มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 350 – เหนือกว่าความดีและความชั่ว (1)

ผมคิดว่ามันผิดในตอนแรก จากนั้นสายตาของเหล่าราชาปีศาจ
ก็จ้องมาที่ผม แอสโมเดียสปรบมือ และสีหน้าของสมาชิกปาร์ตี้
ก็ดูงงงวย มันเริ่มรู้สึกจริงมากขึ้นส าหรับผม
บริษัทของคิมทกจาชนะในรางวัลใหญ่ อย่างไรก็ตาม
ความรู้สึกที่เป็นลางร้ายก็น าหน้าความรู้สึกดีใจ
รางวัลใหญ่? พวกเรา? ในคู่ประสานระหว่างความดีและความ
ชั่วนี่?
เหตุผลที่ผมรู้สึกเป็นลางไม่ดีได้เผยออกมาในไม่ช้า
[รางวัลใหญ่ของปีนี้ยังไม่ได้ตัดสินความดีหรือความชั่ว]
ข้อความเกี่ยวกับความดีและความชั่วที่ยังไม่ได้รับการพิจารณา
ก่อให้เกิดความปั่นป่วนในบรรดาราชาปีศาจและกลุ่มดาว
บางส่วน

[หมายความว่ายังไงที่ยังไม่ได้ตัดสินว่าดีหรือชั่ว?]
โดเกบิตอบในทันที่ [ผู้ได้รางวัลในอดีตของ ‘รางวัลใหญ่’ ถูก
ตัดสินโดยมติของเหล่ามหาโดเกบิ กลุ่มดาวฝ่ายดี และกลุ่มดาว
ฝ่ายร้าย ครั้งนี้ พวกเราไม่สามารถสรุปได้เป็นครั้งแรก]
[พวกเจ้าไม่สามารถสรุปได้? มหาโดเกบิ?]
ราชาปีศาจและกลุ่มดาวดูสับสน กลุ่มดาวฝ่ายดีและฝ่ายร้าย
ย่อมลงคะแนนให้กับฝ่ายของตัวเอง แต่มหาโดเกบิกลับไม่อาจ
สรุปผลได้?
[ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นนับตั้งแต่คู่ประสานระหว่างความดี
และความชั่วถือก าเนิดขึ้นมา ไม่สิ นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่
สงครามปีศาจและเทวะยุติลง!]
[เจ้าไม่อาจสรุปมันได้? มันไม่อาจเป็นเรื่องราวแบบนี้ได้ ความ
สมดุลของความดีและความชั่วจะต้องเอียงไปทางใดทางหนึ่ง!]
กลุ่มดาวและราชาปีศาจที่ก าลังปั่นป่วนตะโกนออกมา มันไม่ใช่
ว่าพวกเขาไม่เข้าใจ

หลายๆ สถานการณ์มหาเรื่องราวถูกก าหนดโดยข้อตกลงหรือ
การจัดการของเนบิวลา อย่างเช่นกิแกนโทมาเคียที่ถูกขายใน
รูปแบบของผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว มหาเรื่องราวอื่นๆ ก็ถูก
ขายในรูปแบบของหุ้นบุริมสิทธิ์ ท าให้เรื่องราวที่ดีหรือร้ายต่าง
ก็ถูกตัดสินไว้แล้ว [TLN: “ผู้ถือหุ้นบุริมสิทธิ์มีส่วนร่วมเป็น
เจ้าของกิจการเช่นเดียวกับหุ้นสามัญ โดยมีสิทธิในการรับ
ผลตอบแทนและสิทธิในการรับเงินทุนคืนหลังเลิกกิจการก่อนผู้
ถือหุ้นสามัญ แต่จะไม่มีสิทธิในการออกเสียงลงมติในที่ประชุม”
ความหมายของหุ้นบุริมสิทธิ์นะครับ เอาไปปรับกับเรื่องเอาละ
กัน ผมไม่รู้จะใช้ค าไหนแทนดี]
แต่ถึงกระนั้น มหาเรื่องราวนั้นก็ถูกสร้างขึ้นจากการท าลายกิ
แกนโทมาเคียโดยสิ้นเชิง มหาเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากการล่ม
สลายของมหาเรื่องราวแห่งโอลิมปัส เนื่องจากมันเป็นเรื่องราว
ที่ไม่ได้อยู่ในก าหนดตั้งแต่แรก มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะตัดสินว่า
มันดีหรือชั่วล่วงหน้า

โดเกบิหัวเราะราวกับว่าสถานการณ์นี้น่าสนใจ [อืม คนอย่าง
ข้าจะรู้ความเห็นของเหล่าหัวหน้าใหญ่ได้ยังไง? ไม่ว่ายังไง
พวกเราก็อยู่ที่นี่เพื่อพิจารณาว่าเรื่องราวดีหรือร้าย หากใครมี
ความคิดเห็นอะไร โปรดจงยกมือขึ้น]
ความตั้งใจของโดเกบินั้นชัดเจน
…ไอ้ระย านี่
ตั้งแต่แรก มันไม่ได้ส าคัญส าหรับพวกเขาว่าบริษัทของคิมทก
จาจะได้รับรางวัลใหญ่ สิ่งที่ส าคัญก็คือเรื่องราวแห่งความดี
หรือความชั่วร้ายจะถูกสร้างขึ้น เนื่องจากมันจะไปเปลี่ยน
สถานะของพวกเขา
[เรื่องนี้เป็นความชั่วร้ายโดยธรรมชาติ]
คนแรกที่พูดออกมาคือราชาปีศาจ ‘ดยุคแห่งสารทิศ’ ดยุคแห่ง
สารทิศ ชื่อจริงของเขาคือไนท์ฟูร์คาส เจ้านายแห่งอาณาจักร
ปีศาจที่ 50

[ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นคือราชาปีศาจ เขาอาจจะมีความ
คดเคี้ยวน้อย แต่เขาก็ยังเป็นราชาปีศาจแห่งโลกปีศาจอยู่
ดังนั้นการกระท าทั้งหมดของเขาจึงชั่วร้าย]
อันที่จริงมันก็เป็นตรรกที่น่าสมเพชส าหรับดยุคแห่งสารทิศที่ไม่
อาจจะสดกดได้อย่างถูกต้องด้วยซ้ า จากนั้นก็มีคนจากฝ่ายตรง
ข้ามยกมือขึ้นมา
[ข้าไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นนั้น]
ผู้พิทักษ์ของวัยเยาว์และการเดินทาง ราฟาเอล ราฟาเอลกระ
ดิกนิ้วและเริ่มพูด
[ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีคนขโมยของบางสิ่งและกลายเป็นคนชั่ว
ร้าย ทุกๆ คนที่อยู่ในโลกก็จะเรียกเขาว่าคนชั่ว ดังนั้นเขาจึง
กลายเป็นคนชั่ว แล้วถ้าคนชั่วคนนี้ใช้เงินที่ขโมยไปเพื่อ
ช่วยเหลือคนอื่นล่ะ? จะเป็นยังไงถ้าเขาช่วยคนไว้มากมายโดย
การมอบขนมปังให้กับคนจนๆ และน้ าให้กับคนที่หิวกระหาย?]
ผมพยักหน้าให้กับข้อโต้แย้งของราฟาเอล

[งั้นเขาจะยังชั่วอยู่ไหม? เขาจะถูกนิยามว่าเป็นคนชั่วร้ายรึ
เปล่า?]
[อืม เรื่องนั้น… ดยุคแห่งสารทิศโยกคลอนไปกับตรรกรของ
ราฟาเอล
ในเวลานั้นเอง ราชาปีศาจที่นั่งอยู่ข้างผมก็ยกมือขึ้นและช่วยด
ยุคแห่งสารทิศ [เจ้าต้องการหารือเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่าง
ความดีและความชั่วที่นี่เหรอ?]
ดวงตาสีแดงของแอสโมเดียสโกรธ เมื่อมาคิดดูแล้ว แอสโม
เดียสก็ติดค้างกับราฟาเอลไว้อยู่
ราฟาเอลพยักหน้า [ข้าท าได้นะถ้าเจ้าต้องการ]
ราฟาเอลนอนอยู่บนเตียงเมฆและดีดนิ้วของเขาไปยังอากาศ
จากนั้นหน้าจอขนาดใหญ่บนเวทีก็ฉายภาพของผมและสมาชิก
ปาร์ตี้ที่ก าลังอยู่ในกิแกนโทมาเคีย
ราฟาเอลจ้องไปที่หน้าจอและเริ่มพูด [ในท้ายที่สุด ทุกๆ
สิ่งมีชีวิตก็เกิดขึ้นมาจากเรื่องราว และเรื่องราวก็ก่อตัวขึ้นเป็น

ผลรวมของเหตุการณ์ อย่างไรก็ตาม มันก็ยากที่จะหาความชั่ว
รายในเหตุการณ์สะสมของเรื่องนี้]
ความขัดแย้งของความดีและความชั่ว ความขัดแย้งนี้บอกเป็น
นัยว่าความดีและความชั่วของสรรพสิ่งถูกก าหนดโดยเรื่องราว
ที่พวกเขาสร้างขึ้นมา
ราฟาเอลเปิดปากของเขาและชี้ไปยังหน้าจอแยก หน้าจอแรก
เป็นฉากที่ผมไปเยือนยมโลกและปลดปล่อยพวกยักษ์
[ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นได้ปลดปล่อยผู้ตกอับจากเรื่องราว
ที่ไม่ยุติธรรมที่ได้สยบพวกเขาไว้]
หน้าจอที่สองเป็นฉากที่สมาชิกปาร์ตี้ต่อต้านการเปลี่ยนแปลง
ของกิแกนโทมาเคียจากสถานที่ท่องเที่ยวไปสู่การล่าเซียนดาบ
ทลายนภา
[สมาชิกของบริษัทของคิมทกจาได้ตอบสนองต่อองค์ประกอบ
อันไม่สมเหตุสมผลของสถานการณ์กิแกนโทมาเคีย]

หน้าจอสุดท้ายคือฉากที่สมาชิกปาร์ตี้และผมจุดคบเพลิงขึ้น
และต่อต้านโพไซดอน กลุ่มดาวระดับเทวะ
[พวกเขาต่อกรกับสิ่งที่ทรงพลังและโค่นอ านาจของเนบิวลา
ยักษ์ ดูสิ มันเป็นไปได้ไหมที่จะหาความชั่วร้ายในเหตุการณ์ที่
เกิดขึ้น?]
กลุ่มดาวจ านวนมากพยักหน้าให้กับเรื่องราวของราฟาเอล ซึ่ง
ได้อธิบายรายละเอียดของฉาก ในทางกลับกัน สีหน้าของราชา
ปีศาจก็บิดเบี้ยวไป อย่างน้อยที่สุด มันก็นอกเหนือจากแอสโม
เดียส
[น่าสนใจ งั้นทูตสวรรค์จะบอกว่าราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น
อาจจะเป็นราชาปีศาจที่ดีใช่ไหม?]
[เจ้ายอมรับไหมล่ะ?]
[ไม่ ค าพูดของเจ้ามีช่องโหว่ หนึ่ง อย่างที่เจ้ากล่าว เรื่องราว
นั้นเป็นผลรวมของเหตุการณ์]
แอสโมเดียสยิ้มให้ผม

[อย่างที่เจ้ารู้ เรื่องราวไม่เคยมีอยู่อย่างโดดเดี่ยว เรื่องราวหนึ่ง
ได้เกี่ยวพันกับเรื่องราวอื่นๆ และส่งผลกระทบต่อกัน มันก็
เหมือนกันกับคบเพลิงที่กลืนกินต านาน]
ในเวลาเดียวกัน หน้าจออีกหน้าจอก็ปรากฏขึ้นและเริ่มเล่น มัน
คือฉากของสถานการณ์แรก หน้าจอซูมเข้าไปยังไข่ของตั๊กแตน
ที่ตั้งท้องซึ่งระเบิดออกในมือของผม
[ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นได้ปล่อยให้ผู้คนบนรถไฟต้องตาย
เขาสามารถช่วยทุกคนได้]
ทูตสวรรค์บางคนมองมาที่ผมด้วยสายตาที่คลางแคลงใจ
แอสโมเดียสพูดต่อ [มันยังมีอีกเรื่อง]
ฉากต่อไปที่ปรากฏขึ้นเป็นสถานการณ์ที่แปด มันเป็น
สถานการณ์ที่อวตารที่แข็งแกร่งที่สุดในโซลจะเสียสละตัวเอง
เพื่อให้ทุกๆ คนมีชีวิตรอดไปได้ หน้าจอแสดงแอตทริบิวต์แปด
ชีวิตของผม

แอสโมเดียสพูดต่อ [ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นมีชีวิตพิเศษ
และรู้ว่าเขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุด หากเขาต้องการ เขาก็จะ
สามารถยุติสถานการณ์ได้ก่อนเกิดการเสียสละขึ้น]
การบ่นของกลุ่มดาวทวีความรุนแรงมากขึ้น เรื่องราวยังคง
ด าเนินต่อไป
[การแยกคนที่เขาต้องการให้มีชีวิตอยู่และคนที่เขาไม่ต้องการ
ให้มีชีวิตอยู่ ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นเป็นคนแบบนั้น เขา
คือราชาปีศาจที่เลือกปฏิบัติกับคนที่ไม่ชอบ การเลือกปฏิบัติ
เป็นบาปที่ร้ายแรงที่สุดในการถ่ายทอดสดดวงดาว] ราวกับจะ
ประกาศชัยชนะ แอสโมเดียสถามค าถามสุดท้าย [งั้นข้าขอถาม
เอเด็น เจ้ายังคิดว่าราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นเป็นราชาปีศาจ
ที่ ‘ดี’ อยู่ไหม?]
ฝูงชนเงียบไป ทูตสวรรค์บางคนก็ก าลังมองมาที่ผมด้วยสายตา
ที่น่าสงสัยในขณะที่ราชาปีศาจหลายคนก าลังยิ้มอยู่

ในเวลานั้นก็มีกลุ่มดาวโพล่งขึ้นมา [■■ ทุกๆ คนมีความ
ขัดแย้งเช่นนั้นอยู่]
มันคืออูรีเอล
[สิ่งที่ส าคัญไม่ใช่บาปสะสม แต่เป็นทิศทางการเปลี่ยนแปลง
ผ่านเหตุการณ์เหล่านั้น ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นก าลังมุ่ง
หน้าไปสู่ทิศทางที่ ‘ดี’!]
[ทุกวันนี้ ทูตสวรรค์ต่างก็ผ่อนปรนมากกับนิยามของความดี
และความชั่ว มันมีข่าวลือเมื่อไม่นานนี้ว่าเจ้ามีความสนใจเป็น
พิเศษต่อราชาปีศาจ จริงไหม?]
[อะไรนะ?]
[หืม ข้าเดาว่ามันจริงนะ ครั้งล่าสุดเจ้ายังต้องการ―]
อูรีเอลผุดลุกขึ้นมา [ไอ้ ■ นี่ ■■ หนิ…!]

ประกายแสงอันมหาศาลอุบัติขึ้นรอบๆ โต๊ะทั้งสอง มันมีค าสาป
ส่งระหว่างเหล่าทูตสวรรค์และราชาปีศาจ และความคิดเห็นก็
เริ่มวุ่นวาย
ผมไม่ใช่เป้าหมายเดียว บางคนก็โจมตีการสังหารของจางฮี
วอน บางคนก็โจมตีความขี้ขลาดของลีฮุนซึงในสถานการณ์
แรก นอกจากนี้ยังมีลีจีฮเยที่ฆ่าเพื่อนของเธอ ชีวิตของพวกเรา
ประวัติศาสตร์ที่สะสมมา ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ เผยให้เห็นฟันของ
มัน]
ใบหน้าของสมาชิกปาร์ตี้ค่อยๆ ซีดลง พวกเขาต่างก็เป็นคนที่
เจ็บปวดอยู่แล้ว ผู้คนที่เสี่ยงชีวิตและรอดชีวิตมาได้จนถึงจุดนี้
ได้กลายเป็นความบันเทิงของกลุ่มดาว
[เดี๋ยว! มันจ าเป็นที่จะต้องท าแบบนี้เหรอ?]
อูรีเอลสังเกตเห็นบางสิ่งและตะโกนออกมา แต่กลุ่มดาวและ
ราชาปีศาจก็ยุ่งอยู่กับการวิพากษ์วิจารณ์บาดแผลของบริษัท

ของคิมทกจา ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มจิกกัดอดีตของชินยูซองและ
ลีกิลยัง มันเป็นช่วงเวลาที่ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับแผลเก่าของลี
กิลยังและผู้สนับสนุนของเขา
“หยุดนะ”
กับค าพูดของผม ฝูงชนหันมาหาผมชั่วขณะ ผมรู้ว่ามันจะเป็น
อันตรายถ้าผมพูดอะไรผิดไปตอนนี้
ตอนนี้บริษัทของคิมทกจาก็เหมือนกับเรือใบที่แล่นอยู่ระหว่าง
สองกระแสน้ า มันเป็นเรือล าเล็กๆ ที่สามารถจมลงไปได้
ตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม แม้แต่เรือล าเล็กก็สามารถเลือก
ทิศทางที่มันต้องการจะไปได้ และผมก็คือกัปตันของเรือล านี้
“มันยังไม่พออีกเหรอ? พวกนายก็รู้ว่าข้อสรุปไม่อาจเกิดขึ้นได้
ด้วยวิธีนี้?”
ผมไม่ได้เข้าไปแทรกแซงเพราะผมก าลังรอกลุ่มดาวและราชา
ปีศาจให้ตระหนักมันด้วยตัวเอง

“พวกนายคิดว่าพวกนายสามารถตัดสินในสิ่งที่แม้แต่มหาโดเก
บิก็ไม่อาจตัดสินได้ตรงนี้เหรอ?”
บริษัทของคิมทกจาไม่ได้ดีหรือร้าย ตั้งแต่แรก ผมไม่ได้คิดที่จะ
เล่นกับแนวความคิดเรื่องความดีหรือความชั่วที่คนอื่นก าหนด
ขึ้น
[ค าพูดของเจ้าถูกต้อง]
ไม่น่าเชื่อ มันเป็นราชาปีศาจอันดับที่ห้า ราชสีห์แผงคอด า มาร์
บัส ที่เป็นคนพูดออกมา เขามองมาที่ผมและพูดต่อ [แน่นอน
มันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดที่นี่ หยุดข้อโต้แย้งที่ไร้ประโยชน์ได้
แล้ว]
[มาร์บัส! แต่…]
[ตั้งแต่แรกแล้ว ข้าจะถามเจ้า] ความเย็นแพร่ลงไปที่กระดูกสัน
หลังของผม [ข้าจะให้เจ้าได้ตัดสินด้วยตัวเอง เรื่องราวนี้ดีหรือ
ชั่ว? นั่นไม่ใช่เหตุผลที่พวกเราสร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้นมาเหรอ?]

ด้วยสิ่งนี้ ดวงตาทุกๆ คู่ของราชาปีศาจและกลุ่มดาวก็หันมาหา
ผม ความเย็นแพร่ลงไปที่กระดูกสันหลังของผม จากนั้นก็มี
ข้อความของระบบโผล่ขึ้นมา
[คุณมีส่วนแบ่งในมหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’]
[โปรดระบุความดีและความชั่วของเรื่องราว]
ถ้าผมเลือกมันที่นี่ ผมก็คงจะต้องเลือกเข้าข้างใดข้างหนึ่ง มัน
คงจะล าบากถ้าสิ่งนั้นเกิดขึ้น มันอาจจะแก้ปัญหาในตอนนี้ของ
บริษัทของคิมทกจาได้ แต่ถ้าพวกเราเลือกฝ่ายดีหรือฝ่ายร้าย
ที่นี่ อนาคตที่เลวร้ายก็จะเกิดขึ้นในสถานการณ์ภายหลัง
ผมกังวลเกี่ยวกับมันอยู่นาน ก่อนที่จะตัดสินใจ มันช่วยไม่ได้
แม้ว่าผมจะได้รับค าวิจารย์จากเหล่าราชาปีศาจและกลุ่มดาวก็
ตาม
“คบเพลิงที่กลืนกินต านานคือ―”
“ดี”

ผมจ้องไปยังตัวเอกที่เข้าขัดจังหวะ ชายในเสื้อคลุมสีด าที่เงียบ
ไปครู่หนึ่งพูดไร้สาระออกมา ยูจงฮยอคพูดต่อ”เรื่องราวนี้
มันดี”
ผมสับสนปากจนต้องปิดปากลง ผมสงสัยว่ายูจงฮยอคบ้าไป
แล้วเหรอ หรือเขาติดกับอะไรบางอย่าง
ข้างๆ ยูจงฮยอค เมทาทรอนยิ้มให้ผมเล็กน้อย ขนแขนของผม
ลุกชันขึ้นมา อย่าบอกนะว่า เหตุผลที่เมทาทรอนพายูจงฮยอค
มาที่นี่…
[ผู้ที่มีส่วนร่วมในมหาเรื่องราวสามารถอ้างสิทธิ์ใน ‘ความดี’
หรือ ‘ความชั่วร้าย’ ได้]
ข้อความที่ตามมาท าให้ปากของกลุ่มดาวและราชาปีศาจเปิดอ้า
ออก
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ มีส่วนแบ่ง 22.8% ในมหาเรื่องราว ‘คบ
เพลิงที่กลืนกินต านาน’]

[เนื่องจากการประกาศของอวตารยูจงฮยอค เรื่องราวก าลัง
เอียงไปด้าน ‘ดี’]
ไม่ใช่แค่ผมเท่านั้นที่สามารถก าหนดได้ว่าเรื่องราวนี้ดีหรือชั่ว
ร้าย มันเป็นเพราะทุกคนในบริษัทของคิมทกจามีส่วนร่วมใน
เรื่องราวนี้
[คุณเห็นด้วยว่าเรื่องราวนี้ ‘ดี’ หรือไม่?]
ยูจงฮยอคก าลังมองมาที่ผม มันเป็นสีหน้าที่ผมอ่านไม่ออก ดู
เหมือนว่าเขาก าลังถามผมว่าผมจะท ายังไงในตอนนี้
– ไอ้บ้าเอ้ย! นายคิดอะไรอยู่?
ผมพูดกับเขาผ่านจุดนัดพบระหว่างวัน แต่ยูจงฮยอคก็ไม่ตอบ
ผมมองไปที่เขาและเปิดใช้งานสกิล
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกเปิดใช้งาน!]
[บุคคลนี้อยู่ในสภาวะทางอารมณ์ที่คุณไม่สามารถเข้าใจได้]
…อะไรนะ?

[หากไม่มีการคัดค้านจากผู้บรรยายคนอื่น เรื่องราวที่เกี่ยวข้อง
จะได้รับการยืนยันว่า ‘ดี’]
[เหลือเวลาในการยืนยัน 30 วินาที]
บ้าเอ้ย ผมไม่อาจเข้าใจได้เลยว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้น ตัวเลขนับ
ถอยหลังลดลง และผมก็ได้ยินเสียงของราชาปีศาจกรีดร้อง
ออกมา
ผมจ้องไปยังใบหน้าอันประหลาดใจของปาร์ตี้ จางฮีวอน ลีฮุ
นซึง ชินยูซอง ลีกิลยัง… พวกเขาคือคนที่ผมต้องการพาไปให้
ถึงจุดสิ้นสุดของโลกใบนี้
ผมก าหมัด เรื่องราวของพวกเราไม่ควรถูกประกาศว่าดีหรือชั่ว
หากสิ่งนั้นเกิดขึ้น ผมคงจะไม่สามารถไปถึงจุดจบที่ถูกต้องของ
โลกใบนี้ได้ ในตอนนี้ที่ยูจงฮยอคประกาศว่ามัน ‘ดี’ มันก็มี
เพียงทางเดียวที่จะยกเลิกการตัดสิน
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ก าลังเปิด ‘สถานะ’
ของเขา]

ขนสีด าทะลุผ่านแผ่นหลังของผม และเขาเล็กๆ ก็งอกออกมา
จากศีรษะของผม ประกายแสงอันรุนแรงท าให้เสียงทั้งหมด
เงียบลง ผมจ้องไปยังยูจงฮยอคก่อนที่จะพูดออกมาอย่างช้าๆ
[เรื่องราวนี้ชั่วร้าย]
(จบตอน)