มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 26 – เวลาพิพากษา (4)

ไม่กี่นาทีต่อมา ผมก็เข้าไปยังสถานีมหาวิทยาลัยทงกุกอีก
ครั้งและกินหนูดิน มันก็เพื่อการรักษาผิวหน้าที่ปนเปื้อน
ด้วยหมอกพิษ มันใช้เวลาเล็กน้อย แต่การปนเปื้อนก็
สามารถรักษาได้ด้วยการกินเนื้อของเผ่าพันธ์ูุใต้ดิน

[…เฮ้! เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? เจ้าท าอะไรลงไป?] ผมก าลัง
กินอยู่ แต่ผมก็ได้ยินเสียงของบีฮยองก าลังต าหนิผมด้วย
ความฉุนเฉียว

‘หุบปาก’

[ไม่ นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าสามารถปล่อยไปได้ เจ้าท าลาย
ไอดอลของกลุ่มดาว! เจ้าต้องการเห็นช่องของข้าล้มเหลว
งั้นเหรอ? เมื่อ ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ เริ่มพูด…]

ไอดอลแห่งกลุ่มดาว ทุกๆ โลกย่อมมีกลุ่มดาวของตัวเอง
เกาหลีใต้ก็ด้วย ถึงอย่างไรก็เถอะ บีฮยองกล่าวว่ามันคือ
‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ เขาเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ใน
เกาหลีใต้ แต่…

อันที่จริง ผมไม่ใช่คนประเภทที่จะพูดอะไรแบบนั้น

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางโกรธกับการกระท าอันโหดร้าย
ของคุณ]

[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังหัวเราะ]

มันมีความแตกต่างในระดับของไอดอลทั้งหมด แต่พวก
มันก็มีพลังของกลุ่มดาวถูกผนึกไว้ ถ้าผมปลดปล่อยผนึก
ของไอดอลอย่างถูกวิธี ผมก็จะได้รับพลังจ านวนหนึ่ง
อย่างเช่นไอเท็มหรือสกิลที่กลุ่มดาวใช้ในช่วงชีวิต
อย่างไรก็ตาม ‘การปลดผนึก’ นั้นใช้เวลานาน และผมก็
ไม่มั่นใจว่าผมจะได้สกิลที่ผมต้องการหรือไม่

ผมมองไปยังหนทางเอาชีวิตรอดในโทรศัพท์ของผม

「”แต่ถ้ามันถูกปิดผนึกในรูปปั้นทองแดงแซมยองดัง
นายจะได้สกิลมาได้ยังไง?”

“มีค าพูดที่ว่าถ้านายพบพุทธองค์ ให้สังหารพุทธองค์ทิ้ง
ซะ”

“อะไรนะ? อย่าบอกฉันนะว่า…”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันเพิ่งลองไป… แต่มันก็เป็นเรื่องจริง รูปปั้น
ทั้งหมดไม่ได้มีไว้เพื่อบูชาเท่านั้น”

“เฮ้! ไอ้โง่ นายควรระวังปากของนายหน่อยนะ นาย
อาจจะถูกสาปแช่งโดยกลุ่มดาว”」

ณ ประตูสุดท้ายในการเข้าไปสู่ชุงมูโร ‘สกิล’ ของแซม
ยองดังเป็นสิ่งจ าเป็นและวิธีการได้รับสกิลที่ได้ผลที่สุดก็

คือการท าลายไอดอล แน่นอนว่าผมสามารถซื้ออะไรที่
คล้ายๆ กันนี้มาจากกระเป๋าโดเกบิได้ แต่… ยิ่งผม
ประหยัดเหรียญส่วนใหญ่ได้มันก็ยิ่งดี

“งั้นนายจะแก้ไข ‘ความลับของมนุษย์’ ด้วยไหม?”

ผมปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนของผมลงอย่างรวดเร็ว สหาย
ของผม รวมทั้งจางฮีวอน มารวมตัวกันแล้ว

“ใช่แล้ว ฉันมีของมาฝากเธอด้วย”

ผมดึงไอเท็มที่ผมได้มาจากไอดอลออกมา โชคดีที่ได้มา
ไอดอลแซมยองดังมีไอเท็มและสกิลอยู่

[ลูกประค าของแซมยองดัง]

[เสื่อฟางของแซมยองดัง]

เศษผ้าและลูกปัดเก่า มันมีค าถามอยู่ในสายตาของทุกคน
ผมรู้ว่าพวกเขาก าลังคิดอะไรอยู่ อย่างไรก็ตาม ผมเองก็รู้
ว่าในโลกใบนี้ ‘ของเก่า’ มีแนวโน้มที่จะเป็น ‘ของดี’

“พวกมันดูเป็นไอเท็มที่ดีเพราะพวกมันเป็นของที่ระลึก
แห่งบุคคลที่ยิ่งใหญ่”

“บุคคลที่ยิ่งใหญ่?”

“เธอรู้จักแซมยองดังไหม?”

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางชะงักไปกับการกระท าของคุณ]

จางฮีวอนถามด้วยสีหน้าอันว่างเปล่า “…ใครเหรอ?”

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางปรารถนาที่จะปรากฏตัวต่อหน้า
ตัวละคร ‘จางฮีวอน’]

“อ๊า! ฉันรู้!” โชคดีที่มีคนรู้ ไม่จ าเป็นต้องพูดอะไร มันคือ
ยูซานอา “ฉันจ าได้ว่าเจอในประวัติศาสตร์เมื่อตอนที่ฉัน
ก าลังศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลี? ไม่ใช่ว่าเขาคือพระจาก
ราชวงศ์โชซอนอย่างนั้นเหรอ?”

“อืม ใช่แล้ว”

“เมื่อทหารเกาหลีก าลังต่อสู้ดิ้นรนเพื่อป้องกันการรุกราน
ของญี่ปุ่น… เขาได้ต่อสู้ในศึกถึงสองศึก!”

ตามที่คาดไว้จากยูซานอา ผมเองก็เคยศึกษาประวัติศาสตร์
เกาหลีมาก่อน แต่ผมก็ไม่รู้เรื่องนี้

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางประทับใจกับตัวละคร ‘ยูซานอา’]

ผมพยักหน้าและกล่าวว่า “ยังไงก็เถอะ ไอเท็มเหล่านี้มี
ความแข็งแกร่งของเขาอยู่”

“…จริงเหรอ?”

“ว้าว มันเป็นเรื่องจริง!”

จางฮีวอนและลีฮุนซึงรู้สึกประหลาดใจเมื่อพวกเขายืนยัน
ถึงข้อมูลของไอเท็มนี้

“ยังไงก็เถอะ ทกจารู้ได้ยังไง?”

“ฉันก็แค่พนมมืออยู่ตรงหน้ารูปปั้นแซมยองดังและ…
พวกมันก็ตกลงมาจากฟ้า”

“ฮะ? ไม่มีทาง…”

ผมคิดว่ามันไร้สาระ แต่ก็มีเหตุผลที่ผู้คนจะพูดเรื่องไร้
สาระแบบนี้ออกมา ผมตีหน้าขรึมในขณะที่ผมมองไปยัง

ปาร์ตี้ “ฉันคิดว่า… มันคงจะถูกส่งมาโดยแซมยองดังเพื่อ
เกาหลีใต้”

“อ่า…”

‘อ่า’ ของพวกเขาเต็มไปด้วยความหมายมากมาย ผมไม่
สนใจพวกเขาและพูดต่อไป มันไม่ใช่ว่าผมก าลังขอให้
พวกเขาฟัง

“เขาอาจจะทิ้งข้าวของไว้เพื่อช่วยประเทศ เหมือนกับช่วง
ที่ญี่ปุ่นรุกรานเกาหลีใต้ ถึงอย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เกาหลี
ใต้ก็เป็นประเทศที่อยู่ภายใต้ความวุ่นวาย”

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางโอนอ่อนไปกับค าพูดของคุณ]

ในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย นักต้มตุ๋นมักจะได้พลังอยู่
เสมอ

“…ในโลกอันแปลกประหลาดใบนี้ มันไม่แปลกเลยถ้าจะ
มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น บางทีแซมยองดังในตอนนี้อาจจะ
เป็นหนึ่งใน ‘กลุ่มดาว’ ก็ได้จริงไหม?”

น่าแปลก ยูซานอาเป็นคนแรกที่เชื่อ บางทีเธออาจจะไม่
ต้องการให้ผมอาย เรื่องตลกก็คือเมื่อยูซานอาเชื่อ ลีฮุนซึง
ก็เชื่อด้วยในทันที่

“อันที่จริง แซมยองดัง…”

ลีฮุนซึงเติบโตขึ้นมาพร้อมกับความรักชาติมานานแล้ว
และดูเหมือนว่าเขาก าลังระลึกถึงหลักการของงานกองทัพ
ลีกิลยังเองก็ดูเหมือนจะเชื่อด้วย มันมีแค่จางฮีวอนที่ก าลัง
จ้องมาที่ผมเหมือนกับมันไร้สาระ

[กลุ่มดาวที่สวมเสื่อฟางชอบค าพูดที่เปิดเผยของคุณ]

[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ ยกโทษให้กับบาป
ของคุณ]

บีฮยองมองขึ้นฟ้าพร้อมกับพูด ‘ไม่เป็นไรเหรอ?’ การ
แสดงออกตรงหน้าดูน่าตะลึงงัน พลังของกลุ่มดาว
เชื่อมโยงถึงชื่อเสียงของพวกเขาโดยตรง ดังนั้นกลุ่มดาว

จึงชอบที่เรื่องราวของตัวเองถูกแพร่กระจายออกไปแบบ
นี้ มันจะมีกลุ่มดาวไหนกันที่เกลียดการถูกยกย่อง?

“ฉันเอาลูกประค าของแซมยองดังให้ยูซานอาละกัน
เพราะเธอรู้จักเขาดี”

“จริงเหรอ? ฉันรับไว้ได้เหรอ?”

“ฉันคิดว่าแซมยองดังคงจะดีใจถ้าเธอใช้มันนะ”

ในความเป็นจริง ประสิทธิภาพของลูกประค าของแซม
ยองดังนั้นไม่ได้ดีเท่าไรนักเมื่อเทียบกับสิ่งที่ผู้สนับสนุน
ใช้ มันไม่ใช่สตาร์รีลิคของผู้สนับสนุนและความจริงที่ว่า
แซมยองดังไม่ใช่ตัวตนที่ไร้รับการยอมรับระดับโลก มัน

จึงยังเป็นไอเท็มระดับ B ดังนั้นมันจึงมีออฟชั่นรองใน
การเพิ่มพลังเวทมนตร์เพื่อช่วยเพิ่มการฟื้นฟูพลังเวท
มนตร์

จางฮีวอนมองดูยูซานอาเหมือนกับว่าเธอก าลังอิจฉาและ
กล่าวว่า “ยูซานอารู้อะไรหลายๆ อย่างเลย ฉันไม่รู้
เกี่ยวกับแซมยองดังเพราะฉันเรียนไม่เก่งเอาซะเลย”

“อ่า… เรื่องนั้น… เรื่องนั้น…”

“ฉันล้อเล่น ล้อเล่น อย่าท าหน้าแบบนั้นสิ”

ผมพูดกับจางฮีวอนที่ท าหน้าบูดบึ้ง “ฉันเองก็มีของให้เธอ
เหมือนกัน”

“ให้ฉัน? เสื่อฟางนั่นเหรอ?”

“ใช่”

“ไม่เป็นไร ไม่ว่าฉันจะรีบแค่ไหน ฉันก็ไม่อยากใส่ของ
แบบนี้”

“…ลองดูก่อน แล้วเธอจะไม่เสียใจ”

จางฮีวอนลังเลไปชั่วขณะก่อนที่จะสวมใส่เสื่อฟาง เธอ
พยายามที่จะท าให้มันเป็นแฟชั่น แต่เธอก็ดูเหมือนกับ
ขอทาน

[กลุ่มดาวที่ชอบในมิตรภาพประณามกับการกระท าของ
คุณ]

[กลุ่มดาวที่ชื่นชมในมิตรภาพชอบการกระท าของคุณ]

มันคงจะต่างออกไปถ้าสตาร์รีลิค ‘แท่งไม้ไผ่และรองเท้า
ฟางของแซมยองดัง’ ออกมา แต่ไอเท็มทั้งสองชิ้นนี้ก็ยัง
ไม่จ าเป็นส าหรับผมในตอนนี้ จางฮีวอนเห็นภาพสะท้อน
ของตัวเองบนประตูของสถานีรถไฟใต้ดินและท าสีหน้า
ซับซ้อนเล็กน้อย

“มันยากที่จะอธิบาย แต่… จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าฉัน
สามารถควบคุมพลังแห่งความยุติธรรมได้”

เสื่อฟางของแซมยองดังคือไอเท็มที่ช่วยเพิ่มความยุติธรรม
และพลังใจของผู้สวมใส่ ผมไม่ต้องการมัน แต่มันก็เป็น
ไอเท็มที่ดีมากส าหรับจางฮีวอน

“นายบอกว่าแซมยองดังเหรอ? ฉันรู้สึกเสียใจด้วยเหตุผล
บางอย่าง ฉันควรจะตั้งใจเรียนขึ้น”

[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ พอใจใน
สถานการณ์นี้]

[คุณได้รับการสนับสนุน 100 เหรียญ]

ผมพูดติดตลก “งั้นพวกเรามาจับมือแล้วอธิษฐานกัน
เถอะ”

* * *

มันเป็นเรื่องตลก แต่จางฮีวอนก็ไปอธิษฐานจริงๆ

จางฮีวอนที่ปนเปื้อนโดยหมอกพิษและพูดในขณะก าลัง
กินหนูดิน “ยังไงก็เถอะ ใครไปพังมันกัน? คงไม่ใช่ทกจา
แน่ๆ ใช่ไหม?”

“….”

“…ทกจา?”

“เตรียมตัวเถอะ พวกเราจะไปชุงมูโรกันแล้ว”

ผมมองไปยังอุโมงค์มืด มันเป็นเวลา 20 นาทีแล้ว
นับตั้งแต่ที่ลีกิลยังใช้การสื่อสารที่หลากหลาย ท าให้พวก
เราเคลื่อนไหวไปข้างหน้าได้อย่างปลอดภัย เมื่อพิจารณา
ความจริงที่ว่าจากมหาวิทยาลัยทงกุกไปจนถึงชุงมูโรใน
แนวเส้นตรงมีระยะทาง 1 กิโลเมตร มันก็ถึงเวลาแล้วที่
‘สิ่งนั้น’ จะปรากฏตัวขึ้น

[สถานการณ์ย่อยใหม่มาถึงแล้ว!]

แน่นอน ในทันทีที่ผมคิดถึงมัน

“ทุกคน ถอยกลับ”

+

[สถานการณ์ย่อย – เรือนจ าต้อนรับ]

หมวดหมู่: ย่อย

ความยาก: D~F

เงื่อนไขการเคลียร์: หลบหนีจากเรือนจ าต้อนรับภายใน
เวลาที่ก าหนด

จ ากัดเวลา: 1 ชั่วโมง

สิ่งตอบแทน: 300 เหรียญ

ความล้มเหลว: ???

+

[สถานการณ์ย่อย – เรือนจ าต้อนรับได้เริ่มขึ้นแล้ว!]

บางทียูจงฮยอคอาจจะต้องล าบากนิดหน่อยใน
สถานการณ์นี้ สถานการณ์นี้คือหนึ่งในกับดักที่เจ็บปวด
ที่สุดส าหรับผู้เสื่อมถอย ยูซานอาถาม “เรือนจ าต้อนรับ นี่
มันอะไรกัน?”

เธอคงจะรู้โดยไม่ต้องถาม

“มันก าลังมา ทุกคน สงบใจไว้”

ก่อนที่ผมจะพูดจบ หมอกก็ประดังเข้าใส่ผม หมอกที่ปก
คลุมอุโมงค์ในทันใดได้ปิดกั้นวิสัยทัศน์ของผม สมาชิก
ปาร์ตี้ในบริเวณใกล้เคียงไม่อาจมองเห็นได้ในทันใด เมื่อ
ผมมองไปรอบๆ ผมก็สามารถเห็นได้เพียงแต่ทิวทัศน์ที่
บิดเบี้ยว ราวกับว่าผมก าลังเมายาอยู่

“อึก… ฉันรู้สึกไม่ดีเลย!” จางฮีวอนกรีดร้องออกมา บางที
จางฮีวอนอาจจะเห็นอะไรบางอย่างที่แตกต่างไปจากสิ่งที่
ผมก าลังเห็นอยู่

「ทกจา」

เสียงที่ฉันไม่อยากได้ยิน เสียงที่ลืมไปแล้วนั้นแว่วออกมา
ในทิวทัศน์ที่เหมือนกับก าลังเมายา ถ้าผมเป็นแบบนี้
สมาชิกคนอื่นในปาร์ตี้อาจจะแย่เอาได้

“…มันรู้สึกแปลกๆ ทกจา! นายอยู่ไหม?”

“ทกจา! ทกจา!”

ในวิสัยทัศน์ที่บิดเบี้ยวนี้ เสียงของสมาชิกในปาร์ตี้ค่อยๆ
จางหายไป

[เรือนจ าต้อนรับ]

มิติที่น าไปสู่ความบ้าคลั่งโดยการสัมผัสกับแผลเก่าของ
ผู้คน

「ทกจา นายไม่เห็นอะไรเลย เข้าใจไหม? 」

ภูมิทัศน์หายไปและใบหน้าของคนๆ หนึ่งก็โผล่ขึ้นมา ผม
ยิ้มอย่างขมขื่นในขณะที่ผมจ้องมองไปยังอากาศ ผม
ต้องการที่จะปฏิเสธความจริง

[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งาน!]

[เนื่องจากผลของสกิล ภูมิคุ้มกันต่อเรือนจ าต้อนรับได้บัง
เกิดขึ้น]

เมื่อจิตใจของผมผ่อนคลาย ความรู้สึกที่อึดอัดก็ลดลง

[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ ชื่นชมในจิตวิญญาณของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 100 เหรียญ]

[กลุ่มดาวที่สงสัยเสียใจที่พวกเขาไม่อาจแอบมองความ
ทรงจ าของคุณได้]

เมื่อพลังของเรือนจ าต้อนรับอ่อนลง ผมก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นมา

“ทุกคน ใจเย็นๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ”

เหล่าคนที่ติดอยู่ในเรือนจ าต้อนรับจะสูญเสียสติไปและ
ปลดปล่อยความบ้าคลั่งไปรอบๆ ดังนั้น สิ่งที่อันตราย
ที่สุดในเรือนจ าต้อนรับก็คือสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว พฤติกรรม
ฉายเดี่ยวของยูจงฮยอคอาจจะเป็นเพราะเขากังวลเกี่ยวกับ
เรือนจ านี้

“พ-พลทหารลีฮุนซึง นายได้ยินผิดเหรอ?”

“ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว แม่!”

“อ-ไอ้หมาบ้านี่!”

…ผมช้าเกินไป ผมได้ยินเสียงกรีดร้องของผู้คนที่เต็มไป
ด้วยความบ้าคลั่ง แต่มันก็ไม่ใช่กับทุกคน

“…ทกจา?” ในเวลานั้นเอง การปรากฏตัวของยูซานอาก็
เผยออกมาในเรือนจ าต้อนรับ ลูกประค าของแซมยองดัง
รอบๆ ข้อมือของเธอก าลังเปล่งประกายเจิดจ้า โชคดีที่มัน
ได้ผล ผมย่างเข้าหายูซานอาและกล่าวว่า “ครอบคลุม
พื้นที่รอบๆ จากนี้ไป ฉันจะท าลายมิตินี้”

ยูซานอาพยักหน้าด้วยสีหน้ากระวนกระวาย

[สกิลเฉพาะตัว ‘ขจัดความชั่ว LV.1’ ถูกเปิดใช้งาน]

ขจัดความชั่ว มันสูงกว่าสกิลขับไล่ความชั่วที่สามารถซื้อ
ได้ด้วยเหรียญหนึ่งระดับ มันเป็นสกิลที่ผมได้รับมา
หลังจากท าลายรูปปั้นทองแดงของแซมยองดัง

[สกิลเฉพาะตัว ‘ขจัดความชั่ว LV.1’ ได้ปิด ‘เรือนจ า
ต้อนรับ’]

แน่นอนว่ามันเป็นสกิลที่ถูกใช้โดยเรือนจ าต้อนรับ ถ้าผม
ซื้อปัดเป่าความชั่วมา ผมคงจะต้องใช้เวลาสักพักเพื่อ
ปลดปล่อยมัน เมื่อหมอกถอยกรูไปและเรือนจ าต้อนรับ
หายไป สหายของผมก็เริ่มปรากฏขึ้นทีละคน

“พ-พวกเราแก้ไขแล้ว! พวกเราคือกองทัพเกาหลีใต้ ภักดี
ต่อชาติและประชาชน!”

“เอ่อ… เอ่อ… แม่”

การบาดเจ็บสามารถมองเห็นได้ในแวบแรก ลีฮุนซึงก าลัง
ก้มศีรษะลงบนพื้น ในขณะที่ลีกิลยังเอาหัวชิดเข่าและ
ก าลังสั่น ยูซานอาเดินน าหน้าออกไป “ลีฮุนซึง? กิลยัง!
ตื่นได้แล้ว!”

ในเวลานั้นเอง ดาบเล่มหนึ่งก็บินมาจากทางด้านหลัง โชค
ดีที่มันไม่ได้เร็วนัก และมันก็ไม่ยากที่จะหลบ

“…ฉันจะฆ่าพวกแกทุกคน”

จางฮีวอนโบกดาบของเธอผ่านอากาศราวกับคนบ้า หัวใจ
ของผมเจ็บปวดเมื่อผมมองไปยังดวงตาที่ค่อยๆ แดงขึ้น
ของจางฮีวอน นี่มันอันตราย มันเป็นสัญญาณของ ‘ผู้
สังหารปีศาจ’ ผมท าให้จางฮีวอนสลบไปโดยการ

กระแทกเข้าที่หลังคอของเธออย่างแรง โชคดีที่จางฮีวอน
ไม่ได้เป็นอันตรายอะไร ผมคิดว่ามันคงจะไม่เป็นแบบนี้
ด้วยเสื่อฟางของแซมยองดัง แต่สภาพจิตใจของจางฮีวอน
ก็บอบบางกว่าที่ผมคิด

“ยูซานอา ช่วยดูแลจางฮีวอนด้วย”

“…ได้ๆ!”

“มันยังไม่จบอีกเหรอ”

[คุณเคลียร์สถานการณ์ย่อยได้แล้ว!]

[คุณได้รับ 300 เหรียญ]

มอนสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นในทันทีที่ข้อความการเคลียร์
ปรากฏขึ้น พวกมันคือมวลของเหลว ซึ่งท าให้นึกถึงเอก
โตปลาสซึม (ไซโตปลาสซึมชั้นนอก อยู่ติดกับเยื่อหุ้ม
เซลล์ มีลักษณะเป็นของเหลวข้น) อสุรกายระดับแปด มัน
เป็นอสุรกายที่สร้างเรือนจ าต้อนรับ ผมใช้พลังงานดารา
บริสุทธิ์เพื่อปลุกใบมีดแห่งศรัทธา โชคดีที่การต่อสู้นั้นไม่
ยากนัก ในตอนแรกๆ เหล่าอสุรกายไม่ได้จัดการยากอะไร
ถ้าเรือนจ าต้อนรับถูกท าลาย อสุรกายอันแปลกประหลาด
และน่าขนลุกถูกท าลายไป

[ศิลาอสุรกาย]

ผมเก็บก้อนหินที่ตกอยู่ลงไปในกระเป๋า สิ่งนี้จ าเป็นต้อง
เก็บขึ้นมา ต้องขอบคุณยูซานอา คนอื่นๆ จึงฟื้นตัวได้
อย่างรวดเร็ว

“น-นายโอเคไหม?”

คนที่ฟื้นตัวเร็วที่สุดคือลีฮุนซึง ลีฮุนซึงได้ยินเรื่องที่
เกิดขึ้นและก้มหัวลงด้วยความประหลาดใจ “…ขอบคุณ
นะ ฉันเกือบจะสร้างปัญหาใหญ่ไปแล้ว ฉันอยากจะ
ขอบคุณทกจาด้วย”

“ไม่เป็นไร”

“ผมปวดหัว…” หัวของลีกิลยังก าลังเจ็บปวด ผมลูบผม
ของเขา เขาแสร้งท าเป็นว่าไม่เป็นอะไร แต่บางทีคนที่มี
แผลเก่าที่หนักหนาที่สุดในที่แห่งนี้อาจจะเป็นเด็กคนนี้
ผมเเห็นแสงซีดๆ จากระยะไกล

ยูซานอาพูดออกมา “ทกจา ฉันคิดว่ามันจบแล้ว”

ผมกังวลเกี่ยวกับมันอยู่เพียงชั่วขณะ จางฮีวอนสลบไป
และมันก็ยากที่คนอื่นจะใช้พลังของตัวเอง พวกเราจะไม่
เป็นอะไรเหรอที่จะเข้าไปยังชุงมูโรด้วยสภาพแบบนี้?
ความกังวลของผมถูกขจัดไปด้วยบุคคลที่มาใหม่ ดาบเล่ม
หนึ่งปรากฏขึ้นรางๆ ในความมืด แต่มันก็เป็นภัยคุกคามที่
บริสุทธิ์ โดยไร้ซึ่งเจตนาที่เป็นอันตราย

“พวกนายเป็นใคร? พวกนายไม่รู้เหรอว่าที่นี่คือพื้นที่ล่า
ของพวกเรา?” ในแสงสลัวๆ ของทางเข้ามีหญิงสาวคน
หนึ่งก าลังถือดาบยาวยืนอยู่ เธอดูเหมือนจะอายุ 17 ปี และ
สวมชุดนักเรียนอยู่ เธอสวมฮู้ดเหมือนกับเธอก าลัง
พยายามซ่อนป้ายชื่อของเธอ แต่รูปร่างหน้าตาของเธอนั้น
กลับโดดเด่น

“อ๊า เด็กคนนี้…!” ยูซานอาตาไวและจ าเธอได้ก่อน ผมเอง
ก็รู้จักเธอ มันเป็นเพราะเธอคือหนึ่งในตัวละครหลักของ
หนทางเอาชีวิตรอด ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวของโรงเรียน
มัธยมแดปง ลีจีฮเย เธอคือหนึ่งในเหตุผลว่าท าไมยูจงฮ
ยอคถึงได้มุ่งตรงมายังชุงมูโรด้วยเวลาที่สั้นที่สุด

“…พวกนายเอาชนะพวกอสุรกายได้ยังไง?” ลีจีฮเยเจอ
ก้อนหินในมือของผมและรู้สึกประหลาดใจ “พวกนาย

ท าไมยังไง… มีแค่มาสเตอร์เท่านั้นที่สามารถจัดการพวก
มันได้หนิ?”

ผมใช้สกิลทันที่

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[ข้อมูลตัวละคร]

ชื่อ: ลีจีฮเย

อายุ: 17 ปี

กลุ่มดาวผู้สนับสนุน: เทพสงครามทะเล

แอตทริบิวต์ส่วนตัว: ปีศาจดาบผู้มีแผลเป็น (หายาก)

สกิลเฉพาะตัว: การฝึกฝนดาบ LV.3, ผู้สังหารปีศาจ
LV.1, ความรู้สึกที่แท้จริง LV.2, ท่าเท้าภูตผี LV.1

อักขระ: การต่อสู้ทางทะเล LV.1 บัญชาการกองทัพขนาด
ใหญ่ LV.1

ค่าสถานะโดยรวม: STA LV.13, STR LV.12, AGI
LV13, Magic P0wer LV.9

การประเมินโดยรวม: บุคคลที่พัฒนาเป็น ‘ปีศาจดาบผู้มี
แผลเป็น’ หลังจากการสังหารเพื่อนสนิทของเธอ
ผู้สนับสนุนที่อยู่เบื้องหลังของเธอมีความสัมพันธ์กับคุณ
และเพื่อร่วมงานของเธอ

*’แพ็คเริ่มต้น’ ก าลังถูกใช้งาน

มันไม่มีอะไรผิดปกติ เทพสงครามทะเล ตามที่ก าหนดไว้
มันคือผู้สนับสนุนที่อยู่เบื้องหลังลีจีฮเย เธอคือสิ่งจ าเป็น
ในสงครามน่านน ้าในอนาคต

[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ ประทับใจกับการ
พบกันของสหายเก่า]

[ผู้สนับสนุนของลีจีฮเยทักทาย ‘แม่ทัพผู้พิพากษา
หัวโล้น’]

ผมรู้สึกถึงสายลมบางๆ ในอุโมงค์รถไฟใต้ดินที่ไม่มี
รถไฟก าลังวิ่งอยู่ เมื่อมองไปยังผมที่ก าลังสยายอยู่ในสาย
ลมของลีจีฮเย ผมก็ตระหนักได้อีกครั้ง

[สถานการณ์หลัก #2 – การชุมนุมสิ้นสุดลงแล้ว]

[ค่าตอบแทนจะถูกตัดสิน]

ใช่แล้ว ในที่สุดพวกเราก็มาถึง นี่คือชุงมูโร