มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 379 – สามวิธี (4)

“…ฮันซูยอง?”
ผมคิดว่าผมได้ยินเสียงของเธอ แต่กลิ่นอายของเธอก็หายไป
อย่างรวดเร็ว
[มหาเรื่องราว ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’ ไม่สามารถยอมรับการเลือก
ของคุณ!]
[มุมมองโลกแสดงปฏิกิริยาที่ผิดปกติ]
ยูริ ดี อริสเทล ซึ่งตอนนี้ก าลังถือ ‘ศรัทธาไม่แตกสลาย’ ไว้
ก าลังสั่นสะท้านและตะโกนออกมาเสียงดัง”เจ้ากล้าท าแบบ
นี้…!!”
[คุณเป็นทายาทที่เหมาะสมกับมงกุฎของหมู่เกาะ]
[บัลลังก์ของคุณถูกส่งมอบให้กับตัวละคร ‘ฮันซูยอง’]
[มุมมองโลกไม่เข้าใจตัวเลือกของคุณ]

ล าแสงรั่วไหลออกมาจากร่างกายของยูริ
นั่นคือเรื่องราวที่ไม่ได้เป็นของเธอ อันที่จริง พวกมันเป็นของ
ฮันซูยองที่ผมรู้จักดี
ยูริกอดไหล่ของเธอราวกับว่าเธอไม่ต้องการให้เรื่องราวเหล่านี้
หลุดรอดไปจากร่างกายของเธอ
“ข้าจะไม่ปล่อยซูยองไปแบบนี้!”
เปรี้ยง!!
“หยุดนะ! ข้าบอกเจ้าแล้วไงว่าข้าจะรับผิดชอบอย่างเต็มที่??”
เธอไม่ได้ก าลังพูดกับผมอยู่”ข้าไม่ต้องการพัฒนาการแบบนี้!
ข้า ข้าแค่คิดว่าถ้าเจ้าอยู่ที่เกาะนี้ต่อไป…!”
ผมสามารถเดาได้ว่ายูริก าลังพูดอยู่กับใคร และหัวข้อการ
สนทนาของพวกเธอคืออะไร
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกเปิดใช้งาน]

เวลาที่ยูริและฮันซูยองมีร่วมกันไหลผ่านเหมือนกับเศษเสี้ยว
ของแม่น้ า
「”เจ้าบอกว่าเจ้าจะอยู่กับข้า! เจ้าบอกว่าเจ้าจะเป็นผู้พิทักษ์
ให้กับข้า?! ข้าชอบสถานการณ์ที่เจ้าแสดงให้ข้าเห็นจริงๆ ข้า
ไม่อาจปล่อยเจ้าไปแบบนี้ได้! ข้า…!!!”」
「”ฉันผิดเอง ยูริ”」
เลือดไหลออกมาจากปากของเธอ และเธอก็เดินโซเซก่อนที่จะ
ล้มลงกับพื้น ผมรีบเข้าไปโอบกอดเธอไว้ มันเป็นไปได้ว่า
สงครามที่เกิดขึ้นระหว่างฮันซูยองและยูริจะอยู่ภายในร่างนี้
[มหาเรื่องราว ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’ …]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ …]
มหาเรื่องราวก าลังต่อสู้กับอย่างเต็มกลืนเพื่อเข้ายึดครอง
ร่างกายของเธอ
คนที่อยู่โดยรอบต่างก็ตกอยู่ในความสับสนอย่างฉับพลัน

“ราชาของเราเปลี่ยนไปไหม?”
“แต่ด้วยวิธีการเช่นนี้…?”
“งั้นนี่ก็หมายความว่าราชาโดยชอบธรรมได้ปรากฏขึ้นแล้ว?”
องครักษ์และชาวเมืองของอาณาจักรต่างก็มองหน้ากันด้วย
สายตาที่ซับซ้อนและกระซิบกัน
“ถ้าอย่างนั้น ประเภทของโลกของพวกเรา…”
“ชู่ว! พวกเจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าค าพูดดังกล่าวยังไม่ได้รับ
อนุญาต? มีสมาธิกับบทบาทของพวกเจ้าหน่อย!”
จากนั้นก็เป็นอีกครั้ง ผมเองก็มีสีหน้าที่คล้ายคลึงกับพวกเขา
เมื่อผมได้ยินว่าจู่ๆ ประเภทของโลกใบนี้ได้กลายเป็น ‘บริษัท
ของคิมทกจา’
ยูจงฮยอคที่ก าลังยืนอยู่ข้างๆ ผมพูดขึ้นมา “คิมทกจา พวกเรา
บุ่มบ่ามเกินไป”
“ฉันรู้”

“หมู่เกาะนี้ยังไม่พร้อมที่จะยอมรับฮันซูยองในฐานะผู้ปกครอง”
“เนื่องจากเธอสร้างรากฐานที่ดีไว้แล้ว ฉันก็คิดว่ามันเป็นไปได้
ฉันหมายถึง เธอคือราชินีของที่แห่งนี้จนกระทั่งเมื่อไม่กี่นาที
ก่อน”
“เธอไม่ใช่ผู้ปกครองที่ชอบธรรม เพราะมันมีฝ่ายที่ยังไม่เต็มใจ
จะยอมรับเธอ และพวกเราก็ยังเป็น ‘คณะปฏิวัติ’ อยู่”
การเปลี่ยนแปลงบัลลังก์อย่างฉับพลันมักจะน าไปสู่ความ
เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ยกตัวอย่างเช่น ‘การแย่งชิงบัลลังก์’
ของยูริในระหว่างสถานการณ์นี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ
สถานการณ์เดิมของ ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’
การกระท าที่ไม่อาจคาดเดาได้ของราชินีและการกระท าที่
ตามมาของพวกเราเป็นเหตุการณ์ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ส าหรับผู้กลับชาติมาเกิดแห่ง ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’ ที่ได้อยู่ใน
เหตุการณ์เดิมๆ ซ้ าๆ มาตลอด
[การเลือกประเภทเสร็จสมบูรณ์]

[ยังไม่บรรลุเงื่อนไขการเคลียร์ของประเภทเกี่ยวข้อง]
โลกนี้ยังไม่พร้อมที่จะรับแนวทางใหม่ที่เราสร้างขึ้น
*
[‘การถ่ายทอดสดดวงดาว’ ก าลังหารือถึงเงื่อนไขการเคลียร์
ของสถานการณ์ที่เกี่ยวข้อง]
“มันซับซ้อนขึ้นแล้ว”
ยูจงฮยอคและผมมองไปยังฮันซูยองที่นอนอยู่บนเตียงหรู
เมื่อไม่นานมานี้ มันมีเสียงของการระเบิดที่วุ่นวายดังก้องอยู่
เหนือก าแพงปราสาท กองก าลังทั้งสองฝ่ายที่เห็นด้วยกับการ
ขึ้นครองราชย์ของผู้ปกครองคนใหม่และชาวเมืองที่ปฏิเสธเธอ
ก าลังห้ าหั่นกัน
“สุดท้ายกฎของยูริก็ล้มเหลว” ยูจงฮยอคกล่าวด้วยน้ าเสียงที่
จริงจัง”พวกเราควรพยายามรวบรวมธงของราชาที่กระจัด
กระจายไปทั่วตระกูลผู้มีอ านาจในอาณาจักร หลังจากการชะ

ล้างอิทธิพลของราชาได้ส าเร็จก็เปิดเผย ‘ศรัทธาไม่แตกสลาย’
เพื่อบรรลุภาระกิจ ถ้ามันเป็นแบบนั้น หมู่เกาะคงไม่ตกอยู่ใน
ความวุ่นวายแบบนี้”
“ใช่ นั่นเป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุด”
“ถ้านายรู้แบบนั้น งั้นท าไม…”
“อย่างไรก็ตาม พวกเราต้องเดินตามแผนการนั้นเหรอ…” ผม
หยุดไปสักพักและมองหน้าของฮันซูยอง”…เวลาห้าสิบปีของ
เธอคงจะนานขึ้นไปอีก นายก็รู้”
“…”
“ฉันไม่อยากให้เธอต้องรอต่อไปแม้อีกเพียงนาทีเดียว”
ผมจริงจัง
ช่วงเวลาที่ผมมาถึงโลกนี้ และตระหนักได้ว่าฮันซูยองต้องใช้
เวลา 50 ปีที่นี่ ผมจึงไม่สามารถหนีจากความรู้สึกพวกนี้ได้
มันมีคนต้องเสียสละเพราะผมอีกครั้ง

ฮันซูยองต้องทนกับเวลากว่า 50 ปี เธอจะยังรักษาจิตใจได้เป็น
ปกติไหม?
เธอจะสามารถรักษาอัตตาของฮันซูยองที่ผมรู้จักไว้ได้ไหม?
“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉันท าข้อตกลงกับ ‘ราชาแห่งผู้กลับชาติ
มาเกิด’”
「มันคงจะดีกว่าถ้าฉันเป็นคนที่ต้องเสียสละแทน」
ผมหันหน้าไปหายูจงฮยอคที่ก าลังจ้องมองผมราวกับว่าผมเป็น
คนโง่ที่น่าสมเพช ริมฝีปากของเขาสั่นขึ้นและลงหลายครั้ง แต่
จากนั้นเขาก็หลับตาลงราวกับว่าจะระงับความโกรธของเขา
และเอนหลังพิงเบาะโซฟา
“ฉันอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่าคนอื่นจะท าแทน
ฉันแล้ว”
“อะไรนะ?”
ทันใดนั้นเอง ผมก็รู้สึกเจ็บที่หลังศีรษะขึ้นมา

“เฮ้ คิมทกจา!”
ผมมองกลับไปและเห็นใบหน้ายิ้มแย้มที่คุ้นเคยก าลังรอผมอยู่
“ทุกอย่างวุ่นวายไปหมดเพราะนาย!”
ฮันซูยองจัดผมของเธออย่างเกียจคร้านและนั่งตัวตรง ก่อนที่จะ
ตบหัวผมอีกครั้ง
*
เมื่อฮันซูยองตื่นขึ้น พวกเราก็เข้าสู่การประชุมฉุกเฉินในทันที่
นอกจากผิวสีซีดของเธอแล้ว เธอก็เต็มไปด้วยพลังชีวิต
“ฉันทิ้งวิธีไว้ให้นายท าตามหนิ? ท าไมนายถึงไม่ท าตามคู่มือ
เลย?! พวกนายนี้มันแย่ซะยิ่งกว่าลีฮุนซึงอีก !นายได้ยินฉัน
ไหม?!”
ผมเห็นลีฮุนซึงที่ก าลังเฝ้าประตูห้องของพวกเราอยู่ข้างๆ จางฮี
วอนที่ก าลังแอบมองผ่านช่องว่างตรงประตู
“คิมทกจา ท่องมา สามวิธีที่ฉันจดไว้”

“วิธีแรก เส้นทาง ‘ฟิวชั่นแฟนตาซี’”
“แล้วมันพูดว่าอะไร?”
“ยืมพลังของเหล่าเทพเจ้าภายนอกและเคลียร์สถานการณ์… เฮ้
เธอ นั่นเป็นความคิดที่โง่เง่ามากเลยนะ??”
“โอเค งั้น อันที่สอง”
แม้ว่าผมจะรู้สึกถึงความไม่ยุติธรรมที่อธิบายไม่ได้นี้ แต่ผมก็
ยังคงท่องหนังสือของฮันซูยองเหมือนกับต าราเรียน
“วิธีที่สองคือ ‘แฟนตาซี’”
“เนื้อหา?”
“เริ่มก่อจลาจลและฆ่าราชา เดี๋ยวนะ ท าไมฉันต้องอ่าน…”
ฝ่ามือเธอตบหัวของผมอีกครั้ง
บ้าเอ้ย ยัยบ้านี่…
“วิธีที่สาม ‘โรแมนติก’”

“และเนื้อหาของมันคืออะไร?”
“ แต่งงานกับยูริ”
“แล้วนายเลือกอะไร?”
“วิธีที่สาม?”
“และตอนนี้พวกเราแต่งงานกันแล้วเหรอ?”
“ไม่”
“แล้วท าไมถึงไม่ฮะ?!”
ผมรีบหลบเธออย่างรวดเร็วและร้องออกมา “เฮ้! มันไม่ใช่ว่าวิธี
ประหลาดๆ แบบนั้นจะเป็นวิธีที่ถูกต้องหนิ! เธอเขียนมันลงไป
ในขณะที่คาดหวังว่าพวกเราจะท ามันได้จริงๆ เหรอ?!”
“นายคิดว่าฉันเขียนพวกมันเพราะความบันเทิงงั้นเหรอ??”
ฮันซูยองสูดลมหายใจเข้าอย่างแรงราวกับกระทิงโกรธและเริ่ม
กระดิกนิ้วของเธอมาทางผม

“ถ้านายแค่ยอมรับข้อเสนอของการแต่งงาน ทุกๆ อย่างก็จะ
ถูกแก้ไขแล้ว! ถ้าการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของนายถูกเห็นชอบ
ด้วยพลังของยูริ หมู่เกาะก็จะไม่แตกเป็นชิ้นๆ เหมือนตอนนี้!”
“แต่ถ้าท าแบบนั้น เธอก็จะต้องติดอยู่…”
“ฉันโน้มน้าวยูริได้ง่ายๆ อยู่แล้ว! แผนเดิมของฉันควรจะเริ่ม
อย่างถูกต้องหลังจากที่นายแต่งงานกับเธอ!”
“…แล้วเธอจะมาวุ่นวายกับการให้ฉันหาแนวทางของตัวเองไป
ท าไม?”
“ฉันแค่รู้สึกประทับใจกับการตีความสถานการณ์แบบบ้าๆ ของ
นาย”
บ้าเอ้ย มันเป็นแบบนั้นเหรอ?
ฮันซูยองพ่นลมหายใจออกมาและพูดต่อ “งั้น? พวกเราจะท า
ยังไงกันดี?”

นักปฏิวัติหรือองครักษ์ – ไม่ว่าพวกเราจะเลือกฝ่ายไหน
สถานการณ์ก็จะเลวร้ายลงอย่างรวดเร็ว
[ข้อผิดพลาดเกิดขึ้นในสถานการณ์]
[มุมมองโลกไม่สามารถยอมรับข้อสรุปกับสถานการณ์ที่
เกี่ยวข้องได้]
[มุมมองโลกไม่แน่ใจว่าตัวละคร ‘ฮันซูยอง’ มีคุณสมบัติของ
ผู้ปกครองหรือไม่]
[‘การถ่ายทอดสดดวงดาว’ ก าลังหารือถึงเงื่อนไขการเคลียร์
ของสถานการณ์ที่เกี่ยวข้อง]
ชาวเมืองก าลังต่อสู้กันเอง และพวกเราก็ไม่สามารถออกไปจาก
สถานการณ์ได้
ผมมองไปที่ฮันซูยองและพูดออกมา “ฉันขอโทษจริงๆ นะที่มา
ช้าขนาดนี้”
เธอยักไหล่และตอบ “ใช่ มันนานตั้ง 50 ปีเลย”

ผมไม่สามารถหาค าพูดที่เหมาะสมเพื่อตอบท่าทีที่ผ่อนคลาย
ของเธอได้
ราวกับว่าอยากจะแบ่งเบาภาระของผมเบาๆ เธอพูดต่อ “อันที่
จริง ฉันก็จ าไม่ได้ทั้งหมด”
“แต่นั่นก็ฟังดูไม่ถูกต้อง”
“นายเชื่อจริงๆ เหรอว่าฉันจะใช้ชีวิตตลอดทั้ง 50 ปีนั้น
จริงๆ?”
“แล้วมันยังไง?”
“ฉันลืมพวกมันเป็นส่วนใหญ่ พูดให้ชัดๆ ฉันจงใจลบพวกมัน
ไป ถ้าฉันจ าพวกมันทั้งหมด ฉันคงจะเป็นบ้าไปแล้ว”
ในที่สุดผมก็รู้ว่าสถานการณ์ของเธอเป็นยังไง เธอมีสกิล
‘อวตาร’ และมันเป็นสกิลที่มีประโยชน์มากในการลบความทรง
จ าของเธอโดยขึ้นอยู่กับวิธีที่จะใช้งาน
“เหตุผลที่ฉันทิ้งหนังสือไว้ก็เพื่อรักษาสิ่งที่ฉันลืม”

“เธอตัดสินใจได้ฉลาดมาก”
“มันเป็นวิธีที่ขี้ขลาด นายก็รู้ มันไม่ใช่สิ่งที่น่ายกย่องเลย”
ฮันซูยองเหลือบมองไปยังมุมห้องและพูดขึ้นมา “มันมีสัตว์
ประหลาดในโลกนี้ที่มีชีวิตอยู่มานานกว่าฉันและเลือกที่จะไม่
ลืมสักสิ่งเลย”
เธอไม่ต้องบอกผมก็รู้ว่าเธอก าลังหมายถึงใคร
เพื่อที่จะแบ่งเบาบรรยากาศอันน่าอึดอัดใจ ผมหันไปใช้ท่าทาง
ที่เกินจริงพร้อมกับยกระดับเสียงของผม “โอเค ไม่ต้องคิดมาก
แล้ว มาคิดเรื่องการแก้ปัญหากันเถอะ เมื่อพูดจากมุมมองของ
ผู้อ่าน ส่วนต่อไปของเรื่องราวก็ควรจะเป็น…”
ฮันซูยองตระหนักถึงสิ่งที่ผมพยายามจะท าได้และรีบแทรก
ขึ้นมา”ไม่ เมื่อพิจารณาจากมุมมองของนักเขียน สิ่งที่พวกเรา
ต้องท าตอนนี้คือ…”
ฮันซูยองและผมเริ่มเถียงกันในสิ่งที่ตนคิดได้

“ทั้งคู่หุบปากได้แล้ว”
…และพวกเราทั้งคู่ก็หุบปากลงหลังจากได้ยินค าพูดของยูจงฮ
ยอค
ฮันซูยองมองดูอารมณ์ของเขาพักหนึ่งและหลบไปข้างหลังผม
พร้อมกับพึมพ าเสียงดัง”อืม มันก็น่าจะไม่เป็นไรที่จะเชื่อใจใน
สัญชาตญาณของตัวเอก”
ผมพยักหน้าเห็นด้วย
ยูจงฮยอคพูดออกมาในขณะเดียวกัน
“ต่อมา วันนี้ในตอนบ่าย ธงของหมู่เกาะจะมารวมตัวกันที่
พระราชวัง นั่นคือตอนที่พวกเราต่อสู้”
“แผนการแบบมาตรฐาน”
“นั่นเป็นวิธีเดียวเท่านั้น”
ยูจงฮยอคพูดถูก

บางครั้งวิธีมาตรฐานในการจัดการสิ่งต่างๆ ก็เป็นทางออกที่ดี
ที่สุด
*
ค่ าคืนมาถึงอย่างรวดเร็ว ขุนนางที่ถูกส่งมาจากตระกูลผู้มี
อิทธิพลได้มารวมตัวกันในห้องโถง พวกเรารีบก้าวไปที่นั่น
เช่นกัน
หมู่เกาะทั้งหมดก าลังเดือดพล่านไปด้วยความเป็นปรปักษ์ที่ไม่
อาจแยกแยะได้
การโต้เถียงเพื่อแยกแยะกษัตริย์ที่ถูกต้อง ฝ่ายที่เห็นด้วยกับ
จอมเวทย์มืด และสุดท้ายฝ่ายที่เป็นศัตรูต่อกลุ่มของพวกเรา
อย่างเต็มที่
ในระหว่างทางไปห้องโถงที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความ
วุ่นวาย จางฮีวอนก็พึมพ ากับตัวเอง “…ถ้าเด็กๆ อยู่ด้วยมันคง
จะดีมากเลย โชคร้ายจริงๆ”

จริง ถ้าเด็กๆ ที่มีสกิลฝึกฝนอยู่ที่นี่ หรือแม้แต่ลีจีฮเยที่มี
ความสามารถในการต่อสู้ขนาดใหญ่อยู่ด้วย พวกเราคงไม่รู้สึก
กดดันอย่างนี้
“พวกเขามีสิ่งที่พวกเขาต้องท าด้วยตัวเองอยู่ พวกเขาก็น่าจะ
อยู่ในระหว่างสถานการณ์ของตัวเอง”
“แล้วฮายังล่ะ?”
“พูดโดยทางเทคนิคแล้ว ฮายังไม่ใช่สมาชิกของบริษัทของคิ
มทกจา ดังนั้นเธอน่าจะถูกเรียกตัวไปยังสถานการณ์ที่แตกต่าง
จากพวกเรา”
หากสิ่งต่างๆ เป็นไปตามเนื้อเรื่องเดิม จางฮายังก็ควรจะอยู่ใน
บทบาทของตัวเอง ณ ที่แห่งอื่น และนั่นคือสิ่งที่ผมไม่สามารถ
ช่วยเธอได้
ผมเดินไปตามทางเร็วขึ้นภายใต้การคุ้มครองของจางฮีวอนและ
ลีฮุนซึง

ด้านหน้าของพวกเรา ฮันซูยองและยูจงฮยอคก าลังแข่งขัน
กันชิงจังหวะเพื่อดูว่าใครจะได้อยู่ข้างหน้า
จางฮีวอนดูภาพตรงหน้าในขณะที่ลอบเข้ามาใกล้ๆ ผมและ
กระซิบ”ทกจา?”
“หือ?”
“ฉันอาจจะพูดมากไปหน่อย แต่ฉันคิดว่านายควรที่จะรู้”
“เรื่อง?”
เธอมองไปยังแผ่นหลังของยูจงฮยอคและฮันซูยอง และกระซิบ
ออกมา
“เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของทั้งสองคน”
(จบตอน)