการคุกคามใดๆ ปรากฏ
ขึ้นเลย
‘…รสนิยมของเขายังเหมือนเดิม’
อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็รู้ดีว่าตัวตนภายในร่างกายนั้นคือ
จุดสูงสุดของ 72 สิ่งมีชีวิตที่กระจัดกระจายกันอยู่ทั่วอาณาจักร
ปีศาจ และเจ้าของ ‘อาณาจักรปีศาจที่ 32’ กลุ่มดาวระดับ

เรื่องเล่าบางคนยังไม่อยากเผชิญหน้ากับเขาเลย เขาคือราชา
ปีศาจแห่งความโกรธเกรี้ยวและตัณหา
แอสโมเดียสยิ้มด้วยใบหน้าของเด็กสาว
[โอ้ ไม่จ าเป็นต้องเครียดมากนัก ข้าแค่มาคุย]
เสียงที่แท้จริงของเขาน าพาความเจ็บปวดมาสู่อวตารโดยรอบ
อวตารทุกคนในเขตอุตสาหกรรมน่าจะก าลังหลั่งเลือดอยู่ ต่อ
หน้าแรงกดดันนี้ ยูจงฮยอคกลั้นลมหายใจและยกระดับพลัง
เวทมนตร์ทั้งหมดของเขาขึ้น
ความรู้สึกกดดันรอบๆ ผิวของเขาค่อยๆ ลดลง ตัวตนนี้
แข็งแกร่งจนแม้แต่ผู้บรรลุยูจงฮยอคยังพบว่ามันยากที่จะทนได้
ตามที่คาดไว้ สถานะของราชาปีศาจนั้นแตกต่างออกไป ไม่รู้ว่า
เขารู้ใจของยูจงฮยอคหรือไม่ แอสโมเดียสขยับเข้าหาด้วยฝีเท้า
ที่นุ่มนวล
[น่าสนใจ ครั้งล่าสุดที่พวกเราพบกันคือเมื่อข้าเห็นเจ้าผ่าน
สายตาของลูกน้อง ณ เขตอุตสาหกรรมสวิตซ์…]

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นฝีเท้าที่เบาหวิว แต่ในสายตาของยูจงฮยอค
มันกลับเป็นสิ่งที่หนักหน่วงที่สุดในโลก การยึดจับดาบเขย่า
สวรรค์เริ่มรุนแรงขึ้น และเส้นเลือดบนคอของเขาก็นูนออกมา
[เจ้าย้ายมาที่กิลแบทและเอาชนะดยุคได้ในเวลาอันสั้น… ทักษะ
ของเจ้าสุดยอดจริงๆ ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น]
ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น… เห็นได้ชัดว่ามันพูดถึงใคร
‘ไอ้บ้าคิมทกจา’
ทุกอย่างเกิดขึ้นผิดที่ผิดเวลา ในเวลาอันสั้น ยูจงฮยอคมี
ความคิดมากมาย
‘มันอยู่ในร่างอวตารที่ไม่สมบูรณ์ ฉันจะเอาชนะได้ไหม?’
‘ไม่ เป็นไปไม่ได้’
‘มันอาจเป็นร่างอวตาร แต่นี่คือโลกปีศาจ’
‘งั้นฉันจะหนีได้ไหม?’
‘มันไม่มีเหตุผลเกินไป’

‘มันไม่มีทางก าจัดราชาปีศาจได้เลย’
เดิมทีราชาปีศาจไม่อาจมีตัวตนอยู่ในสถานการณ์นี้ได้ จาก
ประกายแสงที่มองเห็นได้ มันมีความเป็นไปได้จ านวนมากถูกใช้
ไปตลอดเวลา ยูจงฮยอคไม่อาจหนีไปจากคนที่แสดงความ
มุ่งมั่นเช่นนี้ออกมาได้
‘มีทางเดียวเท่านั้นที่จะได้ผล’
‘ซื้อเวลาเพื่อเผาผลาญความเป็นไปได้’
เขาอาจจะเป็นราชาปีศาจ แต่เขาก็ไม่อาจสิงร่างอวตารใน
สถานการณ์นี้ได้นาน เขาจะถูกบังคับให้กลับไปตราบใดที่ยูจงฮ
ยอคพอจะซื้อเวลาได้ ปัญหาคือว่ามันไม่ควรเป็น ‘การต่อสู้’
ในท้ายที่สุด ยูจงฮยอคก็บิดพลิ้วต่อความทรนงของเขาไป
เล็กน้อย
“ใช่ ฉันคือราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น นายเป็นใคร?”
[…มันแปลกไปหน่อยไหม? เดิมทีเจ้าหล่อขนาดนี้เลยเหรอ?
ใบหน้าที่ข้าได้เห็นเมื่อครั้งล่าสุด…]

“นายมาที่นี่เพราะนายมีอะไรจะพูด ว่ามาสิ”
[หุหุ ใช่ แต่ก่อนที่พวกเราจะคุยกัน มันมีบางสิ่งที่รบกวนข้าอยู่]
“อะไร?”
นิ้วขนาดเล็กของแอสโมเดียสดีดออกมา ประกายแสงอันน่า
สะพรึงกลัวปรากฏขึ้น และตุ๊กตาตัวเล็กๆ ที่มีแขนครึ่งหนึ่งถูก
ฉีกออกก็ปรากฏขึ้นในอากาศ
[อย่างที่คาดไว้]
ยูจงฮยอคเม้มปาก เขาก าลังติดต่อกับราชาปีศาจ มันเป็นความ
ผิดพลาดที่คิดว่าผ้าคลุมผู้สันโดษจะไม่ถูกสังเกตเห็น
[ท าไมร่างสัญลักษณ์ของทูตสวรรค์ถึงมาอยู่ที่นี่?]
“ฉันไม่รู้”
[งั้นเหรอ? เรื่องจริงเหรอ?]
ประกายแสงอันรุนแรงสว่างวาบขึ้น และอูรีเอลก็ท าสีหน้า
เจ็บปวด

[ข้าสามารถบอกได้ว่าเจ้าเป็นใครจากร่างสัญลักษณ์นี้]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ก าลังมองมาที่แอสโม
เดียส]
[ทูตสวรรค์อูรีเอล ราฟาเอลพี่ชายของเจ้าสบายดีไหม? ข้า
อยากจะบอกเขาว่าข้ายังไม่ลืมหนี้นั้นนะ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ค ารามด้วยความ
โกรธ!]
[แน่นอน เจ้าสามารถบอกเขาได้หากเจ้ากลับไปอย่างปลอดภัย]
การแสดงออกของยูจงฮยอคมืดลง นี่คือโลกปีศาจ ไม่ว่าอูรีเอล
จะแข็งแกร่งแค่ไหน เธอก็ไม่อาจต่อกรกับร่างอวตารของราชา
ปีศาจด้วยร่างสัญลักษณ์ได้ ยูจงฮยอคไม่ลังเลที่จะเพิ่มพลังของ
เขา
“หยุดนะ”

มันคงยากขึ้นถ้าเขาสูญเสียร่างสัญลักษณ์ของอูรีเอลไป ณ ที่
แห่งนี้ เขาคงจะสูญหายไปจากสถานการณ์ถ้าเขาสูญเสียอูรี
เอลไป แอสโมเดียสดูประทับใดกับแรงกดดันของพลังเวทมนตร์
เดือดพล่านที่มาจากยูจงฮยอค
[หืม? พลังงานนี้… มันแข็งแกร่ง แต่…]
อึดใจต่อมา แอสโมเดียสก็มาอยู่ตรงหน้าของยูจงฮยอค
[มนุษย์ตัวกระจิ๋วก าลังเลียนแบบดวงดาว]
แขนเล็กๆ ยื่นออกมาและคว้าไปที่ขากรรไกรของยูจงฮยอค
“อั๊ค…!”
[อันที่จริงเจ้าไม่ใช่ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นใช่ไหม?]
ยูจงฮยอครีบเหวี่ยงดาบเขย่าสวรรค์ น่าแปลก มันถูกรับไว้
อย่างง่ายดายด้วยมือของแอสโมเดียส
[ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าท าหน้าตาน่ารักแบบนี้ได้ ข้าคงจะไม่ปล่อยเจ้าไป
ตั้งแต่แรก]

จากนั้นดาบเขย่าสวรรค์ก็หักครึ่ง
[เจ้ากลัวข้า หนุ่มน้อย]
“อั๊ค…”
[ถ้าเจ้าต่อต้านข้ามากนัก ข้าก็จะไม่อยากที่จะคุยกับเจ้า]
เงาด าจับกลุ่มกันด้านหลังแอสโมเดียส ความมืดรวมตัวกันใน
อากาศและก่อตัวขึ้นเป็นมอนสเตอร์ที่มีเขาขนาดใหญ่
[ข้าอยากจะเหยียบย่ าเจ้า]
เลือดเริ่มไหลออกมาจากจมูกของยูจงฮยอค เรื่องราวอัน
ยิ่งใหญ่ก าลังกดทับลงบนตัวเขา ต่อหน้าตัวตนอันยิ่งใหญ่นี้ ยู
จงฮยอคเตรียมตัวอย่างเงียบๆ เพื่อเปิดใช้ ‘ประตูที่หนึ่งแห่งผู้
บรรลุ’
มันไม่มีหวัง แต่ยูจงฮยอคก็ไม่ยอมแพ้ หากเขาสามารถสร้าง
ช่องว่างได้ครู่หนึ่ง เขาอาจจะมีเวลาพอที่จะกลับไปยังโลก

ในขณะที่ยูจงฮยอคก าลังคิดอย่างนี้ เขาก็ยอมรับการโจมตีครั้ง
หนึ่งและรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างก าลังแหลกสลาย
แขนซ้ายและขาขวาหัก และกระทั่งพลังเวทมนตร์ในท้องของ
เขาก็หายไป เมื่อเขาได้สติกลับมา เขาก็ถูกย่ าอยู่บนพื้น แอสโม
เดียสยกร่างของยูจงฮยอคขึ้นมาและสัมผัสหน้าผากของยูจงฮ
ยอคเบาๆ
[ข้าไม่อยากเชื่อเลย มนุษย์อย่างเจ้ากลับมีความสิ้นหวังที่สูงส่ง
เช่นนี้]
“ไอ้… ระย า… เอ้ย]
[เพอร์เซโฟนีกล่าวว่า ‘คิมทกจา’ จะต้องเป็นเรื่องที่ดีที่สุด หุหุ]
แอสโมเดียสเลียริมฝีปากของเขา ยูจงฮยอคจ้องไปที่แอสโมเดีย
สก่อนที่จะหลับตาลง
‘ฉันขอโทษ คิมทกจา’

มันไม่มีทางอื่นแล้ว เขาถูกบังคับให้มองหน้าไปยังการเสื่อมถอย
ครั้งต่อไป เขาหลับตาลง และนาฬิกาของยูจงฮยอคก็เตรียมที่
จะถอยกลับ เข็มวินาที่ เข็มนาที่ เข็มชั่วโมง ช่วงเวลาที่มือยักษ์
ก าลังจะขยับไปยังทิศทางตรงกันข้าม—
「นั่นคือเหตุผลว่าท าไมนายควรคิดถึงฉันตั้งแต่เนิ่นๆ」
ทันใดนั้น นาฬิกาของยูจงฮยอคก็หยุดลง
***
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ขั้นที่สามถูกเปิดใช้
งาน!]
ประกายแสงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวยูจงฮยอค และ
แอสโมเดียสที่ก าลังตกตะลึงก็ก้าวกลับไป บางสิ่งกะพริบอยู่ใน
ดวงตาของยูจงฮยอคในขณะที่บางสิ่งตื่นขึ้นมา แน่นอน มันคือ
ผม
[เจ้า…]

[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ก าลังมองไปยัง
‘ราชาปีศาจแห่งความโกรธเกรี้ยวและตัณหา’]
ผมจ้องมองไปยังแอสโมเดียสด้วยดวงตาที่สดใด จากนั้นผมก็
กล่าวว่า [อย่าแตะต้องอวตารของฉัน แอสโมเดียส]
(จบตอน)