มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 330 – ศัตรูของเทพเจ้า (4)

เสียงอื้ออึงของสมรภูมิดับลงไปชั่วขณะด้วยเสียงตะโกนของผม
การต่อสู้ระหว่างทหารยักษาพลูโตและทหารยักษาเฮอร์คิวลิส
แม้แต่กลุ่มดาวในช่องก็ดูกระวนกระวายกับการอัญเชิญอาวุธ
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังสงสัยว่าอาวุธของคุณ
คืออะไร!]
[กลุ่มดาวหลายคนอยากรู้เกี่ยวกับ ‘ดาบเหล็ก’!]
มืออันว่างเปล่าของผมยังไม่มีอะไร
…ท าไมมันไม่มาล่ะ? ผมมองกลับไปและเปิดใช้งานมุมมองนัก
อ่านพระเจ้าโดยอัตโนมัติ มันก็เพื่อการเข้าใจสถานการณ์ของ
สมรภูมิ จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงความคิดของตัวละครที่มีความ
เข้าใจในระดับสูง
「ดาบเหล็ก? ฉันดูเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อนนะ」

「คนที่ใช้ดาบ…」
…อะไร?
「คิม ทก จา คือ คนโง่」
ค าพูดเยาะเย้ยของก าแพงที่สี่ดังขึ้นในหัวของผม ผมสังเกตเห็น
ได้ในไม่ช้า ชื่อเล่นของลีฮุนซึงยังคงเป็น ‘ดาบบริสุทธิ์’
「ดาบเหล็ก… ชื่อที่ดี มันถูกเรียกโดยทกจา เขาจะต้องเป็น
คนที่สุดยอดแน่」
ลีฮุนซึงก าลังมองมาทางนี้ในขณะที่ต่อสู้กับเจสัน ผมตะโกนหา
ลีฮุนซึง [ฮุนซึง! รีบมาเร็วๆ เข้า!]
“ฮะ? นายก าลังพูดถึงฉันเหรอ?”
“เร็วเข้า ไอ้บ้า! ฉันจะจัดการแทนเอง!”
ฮันซูยองตะโกน และลีฮุนซึงก็ผละออกมาจากเจสัน อักขระ
ผลักขุนเขาถูกเปิดใช้งาน และเจสันก็ลอยไปทางด้านหลัง

…ไม่ ใช้มันให้เร็วกว่านี้สิถ้าเขามีพลังนั้น
ผมไม่รู้ว่าลีฮุนซึงแข็งแกร่งขึ้นมากขนาดไหนในสามปีที่ผ่านมา
แต่เขาจะต้องมีประโยชน์มากกว่าที่คิดแน่
“อย่างไรก็ตาม ฉันไม่ใช่ดาบเหล็ก…”
[นายจะถูกเรียกแบบนั้นนับจากวันนี้ไป]
“ฉ-ฉันควรท ายังไงดี?”
ผมรีบคว้าตัวและเหวี่ยงลีฮุนซึง
“ว๊ากกกกกก!”
อาเรสจัดท่าและเหวี่ยงกระบอง มันเป็นการโจมตีอันยิ่งใหญ่ที่
ผสานเรื่องราวของทหารยักษาเฮอร์คิวลิสและเรื่องราวของอา
เรสเอาไว้ มันเป็นพลังท าลายล้างที่สามารถบดขยี้ราชสีห์
แห่งเนเมียได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว
ผมเหวี่ยงลีฮุนซึงเข้าใส่อาเรส
“ทกจา! ทกจา! มันเป็นไปไม่ได้!”

[ได้สิ! เชื่อมั่นในตัวเอง!]
พร้อมกับเสียงของคลื่น อนุภาคของน้ าได้กลายเป็นหมอก ใน
หมอก ลีฮุนซึงเผชิญหน้ากับกระบองช้าๆ
[ดูสิ นายท าได้]
“เอ่อ อ่า อ๊วกกก…”
โลหะก าลังเติบโตขึ้นทั่วร่างของลีฮุนซึง มันเติบโต เติบโต และ
เติบโตขึ้นอีกครั้ง ในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นดาบเล่มหนึ่ง
อาเรสงงงวยอย่างเห็นได้ชัด ถ้ายูจงฮยอคอยู่ที่นี่ เขาคงจะพูด
ว่า:
「”นี่คือเหตุผลว่าท าไมลีฮุนซึงถึงมีชื่อเล่นว่าดาบเหล็ก”」
ดาบเหล็ก เหตุผลที่เขาถูกเรียกว่าดาบเล็กไม่ใช่เพราะเขา
สามารถควบคุมดาบได้ดี
[ตัวละคร ‘ลีฮุนซึง’ เปิดใช้งานอักขระ ‘การแปลงร่างโละหะ
LV.10’]

การแปลงร่างโลหะ มันเป็นอักขระของกลุ่มดาวจากจักรวาลอัน
ไกลโพ้น
ในขณะที่เรื่องราวกองซ้อนกัน มันได้กลายเป็นสิ่งที่แข็งยิ่งกว่า
โลหะใดและมีความได้เปรียบในการก่อร่างขึ้นมาใหม่ถ้ามันหัก
ลีฮุนซึงไม่ได้แตกต่างจากดาบมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด
[กลุ่มดาว ‘เจ้านายแห่งโลหะ’ ก าลังขมวดคิ้วให้กับความ
โหดร้ายของคุณ]
มันอาจจะเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกของเขาที่กลายเป็นดาบ แต่
ลีฮุนซึงก็ยังอยู่ในสภาพปลอดภัย ผมจงใจพูดเพื่อสร้างก าลังใจ
ให้กับลีฮุนซึง [ฮุนซึง นายเห็นโล่ที่เฮอร์คิวลิสถืออยู่ไหม?]
“อ… อ-อ่า ท าไมเหรอ?”
[มันเป็นเวอร์ชั่นต้นฉบับของ ‘โล่แห่งเฮอร์คิวลิส’ ที่ฉันเคยให้
นาย]
ในอดีต ผมได้มอบโล่แห่งเฮอร์คิวลิสเวอร์ชั่นจ าลองให้กับลีฮุ
นซึง มันเป็นโล่ที่ลีฮุนซึงท าความสะอาดอยู่เสมอ

[ฉันจะมอบมันให้กับนาย ลีฮุนซึง]
“…จริงเหรอ?”
[แน่นอน]
ลีฮุนซึงปรับตัวโดยสมบูรณ์และหลอมรวมตัวเองเข้ากับมือของ
ทหารยักษา มันเป็นการจับที่สมบูรณ์แบบเฉกเช่นการจับมือกัน
ผมเริ่มวิ่ง มันมีความเป็นไปได้ถูกใช้ไปเป็นจ านวนมากใน
ขณะที่ผมปะทะกับอาเรสในเฮอร์คิวลิสอีกครั้ง
[การถ่ายทอดสดดวงดาวให้ความสนใจกับคุณ!]
[ส านักงานก าลังสงสัยในความเป็นไปได้ของคุณ!]
[การใช้ความเป็นไปได้ที่มากเกินไปนี้จะเป็นอันตรายต่อร่างกาย
ของคุณ!]
ดาบเหล็กและกระบองแห่งเฮอร์คิวลิสเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง
อาเรสรู้สึกประหลาดใจกับพลังและถอยหลังไปหนึ่งก้าว
[…บ้าไปแล้ว!]

พวกเราปะทะกัน ปะทะกัน และปะทะกันอีกครั้ง กระบองส่วน
หนึ่งกระเด็นออกไปในขณะที่เศษโลหะและการแปลงร่างโลหะ
ของลีฮุนซึงแตกร้าวไปทั่ว
พวกเราเข้าตาจนเพราะมันไม่อาจเป็นการต่อสู้ระยะยาวได้ ลีฮุ
นซึง คิมนัมอุน และผมก็ด้วย
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ยังด าเนินต่อไป]
มันไม่มีการแปลงสภาพเวทีเหมือนตอนที่พวกเราต่อสู้กับสุริยะ
แต่เรื่องราวนี้ก็ยังปกป้องพวกเรา
เวทีที่ลีฮุนซึงและผมอยู่ด้วยกัน คิมนัมอุนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น
ศัตรู แต่ตอนนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว
「วิญญาณที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก ชายที่ถือก าเนิดขึ้นมา
จากเหล็ก」
ในที่สุดใบมีดของดาบเหล็กก็ตัดเข้าไปที่ไหล่ขวาของเฮอร์คิว
ลิส

อาเรสค ารามออกมา [ท าไมเจ้าถึงพยายามมากขนาดนี้?
โอลิมปัสมีความเมตตาต่อเจ้าเสมอ!]
[เมตตา? นี่คือเหตุผลที่นายยัดเยียดโชคชะตาใส่ฉันงั้นเหรอ?]
[เพียงเพราะแค่เรื่องเล็กๆ นั่นเหรอ?]
[…มันเล็ก?]
[เจ้าก็ยังมีชีวิตอยู่! เจ้าควรที่จะขอบคุณเกี่ยวกับความส าเร็จ
ผ่านการทดสอบนั่น!]
นั่นไม่ได้เป็นเพียงแค่ศัตรูของผม
[สหายของฉันก าลังจะตายเพราะพวกนาย]
[สหาย?]
ดาบและกระบองปะทะกันอีกครั้งในขณะที่อาเรสดูเหมือนจะ
นึกบางสิ่งขึ้นมาได้
[อวตารที่คุ้นเคยกับผู้เฝ้ามองเอกภาพ]

[เธอไม่ใช่อวตาร แต่เป็น ‘ยูซานอา’]
[เราไม่ได้ท าให้อวตารเป็นแบบนั้น เธอน าหายนะมาสู่ตัวเอง]
อาเรสหัวเราะ
[มนุษย์พยายามเข้าถึงฐานข้อมูลของโอลิมปัส มันเป็นธรรมดา
ที่ต้องเจอกับหายนะ]
ผมตะโกนผ่านฟันที่กัดเข้าด้วยกัน [มันเป็นพวกนายที่มอบพลัง
นั้นให้กับเธอ พวกนายน าพาสถานการณ์เช่นนั้นมา]
[พระเจ้าเฝ้าดู ทุกอย่างเป็นทางเลือกของมนุษย์]
[นายคิดว่านายสามารถใช้ ‘ทางเลือก’ แทนเหตุการณ์ที่ถูก
ก าหนดไว้แล้วได้เหรอ?]
อาเรสหัวเราะ [นี่คือสถานการณ์]
ความโกรธเย็นยะเยือกอยู่ในอกของผม ใช่ นี่คือกลุ่มดาว พวก
เขามีความปรารถนาที่จะกระตุ้นสถานการณ์และสนุกกับการ

ล้มลงของอวตาร พวกเขาตั้งใจท า ‘ดีและชั่ว’ โดยเจตนา พระ
เจ้าก าลังรอคอยให้มนุษย์ฝ่าฝืนข้อห้ามอย่างใจจดใจจ่อ
ประกายแสงที่ผมไม่สามารถทนได้เริ่มปราฏขึ้นรอบๆ ร่างของ
พลูโต พายุพลังเวทมนตร์เจิดจ้าอุบัติขึ้นรอบๆ รอยต่อของ
กระบองและเหล็ก
อาเรสอุทาน [ไอ้บ้านี่…!]
「คิมทกจาโกรธ」
「นอกเหนือจากความโกรธนั้น ความรู้สึกเกี่ยวกับเหตุผล
ของคิมทกจายังคงเย็นชาเช่นเคย」
ในความเป็นจริง มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะอาเรส
ในการประลองก าลัง แต่ในตอนนี้เรื่องราวก็ต่างออกไป
「คิมทกจาคิด」
นี่คือ ‘ทะเล’ ที่อาเรสไม่สามารถใช้พลังได้มากพอ มันเป็น
สถานการณ์ย่อยที่เขาไม่สามารถปลดปล่อยสถานะทั้งหมดของ

เขาได้ สิ่งส าคัญที่สุด เฮอร์คิวลิสของอาเรสเป็นโมเดลต้นแบบ
ของทหารยักษา
กระบองแห่งเฮอร์คิวลิสหักแขนซ้ายของพลูโต และในเวลา
เดียวกัน ดาบเหล็กก็เจาะเอวของเฮอร์คิวลิส
อาเรสร้องออกมาอย่างเร่งรีบ [ถ้าเจ้าท าแบบนี้ เจ้าจะ
กลายเป็นศัตรูของโอลิมปัสทั้งหมด…!]
[ใครก็ได้ มาเถอะ]
อย่างไรก็ตาม พวกเขาคงจะไม่มา สิบสองเทพเจ้าต่างก็ขี้ขลาด
[ซุส โพไซดอน หรือใครก็ได้]
เฮอร์คิวลิสถูกผลักกลับไปโดยพลังงานดาราบริสุทธิ์ แม้กระทั่ง
ในตอนท้าย อาเรสก็ยังไม่ปลดปล่อยสถานะของเขาออกมา
อย่างเต็มที่ ไม่ใช่กลุ่มดาวระดับเรื่องเล่าทุกคนที่จะเหมือนกับ
สุริยะ

มันเป็นเวลานานแล้วนับตั้งแต่กิแกนโทมาเคียที่แท้จริง เทพทั้ง
สิบสองได้ลืมชีวิตของพวกเขาไปแล้ว เฉกเช่นอาเรส นักรบผู้ดุ
ร้าย
เขาดูกล้าหาญยิ่งกว่าใคร แต่จริงๆ แล้วเขาระมัดระวังเรื่อง
ชีวิตของเขายิ่งกว่าใครอื่น เขาโอ้อวดความกล้าหาญของเขา
ในกิแกนโทมาเคีย แต่ในตอนนี้เขาเป็นกลุ่มดาวที่กลัวผลพวง
จากการเปิดสถานะของเขาในสถานการณ์
อาเรสตะโกนด้วยความโกรธ [เจ้าไม่กลัวความเป็นไปได้เหรอ?]
[ฉันไม่กลัว]
ลีฮุนซึง คิมนัมอุน และผมก็ด้วย ไม่มีสิ่งใดที่เป็นความกลัว มัน
เป็นเพราะพวกเรามีชีวิตผ่านควันหลงตลอดมา กลับกัน มัน
ต้องใช้ความกล้าที่จะอ่อนแอ
พร้อมกับฟองทะเลเดือด ผมก็แทงดาบเหล็กเข้าใส่ห้องคนขับ
ของเฮอร์คิวลิส
[คุณได้ล้มทหารยักษาเฮอร์คิวลิส!]

[คุณได้รับเรื่องราวใหม่!]
[คุณได้รับสตาร์รีลิค ‘กระบองของเฮอร์คิวลิส (เสียหาย)’]
[คุณได้รับสตาร์รีลิค ‘โล่ของเฮอร์คิวลิส (เสียหาย)’]
[คุณได้รับสตาร์รีลิค ‘หอกของเฮอร์คิวลิส (เสียหาย)’]
จากนั้นก็มีการระเบิดครั้งใหญ่บังเกิดขึ้น
“คิมนัมอุน!”
ผมโผล่ออกมาจากห้องคนขับของพลูโตในช่วงเวลาของการ
ระเบิด พลูโตได้มาถึงขีดจ ากัดของความเป็นไปได้และพังลง
[ไอ้ลูกหมานี่…!] คิมนัมอุนฟังดูมีความสุข
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างกายของพลูโตก็ไม่สามารถต้านทาน
พายุความเป็นไปได้ได้และทรุดตัวลง มันเป็นผลมาจากการรับ
ความเป็นไปได้ในนามของผม
โชคดีที่แหล่งพลังงานดูปลอดภัย มันแค่จะท าให้การต่อสู้ต่อ
จากนี้กลายเป็นเรื่องล าบาก

ท่ามกลางหมอกควัน ผมเห็นอาเรสที่หลบออกมาจากห้อง
คนขับเหมือนกับผม อาเรสได้รับบาดเจ็บทั่วร่างกายของเขา
และเขาก็ค ารามออกมาอย่างดุเดือด
เกมยังไม่สิ้นสุด เฮอร์คิวลิสเป็นเกราะป้องกันชนิดหนึ่ง
ช่วงเวลาที่อาเรสเปิดสถานะของเขา ผมคงจะต้องจัดการกับ
เขาต่อ ถึงกระนั้นมันก็ไม่ส าคัญ ในตอนแรก จุดประสงค์ของ
ผมคือการท าให้เขาตกลงมาจากเฮอร์คิวลิส
“ยูซานอาบอกบางสิ่งแก่ฉันเกี่ยวกับนาย”
ตามที่อาเรสถูกพูดถึง ยูซานอาได้ใช้ระบบของเฮอร์เมสเพื่อ
ตรวจสอบข้อมูลในอนาคตทุกประเภท ในหมู่พวกมันมีเรื่อง
เกี่ยวกับโอลิมปัสอยู่
“ฉันได้ยินมาว่านายเคยถูกหอกแห่งเฮอร์คิวลิสแทง”
ยูซานอาบอกผมว่าอาเรสได้ต่อสู้กับเฮอร์คิวลิสและถูกแทงที่ต้น
ขาด้วยหอกของเขา

– หาก ‘ของปลอม’ สามารถเป็น ‘ของจริง’ ผมจะท าให้เรื่องนี้
เป็นจริงได้หรือไม่? หากได้อาวุธมา…
ดวงตาของอาเรสสั่นไหวเมื่อเขาจ้องมองผมด้วยความโกรธ
“ฉันอยากรู้ เฮอร์คิวลิสเป็นสิ่งมีชีวิตที่นายสร้างขึ้น งั้นต านาน
นั้นเป็นของจริงหรือของปลอม?”
อาเรสพุ่งเข้ามาหาผมในขณะที่ผมพูดต่อ
“เรื่องราวปลอมๆ จะทรงพลังได้แค่ไหนในการถ่ายทอดสด
ดวงดาว? นายไม่อยากรู้เหรอ?”
[ชิ้นส่วนเรื่องราวในหอกของอาเรสก าลังตอบสนองต่อคุณ]
[เรื่องราว ‘ศัตรูทางธรรมชาติในสงคราม’ ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
เรื่องราวเริ่มพูด
「ด้วยการทิ่มแทงหนึ่งครั้ง หอกได้สยบเทพแห่งสงครามลง
」

ผมถือหอกด้วยพละก าลังทั้งหมดของผม มันเป็นหอกที่หนัก
มากจนผมสงสัยว่าผมจะสามารถขว้างมันได้ด้วยตัวเองไหม
ในตอนนี้อาเรสอยู่ในสายตาของผมแล้ว ผมขว้างมันออกไป
อย่างแม่นย า ถ้ามันล้มเหลว ผมคงจะต้องตายที่นี่ ในเวลา
นั้นเอง น้ าหนักของหอกก็เบาลง มันมีคนที่ก าลังถือหอกจาก
ด้านหลังของผม
มันไม่ใช่ลีฮุนซึง แต่ก็ไม่จ าเป็นต้องคิด มันมีแค่อวตารคนเดียว
เท่านั้นในหนทางเอาชีวิตรอดทั้งหมดที่สามารถท าให้น้ าหนัก
ของหอกเล่มนี้เบาลงไปได้ ตั้งแต่แรก อวตารคนนี้เป็นพันธมิตร
“คิมทกจา มันมีแค่โอกาสเดียวเท่านั้น”
มันคือความเป็นนิรันดร์ ‘ครั้งเดียว’ ครั้งเดียวที่เกิดขึ้นพร้อม
กับความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนของผู้เสื่อมถอย
“มันเป็น ‘ครั้งเดียว’ ส าหรับฉันเสมอ”
ดังนั้นโอกาสครั้งเดียวนี้จึงไม่อาจล้มเหลวได้ พวกเราขว้างหอก
ออกไปในเวลาเดียวกัน

(จบตอน)