มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 53 – รัตติกาลแห่งผู้เผยพระวจนะ (5)

ออร่าสีแดงปรากฏขึ้นรอบๆ อุกกาบาตและส่องแสงไป
ทั่วชานชาลา

“โอ้! ในที่สุด!”

เหล่าผู้เผยพระวจนะกรีดร้อง

จางฮีวอนและลีฮุนซึงรีบเดินเข้ามาหาผม

“วิ่งหนีเหรอ? อะไร…”

มันสายเกินไปแล้ว ออร่าสีแดงสาดซัดออกมาทั่วชาน
ชาลาและปกคลุมไปรอบสถานี ในตอนนี้ไม่มีใคร
สามารถหนีไปจากสถานนีอันกุ่กได้แล้ว

[กลุ่มดาวประท้วงการคัดกรองที่มากเกินไป]

[ดวงตาของกลุ่มดาวหลายกลุ่มก าลังเปล่งประกายด้วย
‘ลางบอกเหตุ’]

[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังเฝ้าดูสถานการณ์
ด้วยสายตาที่น่าสงสัย]

[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ คาดหวังต่อกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยม
ของคุณ]

กลุ่มดาวพากันตื่นเต้นและส่งข้อความมาหาผม

สถานการณ์ที่อันตรายที่สุดในโลกของหนทางเอาชีวิต
รอดคือสถานการณ์ที่กลุ่มดาวชื่นชอบมากที่สุด

ผมถามจางมินซอบที่ก าลังประหม่า “หมายเลข 1124 เป็น
คนที่แนะน าให้มารวมตัวกันวันนี้เหรอ?”

“ฮะ? ฉันไม่รู้ พวกเราทุกคนเห็นพ้องต้องกัน…”

ผมรู้สึกจุก เหมือนกับมีคนป้อนมันฝรั่งให้ผมกว่า 10 ลูก
ผมไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าเรื่องราวจะด าเนินมาแบบนี้

– ทุกคนหลบมาข้างหลังฉัน

ผมให้ความสนใจกับอุกกาบาตในขณะที่ก าลังปกป้อง
พวกเขา

– พวกเราไม่หนีเหรอ?

– พวกเราไปไม่ได้ ถ้านายมองไปข้างหลัง นายจะเห็นบา
เรียอยู่

– ฮะ? บาเรียอะไร?

ผมไม่ได้ตอบในขณะที่ผมจ้องไปยังอุกกาบาต ณ กลาง
ชานชาลา

[อุกกาบาต] คือเหตุการณ์หลักในสถานการณ์ที่ห้า
อันตรายที่ก าลังหลับใหลอยู่ภายในอุกกาบาตแตกต่างกัน
ไปตามสี ความสว่าง ขนาด และประเภท อย่างไรก็ตาม
อุกกาบาตที่ผมก าลังมองอยู่นั้นก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรจะฟัก
ออกมา

พวกเขาดูสับสนเพราะอุกกาบาตที่จะมอบสตาร์รีลิคให้
ในการเสื่อมถอยรอบที่สามนั้นมี ‘สีแดงเจิดจ้า’…

“ฉันสงสัยจังว่ามันจะเป็นสตาร์รีลิคแบบไหนที่ปรากฏ
ออกมา?”

“เรื่องนั้น…”

ผู้เผยพระวจนะบางคนไม่ได้สังเกตเห็นเลยและประทับใจ
กับอุกกาบาต

[ลางสังหรณ์แห่งสถานการณ์หลักที่ห้าปรากฏตัวขึ้น]

จากนั้นข้อความก็โผล่ขึ้นมา

“เอ่อ? นี่มันอะไรกัน?”

“ท าไมจู่ๆ สถานการณ์หลักถึง…”

พื้นผิวของอุกกาบาตแตกและมีแสงสีแดงไหลออกมา สิ่ง
แรกที่แสงสัมผัสเข้าคือผู้เผยพระวจนะที่ก าลังจ้องไปยัง
อุกกาบาตด้วยความสงสัย

ร่างกายของผู้เผยพระวจนะที่สูญเสียศีรษะของเขาไป
ค่อยๆ ล้มลงกับพื้นราวกับตุ๊กตาพัง

“เกิดอะไรขึ้น?!”

ผู้เผยพระวจนะกรีดร้องออกมาและถอยกลับ แต่พวกเขาก็
ไม่สามารถหนีวิกฤตินี้ไปได้แล้ว

ผมรวมตัวกับปาร์ตี้ในขณะที่ผมถอยไปยังชายขอบและ
สังเกตสถานการณ์ ผมจ าได้ว่าเคยเห็นอุกกาบาตประเภท
นี้ในหนทางเอาชีวิตรอด แต่มันก็ยากที่จะรู้ว่ามันจะมี
อะไรออกมา

ได้โปรด อย่าให้มันเป็น ‘ภัยพิบัติ’ นั่นเลย อุกกาบาตแตก
และลาวาสีแดงก็ไหลออกมา

ชานชาลาที่อยู่รอบๆ ลุกไหม้และส่งกลิ่นเหม็นออกมา
จากนั้นอุณหภูมิของอากาศก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และการ
หายใจก็น ามาซึ่งความเจ็บปวด

สภาพแวดล้อมโดยรอบก าลังเปลี่ยนแปลงไป นี่คือ… เขต
ลาวางั้นเหรอ? หมายความว่า…

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’
ปรากฏตัว!]

“บัดซบ! อะไรกัน? สตาร์รีลิค…?”

ผู้เผยพระวจนะหลายคนที่ก าลังสับสนใช้สกิลออกมา
อย่างเคร่งเครียด อย่างไรก็ตาม อุกกาบาตนั้นก็เหยียด
ออกมาเป็นหางยาวและจับผู้เผยพระวจนะที่ก าลังหลบหนี
ไปหลายคน

“อ๊ากกก!”

ร่างกายของผู้เผยพระวจนะที่ถูกจับไว้ด้วยหางถูกเผาไหม้
ในทันที่ ผู้เผยพระวจนะบางส่วนใช้สกิลเพื่อโจมตีหาง
แต่อาวุธของพวกเขาก็เริ่มหลอมละลาย

“ม-มอนสเตอร์ตัวนี้…”

อุกกาบาตมีความยาวไม่เกินสองเมตร แต่มอนสเตอร์ที่
คลานออกมาจากช่องว่างนั้นยาวกว่าห้าเมตร

จางฮีวอนถาม

– นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?

– มันคือภัยพิบัติ

– ภัยพิบัติ?

อุกกาบาตส่วนที่เหลือแยกออกจากกัน และเผ่าพันธุ์มังกร
ก็ปรากฏตัวขึ้น

โฮกกกกก!

มังกรนั้นยอดเยี่ยมตั้งแต่แรกเกิด แม้ว่าจะเป็นเวอร์ชั่นที่
ด้อยลงจากการฟักตัว แต่มังกรก็ยังถือเป็นจุดสุดยอดของ
เหล่ามอนสเตอร์

มอนสเตอร์ระดับ 6 สามารถกวาดล้างผู้เผยพระวจนะ
ทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ได้ และนี่กลับเป็นมังกรไฟระดับ 5

“ยูจงฮยอค!”

ผู้เผยพระวจนะบางคนตะโกนชื่อผมออกมา และความ
สนใจทั้งหมดก็พุ่งเป้ามาทางนี้

ผมขมวดคิ้ว เหตุการณ์เกิดขึ้นจากพวกเขา แต่พวกเขา
กลับต้องการให้ผมแก้ปัญหาให้?

“กลับไปแถวๆ ขอบ”

เหมือนกับลูกหมาเชื่องๆ ทุกคนขยับไปที่มุมหนึ่งของ
ชานชาลา พวกคนที่เร็วหน่อยได้วิ่งขึ้นบันไดไปจากชาน
ชาลา แต่

“เชี่ย มันมีบาเรีย!”

มังกรขนาดเล็กคือ ‘ภัยพิบัติ’ ในสถานการณ์ที่ภัยพิบัติได้
ปรากฏขึ้น ขนาดของความสิ้นหวังก็แตกต่างกันออกไป
อย่างน้อย นี่ก็เป็นรูปแบบที่ผมรู้จัก

ในหมู่การเสื่อมถอยจ านวนนับครั้งไม่ถ้วนของยูจงฮยอค
เขาเคยเผชิญหน้ากับสิ่งนี้มาแล้วแน่ๆ

ผมมองไปยังสมาชิกในปาร์ตี้

– สถานการณ์ลับก าลังจะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้า

– สถานการณ์ลับเหรอ?

– สิ่งนี้ไม่ควรออกมาในสถานการณ์ที่สี่ มันคืออุปสรรคที่
ผิดปกติ ดังนั้นมันจะต้องมีการแทรกแซงอย่างแน่นอน

เพื่อตอบสนองต่อภัยพิบัตินี้ มันจ าเป็นต้องมีสิทธิ
ประโยชน์อะไรบางอย่าง ยกตัวอย่างเช่น ถ้ามีอุกกาบาตสี
น ้าเงินออกมา…

แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีอะไรเลย ใช่แล้ว จะต้องมีการมอบ
อะไรบางอย่างให้กับพวกเราเพื่อความสมดุล

[กลุ่มดาวบางส่วนบ่นเกี่ยวกับสถานการณ์ที่ไม่ปกติ]

ก็จริง ในวินาทีต่อมา มีประกายแสงขึ้นในอากาศ และร่าง
ที่เหมือนกับเด็กตัวเล็กๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น

มันไม่โดเกบิระดับต ่าอย่างบีฮยอง มันสวมสูทที่เรียบร้อย
และมีเขาเล็กๆ สองเขาอยู่บนศีรษะ มันเป็นคนที่น่า
ประทับใจที่มีก้อนเล็กๆ ยื่นออกมาจากกระเป๋าข้าง

ผมไม่รู้ชื่อของมัน แต่ผมรู้ว่ามันเป็นใคร มันคือโดเกบิ
ระดับกลาง

[หืม ล าบากแล้ว พวกเจ้ามาถึง ‘รูท’ นี้ได้ยังไงกัน? มันเพิ่ง
จะติดตั้งไปเมื่อไม่นานนี้เอง…]

เมื่อเสียงของมันดังออกมา การเคลื่อนไหวของมังกร
ขนาดเล็กก็หยุดลง อันที่จริง มันเป็นไปได้ที่โดเกบิ
ระดับกลางจะเข้ามาแทรกแซงในสถานการณ์ระดับนี้

[ภัยพิบัติตื่นขึ้นในสถานการณ์ที่สี่เหรอ?]

การปรากฏตัวของโดเกบิระดับกลางหมายความว่า
‘สถานการณ์ในช่วงเริ่มต้น’ ก าลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

ตราบใดที่มันเฝ้าสังเกตสถานที่แห่งนี้อยู่ ผมก็แทบจะไม่
เห็นประโยชน์ของสัญญากับบีฮยองเลย

[กลุ่มดาวบางส่วนเป็นอันตรายมากจนข้าไม่อาจปล่อยเจ้า
ไปได้… และมันก็ยากที่จะลดระดับความยากลง…]

สายตาของมันจ้องมาที่ผม

“แต่มันไม่ถูกต้อง! พวกเรายังไม่ได้เคลียร์สถานการณ์ที่สี่
เลย!” ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งตะโกนออกมา

ผมเห็นผู้เผยพระวจนะที่อยู่รอบๆ ตัว เขารีบปิดปากของ
เขาเอาไว้ มันไม่มีอะไรดีเลยส าหรับการตะโกนใส่โดเกบิ
ในตอนนี้

[ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะไม่ลดระดับความยากลง]

ผู้เผยพระวจนะจ้องไปยังโดเกบิ มันมีเพียงแค่เสียงลม
หายใจเท่านั้น พวกเขาได้อ่านหนทางเอาชีวิตรอดมาแล้ว
ดังนั้นพวกเขาก็คงจะรู้

โดเกบิไม่อาจคว ่ากฎเกณฑ์ได้ แต่พวกเขาก็รู้เช่นกัน

[ถึงกระนั้น… มันก็คงไม่น่าสนใจถ้าพวกเจ้าทุกคนตาย
แบบนี้ ข้าจะใช้ดุลพินิจของข้าในการเปลี่ยนแปลงเนื้อหา
ของสถานการณ์เอง]

โดเกบิพูดเก่งกว่าที่ผมคิด

[สถานการณ์ลับมาถึงแล้ว!]

มังกรขนาดเล็กเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง อุ้งเท้าที่ปกคลุมไป
ด้วยหนังสีแดงฟาดลงที่พื้นของชานชาลา ผมหลบเศษ
ซากที่กระจัดกระจายออกมาและมองไปยังสถานการณ์ที่
มาถึง

+

[สถานการณ์ลับ – รวมกันเราตาย แยกหมู่เราตาย]

หมวดหมู่: ลับ

ความยาก: A

เงื่อนไขการเคลียร์: ภายในระยะเวลาที่ก าหนด ล่า ‘มังกร
ขนาดเล็ก อิกนีล’ หรือไม่ก็เอาชีวิตรอดจากการโจมตีของ
มัน

จ ากัดเวลา: 20 นาที่

สิ่งตอบแทน: 3,000 เหรียญ

ความล้มเหลว: ตาย

ชิ้นส่วนลับถูกซ่อนไว้ในภารกิจนี้

+

ภารกิจการเอาชีวิตรอด 20 นาที่ จากชื่อสถานการณ์การ
มันไร้สาระสิ้นดี

ลีฮุนซึงถาม

– พวกเราจะล่ามันเหรอ?

– อย่าแม้แต่จะฝันถึงเลย

ภัยพิบัตินี้คือภัยพิบัติเพราะมีเหตุผล แม้ว่ายูจงฮยอคตัว
จริงก็ไม่สามารถจัดการกับมังกรไฟระดับ 5 ได้ ผมมอง
ไปยังสถานการณ์บนชานชาลา เปลวเพลิงที่ก าลังลุกโชน
เริ่มไหลออกมา

ซ่า ซ่า ซ่า ซ่า!

“อ๊ากกกก!”

ผู้เผยพระวจนะที่ติดอยู่ในเปลวเพลิงกลายเป็นเถ้าถ่าน
ผนังถูกเผาผลาญด้วยเปลวเพลิงหลอมละลายและบิดเบี้ยว
ไปอย่างน่ากลัว มันขยับมาทางฝั่งนี้อย่างช้าๆ

“ทุกคน วิ่งทวนเข็มนาฬิกา!”

ผมพูดออกมาและออกวิ่ง

โชคดีที่จางฮีวอนและลีฮุนซึงตามผมมาด้วย จางมินซอบ
และลีซงกุกอยู่ข้างหลังไปเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ยังดูโอเค
อยู่

คราวนี้พวกเราต้องหลบมันเพราะผมรู้รูปแบบ ปัญหาคือ
การโจมตีประเภทนี้จะไม่เกิดขึ้นเสมอไป

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’ ก าลัง
เตรียม ‘เปลวเพลิงแห่งการท าลายล้าง’]

…มันเริ่มแล้ว พวกเราพอจะหลบหลีกการโจมตีทั่วไปได้
บ้าง แต่วิกฤติได้มาถึงแล้ว

“มองหาที่มั่น”

“หืม?”

“หมายเลข 5… หรือ 2 และ 3 ก็ได้! อะไรก็ได้ แค่รีบไป
หาสิ่งที่รวมกันได้ 5!”

[ชิ้นส่วนลับถูกเปิดใช้งาน]

[ที่มั่นเชิงตัวเลขถูกเปิดใช้งาน]

[เมื่อจ านวนคนตามที่ก าหนดเข้ามายังที่มั่น ‘โล่ป้องกัน
สมบูรณ์’ จะถูกเปิดใช้งาน 10 วินาที]

[โล่ป้องกันสมบูรณ์จะไม่ถูกเปิดใช้งานเมื่อจ านวนบนที่
มั่นเกินกว่าก าหนด]

ผู้เผยพระวจนะทุกคนได้ยินข้อความของระบบอันนี้ ใน
เวลาเดียวกัน ที่มั่นขนาดเท่ากับ 6.6 ตารางเมตรก็ปรากฏ
ขึ้นทั่วสถานี

“ที่มั่น? อ่า ใช่แล้ว!”

“มันมีชิ้นส่วนลับอยู่!”

ผมมองไปยังผู้เผยพระวจนะที่ก าลังเคลื่อนไหวและเม้ม
ปาก กลุ่มดาวที่ก าลังหัวเราะคิกคักสะท้อนอยู่ในแววตา

ของผม ท าไมกลุ่มดาวหลายกลุ่มถึงก าลังประท้วงต่อ
อุปสรรคของสถานการณ์นี้?

มันง่ายมาก มันไม่มีเรื่องสนุกอยู่ในเรื่องราว มีเพียงแค่
‘ความตาย’ เท่านั้น พวกมันไม่ได้ต้องการให้มดถูกเหยียบ
ย ่าโดยยักษา พวกมันต้องการให้มดเหล่านี้สู้กลับไปเพื่อ
ความอยู่รอด เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ มดจะกัดกระทั่งญาติของ
พวกมัน

[กลุ่มดาวจ านวนมากก าลังเฝ้าดูสถานการณ์ด้วยสายตาที่
ตื่นเต้น]

บัดซบ ไอ้พวกกลุ่มดาวระย า

“เชี่ย ไป!”

“อ๊ากกก!”

ผู้เผยพระวจนะที่เคยเป็นมิตรต่อกัน ในตอนนี้ได้หันอาวุธ
เข้าใส่กันเหนือที่มั่นที่มีตัวเลข ‘1’ ผู้เผยพระวจนะบางคน
ทรุดตัวลงพร้อมกับบาดแผลในขณะที่พวกเขาวิ่งเข้าหาที่
มั่น

ผู้เผยพระวจนะที่ว่องไวก าลังเหยียบย ่าอยู่บนที่มั่นแล้ว
และตื่นตัวระวังภัยอยู่

ผมจับตาดูพวกเขา มีคนก าลังวางกับดักนี้ไว้อย่างชัดเจน
บางทีพวกเขาอาจจะเป็นอัครสาวก

พวกเขารู้ว่าผู้เผยพระวจนะคงจะมารวมตัวกันที่นี่และ
ตัดสินใจใช้โอกาสนี้เพื่อจัดการกับคนเหล่านี้ทั้งหมด

มันเป็นความคิดที่ดี ไม่ว่าข้อมูลจะมีน้อยนิดแค่ไหน แต่
ยิ่งมีคนที่รู้น้อยเท่าไร มันก็ยิ่งดี

โดยปกติ เหล่าอัครสาวกคงจะก าลังหัวเราะเยาะผู้เผยพระ
วจนะจากที่ไกลๆ ถ้าพวกเขาเป็นแค่คน ‘ธรรมดา’

ผู้ที่อ่านนิยายที่น่าเบื่อกว่า 50 ตอนนั้นไม่ปกติ พวกเขา
เรียกตนเองว่าอัครสาวกและโลภมากพอที่จะควบคุม
ข้อมูล

ถ้าพวกมันฉลาดพอที่จะใช้อุกกาบาตสีแดง ไม่ใช่ว่าพวก
มันก็รู้วิธีก้าวข้ามภัยพิบัติไปงั้นเหรอ?

ถ้าผมเป็นแบบนั้น…

– ตัวแทน! มันไม่มีที่มั่นเลย

– ที่นี่ไม่มีอะไรอยู่เลย!

จางฮีวอนและจางมินซอบตะโกนออกมาอย่างรีบร้อน มัน
ไม่มีที่มั่นในที่ที่พวกเขาอยู่

– โอ้ ตรงนี้มีอยู่หนึ่ง! แต่…

ที่มั่นที่พบนั้นมีตัวเลขแย่เอามากๆ มันคือ 4 กล่าวอีกนัย
หนึ่ง มีเพียงสี่คนเท่านั้นที่สามารถอยู่รอดได้ในที่มั่นนั้น
แต่ปาร์ตี้ของพวกเรามีห้าคน

[เผ่าพันธุ์มังกรไฟระดับ 5 ‘มังกรขนาดเล็ก อิกนีล’ ก าลัง
ใช้ ‘เปลวเพลิงแห่งการท าลายล้าง’]

ประกายแสงขนาดใหญ่เริ่มต้นจากศูนย์กลางของชาน
ชาลาและเริ่มแพร่ไปทั่วสถานี

มันเป็นสกิลโจมตีเต็มก าลังของมังกรขนาดเล็ก ความร้อน
นั้นเพียงพอที่จะท าให้ผิวหนังของผมไหม้แม้จะอยู่
ห่างไกล ถ้าไม่ใช่เพราะโล่ที่ถูกเปิดใช้งานในตอนนี้ ปาร์ตี้
ของผมคงจะถูกท าลายไปแล้ว

“ต-ตัวแทน”

ลีซงกุกและจางมินซอบตัวสั่นเมื่อพวกเขาเห็นสายตาของ
ผม ผมจับศรัทธาไม่แตกสลายไว้แน่น

ในเวลานั้นเอง

“ยูจงฮยอค!”

ผมมองย้อนกลับไปและเห็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง
ตัวเลข ‘2’ ถูกเขียนไว้บนที่มั่นของเขา แม้จะมี
สถานการณ์เร่งด่วน แต่ชายคนนี้ก็ยังดูผ่อนคลาย

“มาทางนี้!”

ชายคนนี้…? ความทรงจ าบางส่วนไหลผ่านไปอย่าง
รวดเร็ว ผมวิ่งเข้าหาเขาพร้อมกับตะโกนใส่คนที่อยู่ข้าง
หลัง

“เปิดใช้งานโล่!”

[เปิดใช้งานโล่ป้องกันสมบูรณ์!]

ฮูม!

จากนั้นเปลวเพลิงก็แผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างบนชานชาลา
ถ้ามันสัมผัสเข้ากับผมแม้เพียงเล็กน้อย ผมก็คงจะหลอม
ละลายไปแล้ว

“เห้อ.. เยี่ยมจริงๆ”

ชายที่เปิดใช้งานโล่ในเวลาอันน่าทึ่งถอนหายใจออกมา
ด้วยความโล่งอก ผมถามเขา “นายเป็นใครกัน?”

ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ “ผิดหวังจัง นายลืมไปแล้วเหรอ?
ฉันคือหมายเลข 1168 เกี่ยวกับแอสโมเดียส…”

ผมจ าได้ เขาเป็นคนที่พูดเรื่องราชาปีศาจแอสโมเดียส

“นั่นไม่ใช่ค าถามของฉัน”

แววตาของหมายเลข 1168 สั่น

ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลย

ฉากการเผชิญหน้าระหว่างราชาปีศาจแอสโมเดียสยูจงฮ
ยอค พูดให้ชัดๆ การเสื่อมถอยครั้งที่สองของยูจงฮยอค
เป็นการย าเพียงฝ่ายเดียวจากราชาปีศาจ

มันเป็นฉากที่ผมจ าได้เพราะผมชอบมันมาก อย่างไรก็
ตาม… ผมก็จำได้ว่ามันไม่ปรากฏขึ้นก่อน