มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 65 – จ้าวแห่งบัลลังก์ (2)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 65 – จ้าวแห่งบัลลังก์ (2)
หน้าหนังสือของหนทางเอาชีวิตรอดเปล่งประกายขึ้นมา
ในหัวของผม ล าแสงได้ไหลผ่านหัวของผมและเส้นแสงก็
เริ่มก่อตัวขึ้นมา พวกมันคือเนื้อหาของหนทางเอาชีวิต
รอด
[หือ…?]
คิมยูชินพบว่ามีบางสิ่งแปลกๆ และการมีอยู่ของเขาก็เริ่ม
เบาบางลงอย่างรวดเร็ว สุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้สังเกตเห็นไว
จริงๆ
[เสียงสะท้อนแห่งกลุ่มดาวที่เชื่อมต่อผ่านเสียงสะท้อน
แห่งดวงดาวหายไป]
ในเวลาสุดท้าย ผมก็ได้ยินเสียงอันน่าประหลาดใจของคิม
ยูชิน
[เจ้าเป็นใครกัน…?]
จากนั้นเขาก็หายไป
ผมก็ประหลาดใจเช่นกัน ผมคาดว่ามันจะเป็นไปได้ด้วย
ก าแพงที่สี่ แต่ผมก็ไม่คิดว่าคันพยอนกุยที่เชื่อมต่อกับกลุ่ม
ดาวจะพังลงไปง่ายๆ แบบนี้
การเผชิญหน้าในดันเจี้ยนโรงภาพยนตร์เป็นค าบอกใบ้
ก าแพงที่สี่ได้ท าลายหัวหน้าโรงภาพยนตร์ทันทีที่เขา
พยายามมองเข้ามาภายในหัวของผม
ผมหวังว่าเรื่องแบบเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นกลับกลุ่มดาว
แต่คิมยูชินก็สังเกตเห็นอย่างรวดเร็วและหนีไป
[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ สงสัยเกี่ยวกับการด ารงอยู่
ของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ จะเฝ้ามองคุณอย่าง
ใกล้ชิดในอนาคต]
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมก็ยังถูกติดตามโดยคนเก่าคนแก่อยู่
“…นายไม่เป็นอะไรนะ?”
“ใช่ ฉันไม่เป็นไร แต่…”
อะไรเนี่ย? ผมมองขึ้นไปและพบว่าแขนขาของผมถูกผูก
ไว้ด้วยพลังเวทมนตร์ มันเป็นลักษณะที่เหมือนกับดักแด้
ใบหน้าของยูซานอาเป็นสีแดงก ่า
“เรื่องนั้น… ฉันไม่อาจหนีไปได้แต่ฉันก็ไม่อาจปล่อยให้
นายโจมตีได้”
ผมเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เธอใช้ด้ายของเธอกับผมในช่วงเวลา
สั้นๆ ผมคิดว่าเธออึ้งไปด้วยความประหลาดใจ แต่จริงๆ
แล้วเธอก าลังใช้สกิลอยู่
“การปรับตัวของเธอน่าทึ่งมาก”
“…ฉันขอโทษ”
“มันเป็นค าชม ถ้าฉันเริ่มท าตัวแปลกๆ ในอนาคต ให้เธอ
ท าเหมือนตอนนี้ได้เลย”
“ฉ-ฉันจะปล่อยนายละ!”
ยูซานอาดูอาย แต่ผมจริงจัง มันเป็นความผิดพลาดของผม
เมื่อผมคิดว่าเธอเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดา
ผมมองย้อนกลับไปและเห็นมินจีวอนก าลังมองมา
ระหว่างผมกับยูซานอาด้วยสายตาที่อยากรู้อยากเห็น
“อืม… มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ผมมาเพื่อช่วย แต่ใน
ท้ายที่สุดแล้วกลับเป็นฝ่ายถูกช่วย”
ผมพยักหน้า “พวกเราจะเป็นศัตรูกันในครั้งต่อไปที่เราพบ
กัน”
“…ท าไมนายไม่เข้าร่วมกับพวกเราอีก? มันเป็นเรื่อง
ธรรมดาในละคร”
“นี่ไม่ใช่ละคร”
“สหาย! มาเป็นสหายกันด้วยศรัทธาเถอะ นี่คือธงของ
พวกเราเหล่าฮวารัง” มินจีวอนพูดด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะ
จากไป
เธอจะเป็นราชาที่ดีได้ไหม? ผมไม่รู้ บางทีแม้แต่ราชาแห่ง
ความงามเองก็ไม่รู้
“พวกเราจะไปเช่นกัน ลีซงกุก ไปเถอะ”
ลีซงกุกเดินออกมาจากด้านหลังอาคารพร้อมกับลีกิลยัง
ไอ้บ้านี่ เขาไปซ่อนตัวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
ผมและสหายเริ่มเคลื่อนไหวไปทางทิศเหนือ
สถานที่ที่การรวบรวมฮวารังของคิมยูชินกวาดผ่านไปถูก
ท าลายล้าง
กองก าลังติดอาวุธของราชาตัวน้อยๆ นอนอยู่ทั่วทุกหน
แห่ง นี่คือเกียรติภูมิแห่งกลุ่มดาวที่คู่ควร คิมยูชินขี้ขลาด
แต่ก็เป็นกลุ่มดาวที่มีประโยชน์
ผมเก็บธงสามผืนขึ้นมาและสร้างความส าเร็จของตัวเอง
[ธงน ้าตาลของคุณดูดซับความส าเร็จสะสมของธงน ้าตาล]
[ธงน ้าตาลของคุณพัฒนาเป็นธงม่วง]
[คุณสามารถใช้สิทธิพิเศษของธงม่วงได้]
แน่นอน สิ่งที่ดีที่สุดคือการเติบโตโดยไม่ต้องต่อสู้ ผม
มองไปรอบๆ และเห็นว่าธงส่วนใหญ่ถูกเก็บไปแล้ว
จากธงสีม่วงเป็นต้นไป มูลค่าความส าเร็จของธงจะไม่
เพิ่มขึ้นง่ายนัก กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันไม่มีประโยชน์อะไรที่
จะฉกฉวยจากราชากระจอกๆ มานับตั้งแต่นี้ไป
“จางมินซอบ นายอยู่ตรงนั้นเหรอ?”
ในวินาทีต่อมา จางมินซอบก็ปรากฏตัวออกมาจากอากาศ
เสื้อคลุมผู้สันโดษที่ผมมอบให้กับเขาล่วงหน้าได้
ครอบคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ ภารกิจของจางมินซอบ
คือการส ารวจพิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติ
“เข้าไปข้างในได้ไกลขนาดไหน?”
“มีราชาทั้งหมดเก้าคนที่เข้าไป รวมทั้งราชาทรราชและ
ผู้อ่านที่แท้จริง”
เก้า มันเป็นจ านวนที่เหมาะสม
“ธงประเภทไหนบ้าง?”
“มีธงม่วงอยู่เจ็ดอันและธงน ้าตาลสองอัน โดยเฉพาะอย่าง
ยิ่ง มีธงสองอันที่เป็นสีม่วงเข้ม”
“ฉันเดาว่าพวกเขาคือราชาทรราชกับผู้อ่านที่แท้จริง”
“ถูกต้อง”
จางมินซอบ ความสามารถของเขาไม่ค่อยมีประโยชน์ว่า
ไหม?
ผมพูดขึ้นมา “คราวนี้ฉันจะไปกับยูซานอาและลีกิลยัง
เท่านั้น พวกนายสองคนรออยู่ข้างนอก ซ่อนตัวไว้โดยใช้
เสื้อคลุม”
“…มันจะโอเคเหรอ?”
“ใช่ ฉันต้องการแค่สามคนเท่านั้นในตอนนี้”
“ฉันจะเข้าไปถ้านายเรียกหาพวกเรา”
ผมชื่นชมความคิด แต่มันก็วุ่นวายซะเปล่าๆ มันเป็นเพราะ
พิพิธภัณฑ์พระราชวังกรุงโซลในปัจจุบันนั้นคือดันเจี้ยน
[สถานการณ์ลับครั้งใหม่มาถึงแล้ว!]
+
[สถานการณ์ลับ – การทดสอบศิลปวัตถุ]
หมวดหมู่: ลับ
ความยาก: F ~ A+
เงื่อนไขการเคลียร์: เคลียร์ ‘ดันเจี้ยนศิลปวัตถุ’ ที่
เหมาะสมด้วยบุคลากรที่เหมาะสม
จ ากัดเวลา: ไม่มี
สิ่งตอบแทน: 500 ~ 5,000 เหรียญ
ความล้มเหลว: ตาย
+
ล็อบบี้หินอ่อนสีขาวปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเราใน
ขณะที่พวกเขาเข้าไปในพิพิธภัณฑ์ มันไม่มีสัญญาณของ
คนอื่นในล็อบบี้
ยูซานอาพูดด้วยน ้าเสียงเบาๆ
“ฉันไม่ชอบวัฒธรรมในตอนนี้โดยไม่รู้สึกกลัวได้เลย มัน
มีโรงภาพยนตร์ก่อนหน้านี้ และในตอนนี้พิพิธภัณฑ์แห่ง
นี้…”
“พี่ พวกเราจะเข้าไปเอาดาบในต านานเหรอ?”
“ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้”
แน่นอนว่าผมสามารถหาดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินได้
ในดันเจี้ยนนี้ นั่นเป็นเหตุผลว่าท าไมผมถึงต้องหว่าน
ข้อมูลออกไป
[กรุณาเลือกประเภทของดันเจี้ยนที่คุณต้องการเข้าไป]
* ดันเจี้ยนเดี่ยว – นากั๊ก (เปลือกหอยขนาดใหญ่ถูกใช้เล่น
เป็นแตรในเพลงดั้งเดิมของเกาหลี)
* ดันเจี้ยนสามคน – บุรุษทองแดงฝังเข็ม
* ดันเจี้ยนห้าคน – ทงอึยโบกัม (หนังสือเกาหลีเรียบเรียง
โดยแพทย์ราชส านัก ถือเป็นหนึ่งในต ารายาคลาสสิกของ
ตะวันออก)
* ดันเจี้ยนเจ็ดคน – ไหมังกร
อย่างไรก็ตาม ดันเจี้ยนที่มีดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินก็
ไม่สามารถเข้าไปได้ด้วยวิธีปกติ มันเป็นเพราะดันเจี้ยน
นั้นสามารถเข้าถึงได้โดยใช้เหรียญซังพยงทงโบ ซึ่งจะ
ได้รับเป็นรางวัลเมื่อเคลียร์ดันเจี้ยน
ผมเลือกดันเจี้ยนสามคน บุรุษทองแดงฝังเข็ม
[คุณได้เข้าสู่ดันเจี้ยนสามคน]
ลีกิลยังดูผิดหวังเล็กน้อย เขาคาดว่าจะได้รับศิลปวัตถุที่
ยอดเยี่ยม
“กิลยัง ศิลปวัตถุไม่ได้เกี่ยวกับรูปลักษณ์ภายนอก”
“…ฮะ?”
“มันมีสิ่งที่ดูน่าประทับใจมากมายที่ไม่มีค่าอะไร”
ดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินเป็นหนึ่งในไอเท็มดังกล่าว
กลับกัน ของดีๆ ในดันเจี้ยนนี้สามารถหาได้จากดันเจี้ยน
ทั่วไป
ตัวอย่างก็คือสกิลที่ผมสามารถได้รับไปจากดันเจี้ยนบุรุษ
ทองแดงฝังเข็ม
ยูซานอารู้สึกทึ่งและประหลาดใจในทันทีที่พวกเราเข้ามา
ในดันเจี้ยน
“…มีคนอื่นอยู่นอกจากพวกเรา”
เสียงกรีดร้องดังออกมาเป็นระยะๆ จากดันเจี้ยน
“อ๊ากกก! ไปให้พ้น!”
มันต้องเป็นมอนสเตอร์ในร่างมนุษย์ที่มีสีเคลือบ ดันเจี้ย
นสามคนเต็มไปด้วยบุรุษทองแดงเหล่านี้
มันเป็นสายพันธุ์ระดับ 7 บุรุษทองแดงฝังเข็ม
หลังจากผ่านมาสักระยะ พวกมันจะแพร่ขยายตัวออกไป
เว้นเสียแต่ว่าจะรู้จักวิธีโจมตีพวกมัน บุรุษทองแดงฝังเข็ม
ไม่ได้รับบาดเจ็บเท่าไรนักเพราะพวกมันมีร่างกายที่
แข็งแกร่ง ไม่มีอวัยวะภายใน และไม่มีเส้นประสาท
“อ๊าาา! ช่วยฉันที!”
ดาบของอวตารบางคนตวัดไปยังบุรุษทองแดง แต่พวก
มันก็ไม่ได้รับความเสียหายนัก กลับกัน พวกมันดึงร่าง
ของอวตารคนนั้นลง
ร่างกายของชายคนนั้นถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ด้วยมือของบุรุษ
ทองแดง
“…ทกจา พวกเราจะจัดการกับพวกมันยังไง? พวกมัน
ไม่ได้รับความเสียหายเลย”
ยูซานอาและลีกิลยังเล็งอาวุธและสกิลของพวกเขาไปยัง
บุรุษทองแดงที่ก าลังเข้ามา แต่มันก็ยากที่จะได้ผล
บางทีการโจมตีที่อๆ ของกิลยังอาจจะสร้างความเสียหาย
ได้บ้าง แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะท ายังไงดี
“ดูร่างกายของพวกมัน”
มอนสเตอร์ที่ปรากฏขึ้นใน ‘การทดสอบศิลปวัตถุ’ นั้นมี
พื้นฐานมาจากโบราณวัตถุที่เก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์
พระราชวังโซล
ตัวอย่างเช่น มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนเดี่ยว แท้จริงแล้วคือ
เครื่องดนตรีที่ท ามาจากเปลือกหอย และส าหรับดันเจี้ยน
ห้าคน ทงอึยโบกัม… มันไม่จ าเป็นต้องอธิบายอะไร มัน
เหมือนกันกับบุรุษทองแดงฝังเข็มในดันเจี้ยนสามคน
ยูซานอาจ้องไปยังบุรุษทองแดงอย่างใกล้ๆ และพูด
ออกมา
“มีบางอย่างฝังอยู่บนร่างกายงั้นเหรอ?”
“ถูกต้อง”
ในความเป็นจริง บุรุษทองแดงฝังเข็มเป็นสิ่งที่แสดงจุด
ฝังเข็ม 354 แห่งบนร่างกายของมนุษย์ ซึ่งรวมทั้งด้านหน้า
หลัง แขน ขา และศีรษะ
มันคือศิลปวัตถุที่ใช้ในการศึกษาการฝังเข็มในสมัย
ราชวงศ์โชซอน
[คมมีดแห่งศรัทธาถูกเปิดใช้งาน!]
ผมแทงเข้าไปยังหนึ่งในจุดฝังเข็มบนตัวบุรุษทองแดง
จากนั้นผมก็บิดมัน และร่างกายของมันก็กระจาย
กลายเป็นผง มันเป็นจุดจบที่ไม่สลักส าคัญอะไรส าหรับ
สายพันธุ์ระดับ 7
[คุณล่าบุรุษทองแดงฝังเข็มตัวแรก!]
“ถ้ามองใกล้ๆ สีขอแต่ละจุดฝังเข็มจะแตกต่างกันไป บาง
จุดก็ไร้เลือด บางจุดก็ถึงตายได้ บางจุด… มันมีผลที่
ต่างกันไปในทุกครั้งที่มีการกดจุดฝังเข็ม”
“อ๊า…!”
สิ่งส าคัญคือการหาจุดฝังเข็ม
ผมแสดงตัวอย่างสองสามครั้ง และทั้งคู่ก็จับจุดได้อย่าง
รวดเร็ว
ลีกิลยังใช้การสื่อสารอันหลากหลายเพิ่มกดจุดด้วยแมลง
ขนาดเล็ก ในขณะที่ยูซานอาใช้ด้ายของเธอ ผมชื่นชมสิ่งที่
ผมเห็นจริงๆ
พวกเขาสองคน พวกเขาเติบโตได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ
[ปาร์ตี้ของคุณเป็นกลุ่มแรกที่ล่าบุรุษทองแดงฝังเข็มได้
100 ตัว!]
[คุณเคลียร์ดันเจี้ยนสามคนแล้ว]
[เหรียญซังพยงทงโบ 4 เหรียญถูกมอบเป็นรางวัล
พื้นฐาน]
[ได้รับสกิลเฉพาะตัว ‘โจมตีจุดฝังเข็ม’]
ผมได้สกิลที่ผมเล็งไว้มาแล้ว
โจมตีจุดฝังเข็ม มันเป็นเคล็ดวิชาลับที่ใช้จุดฝังเข็มเพื่อ
สยบศัตรู มันเป็นสกิลส าคัญส าหรับผมที่จะรักษา ‘ราชาผู้
ไม่สังหาร’ เอาไว้
ยูซานอามองไปที่เหรียญซังพยงทงโบด้วยความสงสัย
และพึมพ า “พวกเราจะซื้อของด้วยสิ่งนี้งั้นเหรอ?”
“มันสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเหรียญหรือตั๋วดันเจี้ยนได้”
“ถ้าอย่างนั้น…”
“แน่นอน พวกเราจะใช้มันเป็นตั๋วดันเจี้ยน เอามาให้ฉัน
คนละ 3 เหรียญ ผมมีอยู่ 4 เหรียญแล้ว ดังนั้นถ้าเอามา
รวมกัน ฉันจะมี 10 เหรียญ”
“10 เหรียญ? เดี๋ยวก่อน ทกจา…?”
“พวกเราจะเข้าไปในดันเจี้ยนลับที่พวกเราสามารถเอา
ดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินมาได้”
ยูซานอาถามด้วยความประหลาดใจ
“แต่ไม่ใช่ว่านายบอกว่าพวกเราจะไม่ไปเอาดาบสะบั้น
เศียรสี่ปีศาจหยินเหรอ?”
“พวกเราไม่ได้ไปตามหาดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยิน”
พวกเราก าลังจะไป ‘ล่า’ เหล่าราชา
(จบตอน)