มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 309 – บริษัทของคิมทกจา (1)

“ยูจงฮยอค นายบ้าไปแล้ว!”
ผมตะโกนในขณะที่ผมรีบวิ่งเข้าหายูจงฮยอค ผมประหลาดใจ
มากที่ผมไม่สามารถควบคุมพลังของสกิลของผมได้ วิถีแห่ง
สายลมและการปล่อยกระแสไฟฟ้าถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน
ผ่านบุ๊คมาร์คและเข้าปะทะกับร่างกายของยูจงฮยอค
พลังของพลังงานดาราบริสุทธิ์ย้อมอากาศ และดวงดาวบน
แท่นก็หมุนอยู่บนพื้น ยูจงฮยอคปะทะเข้ากับพลังเวทมนตร์ของ
ผมและพูดโดยไม่หันมามองผม “ออกไปให้พ้นทาง”
“ออกไปให้พ้นทางอะไร? นายบ้าไปแล้วเหรอ?”
ผมรู้สึกตะลึงงัน ตัวละครอื่นอาจจะไม่รู้อะไร แต่ยูจงฮยอครู้ทุก
อย่าง และต้องการที่จะแตะต้องดวงดาว มันไม่น่าเชื่อเลย

“นายไม่รู้เหรอว่าสถานการณ์ที่ 46 คืออะไร? นายไม่ได้อ่าน
สถานการณ์ไปแล้วเหรอ?”
แน่นอนว่าผมไม่อาจอ่านสถานการณ์ได้อย่างถูกต้องเพราะยู
จงฮยอค
“ฉันอ่านมันแล้ว”
“มันจะจบลงถ้านายแตะต้องมัน!”
“ไม่จริง คนส่วนใหญ่ได้รับดวงดาวและย้ายไปยังสถานการณ์
ต่อไป”
ยูจงฮยอคมองมาที่ผมอย่างช้าๆ ผมไม่รู้สึกถึงอาการปั่นป่วน
ใดๆ จากการแสดงออกของเขา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามายัง
สถานการณ์ที่ 46
「ในสถานการณ์ที่ 46 มีแค่ผู้ที่เป็นส่วนหนึ่งของเนบิวลา
เดียวกันหรือได้รับการยอมรับเป็น ‘สหาย’ เท่านั้นที่จะมีส่วน
ร่วมร่วมกันได้」

ในรอบก่อนหน้านี้ ยูจงฮยอคได้ค านวณทุกอย่างและกระโจน
เข้าสู่สถานการณ์ที่ 46 เขาไม่ต้องการถูกจ ากัด ดังนั้นเขาจึง
ไม่ได้เข้าร่วมเนบิวลาใหญ่ กลับกัน เขาเลือกสหายและท้าทาย
สถานการณ์ เขายังได้ใช้ข้อมูลที่ชินยูซองแห่งรอบที่ 41 มอบไว้
ให้กับเขาด้วย
อย่างไรก็ตาม มันก็มีตัวตนหนึ่งที่ยูจงฮยอคไม่ได้คาดไว้ คนที่
ปรับตัวให้เข้ากับอนาคตใหม่นั้นเปลี่ยนไปโดยยูจงฮยอค และ
ปรากฏตัวขึ้นเป็นคู่หูของยูจงฮยอค
「”ฉันเชื่อในตัวนายนะ ยูจงฮยอค”」
ผู้เผยพระวจนะ แอนนา คลอฟฟ์ ในรอบที่ผ่านมา เธอคือคู่หู
ของยูจงฮยอค
ผมขวางมือของเขาและตะโกนออกมา “ยูจงฮยอค”
ผมคิดว่ามันคงไม่เป็นอะไร ผมคิดว่ามันคงจะแตกต่างไปจาก
รอบก่อนของเขา พวกเรามาที่นี่โดยการช่วยชีวิตของคนอื่นไว้

หลายครั้ง และผมก็คิดว่ามันต้องมีความไว้วางใจอยู่บ้าง
ระหว่างพวกเรา
“ฉันไม่ใช่แอนนา ฉันจะไม่ทรยศนาย”
「”ฉันเชื่อว่านายจะไม่ทรยศฉัน”」
ยูจงฮยอคล้มเหลวในสถานการณ์ที่ 46 เพราะแอนนา เขา
สูญเสียสมาชิกปาร์ตี้และทุกสิ่งที่เขามีไป ยูจงฮยอครอดชีวิตมา
ได้ แต่เขาก็ไปไม่รอด หลังจากสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างให้กับแอน
นาไปในสถานการณ์ที่ 46 และชีวิตของเขาตกอยู่ในก ามือของ
เธอ เขาก็ต้องใช้ชีวิตเหมือนกับทาสไปจนตาย
ยูจงฮยอคจ้องมาที่ผม
“คิมทกจา นายบอกว่านายคือผู้เผยพระจวนะ” สีหน้าของยู
จงฮยอคเย็นชา”ฉันไม่ชอบนาย มันเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ต้น”
พลังงานแห่งผู้บรรลุพวยพุ่งขึ้นมาจากร่างของยูจงฮยอค ดาบ
ปีศาจทมิฬไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว และผมเองก็เพิ่มระดับพลัง

ของการปล่อยกระแสไฟฟ้าจนถึงขีดสุด ร่างกายของผมเด้ง
เหมือนถูกจุดระเบิดในขณะที่คลื่นกระแทกแผ่ออกมา
ตอนนี้ผมโกรธจริงๆ แล้ว “ไอ้ระย าเอ้ย―!”
[สถานะของราชาปีศาจถูกเปิด!]
มันคือการเปลี่ยนร่างราชาปีศาจที่ผสานเข้ากับการปล่อย
กระแสไฟฟ้า ผมตั้งสมาธิกับพลังทั้งหมดของผมและตอบโต้ยู
จงฮยอค มันเป็นการเปิดยกที่สองที่พวกเรายังไม่จบกันในวัน
นั้น
ดวงดาวกลิ้งไปมาจากการปะทะกัน และผมก็ตะโกนออกมา
“นายมาถึงจุดนี้แล้วและนายก าลังจะยอมแพ้งั้นเหรอ? นาย
อยากได้สกิลและเรื่องราวของฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ยูจงฮยอคไม่ตอบ ผมเม้มปากในขณะที่ผมเหวี่ยงดาบ ศรัทธา
ไม่แตกสลายและดาบปีศาจทมิฬเข้าปะทะกันและก่อให้เกิด
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

…ใช่ มันไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าใจ ยูจงฮยอคถูกหักหลังโดยผู้เผย
พระวจนะในอดีต ดังนั้นพลังที่เขาปรารถนามากที่สุดก็ย่อมเป็น
พลังแห่งการพยากรณ์ นอกจากนี้ เขายังเข้าใจผมผิดในฐานะผู้
เผยพระวจนะ
「คิม ทก จา โง่」
อะไร?
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งาน]
[‘ก าแพงที่สี่’ ก าลังสั่นเทาและยิ้ม]
หัวของผมเย็นลงในทันทีเหมือนกับมีน้ าเย็นสาดเข้ามา ยูจงฮ
ยอคพยายามที่จะฆ่าผมจริงๆ เพราะผมคือผู้เผยพระวจนะงั้น
เหรอ? เขาก าลังท าแบบนี้เพื่อให้ได้สกิลและเรื่องราวของผมงั้น
เหรอ?
…เขาชะลอทุกๆ สิ่งออกไปเพื่อช่วงเวลานี้เท่านั้นเหรอ?
[มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านเหลืออยู่ในจุดนัดพบระหว่างวัน]

ไอเท็มที่มีร่องรอยของสามปีที่ผ่านมา ผมบล็อคดาบของยูจงฮ
ยอคในขณะที่เปิดจุดนัดพบระหว่างวัน
[มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน ??? ข้อความ]
[ข้อความไม่สามารถอ่านได้เนื่องจากพวกมันเสียหาย]
บัดซบ…
「ฉัน ควร ช่วย ไหม?」
กับค าเหล่านี้ ข้อความในใจของผมก็เริ่มถูกจัดเรียง
[ข้อความที่เสียหายจะถูกกู้คืนในลักษณะที่ไม่สมบูรณ์ด้วยพลัง
ของก าแพงที่สี่]
ข้อความของยูจงฮยอคเริ่มเล่นอย่างไม่สมบูรณ์ผ่านปากของ
ก าแพงที่สี่
「ลี กิล ยัง และ ชิน ยู ซอง เด็ก น่าร า คาญ」
「ลี ฮุน ซึง คือ ทหาร โง่」

พวกมันเป็นข้อความตลก แต่ไอ้หมอนี่ใช้หน้าต่างแชทเป็นสมุด
โน๊ตงั้นเหรอ?
「มัน มี เรื่องไม่ ดี ระหว่าง จาง ฮี วอน และ ฮัน ซู ยอง」
「หัว ของ ลี จี ฮเย ไม่ได้ ดีเลย」
「ยู ซาน อา ไม่ ต้อง ท า แบบนี้」
เขาเขียนแต่สิ่งที่ไม่ดีเกี่ยวกับสมาชิกปาร์ตี้ อย่างไรก็ตาม ผมก็
รู้จักยูจงฮยอค เขาคือคนที่จะไม่พูดถึงคนที่เขาไม่สนใจ
「คิม ทก จา」
ผมเวียนหัวขึ้นมาทันที่ เหมือนกับว่าผมถูกทุบหัวด้วยค้อน “ยู
จงฮยอค ตอนนี้นาย…”
ในตอนแรก สถานการณ์นี้จะเปิดใช้งานได้เฉพาะเมื่อได้รับการ
ยอมรับว่าเป็น ‘สหาย’ ถ้าเขาไม่เชื่อใจผมและยอมรับว่าผม
เป็นสหาย เขาย่อมไม่อาจเข้ามาในสถานการณ์นี้ได้

[ความเข้าใจของคุณในตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ เพิ่มขึ้นมาก]
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกเปิดใช้งาน!]
ผมจ้องไปยังยูจงฮยอคด้วยความงุนงง ยูจงฮยอคไม่ได้
ต้องการสกิลหรือเรื่องราวของผม ในที่สุด เขาก็พูดออกมา”
การปล่อยตัวของฉันขึ้นอยู่กับที่นี่”
ดาบปีศาจทมิฬของเขาชี้มาที่ล าคอของผม “นายได้เป็นอิสระ
ในสามปีที่ผ่านมา นายจะท าแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว”
“มันจ าเป็น มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะไปยัง ■■!”
“ไม่มีใครรู้ว่าการไล่ตาม ■■ ของนายจะถูกหรือไม่”
“ดังนั้นนายจึงต้องการสิทธิ์เหนือความเป็นความตายของฉันงั้น
เหรอ?”
ความโกรธอันเยือกเย็นลุกโชนอยู่ในดวงตาของยูจงฮยอค
“อย่างน้อยที่สุด นายก็คงไม่ยอมเสียสละตัวเองอีก และคน
อื่นๆ… พวกเขาก็คงจะไม่ท าอะไรที่ไม่จ าเป็น”

ก าแพงที่สี่ยังคงอ่านประโยคจากจุดนัดพบระหว่างวันต่อไป
「ลี จี ฮเย ใช้ ชีวิต ของ เธอ อย่าง ง่ายๆ」
「ลี ฮุน ซึง ตะ บัน หน้า กระ โจน เข้า ใส่ มอนสเตอร์ 」
ผมตระหนักถึง ‘สิ่งที่ไม่จ าเป็น’ ที่สมาชิกปาร์ตี้ได้ท า ผม
ประกาศ “ฉันจะไม่ท าแบบนั้นอีก”
“…”
“ใครจะอยากตาย? ฉันไม่ต้องการแบบนั้นเหมือนกัน”
ยูจงฮยอคไม่เก็บดาบที่เล็งมาที่ผม ดวงตาของเขาแสดงให้เห็น
ว่าเขาไม่เชื่อในค าพูดของผม ในท้ายที่สุด ผมก็ต้องเปลี่ยน
ทิศทางของการโน้มน้าว
“ยูจงฮยอค ถ้านายแตะต้องดวงดาว นายจะได้ ‘สิทธิ์ในความ
เป็นความตาย’ ของฉัน แต่นายยังจะได้รับเรื่องราวคนทรยศไป
ด้วย”
เรื่องราวคนทรยศ

“เมื่อนายได้รับเรื่องราวนั้น นายจะไม่ได้รับความไว้วางใจจาก
สมาชิกปาร์ตี้แม้ว่านายจะไปยังสถานการณ์ต่อไป จะไม่มีใคร
เชื่อใจนายอีก นายต้องการใช้ชีวิตแบบนั้นเหรอ?”
ไม่มีใครอยากถูกเกลียด มันเหมือนกันส าหรับผู้เสื่อมถอย
เลือดเย็น ยูจงฮยอค โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามันเป็นยูจงฮยอคที่มี
สหาย
“มันไม่ส าคัญหรอก”
“อะไรนะ?”
ยูจงฮยอคมองมาที่ผม ความคิดของเขาดังขึ้นผ่านมุมมองนัก
อ่านพระเจ้า
「…มันคงจะดีกว่าถ้าฉันเป็นแบบนาย」
ยูจงฮยอคที่ผมรู้คงไม่ท าแบบนี้ เท้าของผมแข็งขึ้นในขณะที่ยู
จงฮยอคขยับเข้าหาดวงดาว ทุกอย่างรอบตัวพวกเราช้าลงราว
กับว่ามีคนดึงห้วงกาลเวลาไว้

– ยังไงก็เถอะ ยูจงฮยอคของโลกของนายโอเคไหม?
เสียงของฮันซูยองในรอบที่ 1863 ดังขึ้นมา
– ยูจงฮยอคคนนี้เป็นคนหมดสิ้นเรี่ยวแรง แต่ยูจงฮยอคในรอบ
ที่สามยังสติดีอยู่ใช่ไหม? เขาจะถูกท าลายแน่ๆ ถ้าคนอย่างนาย
ปรากฏตัว
สีหน้าของยูจงฮยอคในขณะที่เขาขยับเข้าหาดวงดาวไม่ใช่การ
แสดงออกของตัวละครหลัก นี่ไม่ใช่ความภูมิใจและความมั่นใจ
ของยูจงฮยอคที่ผมจ าได้อีกต่อไป กลับกัน ยูจงฮยอคก าลัง
หวาดกลัวกับบางสิ่ง
「โลกนี้ต้องการคิมทกจา」
「และสมาชิกปาร์ตี้คนอื่นๆ…」
「ฉันไม่ใช่คนที่สามารถเคลียร์สถานการณ์ไปจนจบได้」
ก าแพงที่สี่กล่าว 「นาย ต้อง การ สิ่งนี้ เหมือน กัน」

หูของผมอื้ออึงในขณะที่สิ่งต่างๆ ที่ผมได้ท ามาได้ผ่านเข้ามาใน
หัวของผม ประวัติศาสตร์ที่ผมได้รับ สิ่งต่างๆ ที่ยูจงฮยอคควร
จะได้รับ และเข้ามาในสถานที่ที่ยูจงฮยอคควรปีนขึ้นไป สิ่ง
เหล่านี้ก าลังไหลผ่านราวกับทิวทัศน์
「”ฉันคือยูจงฮยอค”」
ค าพูดที่ดังออกมาเหมือนกับเรื่องตลกที่ย้อนกลับเข้ามาหาผม
ประวัติศาสตร์ที่ผมช่วงชิงมาโดยไม่คิดได้ท าให้เกิดยูจงฮยอค
ในตอนนี้
「ฉัน ต้อง การ ที่จะ เป็น ตัว ละคร หลัก」
ไม่
ก าแพงที่สี่กล่าว 「นายคือยูจงฮยอค」
ผมไม่ใช่ยูจงฮยอค
「คิมทกจาคือยูจงฮยอค」

ผมไม่ต้องการเป็นตัวละครหลัก
「งั้น ท า ไม นาย ถึง ด า เนิน สถาน การณ์ มา ไกล ขนาด
นี้?」
ท าไมผมถึงท าสถานการณ์? ผมเห็นยูจงฮยอคที่ก าลังเอื้อมเข้า
หาดวงดาว ผมพึมพ าอยู่ภายในใจ ผมไม่อาจอธิบายได้ด้วย
ค าพูดว่าท าไมผมถึงเคลียร์สถานการณ์
[‘ก าแพงที่สี่’ ก่อให้เกิดปฏิกิริยาที่ไม่รู้จัก]
ผมได้ยินเสียงอยู่ในหัวของผม มันเป็นเสียงของบางสิ่งที่ก าลัง
แตก ผมฟังเสียงในขณะที่ผมวิ่งเข้าหายูจงฮยอค ราวกับว่าเขา
ก าลังรอ ยูจงฮยอคหันมาหาผม
พลังงานแห่งผู้บรรลุที่เติบโตเต็มที่ ในช่วงสามปีที่ผ่านมา ยูจงฮ
ยอคแข็งแกร่งขึ้น
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังเล่ามหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลก
ปีศาจ’]

“นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน”
“อาจจะจริงก็ได้” ในระหว่างการเดินทางของผมในรอบที่
1863 ยูจงฮยอคก็แข็งแกร่งพอที่บางทีผมอาจจะไม่สามารถ
เอาชนะเขาได้ ผมไม่เข้าใจว่าคนที่แข็งแกร่งแบบนี้จะขาด
ความมั่นใจได้ยังไง “อย่างไรก็ตาม ฉันก็รู้จักคนที่สามารถ
เอาชนะนายได้”
ยูจงฮยอคกลัว ข้อมูลที่เขาได้รับมาจากชินยูซองในรอบที่ 41
ก าลังจะหมดลงไปในไม่ช้า เขาจะเริ่มต้นเรื่องราวที่เขาไม่รู้
[คุณได้รับรางวัลเรื่องราวจากพันธสัญญาต่างโลก]
ดังนั้นผมจึงต้องท าให้เขารู้
นายไม่ได้มาได้แค่นี้ สถานที่ที่นายไปถึงได้ไม่ใช่มีแค่รอบที่ 41
[คุณได้รับเรื่องราวระดับ ‘เทวะ’!]
[เรื่องราวถูกส่งมอบให้กับคุณโดยใครบางคน]
มันมีแสงเจิดจ้าในขณะที่ข้อความระดังออกมาในหัวของผม

[เรื่องราวระดับเทวะ ‘เรื่องราวเดียว’ ก าลังตอบสนองต่อระดับ
ของคุณ!]
[เรื่องราวระดับเทวะเพียงพอที่จะแทนที่มหาเรื่องราว!]
[‘การสืบทอด’ เรื่องราวระดับเทวะส่วนแรกของคุณเสร็จ
สมบูรณ์!]
[เรื่องราวส่วนหนึ่งหายไปเนื่องจากการส่งผ่านและ ‘การสืบ
ทอด’ ไม่ส าเร็จ]
[คุณได้รับเรื่องราวระดับเทวะหรือมหาเรื่องราวอื่น]
…การได้รับเรื่องราวนี้ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของแผนการเดิมของผม
ผมไม่รู้ว่าผมจะได้เรื่องราวนี้ในรอบที่ 1863 อย่างไรก็ตาม
สถานการณ์ก็เป็นเช่นนี้ไปแล้ว ดังนั้นมันจึงไม่แย่อะไรที่จะใช้
เรื่องราว
[ขนาดของเรื่องราวเกินกว่าความสามารถของคุณในการบอก
เล่ามัน]

[ณ ระดับความเข้าใจในการอ่านของคุณ คุณสามารถตีความ
เรื่องราวได้เพียงบางส่วนเท่านั้น]
ผมมีเลือดก าเดาไหลออกมา และร่างกายของผมก็สั่นเหมือนกับ
โดนไฟดูด เงามืดแห่เข้ามาล้อมผมและยูจงฮยอค ทิวทัศน์ของ
ห้องเปลี่ยนไป และผมก็สามารถได้กลิ่นก ามะถัน เพลิงอเวจีอัน
ร้อนแรงและเลือดปกคลุมพื้น
ผมได้ยินเสียงที่สับสนของยูจงฮยอค ผมไม่ตอบเขาและแค่จ้อง
มองไปยังเงาจ านวนนับไม่ถ้วนรอบตัวผม
[ก าลังประเมินจ านวนรอบที่เป็นไปได้ด้วยระดับความเข้าใจใน
การอ่านของคุณ]
ตัวเลขผ่านไปอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตาผม
[จ านวนสูงสุดที่คุณสามารถอ่าน ‘ยูจงฮยอค’ ได้คือ ‘รอบที่
41’]
[คุณต้องการเลือกรอบที่ 41 หรือไม่?]

ผมพยักหน้าอย่างช้าๆ และอารมณ์ของยูจงฮยอคก็เต็มเข้ามา
ในหัวของผม ความสิ้นหวังและความไร้พลังอันน่าสะพรึงกลัว
อารมณ์ที่เสื่อมโทรมไปจากสถานการณ์ ภาวะซึมเศร้าอันบ้า
คลั่งเข้าโจมตีผม และเสียงหัวเราะเยาะก็ดังออกมา ผมต้องทน
มันทั้งหมด
[ความสามารถของ ‘ยูจงฮยอค’ ในรอบนั้นถูกดึงดูดเข้าหา
คุณ]
ท่ามกลางความรู้สึกเดียวดายอันห่างไกล เงาๆ หนึ่งก็ก าลังเฝ้า
มองผม ยูจงฮยอครอบที่ 41 ชายผู้โหดเหี้ยมที่ส่งชินยูซองไปยัง
อดีตของเขา
เขาพูดกับผม 「ความเชี่ยวชาญของฉันคือหอก」
หอกที่มีตัวตนอยู่ในเงาด าปรากฏขึ้นตรงหน้าของผม ผมไม่
ลังเลเลยที่จะคว้าหอกนั้น
[เรื่องราว ‘อเวจีชั่วนิรันดร์’ ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
(จบตอน)