มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 375 – 50 ปีต่อมา (4)

– จับพวกเขาไว้! ยันองค์ชายหนึ่งไว้ก่อน!
– พวกเขาก าลังชิงตัวองค์ชายสี่ไป!
เหล่าผู้กลับชาติมาเกิดที่ก าลังโมโหสาดลูกศรและล าแสงดาบ
เข้ามา และมีชายสองคนที่วิ่งอยู่ในควันหนานั้น – ยูจงฮยอค
และคิมทกจา
[ป๊า ป๊าาา!]
ด้วยสีหน้าไม่สบายใจของผม บียูก็กระโดดขึ้นไปบนอากาศ
เหมือนกับก้อนโมจิ
ลูกศรลอบผ่านศีรษะของคิมทกจาแบบฉิวเฉียด และบางส่วนก็
พุ่งเข้าใส่แผ่นหลังของเขาอย่างแม่นย า แต่องค์ชายหนึ่งก็รีบ
เหวี่ยงดาบเพื่อป้องกันให้
– ถอย!

ด้วยค าสั่งนั้น คณะปฏิวัติก็ล่าถอยออกไป และมันก็มีกลุ่มดาว
ก าลังดูปรากฏการณ์นี้จากระยะไกล
[กลุ่มดาว ‘บิดาแห่งรัตติกาล’ จ้องมองมายัง ‘หมู่เกาะไคเซ
นิกซ์’]
[กลุ่มดาว ‘ราชินีแห่งวสันต์มืดมิด’ มองมายังผู้สืบทอดแห่ง
ยมโลก]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังค ารามด้วยความ
โกรธ!]
น่าเสียดาย ข้อความของพวกเขาไม่อาจมาถึงอวตารที่อยู่
ภายในช่องได้
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ อ้อนวอนให้มี
ข้อความผ่านไปได้หน่อย!]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ขออนุญาตส่ง
ข้อความ…]

[ป๊า ป๊าาา]
บียูส่ายหัวด้วยท่าทางเศร้าๆ
โดเกบิอาจจะมีอ านาจในการเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าการ
ออกอากาศของช่องของตัวเอง แต่สถานการณ์ในครั้งนี้กับ
‘เกาะแห่งการกลับชาติมาเกิด’ ก็ค่อนข้างพิเศษ
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ จ้องมองไปยัง ‘ผู้
พิทักษ์แห่งแมนดาลา’]
คนที่จัดหาเวทีของสถานการณ์ ‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและ
ปีศาจ’ คือเจ้าของ ‘เกาะแห่งการกลับชาติมาเกิด’ ผู้พิทักษ์
แห่งแมนดาลา เขาไม่อนุญาตให้มีการมีส่วนร่วมในสถานการณ์
นี้เป็นการส่วนตัว แต่ในเวลาเดียวกันก็ได้รับอ านาจในการ
แทรกแซงเทียบเท่ากับโดเกบิระดับสูงในช่วงสงครามนี้
[โอ้ เทวทูตน้อย มันเป็นไปไม่ได้เลย เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะ
ตัดสินใจเดินบนวิถีแห่งพุทธะผ่านโอกาสนี้]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ โมโห]

[เจ้าควรระวังอารมณ์ของเจ้าหน่อย ผู้ที่มีความโกรธแบบนั้นจะ
ถูกมันท าลายในภายหลัง]
[กลุ่มดาวจ านวนมากแสดงความไม่พอใจ!]
โดยไม่สนใจว่าพวกเขาโกรธไหม ‘ผู้พิทักษ์แห่งแมนดาลา’
ยังคงจ้องมองมายังคิมทกจาบนหน้าจออย่างเงียบๆ – ราวกับ
ว่าเขาก าลังค้นหาบางสิ่งจากใบหน้าของชายคนนั้น
[ช่องใกล้เคียงถูกแช่แข็งชั่วคราว!]
เปรี้ยง…
ใครบางคนได้เปิดเผยตัวเองในอากาศพร้อมกับพายุความ
เป็นไปได้อย่างกะทันหัน ‘ผู้พิทักษ์แห่งแมนดาลา’ เบนสายตา
อันเฉยเมยของเขาไปยังทิศทางนั้น
[ข้าจ าได้นะว่ายังไม่ได้อนุญาตให้โดเกบิจากส านักงานเข้ามา]
[ข้าแค่ต้องอยู่กับสถานการณ์ โอ้ ‘ราชาแห่งผู้กลับชาติมาเกิด’]

คนที่ปรากฏตัวก็คือโดเกบิระดับสูง บีฮยอง เขากล่าวค าทักทาย
แบบชาวพุทธอย่างสุภาพและเริ่มต้นค าถามในทันที่
[ข้ารู้ว่าเจ้ามีชื่อที่แตกต่างกันนับสิบ ศากยะ ศากยมุนี สิทธาร
ถะ ตถาคต ซูกาตา พุทธะ… มันเป็นอันไหนกันแน่?]
สีหน้าของผู้พิทักษ์เปลี่ยนไปเล็กน้อยหลังจากได้ยินค าถามของ
บีฮยอง ความจริงก็คือเขาจะเปลี่ยนตัวตนไปตามชื่อที่เขา
ครอบครองอยู่ในปัจจุบัน
[ตอนนี้ข้าคือศากยมุนี]
[ศากยมุนี โปรดยกเลิกสถานการณ์ผิดปกติในปัจจุบันที่ก าหนด
ไว้กับเนบิวลา ‘บริษัทของคิมทกจา’ ด้วย]
[นี่มันไม่เหมือนกับข้อตกลงก่อนหน้านี้หนิ ไม่ใชว่าเจ้ามอบการ
ควบคุมสถานการณ์เตรียมการทั้งหมดให้กับข้าแล้วเหรอ?]
[ข้าเชื่อว่าเจ้าได้รับการร้องขออย่างหนักให้เป็นกลางใน
‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจ’ ที่ก าลังจะเกิดขึ้น]

สายตาอันเฉียบคมของบีฮยองจ้องไปยังศากยมุนี ดวงตาของ
หลวงจีนจ้องกลับไปยังดวงตาคู่นั้นอย่างเงียบๆ และแมนดาลา
ที่อยู่ภายในนั้นก็หมุนทวนทิศทาง
[อืม ข้าก็ไม่ใช่คนแรกที่ไม่เป็นกลางหนิ]
[อธิบายมาให้ชัดๆ]
[ข้าได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้มีโดเกบิระดับสูงคนหนึ่งนิยม
ชมชอบอวตารจากเนบิวลาแห่งหนึ่งมากๆ]
ทันทีที่ศากยมุนีตอบกลับ บียูก็โผล่ขึ้นมากลางอากาศและลอย
ขึ้นไปบนศีรษะของบีฮยอง
[เจ้ามาที่นี่เพราะส านักงานหรือความตั้งใจของเจ้าเอง?]
บีฮยองเม้มริมฝีปากของเขาเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร เขามอง
ไปยังคิมทกจาบนหน้าจอที่ก าลังฝ่าฝุ่นควันและวิ่งหนีไป

[การทดสอบที่เจ้ามอบให้กับพวกเขามันมากเกินไป มันอาจจะ
เป็นแค่พริบตาส าหรับกลุ่มดาว แต่มันก็ยาวนานมากส าหรับ
อายุขัยของมนุษย์]
[ครั้งหนึ่งข้าก็เคยเป็นมนุษย์ และสถานการณ์นี้ก็เป็นสิ่งจ าเป็น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพวกเขาจะไปให้ถึง■■]
[…ศากยมุนี]
[โอ้ โดเกบิ การเฉลิมฉลองของจุดจบใกล้เข้ามาแล้ว]
แมนดาลาภายในดวงตาของศากยมุนีหมุนวนต่อไป และร่าง
จางๆ ของคิมทกจาและยูจงฮยอคก็สามารถเห็นได้เหนือแมน
ดาลาที่โคจรอยู่นั้น
[เจ้าจะโหวต ■■ แบบไหน?]
*
ด้วยความช่วยเหลือของยูจงฮยอค ผมจึงสามารถหนีไปจาก
ห้องโถงได้อย่างปลอดภัย

ยูจงฮยอคโยนบลิสตันที่ไม่ได้สติลงไปบนพื้นและพูดออกมา
“ท าไมนายถึงมาช้านัก?”
“ฉันก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้”
[โลกก าลังเพิ่มความสงสัยในบทสนทนาของคุณ]
[จุดนัดพบระหว่างวันถูกเปิดใช้งาน!]
ยูจงฮยอคเริ่มเล่าเรื่องราวของเขา
– ฉันมาถึงที่นี่ประมาณสองปีที่แล้ว
ผมฟังประสบการณ์ของเขาอย่างใจเย็น
จู่ๆ เขาก็ได้กลายเป็นองค์ชายหนึ่งแห่งหมู่เกาะไคเซนิกซ์ และ
ทันใดนั้นเอง การชิงบัลลังก์ก็เกิดขึ้น
ยูจงฮยอคถูกโยนลงมาท่ามกลางความรุนแรงและต้องดิ้นรน
เอาชีวิตรอด เขาหลบหนีออกจากปราสาทและสร้างกลุ่มนักสู้
อิสระขึ้นมา จากนั้นเขาก็เริ่มค้นหาสหายที่เหลือ

– เมื่อถึงเวลาที่ฉันมาถึงที่นี่ ลีฮุนซึง จางฮีวอน และแม้กระทั่ง
ฮันซูยองก็ได้อยู่ในสภาพนั้นแล้ว
– มีแค่สามคนนั้นเหรอที่อยู่ที่นี่? คนอื่นล่ะ?
– ฉันไม่เจอใครเลยนอกจากพวกนั้น มันเป็นไปได้ว่ามีแค่พวก
เขาที่ถูกอัญเชิญมายังโลกนี้
ยูจงฮยอคมี ‘เนตรแห่งปราชญ์’ บางทีด้วยสกิลนั้นคงท าให้เขา
สามารถสอดแนมข้อมูลที่สมบูรณ์แบบกว่าลิสต์ตัวละครของผม
ได้ เขาได้พึ่งพาสกิลนี้ในการค้นหาสหายคนอื่น เขาอาจจะพบ
ตัวผมผ่านมันด้วยเช่นกัน – เนื่องจากเนตรแห่งปราชญ์ใช้ไม่ได้
กับผม
ผมมองไปยังลีฮุนซึงที่ยังไม่ได้สติ
ยูจงฮยอคบอกว่าเขามาที่นี่เมื่อสองปีก่อน งั้นลีฮุนซึงติดอยู่ใน
โลกใบนี้มานานแค่ไหนกัน?
– พวกเขาถูกกลืนกินโดยมหาเรื่องราวใช่ไหม?

– น่าจะ
– แล้วนายล่ะ? นายไม่เป็นไรนะ?
– นายคิดว่าเวลาแค่นี้เพียงพอที่จะท าลายฉันลงได้เหรอ?
ผมเริ่มนึกขึ้นได้ว่ายูจงฮยอคนั้นน่าทึ่งแค่ไหน
[มหาเรื่องราว ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’ แสดงความไม่พอใจต่อ
อวตาร ‘ยูจงฮยอค’]
อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็ไม่สนใจมันเลย
แต่มันก็เป็นอีกครั้งที่ผมเห็นมันได้อย่างชัดเจน วิธีการที่มหา
เรื่องราวของโลกใบนี้ใช้ท าลายพวกเราก็คือ ‘เวลา’ อย่างไรก็
ตาม ยูจงฮยอคก็มีความต้านทานอันแข็งแกร่งต่อกาลเวลา
มากกว่าใคร เขาใช้เวลาไปหลายร้อยปีในมิติมืดผ่านการฝึกฝน
อย่างหนักหน่วง
[มุมมองโลกก าลังแสดงความงงงวยต่อความเงียบงันอัน
ยาวนานของคุณ]

ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
สถานการณ์ปัจจุบันถูกควบคุมไว้โดยกฎที่โลกนี้ก าหนด แม้แต่
ยูจงฮยอคก็ดูเหมือนจะตระหนักได้ว่าพวกเราควรเริ่มลงมือได้
แล้ว
ผมเตรียมพร้อมจนเสร็จและพูดออกมา “พี่ชาย”
การแสดงออกของยูจงฮยอคเปลี่ยนเป็นไม่น่าดู
– เฮ้ อย่าท าหน้าแบบนั้นสิ นี่คือข้อจ ากัดในสถานการณ์
ปัจจุบันของพวกเรา นายคิดว่าฉันชอบมันเหรอ?
สุดท้าย ดวงตาของยูจงฮยอคที่เดือดพล่านเหมือนลาวาก็อ่อน
ลง
ใช่ ชายคนนี้ก าลังจะต้องเจอกับปัญหาอันหนักอึ้ง เพราะตาม
ความทรงจ าของริคาร์โด้ เดิมทีองค์ชายหนึ่งนั้นคือ ‘พี่ชายที่
อบอุ่นและน่ารัก’
ยูจงฮยอคเปิดปาก “ว่ามาสิ ริคาร์โด้”

“ท่านจะท ายังไงต่อไป? ส าหรับข้า มันดูเหมือนว่าแม้แต่การ
ปฏิวัติก็ล้มเหลวแล้ว ไม่สิ นอกจากนั้น ท าไมท่านถึงมาปรากฏ
ตัวในพื้นที่ประหารได้ล่ะ?”
“ข้าวางแผนที่จะฆ่าราชาตัวปลอม”
[ตัวละคร ‘ริคาร์โด้ วอน ไคเซนิกซ์’ ปั่นป่วน]
ผมมั่นใจว่าเขาจริงจัง ยูจงฮยอคที่ผมรู้จักมีความสามารถใน
การท าเช่นนั้นจริงๆ
แย่จริง นั่นไม่ใช่สไตล์ของผมเลย
“แต่ท่านสมควรที่จะท าแบบนั้นเหรอ? เดิมทีเธอเป็นเจ้าสาว
ของท่านนะ?”
“ก็ใช่ เธอควรจะเป็นแบบนั้น แต่บัลลังก์ถูกชิงไปในวันแรกของ
การแต่งงาน”
อ๋อ เข้าใจแล้ว มันเป็นพัฒนาการแบบนั้นเหรอ? ตอนนี้ผมรู้สึก
โล่งใจขึ้นมาหน่อย

ฮันซูยองและยูจงฮยอคเป็นคู่กันงั้นเหรอ? บริษัทของคิมทกจา
ไม่อนุญาตให้มีการคบกันในที่ท างานแบบนั้นนะ
ในเวลานั้นก็มีข้อความที่ไม่คาดคิดปรากฏขึ้น
[โลกพบว่าค าพูดของคุณน่าสนใจ]
[ประเภทของสถานการณ์เอนเอียงไปทาง ‘โรแมนติก’
เล็กน้อย]
…ประเภทเอนเอียง?
ยูจงฮยอคพูดต่อ “มันสายเกินไปแล้วที่จะช่วยเธอ เธอถูกย้อม
ไปด้วยเวทมนตร์อันเสื่อมทรามและสูญเสียตัวตนไปแล้ว”
โอ้ จริงเหรอ?
[โลกพบว่าค าพูดของอวตารยูจงฮยอคน่าสนใจ]
[ประเภทของสถานการณ์เอนเอียงไปทาง ‘แฟนตาซี’
เล็กน้อย]
ผมให้สัญญาณกับยูจงฮยอคด้วยสายตา

– นายได้ยินไหม?
เขาพยักหน้า
“ไม่ว่ายังไง พวกเราทั้งคู่ก็ช้าเกินไปแล้ว พวกเราไม่อาจช่วย
พวกเขาไว้ได้เลย”
“ไม่ มันยังไม่สายเกินไป ยังไงก็เถอะ มันมีแค่สองคนใช่ไหม?”
หลังจากพูดอย่างนั้น ผมก็เบนสายตาลงไปยังบลิสตันที่อยู่บน
พื้นและยังนอนกรนอยู่ “บางทีอาจจะสาม”
“งั้นก็แค่สามคน”
“ใครจะรู้? มันอาจจะมีมากกว่านั้นก็ได้ บางทีอาจจะมี
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นและมีตัวตนข้ามมาจากมิติอื่นเพื่อช่วยพวก
เรา”
[โลกพบว่าค าพูดของคุณน่าสนใจ]
[ประเภทของสถานการณ์ได้รับความเป็นไปได้ของการเป็น
‘ฟิวชั่นแฟนตาซี’]

และอึดใจต่อมา ข้อความสถานการณ์อันใหม่ก็โผล่ขึ้นมา
ตรงหน้าของพวกเรา
[จุดเลือกส าหรับสถานการณ์ย่อย ‘การเลือกประเภท’ ถูกสร้าง
ขึ้น!]
[ข้อความสถานการณ์ใหม่มาถึงแล้ว!]
พวกเรารีบเปิดหน้าต่างสถานการณ์ขึ้นมา
+
[สถานการณ์ย่อย – การเลือกประเภท]
ประเภท: ย่อย
ความยาก: ???
เงื่อนไขการเคลียร์: โลกที่คุณถูกอัญเชิญมาสามารถเข้าร่วมใน
‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจ’ โปรดเลือก ‘ประเภท’
ของมุมมองโลกที่คุณอยู่ และน ามันไปสู่บทสรุป โลกที่ได้เห็น
บทสรุปจะได้รับสิทธิ์ในการเข้าร่วมสงคราม

จ ากัดเวลา: ไม่มี
รางวัล: การมีส่วนร่วมใน ‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและ
ปีศาจ’, เงิน 300,000 เหรียญ, ???
ความล้มเหลว: คุณจะถูกผูกไว้กับ ‘เกาะแห่งการกลับชาติมา
เกิด’
+
[รายชื่อประเภทที่เลือกได้ในปัจจุบัน]
1. โรแมนติก
2. แฟนตาซี
3. ฟิวชั่นแฟนตาซี
* คุณลักษณะของประเภทจะเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นเมื่อคุณ
แสดงท่าทีที่เหมาะสมกับประเภท
+

“…งั้นก็แบบนี้นี่เอง”
ผมเงยหน้าขึ้นและพบสีหน้าที่ประหลาดใจของยูจงฮยอค
ผมเข้าใจดีว่าผมควรท าอย่างไรต่อไปกับการพัฒนาสถานการณ์
ในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม ปัญหาก็คือความยากในการหาว่า
ประเภทไหนจะเหมาะสมที่สุด
– เรามีข้อมูลไม่เพียงพอ มันคงจะดีถ้าพวกเรารู้ว่าเนื้อเรื่อง
ดั้งเดิมของโลกนี้คืออะไร…
มันไม่รู้ว่าจะได้ข้อสรุปแบบไหนหลังจากเลือกประเภท สิ่งที่ผม
ต้องการคือให้ทุกคนรอดไปได้และย้ายไปยังสถานการณ์ต่อไป
ด้วยกัน
แต่จะเป็นอย่างไรถ้ามีคนต้องตายเพราะประเภทที่ผมเลือก?
ยูจงฮยอคโยนค าถามออกมา
– ฉันเดาว่าหนังสือของนายไม่ได้กล่าวถึงส่วนนี้ใช่ไหม?
ผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะตอบกลับ

– ฉันจะรู้เรื่องที่ผู้เสื่อมถอยอย่างนายไม่รู้ได้ยังไง?
– แต่ฉันรู้
– อะไรนะ? นายรู้อะไร?
– แนวทางของสถานการณ์นี้
ผมจ้องมองเขาด้วยความตกใจ ยูจงฮยอครู้แนวทางของ
สถานการณ์นี้งั้นเหรอ? แต่มันจะเป็นไปได้ไง?
ถ้าผมจ าไม่ผิด ยูจงฮยอคแห่งการเสื่อมถอยรอบที่สามไม่ได้มี
ประสบการณ์ในเรื่องแบบนี้ และเขาก็ยังไม่ได้ผ่านอนาคตไป
แล้วด้วย
– ฉันอ่านมันมาในหนังสือ
– หนังสืออะไร?
ผมสงสัยขึ้นมาว่าเขาก าลังพูดถึง ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ แต่ใน
ไม่ช้าก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะแม้แต่
นิยายเล่มนั้นก็ไม่มีข้อมูลเชิงลึกของสถานการณ์นี้

– ฉันอ่านไดอารี่ที่เขียนโดยฮันซูยองจากรอบที่ 1863 เธอเองก็
เจอสถานการณ์นี้ในการเสื่อมถอยรอบนั้น
– ฮันซูยองแห่งรอบที่ 1863? ท าไมนายถึงได้มีไดอารี่ของเธอ
ได้?
– ฉันได้มันมาด้วยวิธีการพิเศษ
ผมจ้องมองไปยังยูจงฮยอคสักพัก
อืม ผมถูกเอ่อล้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนของการถูกทรยศ
เล็กน้อย
ฮันซูยองจากรอบที่ 1863 ไม่ได้พูดถึงข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับ
สถานการณ์นี้กับผมเลย ท าไมถึงเป็นเช่นนั้นกัน? เธอคิดว่าผม
ไม่จ าเป็นต้องรู้เกี่ยวกับมันเหรอ? หรือ… เธอแค้นอะไรผม?
ความคิดของผมในตอนนี้ยังคงซับซ้อน แต่ผมก็ส่ายหัวและปัด
พวกมันทิ้งไป ตอนนี้พวกมันไม่ได้ส าคัญอะไร

– ถ้านายมีข้อมูลแบบนั้น นายก็ควรบอกฉันตั้งแต่เนิ่นๆ ไอ้บ้า
เอ้ย โอเค งั้นฮันซูยองในรอบนั้นเคลียร์สถานการณ์นี้ไปได้
ยังไง?
ไม่ว่ายังไงสิ่งส าคัญก็คือพวกเรามีข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์นี้
หากเรามีข้อมูล นั่นก็หมายความว่ามันมีวิธีที่จะเคลียร์
สถานการณ์แล้ว
อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของยูจงฮยอคก็มืดมน
– โลกนี้ไม่ได้ด าเนินไปในทิศทางเดิม
– นายพูดเรื่องอะไร?
– ‘การชิงบัลลังก์’ ไม่ได้เกิดขึ้นในพล็อตดั้งเดิมของโลกนี้ ซึ่ง
หมายความว่าเหตุการณ์ที่ราชาองค์ปัจจุบันได้กลายเป็น
‘ราชา’ นั้นไม่ควรจะเกิดขึ้น
– หมายความว่า…?
– ก่อนที่เราจะเข้าสู่โลกนี้มีคนเปลี่ยนพล็อตเรื่อง

ผมรู้สึกสับสน
ในตอนนี้พวกเราอยู่ในสถานการณ์ที่ทั้งผู้เสื่อมถอยยูจงฮยอค
และผู้อ่านเพียงคนเดียวอย่างผมไม่มีข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับ
อนาคตเลย แน่นอนว่ามันมีบางครั้งที่ความคืบหน้าของ
เรื่องราวไม่ตรงกับ ‘หนทางเอาชีวิตรอด’ ในอดีต แต่นี่ก็เป็น
ครั้งแรกที่พวกเราไม่อาจคาดเดาได้ว่าอนาคตของพวกเราจะ
เป็นเช่นไร
‘หนทางเอาชีวิตรอด’ ที่ผมรู้ไม่มีทางออกที่มีประสิทธิภาพใด
เลยส าหรับสถานการณ์แบบนี้
「บาง ที่ นาย ควร อ่าน การ แก้ ไข ครั้งสุด ท้าย ได้ แล้ว
」
ความเสียใจเริ่มประดังประเดเข้ามา
ในเวลานั้นเองก็มีคนเคาะประตู
“เข้ามา”

แทบจะในเวลาเดียวกัน ยูจงฮยอคก็ออกค าสั่ง และประตูก็ถูก
ผลักเข้ามาพร้อมกับคณะปฏิวัติ พวกเขาน าชายชราคนหนึ่ง
เข้ามาด้วยซึ่งตอนนี้ถูกมัดไว้
“เขาบอกว่าเขาคือตัวแทนลับจากราชา เขาต้องการที่จะพูดคุย
กับท่าน”
ชายชราคือพ่อบ้านคนเดียวกันกับที่เอาน้ ามาให้ผมเมื่อผมได้
สติอีกครั้งเป็นครั้งแรกหลังจาก ‘การสิงร่าง’ เคราของเขาสั่น
ด้วยความกลัว เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดกับพวกเรา
“องค์ชายหนึ่ง องค์ชายสี่… ฝ่าบาทบอกให้ข้าเอาของชิ้นหนึ่ง
มาให้ พูดให้ชัดๆ… ฝ่าบาทจากเมื่อ 40 ปีที่แล้ว…”
…40 ปีที่แล้ว?
ยูจงฮยอคและผมสบตากัน ในขณะเดียวกัน พ่อบ้านก็คุ้ย
กระเป๋าของเขาและดึงบางสิ่งออกมา
มันเป็นหนังสือเล่มหนึ่ง

[สามวิธีเอาชีวิตในสถานการณ์ที่ถูกทำลายไปทั้งหมด โดย ผู้เขียน ฮันชูยอง]
(จบตอน)