มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 66 – จ้าวแห่งบัลลังก์ (3)

พวกเราเข้ามาในดันเจี้ยน แต่ไม่ใช่เพื่อดาบสะบั้นเศียรสี่
ปีศาจหยิน

ยูซานอาและลีกิลยังเข้าใจความหมายของผมในทันที่

“นายจะชิงธงของพวกเขา”

“จากนั้นก็จะฆ่าพวกเขา”

พวกเขาตีความแตกต่างกัน

ยูซานอามองลงไปยังลีกิลยังด้วยสายตาที่ประหลาดใจ สิ่ง
ที่น่าสนใจก็คือลีกิลยังเงยหน้าขึ้นมองยูซานอาด้วยความ
ผิดหวัง

“พี่ ให้ผมปิดฉากเอง”

เด็กคนนี้… เขาสังเกตเห็นแล้วว่าผมไม่สามารถฆ่าคนได้
ตรงๆ

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[บุคคลนี้ไม่ได้ลงทะเบียนใน ‘ลิสต์ตัวละคร’]

[ก าลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนที่สอดคล้องกัน]

มันยังไม่มีข้อมูลของลีกิลยัง

ผมหันหัวไปและสบเข้ากับดวงตาที่เป็นกังวลของยูซาน
อา เธอมองมาระหว่างผมและลีกิลยังก่อนที่จะก้มหัวลง
ผมพูดกับลีกิลยัง “ท าตามที่นายต้องการได้เลย”

ผมเห็นสิ่งที่ยูซานอาเป็นห่วง ลีกิลยังยังไม่ได้เข้ามัธยม
ด้วยซ ้า แต่เธอก็ควรที่จะกลัวมัน ศีลธรรมที่เราเคยมี
ในตอนนี้ได้กลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์ในโลกใบนี้ไปแล้ว

“นี่ไม่ใช่เกม ระวังตัวด้วย”

“ครับ ไม่ต้องห่วง”

ผมฟังเสียงของลีกิลยังและซ่อนธงไว้ข้างหลัง

จนถึงตอนนี้ ธงเป็นเหยื่อล่อชั้นดีที่ดึงดูดราชากระจอกๆ
อย่างไรก็ตาม จากนี้ไป มันจะกลายเป็นเหยื่อส าหรับนัก
ล่า มันไม่มีเรื่องดีส าหรับการโฆษณาว่าผมเป็นราชาใน
สนามรบนี้

เสียงของโดเกบิระดับกลางดังออกมา

[ฮุฮุ ทุกคนท าได้ดีมาก! ผู้คนจ านวนมากก าลังอยู่ใน
สถานการณ์ลับ งั้นค าว่า ‘ลับ’ มันจะไปมีความหมาย
อะไร?]

บัดซบ ผมพบว่ามันก าลังท าตัวน่าละอายอีกแล้ว

[มีคนปฏิบัติตามข้อก าหนดส าหรับคุณสมบัติแรกได้แล้ว
น่าสนใจอีกแล้ว]

มีราชาคนหนึ่งได้ธงด าไปแล้ว มันอาจเป็นหนึ่งในเจ็ด
ราชา

[หลังจากนี้สักพัก ข้อก าหนดส าหรับคุณสมบัติที่สองจะ
ถูกเปิดเผย]

ผมหันไปมองปาร์ตี้และกล่าวว่า “เร็วเข้า ค าว่า ‘หลังจาก
นี้สักพัก’ ของโดเกบิอาจจะไม่นาน”

ผมใส่เหรียญเข้าไปในล็อบบี้ทีละอันๆ

[คุณได้เข้าสู่พื้นที่ลับโดยใช้เหรียญซังพยงทงโบ 10
เหรียญ]

[คุณต้องการเข้าสู่บทลับ กระบวยใหญ่ หรือไม่?]

ในตอนนี้ผมมีธงม่วง ราชาที่มีธงสีม่วงเหมือนกันก็คงจะ
แห่เข้าไปในกระบวยใหญ่ กล่าวอีกนัยหนึ่ง เหยื่อของผม
ทั้งหมดมารวมกันในที่เดียว

[คุณเข้าสู่บทกระบวยใหญ่แล้ว]

วิสัยทัศน์ของผมเคลื่อนไหว และล็อบบี้ก็เปลี่นแปลงไป
ในไม่ช้า ล็อบบี้หินอ่อนสีขาวถูกแปรสภาพเป็นห้องรอ
กว้างขวาง

มันมีประตู 7 บานอยู่ที่ส่วนท้ายของห้องรอ

“เอ่อ…!”

ยูซานอาส่งเสียงครางสั้นๆ ออกมาและก้าวถอยกลับไป
หนึ่งก้าว มันมีร่างกายหลายร่างอยู่ที่เท้าของยูซานอา พวก
เขาเป็นร่างกายของสมาชิกกลุ่มที่ต่อสู้กัน ลีกิลยังมองลง
ไปยังซากศพด้วยใบหน้าที่ไม่แสดงออก

มันมีซากศพอยู่มากมาย ท าให้มันยากที่จะเดินไปตรงๆ
ศพหลายร้อยร่างกระจัดกระจายไปทั่วพื้นที่ราวกับหลุม
ศพ มันมีเลือดเจิ่งนองอยู่แล้ว

ผมรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย ถ้าผมไม่ได้เผยแพร่ไฟล์ของ
นักเขียนผู้ลอกเลียนแบบไป พวกเขาอาจจะไม่ตาย งั้น
ไม่ใช่ว่าพวกเขาตายเพราะผมเหรอ?

“เฮ้ มีคนอยู่”

กลางห้องรอมีคนจ านวนมากอยู่ที่ก าลังใช้ร่างกายของ
มนุษย์เป็นเชื้อเพลิง

ผมเห็นใบหน้าของผู้รอดชีวิตบางคน ผมไม่รู้ว่าพวกเขา
เป็นพันธมิตรกันหรือพักรบกันอยู่ แต่พวกเขาไม่ต่อสู้กัน

ผมมองไปยังกลุ่มคนและพูดกับปาร์ตี้ “ระวังตัวนะ”

คนกลุ่มนั้นยืนขึ้น มันสามารถเห็นความโลภอยู่ในดวงตา
ของพวกเขาได้

“พวกหน้าใหม่ ใครเป็นราชาของพวกนายกัน?”

มีบางคนลอบเคลื่อนไหวออกมาหลังปาร์ตี้ในขณะที่คน
อื่นๆ ดึงความสนใจ การโอบล้อมค่อยๆ แคบลง

“นายงั้นเหรอ? หรือบางทีอาจจะเป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ? คง
ไม่ใช่เด็กคนนั้นนะ”

[กลุ่มดาวหลายกลุ่มร าคาญพวกวัชพืช]

[กลุ่มดาวสองสามกลุ่มต้องการให้คุณลงมืออย่างจริงจัง]

ผมวางแผนไว้แล้ว

“เฮ้ ท าไมนายไม่ตอบ… อ๊าก!”

แสงสีขาวของศรัทธาไม่แตกสลายเต็มไปทั่วอากาศ วิถี
ดาบที่ไม่อาจหยุดยั้งตัดแขนขาของคน คนที่ก าลังสับสน
ตะโกนออกมา “บัดซบ! ฆ่ามันซะ!”

ผู้คนพากันชักอาวุธออกมาราวกับว่าพวกเขาก าลังรออยู่
แล้ว แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

“ท-ท าไมนายเร็วนัก?”

ในตอนนี้มีแค่ไม่กี่คนที่มี AGI สูงกว่าผม

พวกเขาไม่มีสกิลในระดับสูง ดังนั้นจึงไม่มีใครนอกจาก
เจ็ดราชาที่สามารถตามการเคลื่อนไหวของผมในตอนนี้
ได้

คมดาบแห่งศรัทธาหมุนเป็นครึ่งวงกลมและฟันคน 5 – 6
คนในเวลาเดียวกัน

การโจมตีที่ตามมาได้ตัดมือที่ก าลังถืออาวุธไว้ ผมเจาะ
ข้อมืออีกอัน

“อ๊ากกกก!”

แขนขาที่ถูกตัดขาดบินผ่านอากาศอย่างไม่สมจริง ผมเดิน
ไปข้างหลังชายคนหนึ่งที่ก าลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
และใช้สกิล

[สกิลเฉพาะตัว ‘โจมตีจุดฝังเข็ม LV.1’ ถูกเปิดใช้งาน]

ผมตัดแขนขาของชายคนนั้น แต่มันก็ไม่จ าเป็นต้อง
โหดร้าย

มันมีกริชสีน ้าเงินเข้มซ่อนอยู่ในแขนของเขา นี่คือกริชพิษ
ที่สามารถรับมาได้ในตอนท้ายของดันเจี้ยนห้าคนนั่น ‘ทง
อึยโบกัม’ ถ้าการตอบสนองของผมช้าไปหน่อย มันก็คง
จะกลายเป็นพวกเราแทน

ในทันทีที่พวกคนทรุดตัวลง ผมก็เรียกลีกิลยัง

“ช่วยที”

ลีกิลยังพยักหน้า มือของลีกิลยังหยุดลมหายใจของคน
พวกนั้นไปทีละคน เขาขยับมือราวกับว่าเขาก าลังฆ่าแมลง
ตัวเล็กๆ ผมเองก็แปลกใจเล็กน้อย

จากนั้นยูซานอาก็เดินออกมาข้างหน้า

“ฉันจะท ามันเองกิลยัง…”

“…เธอท าได้เหรอ?”

“ฉันก็จะท า”

น ้าเสียงของยูซานอาดื้อรั้นผิดปกติ เธอมองไปยังลีกิลยัง
ด้วยความเคร่งขรึม เธอถือมีดไว้และหันหลังมาทางผม
บางทียูซานอาอาจจะรังเกียจผม

บางทีมันอาจจะเป็นโชคดีที่ผมไม่สามารถอ่านใจยูซานอา
ได้

ยูซานอาลงมือได้มีประสิทธิภาพกว่าลีกิลยังและจัดการ
กับคนที่เหลือไป ปลายนิ้วของเธอสั่นไหวเมื่อลงมือเสร็จ

“…พวกเราจะท าแบบนี้ต่อไปเหรอ?”

“ใช่ น่าจะนะ”

“ฉันจะท ามันแทนกิลยังเอง”

“เธอท าได้เหรอ?”

“…ไม่มีปัญหา มันก็เหมือนกับการทุบไข่”

ยูซานอาใช้การเปรียบเทียบในขณะที่เธอแสร้งท าเป็น
สงบ

“ผมท าดีกว่า” ลีกิลยังบ่น ท าให้ยูซานอาวางมือลงบนหัว
ของเขา

มันคงมีการพลิกไปมาอีกหลายครั้งในอนาคต บางทีพวก
เราอาจจะรู้สึกท้อแท้หรือต้องการยอมแพ้ แต่พวกเราก็
ต้องก้าวผ่านมันไป

ราชาทั้งเจ็ดส่วนใหญ่ที่พวกเราพบคงจะมีค่าสถานะที่สูง
กว่าพวกเรา และพวกเขาคงจะมีสกิลแปลกๆ อยู่ แน่นอน

ว่ามันคงจะมีสถานการณ์ที่พวกเราไม่สามารถเอาชนะได้
โดยไม่ถูกศัตรูโจมตี

พวกเราเก็บไอเท็มที่ดรอปอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างเงียบๆ

[คุณได้รับ 2,300 เหรียญ]

[ได้รับไอเท็ม ‘ทงอึยโบกัม – สารพัดโรค (ครึ่งบนของ
ร่างกาย)’]

อย่างที่คาดไว้ พวกเขาคือคนที่เคลียร์ดันเจี้ยนห้าคน มันมี
หนังสือทั้งหมด 8 เล่มจากดันเจี้ยนห้าคน แต่ละเล่มจะมี
วิธีการใช้ที่แตกต่างกันไป ผมมั่นใจว่ามีหลายคนที่เคลียร์
ดันเจี้ยนห้าคน ดังนั้นส่วนอื่นก็คงจะหาได้ไม่ยากนัก

น่าเสียดาย มันไม่มี ‘ราชา’ อยู่ในกลุ่มที่ผมเพิ่งฆ่าไป

แปะ แปะ แปะ

จากนั้นก็มีเสียงตบมือดังออกมา

หนึ่งในชายที่เฝ้ามองมาจากกองไฟใหญ่เดินเข้ามาหาผม
ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า เขาไม่แสดงอาการตื่นตระหนก
ออกมาแม้ว่ากลุ่มอื่นจะถูกก าจัดออกไป

ผมชูไอเท็มของผมขึ้นมาและเตือนพวกเขาอย่างเงียบๆ

“นายต้องการอะไร?”

ชายคนนั้นถอยกลับไปหนึ่งก้าวและยกมือทั้งสองข้าง
ขึ้นมาราวกับว่าเขาไม่มีเจตนาต่อสู้

“อืม เย็นไว้ๆ ฉันไม่ได้ต้องการต่อสู้”

ผมมองไปยังชายคนนั้นใกล้ๆ ด้านหลังของเขามีหอก
ขนาดใหญ่อยู่ กล้ามหน้าอกแน่นถูกเปิดเผยออกมาจาก
เสื้อ และผมยาวๆ ของเขาก็ถูกมัดไว้ข้างหลัง

“นายมีทักษะที่ยอดเยี่ยม ดูเหมือนว่านายจะไม่มีสกิลติด
ตัวอะไร แต่นายก็จัดการกับกลุ่มชุงจองได้… ไอ้พวก
ระย านี่ พวกมันเป็นหนึ่งในกลุ่มที่สูญเสียราชาไป”

แน่นอน นั่นคือเหตุผลว่าท าไมพวกเขาถึงบุ่มบ่ามก้าว
ออกมา

“แต่นายมาสายไปหน่อย ราชาที่ส าคัญๆ ต่างเข้าไปใน
ดันเจี้ยนหมดแล้ว ในตอนนี้พวกเขาคงจะยุ่งอยู่กับการ
ต่อสู้อยู่ อืม ผู้ชนะแทบจะถูกตัดสินไว้แล้ว แต่… ราชาคน
สุดท้ายที่ผ่านที่นี่ไปก็ช่างป่าเถื่อนจริงๆ”

“ใครเหรอ?”

“นายรู้จักราชาทรราชไหม?” ชายคนนี้พูดต่อ “เขาคือราชา
ที่ทรงพลังที่สุดในตอนเหนือของกรุงโซลในตอนนี้ นี่คือ
เรื่องราวระหว่างคนที่รู้อยู่แล้ว เจ้าของบัลลังก์หนึ่งเดียว
จะต้องเป็นราชาทรราชแน่ๆ”

ผู้คนอาจจะคิดเช่นนั้นถ้าพวกเขาได้เห็นราชาทรราชด้วย
ตัวเอง กองก าลังติดอาวุธของราชาทรราชนั้นยอดเยี่ยม
ที่สุดในหมู่เจ็ดราชาอย่างแน่นอน

แต่มันก็น่าหัวเราะที่เขาจะได้เป็นเจ้าของบัลลังก์หนึ่งเดียว
ราชาทรราชแข็งแกร่ง แต่เขาไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่
เจ็ดราชา

ราวกับว่าก าลังอ่านใจผม ชายคนนี้พูดขึ้นมา

“แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันคิดว่าราชาทรราชจะไม่มีทาง
ได้เป็นเจ้าของบัลลังก์หนึ่งเดียว”

“…ท าไมนายถึงคิดอย่างนั้น?”

“ฉันได้เห็นมันด้วยตัวเอง เขามีพลังที่แข็งแกร่ง แต่เขาไม่
รู้วิธีจัดการกับผู้คน ราชาจะต้องรู้ใจของผู้คน”

หัวใจของผู้คน?

“ราชาของฉันสามารถท าสิ่งนั้นได้ มันเป็นเหตุผลที่ท าให้
อวตารหลายคนติดตามเขา ฉันแน่ใจว่าราชาของฉันจะ
กลายเป็นจ้าวแห่งบัลลังก์หนึ่งเดียว”

ผมมองตามสายตาของชายคนนี้ บทกระบวยใหญ่
ประกอบด้วยทางเข้าเจ็ดทาง บางทีราชาของเขาอาจจะ
ก าลังเคลื่อนไหวอยู่ในทางเข้าใดทางเข้าหนึ่ง

“ประเด็นของนายคืออะไร? นายต้องการให้พวกเราเข้า
ร่วมกับนายงั้นเหรอ?”

“ฮ่าฮ่า นั่นคงจะดี แต่นายคงไม่เอาด้วยกับฉันเพราะเรื่อง
แค่นี้ใช่ไหม? ฉันแค่ต้องการยื่นข้อเสนอ ถ้านายไม่
รังเกียจ ท าไมนายไม่มาร่วมมือกับพวกเราล่ะ?”

ผมรู้ตัวแล้วว่าท าไมชายคนนี้ถึงยังคงอยู่ที่ห้องรอ ชายคน
นี้คือเหยื่อ

“ท าไมฉันต้องเอาด้วยล่ะ?”

“ราชาทรราชนั้นแข็งแกร่งมาก ฉันเชื่อในตัวราชาของฉัน
แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะเอาชนะราชาทรราชได้เพียงล าพัง”

ตรงกันข้ามกับความภักดีของเขา เขาเป็นคนที่เหลือเชื่อ
มาก แต่เขาก็เป็นคนที่ภักดีจริงๆ

“คิดเกี่ยวกับมันดู จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเราไม่สามารถ
หยุดเขาจากการถือดาบในต านานได้? ถ้าเขาได้รับบัลลังก์
หนึ่งเดียวและควบคุมราชาทุกคนในกรุงโซล? นายไม่คิด
ว่านายควรจะหยุดเรื่องนี้เหรอ?”

ผมจ าได้ริบหรี่

มันไม่ได้เกิดขึ้นในการเสื่อมถอยรอบที่สาม แต่
‘พันธมิตรต่อต้านราชาทรราช’ ก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้นหลายครั้ง
ในหนทางเอาชีวิตรอด

เป็นอีกครั้งที่อนาคตมีการเปลี่ยนแปลง

“เข้าประเด็นสักที”

“นั่นคือเหตุผลที่ฉันยื่นข้อเสนอนี้ กลุ่มของเราจะท าการ
ต่อต้านราชาทรราชในไม่ช้า พวกเราได้พูดคุยกับราชาอีก
หลายคนแล้ว ฉันไม่รู้ว่านายอยู่กลุ่มไหน แต่นายจะไม่เสีย
อะไรเลยเมื่อมาร่วมกับพวกเรา นายแค่ต้องให้พวกเราสัก
ช้อน”

มันเป็นอย่างที่เขาพูด ปัญหาคือราคาของช้อนหนึ่งนั้น
มากกว่าที่เขาคิด…

ชายคนนั้นเงียบลงเมื่อผมก าลังพิจารณา

“ถ้านายจริงจัง นายสามารถมาพบกับราชาของพวกเรา
และคิดเกี่ยวกับมันดู มันเกือบจะเป็นเวลาที่เขากลับมายัง
ห้องรอแล้ว… โอ้ นั่นเขาไง”

ในความเป็นจริง หนึ่งในประตูทั้งเจ็ดบานได้เปิดออกมา
และกลุ่มที่เข้าไปยังกระบวยใหญ่ก็กลับมา

“ราชา…”

ผู้คนที่ก าลังยืนอยู่ที่ประตูคุกเข่าลงในทันที่ จากนั้นชายที่
อยู่ตรงกลางของผู้คนก็เดินเข้ามาทางด้านนี้

เขาเป็นชายใบหน้าเกลี้ยงเกลา มันมีกระบองสีน ้าตาลอยู่
ในมือของเขา

เดี๋ยวนะ ชายคนนี้ มันเป็นเขาเหรอ?

(จบตอน)