มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 331 ศัตรูของเทพเจ้า (5)

หอกพุ่งออกไปพร้อมกับแสงสีน ้าเงิน พลังและสถานะของหอก
ไม่ได้อยู่ในระดับที่ยูจงฮยอคในต้นฉบับจะสามารถรับมือได้
บางทีความเข้าใจของยูจงฮยอคในรอบที่สามในหอกคงจะ
เพิ่มขึ นอย่างรวดเร็วหลังจากเขาผ่านขุมนรกนิรันดร์มา ผมมอง
หอกที่ก้าลังลอยออกไปและถาม “นายมาเร็วกว่าที่ฉันคิดหนิ?
เกิดอะไรขึ นกับพวกผู้หวนคืน?”
“…ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟัง”
อาเรสกัดฟันของเขาและพยายามหลบหอกที่ก้าลังลอยมา เขา
อาจจะไม่สามารถเคลื่อนไหวในอากาศได้อย่างอิสระเหมือนกับ
เฮอร์เมส แต่มันก็น่าจะเพียงพอแล้วส้าหรับอาเรสที่จะหลบ
หอก อย่างน้อย ถ้ามันไม่มีเรื่องราวอยู่ในหอก
「หอกที่ออกจากปลายนิ วไปแล้วไม่อาจหนีพ้น」

เรื่องราวมีความรู้สึกไหม? ไม่มีผู้เชี่ยวชาญเรื่องราวคนไหนที่
สามารถให้ค้าตอบที่ชัดเจนได้ ความมั่นใจเพียงอย่างเดียวคือ
สถานการณ์ที่เกิดขึ นตรงหน้าผม
[ชิ นส่วนเรื่องราว ‘ศัตรูของเทพสงคราม’ ก้าลังแสดงความ
เป็นปรปักษ์ต่อเทพสงครามแห่งความโหดเหี ยม]
เฮอร์คิวลิสในเส้นโลกนี เป็นของปลอม แต่เมื่อเวลาผ่านไป ของ
ปลอมก็จะกลายเป็นของจริง เรื่องราวที่สร้างขึ นมีความ
ประสงค์ของตัวเอง ช่วงเวลาที่อาเรสหันไปในอากาศ หอกก็หัน
ไปด้วยความเร็วเดียวกัน อาเรสรีบตั งท่าป้องกัน แต่หอกก็ไม่
สนใจมัน
มันมีเลือดออกมาจ้านวนมาก และอาเรสก็กรีดร้องด้วยความ
เจ็บปวดเมื่อต้นขาของเขาถูกแทง หนึ่งในสิบสองเทพผู้ยิ่งใหญ่
เทพแห่งสงครามตกลงสู่ทะเลพร้อมกับเลือดที่หลั่งริน
“ฉันจะเผด็จศึกเอง!” ลีฮุนซึงที่ก้าลังรออยู่บนพื นหลังจาก
ปลดปล่อยการแปลงร่างโลหะแล้วได้ต่อยเข้าที่ร่างของอาเรส

ด้วยทุบขุนเขาในขณะที่ยูจงฮยอคเปิดพลังผู้บรรลุของเขาและ
เหยียบย่้าร่างกายของอาเรส โชคดีที่ยูจงฮยอคกลับมาได้ใน
เวลาที่เหมาะสม
“ฝั่งโลกเรียบร้อยแล้วเหรอ?”
ยูจงฮยอคไม่ตอบ อาเรสดิ นรน และใบหน้าของเขาก็บิดเบี ยว
ในขณะที่เขาถูกเหยียบย่้าโดยรองเท้าคู่หนึ่ง ไม่ว่าเขาจะดิ นรน
แค่ไหน หอกที่ต้นขาของเขาก็ยังสะกดสถานะของเขาไว้อยู่
เรื่องราวของเฮอร์คิวลิสขัดขืนและดื อรั น อย่างน้อยที่สุด มันก็
แข็งแกร่งพอที่จะท้าให้สิบสองเทพไร้พลังในสถานการณ์ที่ 60
มันเป็นสิ่งที่เทพทั งสิบสองได้น้าภัยมาสู่ตนเอง
[จ-เจ้าเฮฟเฟสตุสบ้าเอ้ย!]
[กลุ่มดาว ‘ช่างตีเหล็กภูเขาไฟ’ ก้าลังขมวดคิ ว]
ผมเห็นลูกศรสีแดงลอยอยู่เหนือหัวของอาเรสและชักศรัทธาไม่
แตกสลายออกมา เพื่อที่จะชนะในสถานการณ์นี ผู้น้าทั งสอง
ของฝ่ายโอลิมปัสจะต้องถูกสังหาร ซึ่งอาเรสก็เป็นหนึ่งในนั น

อาเรสตรงหน้าของผมจะไม่ตายจริงๆ เพราะเขาเป็นร่างอวตาร
อย่างไรก็ตาม การสูญเสียร่างอวตารก็คงจะสร้างความเสียหาย
ให้กับสิบสองเทพได้เป็นอย่างมาก จากนั นความคิดของยูจงฮ
ยอคก็เข้ามาในหัวของผม
「ไม่มีเวลาแล้ว… ฉันสามารถช่วยได้ถ้าฉันรีบ น ้าทิพย์เป็น
สิ่งจ้าเป็น」
ยูจงฮยอคเล็งดาบปีศาจทมิฬไปที่ล้าคอของอาเรสและพูด
ออกมา “อาเรส นายมีน ้าทิพย์ไหม?”
ผมรู้สึกงุนงงกับค้าพูดอย่างฉับพลันของยูจงฮยอค
…น ้าทิพย์? ผมรู้จักตัวตนของไอเท็มนี
「ถ้าพระเวทมีโสม โอลิมปัสก็มีน ้าทิพย์」
ไอ้หมอนี่ เขายังโลภที่จะเสริมสร้างร่างกายของตัวเองอีกเหรอ?
ในเวลานี กลุ่มดาวที่เข้ามาในช่องก็ส่งข้อความออกมา
[กลุ่มดาวจ้านวนหนึ่งได้เข้าสู่ช่อง!]

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ เตือนคุณ!]
[กลุ่มดาว ‘เมตไตรยตาเดียว’ ต้องการบอกคุณเกี่ยวกับ
วิกฤตการณ์บนโลก…!]
มันมีเสียงปี๊ปดังขึ น และข้อความก็หายไป
[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ เตือนให้ทุกๆ คนหุบปาก]
ผมเงยหน้าขึ นและเห็นบียูก้าลังท้าสีหน้ากระสับกระส่าย
[ป๊า, ป๊า…]
-บียู เกิดอะไรขึ น?
ไม่มีค้าตอบจากบียู เธอพยายามจะหลบสายตาผม ทุกอย่างไม่
แน่นอนเอาซะเลย มันไม่ใช่โดเกบิคนอื่นที่ปิดบังผม แต่เป็นบียู
จากนั นอาเรสก็เปิดปาก […เจ้าคือผู้ท้าทายกาลเวลา ท้าไมคนที่
ได้รับพรแห่งความเป็นอมตะถึงต้องการน ้าทิพย์?]
“ฉันไม่มีธุระจะต้องตอบนาย อีกครั ง เอาน ้าทิพย์มาให้ฉัน”

[หนึ่งในสหายของเจ้าตกอยู่ในอันตรายงั นเหรอ? นั่นคือเหตุผล
ที่เจ้าต้องการน ้าทิพย์งั นเหรอ?]
ดาบปีศาจทมิฬของยูจงฮยอคแตะที่คอของอาเรสเบาๆ มันมี
เสียงเลือดไหลออกมา อนุภาคของเลือดคงจะมีเรื่องราวทั งหมด
ที่เขาสะสมไว้ในเซลล์เม็ดเลือดแดงและขาว
อาเรสดูเหมือนจะคิดอะไรได้และพูดออกมา [ตอนนี ข้าไม่มี
อย่างไรก็ตาม ถ้าเจ้าดึงหอกเล่มนี ออกไปจากข้า ข้าก็จะไปหา
มันมาให้เจ้าได้…]
“นั่นจะไม่เกิดขึ น งั นก็ตายซะ”
ดาบปีศาจทมิฬของยูจงฮยอคแทงหัวใจของอาเรส ร่างอวตาร
ของอาเรสเปล่งแสงสลัวออกมา และเขาก็เริ่มกลายเป็นสีเทา
ร่างอวตารของเขาก้าลังหายไปจากสถานการณ์ อาเรสที่โกรธ
แค้นอุทานออกมา [ข้าจะช้าระหนี แค้นนี่ หุ่นเชิดแห่งความฝัน
ที่เก่าแก่ที่สุด!]

มันมีเสียงดังออกมาและร่างอวตารของอาเรสก็หายไปโดย
สมบูรณ์
[กลุ่มดาว ‘เทพสงครามแห่งความโหดเหี ยม’ ออกจากสมรภูมิ
แล้ว]
[หนึ่งในผู้น้าของโอลิมปัสได้ละทิ งสถานการณ์นี !]
[คุณเอาชนะเทพสงครามแห่งความโหดเหี ยม!]
[คุณได้รับเรื่องราวระดับต้านาน ‘ผู้เอาชนะเทพสงคราม’!]
[คุณได้รับ 400,000 เหรียญเป็นสิ่งตอบแทน]
[ผู้มีส่วนร่วมหลัก: กลุ่มดาวราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น,
อวตารยูจงฮยอค, อวตารลีฮุนซึง]
มีรางวัลมากมายในขณะที่ข้อความด้าเนินต่อไป
[เรื่องราวใหม่ได้ถูกเพิ่มเข้าไปในกิแกนโทมาเคียที่มีอยู่!]
[ไอเท็มบางส่วนบนร่างอวตารของ ‘เทพสงครามแห่งความ
โหดเหี ยม’ จะถูกแจกจ่ายให้กับผู้มีส่วนร่วมหลัก]

หลังจากข้อความของระบบ ข้อความจากกลุ่มดาวก็ถูกส่งมายัง
สมรภูมิ
[กลุ่มดาว ‘ราชาสายลมแห่งการเดินทาง’ ตกตะลึง!]
[กลุ่มดาว ‘โฆษกแห่งความยุติธรรมและปัญญา’ ประหลาด
ใจ!]
[กลุ่มดาว ‘ดวงตะวันผู้ทรงอ้านาจ’ ไม่เชื่อสายตาของเขา]
สมรภูมิกลายเป็นเบ้าหลอมของความสับสน มันเป็นเหมือนกัน
กับวีรบุรุษที่ก้าลังต่อสู้อยู่ในฝ่ายโอลิมปัสและยักษ์ที่ก้าลังต่อสู้
กับพวกเขา แม้แต่คนที่ก้าลังเฝ้าดูสมรภูมิก็ด้วย ความจริงที่ว่า
เทพสงครามแห่งโอลิมปัสได้ละทิ งสถานการณ์นั นเป็นเรื่องที่น่า
ตกใจมาก
[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! กิแกนโทมาเคียคราวนี น่าสนใจจริงๆ!] เสียงที่
แท้จริงของเตียวหุยดังออกมาในขณะที่เขาตัดผ่านสมรภูมิและ
จัดการกับเหล่าวีรบุรุษ

ยูจงฮยอคไม่สนใจความวุ่นวายและค้นซากของอาเรส “เขาไม่
มีน ้าทิพย์จริงๆ งั นฉันคงต้องฆ่า…”
“ยูจงฮยอค นายบ้าไปแล้วเหรอ!” ผมคว้าคอเสื อของยูจงฮ
ยอคและตะโกน
“นายก้าลังท้าอะไรน่ะ? นายก็จะฆ่าเขาอยู่แล้วถ้าฉันไม่ท้า”
“ท้าไมต้องฆ่าเขาทันที? ฉันน่าจะได้รับสตาร์รีลิคอีกอันจากเขา
โดยการขู่เขา!”
แน่นอน ผมเห็นด้วยว่าเราควรจะฆ่าอาเรส อย่างไรก็ตาม ใน
สถานการณ์ที่ร่างอวตารของเขาถูกจับเป็นตัวประกันไว้ ผมก็
น่าจะได้ไอเท็มมากกว่านี …
“นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาเอื่อยเฉื่อย”
“ท้าไมนายถึงถามหาน ้าทิพย์? นายไม่ได้ต้องการมันหนิ? ฉัน
ก้าลังจะได้โสมมาจากพระเวท…” ลางสังหรณ์ไม่ดีบังเกิดขึ นกับ
ผม”ยูจงฮยอค เกิดอะไรขึ นบนโลก?”

“…”
“บางทียูซานอา…”
“โลกปลอดภัย อย่าคิดอะไรไร้สาระและตั งใจกับกิแกนโทมา
เคีย” ยูจงฮยอคพูดด้วยน ้าเสียงเด็ดเดี่ยว”สงครามยังไม่จบ”
ยูจงฮยอคมองไปรอบๆ สมรภูมิ เฮอร์คิวลิสของอาเรสได้ทรุด
ตัวลง อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ต้องจ้าไว้ก็คือเฮอร์คิวลิสที่ถูกขับ
ขี่โดยอาเรสเป็นแค่หนึ่งในทหารยักษาที่มีจ้านวนมากมาย
“…มีสิ่งสกปรกก้าลังมาอีกแล้ว”
เฮอร์คิวลิสจ้านวนนับไม่ถ้วนก้าลังพุ่งมาทางนี ตามเส้นทาง
ทะเลที่อาร์โก้สร้างขึ น เฮอร์คิวลิสรุ่นผลิตปริมาณมาก ในช่วงที่
ผ่านมา โอลิมปัสได้เตรียมทหารยักษาไว้เป็นจ้านวนมากเพื่อท้า
สงครามกับเนบิวลาอื่น
[ฆ่าพวกยักษ์!]

โมเมนตัมอันรุนแรงของพวกเขาเพียงพอที่จะสั่นสะเทือนคลื่น
ก่อนหน้านี มันคงไม่แปลกถ้าพวกยักษ์จะวิ่งหนีไปด้วยความ
กลัว อย่างไรก็ตาม ตอนนี มันแตกต่างออกไป
[ถึงเวลาปลดปล่อยแล้ว!]
[สหาย! เฮอร์คิวลิสเป็นของปลอม!]
ผู้น้าอีกคนของฝั่งนี ฉีกผ่านประตูมิติมาในทันใด เบรียเรอัส เขา
เคยมี 100 แขน และในตอนนี เหลือแค่ 50 แขนเหนือจาก
ความเป็นไปได้ แต่ก็ยังเพียงพอที่เขาจะต่อสู้ในสมรภูมิ
[อย่าถูกหลอกไปกับสิ่งที่พวกเจ้าเห็น! เชื่อในตัวเอง ไม่ใช่
ต้านานที่ถูกบันทึกไว้แล้ว!]
พวกยักษ์ค้ารามหลังจากได้ยินเสียงที่แท้จริงของเขา ยูจงฮยอค
พูด”นายเปลี่ยนต้านาน”
พลังของต้านานถูกก้าหนดโดยเหล่าผู้ที่เชื่อมั่นในมัน ตัวเอก
ของกิแกนโทมาเคียคือเฮอร์คิวลิส ความจริงที่ว่าเฮอร์คิวลิส

เป็นของปลอมนั นมีผลโดยตรงต่อพวกยักษ์ การแปลงสภาพ
เวทีที่สั่นคลอนเป็นหลักฐานที่ชัดเจน
บนเวทีที่แตกสลายนี เวทีใหม่ได้ถูกสร้างขึ นมา บน
หน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกไป หน้ากระดาษแผ่นใหม่ได้ถูกใช้งาน
อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของยูจงฮยอคก็ไม่ได้ผ่อนคลายลง
“มันยังไม่จบ พวกเทพก้าลังมา”
อาเรสเป็นเพียงแค่หนึ่งในสิบสองเทพเท่านั น หากเนื อหาเป็น
เหมือนต้นฉบับ มันคงจะมีเทพอย่างน้อยอีกสองคนเข้ามาต่อสู้
หนึ่งคือโฆษกแห่งความยุติธรรมและปัญญา เอเธน่า และอีกคน
คือดวงตะวันผู้ทรงอ้านาจ อพอลโล
ยูจงฮยอคเหลือบมองพลูโตที่พังไปแล้ว “นายไม่อาจรับมือกับ
พวกเทพได้ด้วยทหารยักษาที่เหนื่อยล้าและพังแล้วแบบนี ”
“ยังเหลืออีกนานก่อนที่นายจะสามารถต่อสู้ตัวต่อตัวกับพวก
เขาได้”
“ฉันคงไม่รู้ถ้าไม่ได้ลอง”

ค้าพูดเหล่านี ถูกพูดออกไป แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่ยูจงฮยอคใน
ปัจจุบันจะสามารถเผชิญหน้าและต่อกรกับสิบสองเทพได้ ใน
กรณีของผม มันเป็นไปได้เพราะผมโชคดีกับกลอุบายที่ผมใช้
“หลังจากเห็นความพ่ายแพ้ของอาเรส สิบสองเทพจะระวังตัว
ขึ น แม้ว่าจะด้วยสถานะของนาย แต่นายก็คงต้องเสียสละ
ความเป็นไปได้บางส่วน”
“มันไม่ส้าคัญหรอก นั่นจะท้าให้รสชาติดีขึ น”
“นายจะต้องรับมือกับโฆษกแห่งความยุติธรรมและปัญญา มัน
คงยากที่จะรับมือคนเดียว ดังนั นฉันจะให้คนเพิ่มไปอีกคน นาย
จะได้พอหยุดเธอได้บ้าง”
“นายจะเพิ่มใครมา?”
“เดี๋ยวก็รู้”
ผมเห็นอาเธน่าและอพอลโลก้าลังลอยมาจากระยะไกล พวก
เขามี ‘สถานะ’ อันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถสัมผัสได้จาก

ระยะไกลขนาดนั น มันจะต้องแตกต่างจากการต่อสู้กับอาเรสอ
ย่างแน่นอน
ยูจงฮยอคปรับดาบปีศาจทมิฬและถาม “นายจะจัดการกับอ
พอลโลเหรอ?”
“มันมีกลุ่มดาวที่จะรับมือกับเขาอยู่”
“…ฉันจะเชื่อในกลอุบายครั งนี ละกัน” ในขณะที่เขาพูด ยูจงฮ
ยอคก็ทะยานขึ นไปบนฟ้า เขาหายตัวไปโดยใช้ย่างก้าวฟีนิกซ์
แดง และเหลือร่องรอยอันงดงามทิ งไว้เบื องหลังของเขา ขั น
แรกแห่งผู้บรรลุของยูจงฮยอคสมบูรณ์แบบแล้ว
มันมีเสียงของดาบปีศาจทมิฬก้าลังแหวกผ่านอากาศ มันหยุด
ลงตรงหน้าอาเธน่า และการปะทะกันของพลังเวทมนตร์สีแดงก็
เกิดขึ นแทบจะพร้อมๆ กัน
[ออกไปให้พ้นทาง หรือตาย]

โฆษกแห่งความยุติธรรมและปัญญา อาเธน่า ลูกสาวของจ้าว
แห่งสายฟ้าผู้ปกครองโอลิมปัสและเทพสงครามที่ได้รับการยก
ย่องมากที่สุดในโอลิมปัส
[เจ้าอาจจะเชี่ยวชาญในเทพนิยาย แต่ข้าไม่เหมือนกับอาเรส]
พวกเขาอาจจะเป็น ‘เทพสงคราม’ ทั งคู่ แต่อาเรสและอาเธน่า
นั นแตกต่างกัน เทพทั งสองต่อสู้กันในสงครามตัวแทนหลาย
ครั ง แต่อาเรสก็ไม่เคยเอาชนะอาเธน่าได้เลย
อาเธน่ากล่าว [ข้าไม่ได้เกลียดเจ้า จุดประสงค์ของข้าคือการส่ง
พวกยักษ์กลับไปยังทาร์ทารัส แต่ถ้าเจ้ายังคงรบกวน―]
ความโกรธเย็นยะเยือกเต็มไปทั่วการแสดงออกของเธอ
[ในนามแห่งความยุติธรรม ข้าก็ต้องลงทัณฑ์เจ้า]
อาเธน่าเป็นเทพที่ท้าตามค้าพูดของตัวเองอยู่เสมอ หากเธอยก
หอกและโล่ขึ นจริงๆ มันก็มีเพียงไม่กี่คนในโอลิมปัสเท่านั นที่
สามารถป้องกันความพิโรธของเธอได้ มันมีประกายแสงบังเกิด
ขึ นในขณะที่เสียงที่แท้จริงของใครบางคนดังมาจากท้องฟ้า

[เจ้ายังใช้วลีแบบนั นอยู่เหรอ อาเธน่า ไม่ว่าตอนไหนที่พวกเรา
ตัด ■ ปีศาจด้วยกัน… มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย]
ผมหายใจอย่างหนักหน่วงในขณะที่ผมเงยหน้าขึ นมองท้องฟ้า
อาเธน่าเป็นกลุ่มดาวที่มีอ้านาจในการรบแข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม มันก็ถูกจ้ากัดไว้กับโอลิมปัส
「หากมีอาเธน่าแห่งความยุติธรรมอยู่ในโอลิมปัส…」
เปลวเพลิงเจิดจ้าปรากฏขึ นในอากาศ และอวตารคนใหม่ก็เข้า
สู่สมรภูมิ เปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์ลดระดับลง และผมก็เห็น
คนๆ หนึ่งที่ผมรู้จักดี
「มันก็มีจางฮีวอนอยู่ในบริษัทของคิมทกจา」
ในที่สุดดาบที่แข็งแกร่งที่สุดที่ผมมีก็ปรากฏขึ นในสมรภูมิ
[เป็นเวลานานแล้วสินะ อาเธน่า]
อูรีเอลกางปีกสีขาวบริสุทธิ์ออกในขณะที่เธอจุติลงมายังร่าง
ของจางฮีวอน

(จบตอน)